van uit Australia

van uit Australia

Thank you for visiting my Website

seniorennet.be

seniorennet.be

Woensdag 23 mei 2007

Voordat ik een Tempel binnen ga in Ubud.
Als vrouw moet je rein zijn (werd me gezegd)
En moest je een gele band om je middel doen

Geschreven door jelita om 07:25 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Woensdag 23 mei 2007

De top van een tempel in Ubud

Geschreven door jelita om 07:23 Reageer op dit bericht

Woensdag 23 mei 2007

Tempel in Ubud

Geschreven door jelita om 07:21 Reageer op dit bericht

Woensdag 23 mei 2007

Tempel in Ubud

Geschreven door jelita om 07:20 Reageer op dit bericht

Woensdag 23 mei 2007

Een tempel in Ubud

Geschreven door jelita om 07:19 Reageer op dit bericht

Woensdag 23 mei 2007

Het monkey park in Ubud

Geschreven door jelita om 07:17 Reageer op dit bericht

Woensdag 23 mei 2007

Ubud

Geschreven door jelita om 07:11 Reageer op dit bericht

Woensdag 23 mei 2007

Afscheid van Ubud en op weg naar Lombok

Geschreven door jelita om 07:10 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

Hier begin ik aan mijn laatste gedeelte van mijn reis door Indonesie
Het is Lombok

Geschreven door jelita om 13:38 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

Even uit rusten in het reisbureau van Lombok

Geschreven door jelita om 13:35 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

Op een terrasje in Lombok

Geschreven door jelita om 13:34 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

Met de baby van een familie op de foto in Lombok

Geschreven door jelita om 13:32 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

De dochter voor hun huis in Lombok

Geschreven door jelita om 13:28 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

De dochter des huizes
in Lombok

Geschreven door jelita om 13:27 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

Het huis in de kampong in Lombok waar ik een nacht heb geslapen

Geschreven door jelita om 13:26 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

Het echtpaar uit Lombok waar ik een nacht heb geslapen
Lieve hartelijke mensen een ervaring om nooit te vergeten

Geschreven door jelita om 13:24 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

De heer des huizes in de kampong in Lombok

Geschreven door jelita om 13:23 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

In de kampong in Lombok

Geschreven door jelita om 13:22 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

Op bezoek in Lombok daar was ik mee de kanpong in gegaan het was een geweldige ervaring
Zulke lieve mensen en zo gastvrij

Geschreven door jelita om 13:20 Reageer op dit bericht

Dinsdag 22 mei 2007

Sta voor het reis bureau in Lombok

Geschreven door jelita om 13:18 Reageer op dit bericht

Meer van van uit Australia

Wil me even voorstellen,

Mijn naam is Catharina van der Biezen

Ben geboren 22 -6 -1941

In Swalmen -Limburg.

Mijn moeder was ook van Swalmen maar mijn vader kwam uit Brabant hij was geboren in Nuland

Ik ben geboren in het huis van mijn oma die woonde op de hei in Swalmen.

Het was een huisje waar ik nog met weemoed en liefde aan terug denk,de rust van die plaats zul je niet veel meer vinden op vandaag.

Ben naar school gegaan in Maasniel waar we toen woonde in het wiite dorp.

In 1954 zijn we naar Leeuwen verhuisd waar mijn vader een huis heeft gebouwd in de Daalakkerweg.

Het jaar 1959 was een groot jaar 17 Maart zijn we met de hele familie dat was pa ,ma en 9 kinderen naar Australia vertrokken.

Met de Sibajak een reis van 7 weken,.

Heb hier gewoond tot 1962 en ben weer terug gegaan naar Nederland waar ik in Roermond gewoond heb.

Maar in 1982 ben ik toch weer terug gegaan naar Australia waar mijn hele familie nog steeds woonde .

