leonberger

alleen met het hart
 kan men goed zien;

wat wezenlijk is,
is onzichtbaar voor het oog

Om te geraken tot het smaken van alles –
heb smaak in niets;
om te geraken tot het weten van alles –
wil niets weten;
om te geraken tot het bezit van alles –
wil niets bezitten;
om te geraken tot wat je nog niet bent –
ga langs de weg van het niet-zijn

de langste reis
is de reis naar binnen.
wie zijn lot gekozen heeft,
de tocht begonnen is
naar zijn eigen bodem
 - is er een bodem? -
nog midden onder u
staat hij al buiten het leven,
geïsoleerd in uw gevoel
als de ter dood veroordeelde
of zoals hij,
welke het naderend afscheid
tevoren reeds toewijdt
aan de uiteindelijke eenzaamheid
van ieder mens.

Vriendelijkheid
is de meest economische houding
die er is

je verspilt geen energie
aan wantrouwen, zorgen,
afkeer en manipulatie.

keerpunt

is de tijd
die je geschonken wordt
om je glimlach terug te vinden

er slaapt een gedicht in mijn geest
dat heel mijn ziel openbaart.
ik voel het vaag als gerucht en wind
al definitief gevormd en gebaard.

het heeft geen ritme, rijm of woord.
al bestaat het niet, toch blijf ik dromen en trachten.
't is een soort gevoel, een waas,
en niets anders dan een blije mist rond gedachten.

dag en nacht met mijn mysterie
droom ik en lees en ontrafel het elke stond,
want woorden spelen hoog spel in mij
hun vage volkomenheid waart rond.

ik weet dat het nooit wordt geschreven.
ik weet ik weet niet wat het is.
toch is er over dromen, mijn leven,
omdat geluk, zelfs ingebeeld, geluk is.

hier liggen we
op het nog warme gras
omhoog te staren
er vallen zóveel sterren

het is alsof het donker
de aarde in een hand houdt
om wanhopig in de sintels
van je hart te blazen

ik strek mijn vlammende armen
naar je uit teneinde
het ijs van je schouders
te doen smelten

maar zelfs met
vereende krachten
krijgen de nacht en ik
het wéér niet voor elkaar.

niet de donderdslag van sensatie
verandert de wereld echt,
maar van minuut tot minuut
het nauwelijks waarneembare

uit: vogeline
Uitg. A3-boeken

omdat ik mij teveel aan dingen hecht,
of aan mensen
en zo is reizen geen reizen meer
maar afscheid nemen.

rond de brugpeilers
nog maar een zwakke stroming
in de vuile rivier

toch, zuiver worden is haar weg
zoals de mijne

uit: vogeline
haiku's, senryu's en tanka's van silva ley
www.A3boeken.nl

this I conceive to be
 the chemical function of humor:
to change the character of our thought

wie naar echtheid zoekt

zal meestal een stap dichter

zetten naar de natuur

gevelde bomen
liggen in de bossen
jaren na de storm

langzamer nog dan torren
verteren wij oude pijn

uit: vogeline
haiku's, senryu's en tanka's
van silva ley
met tekeningen van jeanne wesselius
Uitg. A3
met dank aan jeanne en adrie voor het heerlijk mooie boekje!

hunkerend
tussen de groene overmacht der dennen
de rode vingers van de wilde wingerd

alleen de wind
die in zijn palmen de toekomst leest weet:

in de herfst
zal hij zichzelf verliezen