het leven mag zijn eigen natuurlijke loop nemen
dan wordt het levendiger, opener, beweeglijker...
misschien geen rozentuin, maar wel waarachtig
szymborskadoodgaan - dat doe je een kat niet aan.
want wat moet een kat
in een lege woning beginnen.
tegen de muren op lopen.
langs de meubels wrijven.
zogenaamd niets veranderd,
maar alles toch anders.
zogenaamd niets verplaatst,
maar toch alles opzij geschoven.
en 's avonds schijnt de lamp niet meer.
stappen op de trap, maar niet die stappen.
de hand die de vis op het bordje legt
is ook niet de hand die dat deed.
iets begint hier niet om zijn gewone tijd.
iets gaat hier niet zo als het moet.
iemand was hier steeds, verdween toen plotseling
en blijft koppig weg.
in alle kasten gekeken. alle planken afgerend.
onder het kleed gekropen en gecontroleerd.
zelfs het verbod getrotseerd
en de papieren rondgestrooid.
wat is er meer te doen.
slapen en wachten.
als zij nou toch terugkomt,
zich nou vertoont, dan zal zij het weten:
zo ga je niet met een kat om.
naar haar toe lopen als met de grootste tegenzin,
op het dooie gemak, op diep beledigde poten.
en om te beginnen niks geen gespring en gepiep.
gabriela mistraland we go on and on,
neither sleeping nor awake,
towards the meeting, unaware
that we are already there.
that the silence is perfect,
and that the flesh is gone.
the call still is not heard
nor does the caller reveal his face.
…..
but perhaps this might be
oh, my love, the gift
of the eternal face without gestures
and of the kingdom without form!
gabriela mistral – The Poet and Her Work P.83
by Margot Arce de Vazquez
translated by Helene Masslo Anderson
New York University Press 1964
een opstootje van heimwee.....
"si tu chantes la beauté,
même dans la solitude du désert,
tu trouveras une oreille attentive",
lisait khalil gibran dans le sable
du désert et des secrets de sa faune,
tandis que le jour se lève à l’odeur
du thé à la menthe, réveillant les
touareg et les vies se tapissant
sous l’or du sable et du soleil
sachant que dieu a créé des
contrées pour vivre et a établi le désert
pour méditer et écouter son silence....
samen kunnen lachen
is als een balsem:
het heelt oude wonden...
stijn vranken
ik kan je nu al zeggen
nog voor eender wat,
dat je mijn hart allang
niet meer verlaten kan.
tenzij heel even - zoals nu,
om wadend door m’n bloed
naar m’n hoofd te stijgen.
dan denk ik aan je.
zoals nu.
vanmorgen 6:30
prachtig priemende ochtendzonnestralen
door het gebladerte in het bos
daarin
ik
en het hertje
nog zo jong om alleen te zijn
annick de souzenelle
le corps
est à la fois notre outil
et notre système de références
pour atteindre à notre vraie stature
qui est divine
arianna huffingtonfearlessness
is like a muscle
I know from my own life
that the more I exercise it
the more natural it becomes
to not let my fears run me.
gabriela mistralthe night, it is deserted
from the mountains to the sea.
but I, the one who rocks you,
I am not alone!
the sky, it is deserted
for the moon falls to the sea.
but I, the one who holds you,
I am not alone !
the world, it is deserted.
all flesh is sad you see.
but I, the one who hugs you,
I am not alone!
gabriël smit
op dit grote lege vel wit papier
een enkele letter zijn, een vlugge
kleine krulstreep, bijvoorbeeld
een e, - en plotseling een onmetelijk
veld van ongeweten mogelijkheden,
gegevens tussen hemel en hel,
of soms eenvoudig niet meer
dan alleen maar: en..., met een
kleine, bedeesde leegte erachter
of een tot de uiterste verten
voldragen slotwoord: ik ben.
