In de joëre stillekes...


In de joëre stillekes, wirt nen ajoin geplant.
Mè-j-ier of doër wâ pillekes, kwamp er iet of wâ tot stant...
Ouit de gront kwamp er een dèrpke, Oilsjt dâ was de noëm...
Een onnuëzel boeredèrpke, giëne mènsj wètj van 't bestoën...
D'r kwamp d'r e fabrik, de noëm is Amylum.
De mènsje wèrre d'r zik, as uëk 't Ros Balatum.
Karnaval kènne ze ni viere, 't is iet dad' éir ni past.
Mor 't zal ni blaive diere, want mè-j-Oisjt èjje niks as last.
Bouiten éiren Iëndracht, is d'r niks te zien.
E stom onnuëzel mèrtsje en e wingkelke of tien.
Dâ stambiltj van dië Zwèrte, is iet dâ dor ni past,
daddis d'r ië gesikkel, d'r is d'r niks as last!
In de jaren stillekes, werd een ajuin geplant.
Met hier of daar wat pilletjes kwam er iets of wat tot stand.
Uit de grond kwam er een dorpje, Aalst was de naam.
Een onnozel boerendorpje, geen mens weet van 't bestaan
Daar kwam daar een fabriek, de naam is Amylum.
De mensen worden daar ziek, alsook 't Ros Balatum.
Karnaval kunnen ze niet vieren, het is iets wat hen niet past.
Maar 't zal niet blijven duren, met Aalst heb je niets dan last.
Buiten hun "Eendracht" is daar niets te zien.
Een stom onnozel marktje, met een winkeltje of tien.
Dat standbeeld van die "Zwarte" (man), is iets dat daar niet past.
Het is daar één gesukkel, daar is niet dan last.





















