Interview...
Interview met Piër van Tatjes…
Onze Reporter: Piër, de Ros Beiaardommegang komt steeds dichterbij. Hoe voelt u zich daarbij?
Piër van Tatjes: Awèl mènneke, vèr de momèntj is dâ ’t miëst prinsepoilsjte wordâ’k alle doëge mè béizeg bèn. Ons Pèirt dâ goë bè mèi vèr de momèntj bauven alles… ‘Mein Pfèrt über alles!’, ‘The Horse over all!’.
O.R.: Amai zelfs in het Duits en in het Engels (?) kan u overweg…
P.V.T.: Ne mènsj moet sèrrewaurdeg zanne plang kènne trèkke in verschillege toële nowô… Ons Pèirt is internasjenoël bekèntj!
O.R.: En Aalst?
P.V.T: Ach jonge, as ge doër auver begintj, tèn mokte mannen dag vèr e giël stik nor de vointsjes! Oilsjt… Wâ moe ne mènsj doër auver zegge? Ze zain in dâ boeregat al joëre sjaloes op ons Pèirt en ze zèlle dâ blaive vèr de rest van éir doëge… Ze goën éir die kinnjeroizje nuët ni kènne loëte. ’t Is vanèigest vèr Oilsjt een manier vèr uëk isj in de gazet te komme nowô!
O.R.: En Piër? Werkt u mee aan de Ommegang?
P.V.T.: Faitelaik ni rechtstréiks, mor wèl achter de schèireme… Ik aaf mè-j-alle doëge in de gebiere van ’t statouis en van ’t spèllement dor op ’t Schèlstroët, en ik leg man uëre te louistere. Van ’t momèntj dâ’k iet te wéite kom, bènne’k op toer nowô en ‘k probéir dad’ on zuëvéil maugelaik mènsje te vertelle. Vantait wètj den èlft van ’t stat dâ nies al va véire dâ ’t in de gazet gestoën éit!
O.R.: Mocht de historie van 1952, toen de Aalstenaars het Ros Beiaard wilden ontvoeren, zich herhalen, wat dan?
P.V.T.: Awèl manne beste kammeroët, dor goëne’k â nâ-j-isj iet auver zègge dâ nog ginnen iëne wètj! As die Ajoineboere éir moesten auverture van dâ nog isj te probéire, tèn gojje nikker ewwâ zien zi! As ge tèn nog niks gezien ètj, gojje nikker iet beléive! Tissen okskes, ge zait toch giënen Oisjtenèir zéiker? Want nondedzjuë sèrrewaurdeg maugde ginnen iëne nimmer betraa!
O.R.: Neen, ik ben van Baasrode!
P.V.T.: Vam Bostruë gotverdomme! Tèn moete’k nog véil nèiger op man tèlle passé! Dor zain z’uëk va ni véil benaat en van d’iëste léige nog ni geboste nowô!
O.R.: Geen nood hoor! Als reporter moet ik een beetje onpartijdig blijven en enkel verslag uitbrengen van de situatie hé!
P.V.T.: Jommer, ik kan dad’ ammel. In 1952 woëre’t uëk zuëgezèit manne van de gazet en g’ètj gezien wâ nen toer dâ z’ons ier gingke lappe! Mor ’t was téigen éir sjokkedaize nowô! (lacht gezapig).
O.R.: En verwacht u iets bijzonders voor 2010?
P.V.T.: Zi, ge ziet er nâ faitelaik giëne konteroëren ouit nowô… Ik goën â nog isj iet vertèlle dâ nog ginne mènsj wètj… Ik èm nem brief geschréive nor ’t kauninklaik palais, vèr te vroëge of dâ Prinsj Fellip en Prinsjès Matille ni nor de stoet komme kaike!
O.R.: Ah dat is interessant om weten. Maar waarom Prins Filip en Prinses Mathilde, en niet Koning Albert en Koningin Paola?
P.V.T.: Daddis nâ faitelaik wèl een stomme vroeg zènne! Ons kauninginne werd’ uëk al wâd’ aader nowô en Prinsjes Matille is nog e jongk spèl nowô… Tèn is de kéis toch wel rap gemokt nowô mènneke!
