Vandewéik kwampe’k immant téige die mè-j-oënsprak auver ’t fait datter sèrrewaurdeg zuë waineg te léize viel auver man toere dâ’k ammel téigekom. Azze’k niks téigenenkom kanne’k et uëk ni vertèlle nowô… Aloewel…
Ik was verlèjje wéik nor Gèntj moete rèin vèr iet gon ’t oële vèr ne kammeroët… Ge wètj ik bèn attait vriedeg in de wèir nowô… Mor ik zouë ’t faitelaik ammel béiter ni-j-’n doen want ik kom toch attait ewwâ téige!
Ik was in Laukere nog mor goed’ op d’ottostrade en d’r kwamp e zwointsje nèffest mèi gevlamt! Van die manne moete’k ni véil wéite zènne, want as ge de die ziet is ’t toch mizéire… en wâ grouëde nâ?

Nâ bléif die nèffest mèi-j-ange en â déi attait tiëken mè zan ant véire zâ laif vanoën zan schaar nor zannem bouik… Ik pèisdegen iëst dâ dâ ginne gille zjuste was omdâ die zuë-j-oërdeg déi…
Ik trok nekiër of twië man schaars op vèr te zègge dâ’k èm ni verstont… Al mè ne kiër déi dië tiëken dâ’k moest volge. Nâ réi diën een ènneke véire mèi en op ne gegéive momèntj stoptege dië op azuë-j-em parkingk. Ik stoptegen uëk en â kwamp vâ zanne motsiklèt… Gelèk as nen echte sloegen oën en van de zèine déi’k ik dad’ uëk nowô, stommerik dâ’k bèn… ’t Was mor nen oërdege zènne… A-j-ouë ne zonnembril op en dorvéir vonte’k et nâ pessies toch gië wéir!
Ik moest man rouit nor benèje doen en â zèi: ‘Goeiedag meneer, u draagt geen gordel!”.

Van ambetantegait en van de zéine antwaurdegeke: “Gèi-j-uëk ni meniër!!!”… En dâ was vanèigest missepot nowô… Ik kost manne pas en mam papieren afgéive! A schréif mè d’r em bongske! A zèi dâ’k e poër doëge tait at vèr te gon betoële! ’t Iënegste da’k nog gezèid’ èm was: “Mersie zènne!”. A kéik azuë nog isj koët achterouit en â sprongk op zanne motsiklèt…
Tèn goë ne mènsj nikker achter iet achter vèr ne kammeroët!