Familiefoto's...

Eind van de jaren '70 – Sportdag in Rijksmiddenschool II

Te herkennen leraar D. Bleys, directeur J. Verleyen, lln Geert Blommaert, Marc Van Den Bossche, Jimmy (?) IJsewijn



Te herkennen: Jan Wesemael (uiterst L), Josepha Pée, … Uyttersprot, … De Smedt

DE BRUYN, Léon.

Geboren te Dendermonde op 7 oktober 1838.
Overleden te Aalst op 17 oktober 1908.

De Bruyn was handelaar en industrieel. Hij was burgemeester van Dendermonde van 1872 tot 1888, volksvertegenwoordiger in het arrondissement Dendermonde (1879-1907) en senator voor het arrondissement Dendermonde-Sint-Niklaas (1907-1908) voor de Katholieke Partij. De Bruyn was minister van Landbouw, Nijverheid en Openbare Werken (1888-1895) en minister van Landbouw en Openbare Werken (1895-1899).



De Groot-officier in de Leopoldsorde was burgemeester van onze stad toen de 'Lord Mayor' van London, en geboren Dendermondenaar Polydoor De Keyser een bezoek bracht aan zijn geboortestad.

In navolging van ons item 'Bastion VIII' van gisteren laten wij u nog enkele foto's geworden..

Zoals wij gisteren hebben aangekondigd publiceren wij twee nieuwjaarsbrieven van Piër van Tatjes... Uiteraard in zijn typische stijl..

Bij velen ligt het wellicht nog fris in het geheugen dat zij als kind, telkenjare bij het begin van de kerstvakantie, regelmatig het klad van de nieuwjaarsbrief ter hand dienden te nemen om die dan op 1 januari foutloos en met de nodige intonatie voor te lezen.
De eerste drie weken van december leek het schrijven van de nieuwjaarsbrieven in de meeste scholen de voornaamste bezigheid.
Soms vroegen we ons wel af of hetgeen wij daarin allemaal neerpenden wel te realiseren zou zijn... Al die mooie beloften en voornemens... Die zorgen waren echter vlug voorbij wanneer wij op de bewuste 1 januari ons cadeau kregen toegestopt! En die beloften en die voornemens? Wel ja, die konden we nog wel een jaartje uitstellen zeker?

Morgen lezen we twee nieuwjaarsbrieven uit de collectie van Pier van Tatjes...


    

Misschien hebben sommigen zich al afgevraagd waarom wij in de wijk Donckstraat een 'Pater Ruttenplein' hebben... Wij geven u hierbij de nodige informatie.
Georges Rutten werd in onze stad geboren op 10 augustus 1875. Hij beëindigde zijn humaniora op amper zestienjarige leeftijd. In 1890 trad hij toe tot de orde van de Dominicanen te La Sarte nabij Hoei. In 1898 werd hij tot priester gewijd. Intussen volgde pater Rutten Politieke en Sociale Wetenschappen te Leuven en voor zijn proefschrift ging hij werken als priester-arbeider in de mijnen van Wallonië. Na zijn doctoraat in 1900 ging hij naar Gent waar hij lesgaf in staatshuishoudkunde. Na zijn studies werd Rutten overgeplaatst naar Gent dat toen aan de top stond van de uitbouw van de arbeidersbeweging. Daar vond zijn sociale bekommernis een rijke voedingsbodem. Zijn aandacht ging toen vooral uit naar het stichten van arbeiderssyndicaten. De syndicale actie was voor Rutten een vorm van priesterapostolaat en een dienst aan de Kerk. In 1903 stichtte hij het 'Algemeen Secretariaat der Christelijke Beroepsverenigingen'. Hij was de eerste nationale propagandist van de christelijke vakvereniging.
Nadat in 1909 een Waalse en een Vlaamse confederatie van beroepsverenigingen was gesticht, ontstond in 1912 uit de samensmelting van beide het Algemeen Christen Vakverbond. Tijdens de oorlog werd hij door kardinaal Mercier belast met een speciale opdracht. In 1915 ondernam hij een reis naar Amerika en Canada om daar de Zaak van België te bepleiten en er steun voor de Belgische bevolking los te krijgen.
Pater Rutten kreeg de bijnaam 'de witte generaal'. In 1921 werd hij gecoöpteerd senator tot in 1946. In 1925 stichtte hij een klooster in het Zoute, waar hij verbleef tijdens weekends en parlementaire verlofdagen.
Alhoewel hij er na een beroerte in 1938 nooit meer helemaal bovenop kwam, genoot hij een blijvend gezag. 
Pater Georges Rutten overleed te Brussel in 1952. 

Midden jaren 70 - Keukenpersoneel van het RITO

 (foto’s Raymond Vera)

V.l.n.r: Gerarda Poelman, Simonne Dauwe, Clemence Everaert, Erna Verleyen, Roza Dauwe, Maria Dauwe, Linda Coppy, Gusta De Potter, Delphine Pieters



Linda, Simonne en Delphine



Gerarda, Clemence en Roza




Linda, Erna en Maria



Erna, Maria en Gusta

BASTION VIII

In 1985 werd Bastion VIII – een van de elf bastions die Dendermonde vroeger telde - toegewezen aan het Gemeenschapsonderwijs van Dendermonde.

