gedicht

Hij kijkt naar haar en fluistert zacht,
je blijft mijn mooiste lieveling.
Hij streelt haar haren teder zacht,
en kust daarna haar ring.

Hij streelt haar wangen, keer op keer,
en kust haar volle mond.
Dan kust hij haar, steeds maar weer,
op haar wangen zacht en rond.

Dan fluistert hij zacht in haar oor,
ik ben zo blij dat ik je heb leren kennen.
Zo blij dat ik toen mijn hart verloor,
en achter je aan ben blijven rennen.

Ik ben zo blij dat op die dag,
jij ja zei tegen mij.
Ik herinner het nu met een lach,
want jij maakte mij blij.

50 jaar, wat gaat het snel,
het vliegt gewoon voorbij.
Maar spijt konden we niet ofwel?
Dat geldt althans voor mij!

Ik denk aan wat je gisteren zei,
met tranen in je ogen.
Blijf voor altijd dicht bij mij,
maar ik heb toen gelogen.

Want straks dan moet ik gaan,
al doet het mij verdriet.
Welt in mijn oog een traan,
al zie jij dat dan niet.

Dan wordt jouw kist gesloten,
ga je voor altijd heen van mij.
Als een pijl door het hart geschoten,
voel ik de pijn tot in mijn zij.

Ik zal je nooit vergeten,
toe, wacht daarginds op mij
en laat me heel snel weten,
of er iets is, wat jou weer brengt bij mij.
jepico

Aan wie zou ik kunnen vertellen, dat ik je zo mis, 
dat het hier zo zonder jouw zo koud en eenzaam is. 
Geen hand meer op mijn schouder, 
geen lichaam meer tegen mij aan.
De nachten steeds killer en kouder,
geen zon meer door mijn raam. 

Wakker worden zonder echt te hebben geslapen,
bijna niets meer kunnen doen.
Ik probeer de moed bijeen te rapen,
maar ik verlang zo naar jouw zoen.
Soms zou ik niet meer willen ontwaken,
wordt het me allemaal te veel.
Van emotie moet ik braken
en mijn hart, wordt nooit meer heel. 

Nog meer dan in het in het begin, 
dat ik zo naar je verlang. 
In niets heb ik nog zin,
ik ben alleen en bang.

De heimwee, doet mij zo zeer, 
nog zoveel wil ik jou vertellen. 
Maar dan bedenk ik mij iedere keer,
dat je nooit meer aan zult bellen.

Dat je nooit meer thuis zult komen van je werk,
nooit meer slapen zult naast mij.
Ook al bid ik dagelijks in de kerk
jij komt nooit meer aan mijn zij. 

Mijn gesprek met jou blijft doorgaan, 
maar heeft het nog wel zin? 
Op mijn wang daar vloeit een traan,
en valt langzaam van mijn kin. 

Ik weet niet of je me ziet of hoort? 
Ben je nog ergens lieveling? 
Zeg me, ben ik soms gewoon gestoord,
als ik een kus geef op jouw ring?

Soms meen ik je te voelen, 
alsof je nog heel dichtbij mij bent. 
Dan weer lig ik uren lang te woelen,
en dat is iets dat nimmer went.

De wond van het gemis martelt mij,
ik hoop jouw ooit weer te zien! 
Mijn gemis, jouw aan mij zij,
wat heb ik gedaan dat ik dit verdien. 

Ben je weg of leef je voort?
Is er iets nog dat jij hoort
van alles dat ik vraag of zeg?
kom jij ooit weer op mijn weg?

Het wordt koud ik sluit de ramen,
maar mijn hart blijft op een kier!
Ooit zijn wij weer samen,
in een wereld ver van hier."

jepico

Toen ik jou leerde kennen,
was mijn leven totaal van streek.
Jij wilde mij verwennen,
maar toch was je slechts een leek.
Ik keek heel diep in jouw ogen,
en zag je liefdesstroom.
Ik heb alles overwogen,
en mij gestort toen in jouw droom.