Daar woon ik dan nog steeds in het mooie Adelaide in South Australia

©©©©©©©©©©

©©©©©©©©©

Het was mijn bedoeling slapend rijk
te worden maar
ik kon de slaap
niet vatten.
©

Hoe beter ik de mensen ken,
hoe meer ik v
an mijn computer
ga houden.
©

dag roken en zou
iedereen zeggen: "
kijk hij werkt".
©

Indien u 's morgens met de kippen opstaat,
overdag werkt als een
paard en 's avonds zo moe bent
als een hond zou u wel eens een ezel
kunnen zijn
©

Een baas is iemand die vroeg
is als jij laat bent en laat als jij
vroeg bent.
©
Een goed voornemen is als een oud paard:
het wordt vaak gezadeld maar
zelden bereden.
©

Ervaring is de optelsom van
alle vergissingen die je hebt begaan.
©

Geduld is het vermogen je motor stationair
te laten draaien wanneer
je hem het liefst verschrikkelijk
op zijn staart zou trappen.
©

Geld is een vreemd goedje:
wanneer je het bewaart
heb je er niets aan
en wanneer je het uitgeeft ben je het kwijt.
©

Gezien het grote aantal
domme-blondjes moppen, is het
verbazingwekkend dat zoveel
vrouwen hun haar nog blond verven.
©

Luiheid: de gewoonte
om te gaan rusten voordat
de vermoeidheid inzet.
©

Rijkdom is als zeewater:
hoe meer men er van drinkt,
hoe dorstiger
men wordt.
©

Veel kennis
is nog geen wijsheid.
Veel mensen danken
een goed geweten aan
een slecht geheugen.
©

Suiker: een witte stof die een
slechte smaak geeft aan de koffie, als
je vergeet het erin te doen.
©
Sommige 'vrienden'
zijn als de schaduw;
je ziet ze alleen als de zon
schijnt; anderen zijn
als de zon zelf:
ze komen op als het donker is.
©
Nieuwe bezems vegen schoon
maar oude bezems
kennen de hoekjes.
©
Je bent nooit te zwaar
voor je lengte,
maar je bent wel vaak te kein
voor je gewicht.
©
Ook kale mensen vliegen
elkaar weleens in de haren.
©

Succes is een taart
waarvan iedereen mee wil eten.
Maar als ie op is
zie je niemand meer....
©

In niets gaat zoveel
tijd zitten als in denken!
©

Wie de wijsheid zoekt is wijs,
wie zich verbeeldt de wijsheid
gevonden te hebben is een dwaas.
©

Hoe denk je dat de wereld
er over 25 jaar uit zal zien?
Ik denk heel anders dan ik denk.
©

Altijd leuk is
ook zo lollig niet!
©

Iemand die op zijn zeventigste jaar
nog hetzelfde denkt
als toen ie twintig was,
doet denken aan een huis dat
vijftig jaar heeft dichtgezeten!
©

Geen standpunt is
ook een standpunt.
©
Je kunt niets belachelijk
maken wat niet een beetje
belachelijk is!
©

Egoistische wereld!
Iedereen denkt aan zichzelf.
Ik
ben de enige die nog weleens
aan mij denkt.
©

Als ieder mens een ander
mens gelukkig zou maken, was
de hele wereld gelukkig.
©

Armoede is geen schande,
het is een ongemak!
©

In Ziekenhuisen worden
patienten gewekt, omdat het tijd
is dat ze hun slaappil innemen.
©
Zij die het vuile werk doen,
verdienen schoon te weinig.
©

Een onafhankelijk dagblad
is een dagblad dat niet wil weten
van wie het afhankelijk is.
©

Ik weet alles half en van
de helft weet ik de helft niet
zeker.
©

Televisie kijken is
wachten of het leuker wordt.
©

Die grote gebouwen,
waar de verzekeringen
in huizen, hebben
ze te danken aan de
kleine lettertjes.
©

Er zijn meer ouders
die een pak op hun billen
zouden moeten
hebben, dan kinderen.
©
Waarom geven mensen
toch zo zelden
hun eerlijke mening?
Ik denk, omdat er
zo weinig vraag naar is!
©
Moeilijke vraag:
Door wie wordt
de laatste mens begraven?
Wie het laatst lacht,
denkt het traagst.
©

