Béiter...

Alléi verouit as me de gazette mauge geluëve ligge me d’r goe véire de kommende doëge! Ze géive goe wéir! Te noste wiekènt géive ze tot twinteg groëde! ’t Is t’ aupe datter ’t gin tien in d véirnoen en tien in den achterneon zain! We zèlle toch wèrral mor afwachte zènne want ik kan dâ…

Mor as’t moest woër zain tèn goën de minirokke wèrral te zien zain in ’t stat en minder goe nies is dâ de gruëte kouis auveral goë beginne! Ik mag er ni-j-op pèize as ons madam d’r goëd’ auver beginne… ‘k Aaf man èrt al vast! Ze goë toch wèrral iet ouitvinne zènne vèr mè nen dag of drèi vier béizeg t’ ave! ‘k Zouë pertang liever nikker e poër doëge gon visse op de Forte! Mor dâ zal wad’ anders zain pèize’k!

Derbèi ne mènsj voejld’ èm toch gillegans anders as’t wéir em bitsje béiter is nowô!
Onzem bèrremiëster is uëk stillekesoën on de béiterant èmme’k mè loëte vertèlle. Vanèigest die mènsj éid’ ewwâ méigemokt de lèsten tait uëk nowô! Ge zouë va minder ni-j-in aan oëk zain!
Te noste wéik is’t al Poësse. E joër is niks nemiër nowô, dâ vlieg verbèi gelèk ne niks! Ne mènsj begind’ al op zanne konzjéi te pèize, en nekiër dâ die gepasséird’ is ister on ’t joër ni véil nimmer oën zènne! Mor allâ, we kènne ons tèn miër en miër toelègge op den Ommegangk van ons Pèirt nowô!
Piër van Tatjes!














































