Iemand speciaal
Dingen die niemand weet
Pijn die ik kan delen
Kwaad boos witheet
Vriendschap doet me helen
Je weet hoe ik ben
Maar snapt me niet helemaal
Jou die ik nou ken
Gevoelens op 1 hoogte als 1 taal
In 4 maanden veel gebeurd
Lachen huilen ruzie
Jij die dan eens zeurt
Of ik die alleen een muur zie
Bang dat je me vergeet
Niet meer weet wie ik ben
Maar respect als je dat maar weet
Ook al ben ik iemand die zichzelf nog niet kent
----------------------------------------------------------------------
Ontbijt.
Iedereen heeft dat wel een keer, dat je iemand kent of ontmoet.
Een gewone vriendschap maar dan net iets meer. Iemand die je gedachten draait van slecht naar goed.
Zo heb ik dat ook met iemand, zij laat me zien dat het leven goed is.
Dat gevoel herken ik bij bijna niemand, alsof Jaws veranderd in de Nemo-gup-vis.
Altijd als we af hebben gesproken, zie ik alles veel lichter.
Optimistisch niet onderdoken, geen zware roman maar vrolijke dichter.
Even heb ik gedacht verliefd op haar te zijn, en heb het haar ook daadwerkelijk verteld.
Zat toen biechtend te bekennen voelde me te klein, maar ze liet me de waarheid zien en heeft me weer op mijn voetstuk gesteld.
Maar wat het wel is, is me nog steeds een vraag, voel me bij haar altijd op mijn gemak.
Haar visie op leven is net als die van mij gewoon vaag, en op het gebied van relaties hebben we allebei evenveel lak.
Want het leven draait om plezier, om het doen wat je voelt.
Leven is niet plannen het is altijd hier, ga voor het moment en zeg gewoon wat je bedoelt.
Ik heb al zoveel lessen van haar geleerd, over hoe je je bestaan kan zien.
Hoeveel geluk er is maar je doodweg niet eert. Over de keuze tussen ‘overigens of misschien’. Maar deze ontmoeting doet me weer in gedachten veranderen, ook politieke meningen worden door haar overdacht.
En om dat van haar te horen distantieert ze zich nog meer van anderen, weer loop ik weg met meer optimisme en levenskracht.
Vreemd dat iemand je zo laat denken, dat aanwezigheid zoveel kan betekenen.
Zonder dat verliefdheid je staat te wenken, zo tegen iemand opkijken zonder je schuld erin te hoeven berekenen.
Maar waar het vandaan komt weet ik niet, we bespreken dingen zoals iedereen dat doet.
Laat ze me zien wat het leven zich nog meer bied, hoe dan ook het geeft me wel moed.
Maar zo’n denker als ik nou eenmaal ben, zo nuchter is zij in haar bestaan.
Mijn nieuwe leven waar ik langzaamaan aan wen, en begint mijn vrije dag vrij en laat mijn zorgen lekker gaan! Goed ontbijtje joh!
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Verboden woorden
Waarom kan ik niet meer zeggen
Dat ik echt van je houd,
Dat ik je echt nog wel vertrouw..
Dat ik alleen om jou nog leef,
Dat ik het je allemaal vergeef..
Maar dat zijn allemaal verboden woorden..
Alsof je helemaal niet in mijn leven hoorde,
Je was zo opeens verdwenen..
En weer opnieuw verschenen..
Maar ik kan niet zeggen
Dat ik je miste,
Dat ik maar in het verleden giste..
Want dan verpest ik alles weer,
Dan denk jij dat ik niet van mijn fouten leer..
Maar dit was geen fout,
Het voelde goed..
Wat zo iemand als jij met me doet..
Maar dat alles is verleden tijd..
Nu ga ik verder met mijn leven,
Er is weer een zorg van m’n lijstje afschreven..
Die verboden woorden zullen altijd blijven bestaan,
Want ik hoop nog steeds dat jij nooit meer uit mijn leven zal gaan..
-----------------------------------------------------------------------------------------