Het plan is om op het grootste deel van het 10 ha sterk vervuild terrein nieuwe schoolgebouwen op te trekken.

Met het overblijvend gedeelte van 4 ha wist men feitelijk niet goed wat aan te vangen, tot leerlingen en leerkrachten in 1990 besloten met de verzamelde fondsen uit de milieu-actie “Red de Schelde” dit deel in te richten als educatief natuurreservaat. Daarbij kregen ze de steun van het Ministerie van Leefmilieu en werden ze begeleid door WWF en AMINAL – Afdeling Natuur.

Schooljaar1962-63 – Alternatieve Drie Zustersteden

In navolging van de Dendermondse studentenclub “Scaldis” richt 3A₂ van de RTS een alternatieve wielerwedstrijd in.

Zittend (v.l.n.r): Theophiel De Caluwé, Pierre Van Nimmen, Gustaaf Robbrecht, Roger Schepmans

Staand: Freddy De Meester, Leopold Crombé, Freddy De Nil, Eddy De Sitter, Roger Van Hove, Freddy Van Den Driessche, Gilbert Huau, Leo Vermeir

Surplacen voor een herberg in Buggenhout-bos … of is het dansen op “Let’s Twist Again” (in slow motion weliswaar)?

Schooljaar 1958-59 - Schoolreis naar Huizingen van het 3^de leerjaar van de RMMS

Mevr. R. SPITTAELS tussen enkele van haar leerlingen.

In haar klas zaten:

Marguerite CHRISTIAENS – Marie-José DE COSTER – Sonia DE KONING – Maria DE MEYST – Anita DE VRIES – Rita DE WOLF – Ilena EECKHOUDT – Jacqueline GILLIS – Monique GILLIS – Monique LAMBRECHT – Fernanda MOENS – Marianne PUTTEMAN – Monique RAVIJTS – Sonia ROSEZ – Greta STILTEN – Victoire VAN DEN ABBEEL – Greta VAN DEN ABBEELE – Cordula VAN DER SNICKT – Delphine VAN DE VOORDE – Yvette VAN HOEYMISSEN – Rosi VAN MALDER – Nicole VERHOFSTADT – Monique WARNIER

Inlichtingen over deze match van het Koninklijk Atheneum op K.A.V.D. en namen van de spelers ontbreken. Het moet omstreeks 1950 zijn...

Toch moet de inzet ervan belangrijk én het resultaat succesvol geweest zijn: op foto 04 toont turnleraar G. Claessens een schaal/beker en zijn de spelers een medaille opgespeld.







In een reactie liet Jozef Hermans ons het volgende weten: Foto genomen rond 1946-1947 ? Geknield: 3e van links: Guillaume Van Boven, rechts Roger Van Hoorebeeck, 2e van rechts: Van Cauwenberghe (oud-speler KAVD?). Staand: rechts André Van Gaever, 2e van rechts Jean Van Damme.

(1893-1972). Kunstschilder van de "Dendermondse School" die uitmuntte in landschapsschilderijen. Zijn marines zijn het meest gekend.

Isidoor Boerewaard woonde met zijn familie in de academie, waar zijn vader huisbewaarder was. Van jongsaf kwam hij dus in contact met grote kunstenaars van de Dendermondse Schilderschool. In 1912 trok hij naar Antwerpen om diamantslijper te worden, maar korte tijd nadien keerde hij terug naar zijn stad. Inmiddels volgde hij ook lessen aan de academie. Tijdens WO I werkte hij als speelgoedschilder.

In 1918 huwde hij en werd huisschilder om den brode. Hij opende een verfwinkel in de Bogaerdstraat.

Toen hij jaren later in contact kwam met de zee voelde hij zich meteen aangetrokken. Hij verhuisde naar Knokke en werd er ‘marineschilder’. Boerewaard overleed er in 1972.

Noodgeld, een betere benaming zou kunnen zijn ‘Geld in Nood’ : tijdens de twee wereldoorlogen die ons land kende was er vanaf het begin een totale ontwrichting van de (klein)handel. De nationale bank was niet bij machte om genoeg geld te laten circuleren om de economie van het land en welzijn van de bevolking te garanderen. De wettelijkheid van andere instanties, dan de nationale bank, om eigen geld in omloop te brengen, is in een schemerzone gehuld. Eerst in

enkele steden en weldra ook in de kleinste gemeenten, werden allerhande waardepapieren uitgegeven. Het onduidelijk statuut van gemeentelijke uitgifte blijkt ook uit de vele verschillende benamingen die deze waardepapieren kregen.

Behalve dit noodgeld werden er door o.a het Nationaal Hulp- en Voedingskomiteit en het Nationaal Steun- en Voedingskomiteit allerhande bons met waardebepaling uitgegeven.