een enkele letter, alsof een even
in de hoge nacht aangestipte ster
naar alle kanten vonken schiet,
een nieuwe melkweg wordt geboren,
een heelal van nooit geleefde
woorden, een borst vol vonken
of onverhoeds dichte, langzaam
dalende sneeuw van zwevend
ongeschonden licht, waarin
alle dingen aandachtig tot zichzelf
komen en zeggen: wij zijn.
een enkele letter, - overal verten
ongekend, want ook hetzelfde
is altijd anders, als mensen
zijn, anders gesproken, verzwegen,
gegild, gefluisterd, gespuwd, gekust,
maar ongemerkt als de bladeren
aan een boom, niet te onderscheiden,
schaduw van gevaar, maar vol
even trillende, dichte oogleden
over een ritselend binnenlicht,
een geheimzinnige geborgenheid
voor kleine vogels en voor alles
wat voorzichtig zegt: ik mag zijn.
een enkele letter: en niet weten
door wie geschreven, maar wel
weten hoe een grote hand
iets begonnen is dat een woord
moet worden, dat geboren wordt
naar een nog ongeweten, wijde
verte van levend spreken waarin
alles opengaat naar samen,
waar het woord terzelfder tijd
zijn enige, eigen antwoord krijgt:
je bent, omdat wij zijn.
Uit: Evenbeeld
Uitgever: Ambo, Baarn 1981
annie reniers
verlaten rekt de rivier zijn rotsen
naverlangend
naaldstil een laatste wesp
in spichtig gras
vertelt
en wij
waaiend met het wuivende
vurig met het smeulende
in het ondergegane blauw
van wolken
we leggen het oor aan luistergras
en vernemen een hartslag
van ruimte
de vrijgegeven witheid
van een sterven
en een weerklank
in ander zijn
Hermien Koekkoek
ik ben dat ik lang gedacht
een wij en jij mijn spiegelbeeld
ontvangt mijn blikken onverdeeld
jij trekt aan mij met domme kracht
door samen heb ik mij verzacht
naar jou mijn zwakke plek verheeld
ik heb wat lang toneelgespeeld
als wolf gehuld in schapenvacht
het schapenmasker afgezet
maakt plaats voor wie ik zie
geen wij maar ik dit zelfportret
sri chinmoylove is not a thing to understand
love is not a thing to feel
love is not a thing to give and receive
love is a thing only to become
and eternally be
il est de ces instants benis
qui nous marquent toute une vie
et que l'on vit qu'une fois
il est de ces instants benis
qui valent bien mieux qu'une vie
et que jamais on n'oubliera
alain barriere 'qu'elle disait'
maya angelou - touched by an angel
we, unaccustomed to courage
exiles from delight
live coiled in shells of loneliness
until love leaves its high holy temple
and comes into our sight to liberate us into life.
love arrives
and in its train come ecstasies
old memories of pleasure
ancient histories of pain.
yet if we are bold,
love strikes away the chains of fear
from our souls.
we are weaned from our timidity
in the flush of love's light
we dare be brave
and suddenly we see that love
costs all we are and will ever be.
yet it is only love
which sets us free.
begin van de zomer
de pimpelmeesjes zijn uitgevlogen:
voorzichtig, vrij de ruimte in
waar is mijn speelse onbevangenheid
om onbezorgd en vrij in het leven te staan?
margaret atwood
love
then there is the two of us - this word
is far too short for us, it has only
four letters, too sparse to fill those deep bare
vacuums between the stars that press on us with their deafness.
it's not love we don't wish to fall into, but that fear.
this word is not enough but it will have to do. it's a single
vowel in this metallic silence, a mouth that says
oh again and again in wonder and pain, a breath, a finger
grip on a cliffside.
you can hold on or let go.
in het pinksterenlicht
ware vriendschap overstijgt alle voorwaarden
shankar hemmady
there is such a friendship
which without words speaks volumes,
shares joys and sorrows from the heart,
and reassures us with tender closeness
in spite of being far apart!