Hou van mensen zoals
ze zijn: er zijn geen anderen
©

Wie zich zelf kent,
veroordeelt niemand
©

Schiet niet op de
zon met je slechte humeur
©

Zorg voor rendement,
,produceer....een glimlach
©

In kwade dagen moet je
geduld hebben,
veel geduld, met ....jezelf!
©

Het is bijna altijd
de angst voor onszelf
die ons naar de spiegel drijft.
©

Hij was de jongste van drie zonen in je leven.
Je was al ouder toen hij je werd gegeven.
Er waren andere plannen gemaakt.
Die door zijn komst werden gestaakt.
Je had met hem een speciale band.
Hij reikte immer naar jou hand.
Ook zijn broers hielden van dit kind.
Door een ieder werd hij zeer bemind.
Teveel verwend werd hij in zijn leven.
Kon hij alleen maar nemen en niet geven.
Al de dingen die hij deed.
Daarvan had een ieder leed.
De gedachten waren aan de tijden.
Toen er nog niet was dit erge lijden.
En hij vol vertrouwen reikte naar jou hand.
Toen er nog was die speciale band.
Van een moeder en haar zoon.
Alleen de herinneringen zijn nog je loon.
Van dit eens zo mooi begonnen leven.
Is dit alles wat nog is gebleven.

Veel mensen zie je lijden en strijden.
Om overeind te blijven in deze tijden.
Het lijkt of een ieder voor zich zelf leeft.
Niemand die meer voor een ander streeft.
Zo jammer dat het leven zo vergaat.
Een kort woord is alles wat men toelaat.
Kinderen groeien op bij andere mensen.
Veel speelgoed is er en geen wensen.
Wel het belangrijkste in het leven.
Dat een kind kan worden meegegeven.
Is uit deze tijd verdwenen.
Als je het zegt dan trap je op tenen.
Dat er eens was een huiselijke haard.
Die was in het leven alles waard.
Dan denk je met in je ogen een traan.
Waar moet dit alles toch heen gaan?

Er zijn zoveel geloven.
Die je allen veel beloven.
Waarom niet een ieder vrij gelaten?
In je geloven en je praten.
De oorlogen doen meestal beginnen.
Door over geloven te blijven spinnen.
Leren de mensen dan nooit?
Door de eeuwen heen berooid.
Zoveel leed werd er al aangedaan.
Door niet met de geloven mee te gaan.
Laat een ieder toch geloven.
Want eens dan komen we allen daar boven.
Welk geloof word daar bedreven?
Daar kan niemand een antwoord op geven.
Deze korte tijd hier op aarde.
Laten we hem beleven met waarde.
En niet ten onder gaan aan strijd.
Over geloof,het is verloren tijd

Waar zijn al deze mensen gebleven.

Je hield van hun ze waren je leven.

Het lijkt of ze zijn weg gevaagd.

Uit je leven zonder te zijn belaagd.

Was het je eigen schuld.

Had je veel te weinig geduld.

Of waren ze daar om jou een les te leren.

Zul je het ooit weten na al die keren.

Kun je niet denken aan die tijd.

Toen alles nog ging zonder nijd.

Waarom deden ze je pijn zonder reden.

Is het daarom dat je nou word gemeden?

Lief zijn voor elkaar is er niet meer bij.

Teveel eigen gereidheid dat zeg jij.

Vergeven en vergeten zijn grote woorden .

Was het dat je dit al eens eerder hoorden.

Langs de zee loop je te dromen.
Eens ben je over dit grote water gekomen.
Alweer veertig jaren geleden.
Voor een nieuwe toekomst werd er gestreden.
Zeven weken duurde de bootreis.
Het was vakantie net paradijs.
De aankomst in het nieuwe vaderland.
Alles zo vreemd dacht men naderhand.
Een land zover van alles vandaan.
Wat werd ons toch aangedaan?
Vele tranen zijn er toen gevallen.
Niet te tellen zoveel in getallen.
Toch begon je langzaam aan te wennen .
Wou je niet steeds meer weg rennen.
De vreemde taal ging je verstaan.
Ook leerde je met de mensen om te gaan.
Als je aan dat alles terug denkt.
Is er nog steeds iets wat je krenkt.
De gedachten aan je geboorte land.
Dat gevoel van heimwee heb je niet in de hand.
Nog steeds denk je met een gevoel van pijn.
Het had ook zoveel anders kunnen zijn.

↑ Terug naar de berichten