Uit het schoolalbum van Philemon Van Stichel...



Koninklijk Atheneum - schooljaar 1950-'51:
vooraan vlnr: Waterschoot, De Bondt, De Bruyn, Polleyn en Segers.
Reactie van Jozef Hermans: Verder op deze foto (in de achtergrond) uiterst rechts: Frans Daelemans


Schoolreis RMJS > jaartal onbekend.
In het midden (staand) Walter Daens



Leraar Nederlands A. Van Doorne.


A Bogaerts

Reactie van Jozef Hermans:
Foto 1:K.A.D. 1950-51: 5e van rechts (in de achtergrond): Jean Van Damme, huwde later met Alice Polleyn 4e van rechts op de foto.
Foto 2: schoolreis rond 1946-1947: op de voorgrond 2e van rechts Jean Simon, 3e van rechts waarschijnlijk Willy De Lathouwer. Staand: 2e van rechts Pets, midden Walter DAENS.
Foto 3: leraar VAN DOORNE
* * *

Processie in 1933 met de Puitenkloppers.
(Foto: Roger Van der Veken)



Midden in de groep loopt Georges Van der Veken.

(tekst: Jempi)

Midden jaren 60 – Interscholencross

Vanaf 1958 neemt de RTS deel aan de jaarlijkse veldloop op het parcours van de Kalendijk.

Auvertlèst was't op ne zondag aupendéirdag op 't vliegplèin vâ Melsbroek. Manne kammeroët is dor bè't léiger en â-j-at gevroëgt vèr isj af te komme. Ge kènt dâ tèn ni loëte nowô!
Alléi verouit ons madam en ik nor Melsbroek. Normoël op een dik alvier zajje dor, mor bè mèi éit dâ vanèigest wèrral ¨bekan twië-j-iere gediert nowô! Ne géipéijès kan d'r vèr madam ni-j-af en dorméi zeg ze zèi langst woër dâ'k moet rèin... Op ne gegéive momèntj zagge'k ne pail stoën "Leuve 17 km"... Tèn wètje't wel zéiker! We zain d'r tèn ouitaindelaik toch gerokt.
Manne kammeroët éid' ons d'r een rontlaidingk gegéive en 't was ammel nèig interessant! 't Lèste dâ me gedoën èmme was vambinne in de kokpit vâ ne vlieger gon kaike... 'k Ouë dâ béiter wèrral ni gedoën!
We kwampe in dië vlieger en manne kammeroët zegt téige mèi: "Goë mor isj kaike in de kokpit mè-j-â vraa"... Alléi wéir dor binne... Ik zeg azuë téige de die vâ mèi: "Zi, dad' ier daddis 't knopke vèr de schietstoel, en iere daddis e knopke vèr de wiele binne te trèkke, en ier daddis vèr de motuir te starte"... 't Was d'r al derèkt koekembak! Azuë zèi de die vâ mèi: "As ge mè naa nog iëne kiër dèif waismoëke dâ g' er gië verstant van ètj oe dâ ge 't wasmasjiem moet oënstéike zèlde nikker wâ beléive!"...

Een liedjestekst, geschreven door Mon Mestdagh op de wijze van 'Nu syt wellekome'. Het lied werd door Mon, samen met enkele anderen, gezongen ter gelegenheid van een Driekoningenwedstrijd in de jaren tachtig.
De Driekoningenwedstrijd was toendertijd een organisatie van de VVV.

De Kèstag vâ Péike Rammekesant...



Op zanne kèrrewoëge vont Péike is e kintsj
't lag dor schuën te sloëpe in wéir en wintsj.
A voerdege 't nor zâ zister en ze paktege 't bè-j-éir,
ze waste en ze plaste en zèrgde d'r goe véir...
't was Kèstagtait!

Uëg bauve 't Vèstsje verschéin een wond're stèir
ge kost ze goe zien blingke van ènde vèir.
Schitterende stroële wéize Péikes' ofken oën
't volk van Dèrremonde ister nortoe gegoën...
't was Kèstagtait!

Nonnekes en pasters die waan d'r 't iëste zain
ze zongke vrië schuën liekes in 't Frans en in 't Latain.
Al ons èireme sloebers en de klèine bèrgerèi
stonte raut te schoive mè riësems kinnjere bèi...
't was Kèstagtait!

De goeje Zjèf De Kale brocht gaa-j-'n pausse vis,
Kaleke Step kwamp danse, gelèk mè kèiremis.
Den déike van de pajnners brocht kaule mè ne zak,
en kopvliës, bruët en buëne, en uëk e kreukske Kwak...
't was Kèstagtait!

Onzem bèrremiëster, mè pittelèir em bouis,
brocht zelf zan invittoësse, vèr rèssèpses op 't statouis.
't Was goet in Dèrremonde en 't was zoëleg, schuën en stil,
iederiën was gelikkeg, want d'r was goeje wil...
't was Kèstagtait!