Naar de inhoud

jovo

een verkenning
akke.beakke.be
inspirerende, spirituele gedichten om rustig tegen de nacht aan te leunen...

Mattheus 6, 26-34


maak je dus niet bezorgd over de dag van morgen,
want de dag van morgen zal zich wel
bezorgd maken over zichzelf

iedere dag heeft genoeg aan zijn eigen kwaad

Geschreven door jovo om 18:50 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

etty hillesum - 30 mei 1942

en toch - in een onbewaakt en
aan mijzelf overgelaten moment lig ik
opeens tegen de naakte borst van het leven
en haar armen zijn zo zacht en zo
beschuttend om me heen en hoe de klop
van haar hart was kan ik nog niet eens beschrijven:
zo langzaam en zo regelmatig en
zo zacht, bijna gedempt, maar zo trouw,
als nooit meer zullende ophouden, en
ook zo goed en zo barmhartig.......

Geschreven door jovo om 19:55 1 reactie Reageer op dit bericht

etty hillesum - 29 december 1941

en dat wordt me steeds duidelijker:
hoe het alles bij je leven hoort en
niet ontkend mag worden:
je treurigheid en vermoeidheid en
ook je overmoedigheid en je vergissingen
en je oppervlakkige momenten en de
jalouzie, waartegen je vecht en
innerlijke oneerlijkheid, die je herkent.

en je moedeloosheid en je overmoedigheid.

je draagt het allemaal samen met je mee,
er is onderdak bij jou
en ook begrip.

Geschreven door jovo om 19:20 Reageer op dit bericht

etty hillesum - 25 september 1941

ik moet contact houden met de 'onderstroom' in mezelf

dit is het hoogste en beste wat ik voor mij bereiken kan: het rusten in mezelf,
het 'ruhen in sich'

iets anders is er niet

Geschreven door jovo om 19:23 Reageer op dit bericht

antoine de saint-exupéry

j'ai toujours aimé le désert.

on s'assoit sur une dune de sable.
on ne voit rien.
on n'entend rien.

et cependant quelque chose rayonne en silence...

Geschreven door jovo om 23:07 Reageer op dit bericht

woestijntocht


het leven zoals het is

voor mij: evenwicht vinden tussen
afstand en nabijheid
loslaten en contact houden
'alleen' zijn en in relatie staan
alleen 'zijn' en bezig zijn

nu nog in volle werkstress 'ten dienste van.....'  
straks 2 weken stilte en in diepe rust tot mezelf komen



139527-2262932b978bc2c257eca15a422f08b3.jpg

139527-6c42fa6d78437322223582be3ac8607e.jpg

139527-12212fd3e04a003207d49265a3646f02.jpg

139527-ad47344652094a12338759d42a96c157.jpg

139527-5b28c35081942187b8d73900774a13c3.jpg
Geschreven door jovo om 07:18 1 reactie Reageer op dit bericht

nietzsche


onschuld is het kind en vergeten,
een nieuw beginnen, een spel,
een uit zichzelf rollend rad,
een eerste beweging, een heilig ja-zeggen

waarlijk, tot het spel van scheppen
is een heilig ja-zeggen nodig.




Geschreven door jovo om 22:59 Reageer op dit bericht

frederik van eeden


ik heb de witte waterlelie lief
daar die zo blank is en zo stil haar kroon
uitplooit naar het licht

rijzend uit donker-koelen vijvergrond
heeft zij het licht gevonden en ontsloot
toen blij het gouden hart

nu rust zij peinzend op het watervlak
en wenst niet meer........



121452-646ccae16bec7d2cd39c6a22163714a1.jpg

Geschreven door jovo om 00:00 Reageer op dit bericht

georges chelon

je serais bien resté:
la maison était bonne.
le petit chat m'aimait.


elle s'était mariée,
puis s'était séparée.
à présent, elle vivait
retirée, loin des gens,
loin du bruit,
de ses quelques amis,
mais surtout loin des hommes.

je serais bien resté:
la maison était bonne,
le petit chat m'aimait.
déjà, c'était l'automne....

Geschreven door jovo om 23:07 Reageer op dit bericht

sosan


wanneer gedachte-objecten verdwijnen
verdwijnt het denkende subject
zoals wanneer het denken verdwijnt,
objecten verdwijnen

door het subject worden dingen tot objecten
dingen maken het denken tot wat het is

begrijp de relativiteit van deze twee
en de fundamentele werkelijkheid:
de eenheid van leegte

in deze leegte zijn die twee niet te onderscheiden
en in elk op zich ligt de hele wereld besloten.


Geschreven door jovo om 19:56 Reageer op dit bericht

naar bart moeyaert



van alles wat ik schreef
zijn dit het minste woorden


en tel ze na, het zijn er
nog te veel: zelf hou ik van
mijn mond vol tanden,
het aaien van de toetsen, de
woordenschat van mijn
twee handen, het stokken
van mijn adem als ik zeg
dat ik je hier niet kan
vertellen wie of wat ik
voor je ben, omdat het klavier
me in de weg zit, en ik
het juiste woord niet ken.

Geschreven door jovo om 22:47 Reageer op dit bericht

Meer van jovo

↑ Terug naar de berichten