even lachen

-- betekenisloos --

lopend over de weg,
doodlopend als hij is.
intens verdriet blijf ik voelen,
alsof een gebroken glas,
mijn hart doorboort.

de regen valt op me neer,
een dorre roos aan de kant.
Tranen vallen, niemand die het ziet
een bekenisloos teken
van mijn leven.

het kwaad heeft de macht,
als een wolf in de nacht,
een vos die jaagt op zijn prooi,
zo bitter is mijn lach.

einde van de weg in aangezicht,
het dode pad.
Donderwolken verschijnen,
bliksem slaat neer voor mijn gezicht.
En ik voel niks,
betekenisloos!

jepico

Ik kies voor vrede

De ene dag is niet de and're

soms heeft een angst de overhand

zonder een reden, zomaar, plots'ling

terwijl er niets is aan de hand

Een klem beklemd mijn maaggedeelte

en bibbering zit in mijn been

een angst die 'k zelf niet kan verklaren

giert door mijn hele wezen heen

Toch zal ik kiezen voor de blijdschap

de vreugde van al wat ik heb

zal me niet laten overmannen

door angst van een groot spinneweb...

Waarin, als 'k doorga ga verzeilen

ik kies voor vrede en voor licht

de keuze moet ik zelf nu maken

zodat ik zie met nieuw gezicht

jepico