Archief

Bij het bespreken van een project rond de eerste wereldoorlog, bracht een van mijn leerlingen een Duits fotoboek mee over de "Grote Oorlog", uitgegeven in 1915. Het was pure propaganda en het legde vooral de nadruk op het feit dat het leven van de Belgische bevolking bij de Duitse bezetting niet verstoord was (sic!) en de foto's moesten dit bewijzen : het leven ging zijn gewone gang en aan de monumenten was geen beschadiging aangebracht...Thuis toonde ik die foto's aan mijn moeder (zij had tenslotte die periode als kind meegemaakt) en die schrok zich een hoedje.. op de foto van Gent, helemaal rechts in beeld, stond haar vader, de zeeldraaier en -leurder, zak met koorden op de schouder, met als achtergrond de drie torens...De tekst (in 6 talen!) luidde : Une rue de Gand. Vue prise le 22octobre 1914 par les "Vereenigde Foto-Bureaux", d'Amsterdam. Aucun des monuments n'est endommagé. Le mouvement de cette population n'a subi aucune interruption par suite de la présence des troupes allemandes. Ik heb mijn grootvader nooit gekend,  want als  koorddraaier en leurder bezocht hij nogal graag de cafeetjes en zijn gezin met 12 kinderen ondervond daar de negatieve gevolgen zodat het huwelijk uitgedraaid is op een scheiding (voor die tijd al een unicum).

Wij kozen voor de 15 km en  de tweede rustpost was in Zele zelf, in de jeneverstokerij Rubbens. Iedere wandelaar kreeg een jenever aangeboden, er was keus te over : een klare, citroenjenever, vanille...je kon het zo gek niet bedenken.

Wij zijn wel al in Zele komen wandelen maar deze keer verraste het parcours ons in positieve zin : heel veel groen, een weids landschap en heel veel onverharde wegen. We proberen ook jaarlijks naar de kantmarkt van Zele te komen, wat soms mislukt als we die dag ergens een  een interessantere wandeling weten. Anderzijds trekt Zele me aan omdat mijn grootouders van moeders zijde van die stad afkomstig waren, grootvader was zelfs een autenthieke zeeldraaier.

Wandelclub De Kuitenbijters Zele organiseerde zondag een wandeling met Huivelde als startpunt. Een mooie groene omgeving tussen Schelde en Durme, een goed uitgekiend parcours en een puike organisatie zorgden voor een aangename wandeltocht.

Zaterdag woonden we een toneelvoorstelling bij van de toneelgroep KAV-KWB Ertvelde. Luchtig, heel vlot gespeeld en in staat om je de hele verdere avond met een glimlach te doen rondlopen. In elk geval een aangename afwisseling voor onze rauwe realiteit met decadentie en zinloos geweld.
Er wordt nog gespeeld op 23 en 24 februari telkens om 20 uur in het parochiaal centrum, Lindelaan, 35, Ertvelde. Kaarten te reserveren bij de familie Van de Walle op telefoonnummer 09- 344-67- 32.

Niet ver van het golfterrein was dan weer dit prachtig domein te bewonderen met twee kastelen vlak achter elkaar, het ene netjes wit geschilderd, het andere in rode baksteen.

Op weg naar Petegem kwamen we voorbij een verwaarloosd domein met wat vroeger een prachtig kasteel moet geweest zijn en nu gedegradeerd was tot een spookachtig, vervallen bouwsel. Een passerende medewandelaar vertelde dat het gebouw vroeger gebruikt werd door het leger want dat hij er zelf eens vier dagen in gekazerneerd was en dat het toen al krioelde van de muizen.

Midden op de weg stonden de vier dames voor ons plotseling stil, draaiden zich om, haalden elk een groot stuk cake uit hun tas en één van hen vroeg ons doodleuk of we hen, mèt de cake op de gevoelige plaat wilden vastleggen. We profiteerden ervan hen ook met ons toestel te vereeuwigen zodat de vier dames èn de cake, bij wijze van spreken, de wereld rond kunnen gaan.

Al van heel ver zagen we de kerk van onze rustplaats, langs een heel mooie lus stapten we op Rozebeke toe.