Al wat jij me hebt gegeven,
is het wonder om te zien.
De echte waarde van het leven,
dat ik zoiets verdien.
Wij deelden alles samen,
niets deden wij alleen.
Ik hoef me niet te schamen,
als ik van blijdschap grien.

Ja we hadden soms verdriet,
onze zorgen in het leven,
maar wie heeft zoiets nu niet,
toch heb jij mij troost gegeven.
Want we hadden steeds elkaar,
twee armen om te troosten.
Wij zijn voorgoed een paar.
daar wil ik nu op proosten.

Als jij ooit van mij moet gaan,
heb ik nog altijd jouw portret,
En welt in mijn oog een traan,
zet ik hem troostend naast mijn bed.
Dan denk ik aan die mooie tijd,
die ik nu met jou beleef.
Ik wil jou nooit meer kwijt,
't is voor jou dat ik nu leef!
 jepico

VAARWEL
Zo onverwachts, zo verslagen,
een laatste tocht in je witte wagen.

Een laatste groet zonder woorden
slechts engelen die het hoorden.

Een laatste zoen op je witte kist,
op het grauwe veld, gehuld in mist.

Te jong ging jij uit ons midden,
ik kan alleen voor jouw ziel nog bidden.

Een traan rolt langs mijn wang,
de smaak is zuur en bitter wrang.

Niets is eerlijk in dit leven,
behalve de liefde door jouw ooit gegeven.

Een duif vliegt op, ik zie hem gaan,
en weer daalt langs mijn wang een traan.

Daar gaat je ziel, ik laat je los,
en mijn traan valt op het mos.

Misschien dat door mijn traan,
een bloem hier ooit zal staan.

Geboren uit verdriet
een troost voor wie haar ziet.

Dan kijk ik op en ga ik heen vol lijden,
het is hier dat onze wegen zich scheiden.

Vaarwel mijn vriend, misschien tot ooit,
Slijten zal het, vergeten doe ik je nooit!
jepico

wandelend langs de huizen
kwamen uit de warme kamers
en daken steeds meer geluiden
op mij af, nee niet angstig

was ik, doch op mijn hoede
het ijs hing als glas aan de
kale heesters in de voortuinen
soms hield ik even in terwijl

poezen onder de auto's speelden
en de sterren mij vreemd waren
zoekende naar jou, altijd weer
kroop de kerstnacht in mijn huid

In God is geen duisternis, mijn
verzameld verdriet in deze dagen
is samen met mij alleen, ja alléén
op weg naar een ander nieuw jaar

ik neem jullie mee en zaai de
zonnebloempitten onder het glas
van ijs, conserveer onze liefde
en reik je mijn armen als last
-------------------------------------------

-------------------------------------------------------------

Voor jou en mij

****** *** ******

God kwam als mens onder de mensen

niet met glorie, pracht of praal

zoals een koning wordt geboren

Zijn eenvoud stond centraal

Een stal met ossen en wat koeien

veel stro en kribbe in een hoek

zoals vertelt door de profeten

werd Hij gewikkeld in een doek

De engelen zongen hemelkoren

trompetten en bazuingeschal

klonk aan de donk're held're hemel

dat Jezus geboren was in een stal

Ere zij God klonk door hun stemmen

geloofd zij Hem, met diepst ontzag

Gods zoon als kind geboren

die in een oude kribbe lag

De wijzen kwamen uit het oosten

de ster verwees hen daar naar toe

om 't kongskind te gaan begroeten

zij reisden lang en waren moe

Het kerstverhaal verhaalt veel verder

de stal bezocht door menig mens

Herodus wilde't kind vermoorden

dood moest dat kindje, Jezusmens

Vandaag de dag zullen gedenken

veel mensen de geboorte nu

want Jezus Christus kwam op aarde

voor jou en mij, maar ook voor u

--------------------------------------------------------
jepico

Merry christmas

to all......

groet jepico