In 1997 had onze reporter van de 'Dèrremonse Gazet' een interview met de toenmalige burgemeester van Aalst, Anny De Maght..., die het een en ander 'blootlegde' aangaande de toekomst van 'Denderend Aalst'.



R: reporter / A: Anny De Maght

W: Meneer de..., excuseer, mevrouw de burgemeester, hoe voelt u zich als burgervader, of moeten we zeggen burgermoeder van Aalst?
A: Awel jong, ik kan u zeggen dat het voor mij, als meiske van den buiten, niet altijd even gemakkelijk is.
W: Wat bedoelt u daar eigenlijk mee?
A: Awel, luister. Ze spreken hier een gans jaar over niets dan carnaval, carnaval en nog eens carnaval. En wanneer het hier dan carnaval is, dan vieren ze 'Vastelauved'... Geraak daar maar aan uit, hé!
W: Maar u, als burgemeester, moet toch achter het feit staan dat Aalst wordt gepromoot als een échte carnavalsstad?
A: Bah ja jong, maar 't is ook 't enigste wat wij kunnen promoten, hé! Neem nu bijvoorbeeld Dendermonde, daar hebben ze niet alleen een carnavalsviering, maar ook een middeleeuwse Reuzenommegang, een Ros Beiaardommegang en noem maar op!
W: Horen wij daar in feite een beetje misnoegdheid of moeten wij het afgunst noemen?
A: Awel, afgunst is het juiste woord niet, want burgemeester De Batselier is eigenlijk een goeie vriend van mij. Het komt er gewoon op neer dat ze in Dendermonde meer variabel zijn in hun organisaties..
W: Als burgemeester hebt u waarschijnlijk toch wel enige privileges?
A: Privi... wadde?
W: Privileges, voorrechten...
A: Ah dadde! Bah ja, jong. Ik heb 'ne chauffeur die mij komt halen in Meldert en mij daarna ook weer thuisbrengt. Ik heb nochtans eens een fiets gekregen van Kamiel Sergant, maar 't is mij te ver om alle dagen van Meldert naar Aalst per fiets te rijden. En, ik moet vaak naar recepties en dan loopt dat wel eens mis, hé!
W: En hoe gaat het nu met Eendracht Aalst?
A: Eendracht Aalst?... (denkt diep na)... Ah ja, Eendracht Aalst. Redelijk goed, zeker? Eigenlijk weet ik daar zoveel niet van, hoor. Als ik naar het voetbal ga, zie ik weinig van de match, nietwaar. Ik moet altijd direct naar de receptie en ge weet hoe dat gaat, hé.
W: Mevrouw, hartelijk dank voor dit interview.
A: Dat is graag gedaan, manneken! Doe de groeten aan Norbert, hé!

Vervolg - Fietsen...





OCMW-voorzitter Theo Janssens tijdens zijn toespraak...



De fietsen...





Onder begeleiding van de 'gemotoriseerde' lokale politie werd een proefrit gemaakt...

Een beeld van Café 't Moleken, dat inmiddels al geschiedenis is.
Uitbaters van dat café waren onder meer Rudolf Wachtelaer, Marcel Vanden Brempt, Lydiane Van Bogaert, ...
Het werd geruime tijd geleden afgebroken en maakte plaats voor een appartementsgebouw. 

Zicht op de serviceflats in het Klein Kwartier.

Komend weekend kan u terecht bij de brandweer voor de opendeurdagen...

Voilà, de verkiezingen zijn gewonnen én verloren... Enfin, sommigen noemen zich 'winnaar', en degenen die 'verliezer' zijn, noemen het 'de wil van de kiezer'. Dat verzacht waarschijnlijk het leed.
Een aantal politici zijn hun 'jobke' kwijt en moeten volgens een aantal kranten 'op zoek naar ander werk'... Maar zo'n vaart zal het wel niet lopen, zeker? De 'gevestigde waarden', die dit keer uit de boot vielen, zullen binnen hun partij wel ingeschakeld worden.
De onderhandelingen voor een coalitie zijn nog maar pas gestart en het zit er al bovenarms op! Wat had je gedacht? De show 'must go on', althans voor enkele dagen. De kiezer moet toch geloven dat de politici zich inzetten en voor iedereen het beste willen. Vele mensen hebben zich daar al bij neergelegd en weten dat er veel show bij is. 'Stof voor de media' noemen zij het. Binnen de kortste keren is alles opgelost en de 'ruziemakende, hardwerkende' politiekers worden de beste maatjes, zij het dan voor bepaalde tijd. Een misstap van de ene of de andere, al dan niet met betrekking tot zijn politiek ambt, kan voldoende zijn om de hele boel weer eens op stelten te zetten. 'Déjà vu' heet dat dan!
De man in de straat praat al niet meer over de verkiezingen. De enige overblijvende getuigen zijn de plakkaten met affiches langs de wegen. Hoewel, moesten die nog niet verwijderd zijn?

2006 - Dendermonde start met stadsfietsenproject

In Dendermonde is een stadsfietsenproject van start gegaan. Het OCMW krijgt 25 fietsen, die gratis ter beschikking gesteld worden. Het betreft gevonden fietsen die niet meer opgehaald werden door de eigenaars. De fietsen werden eerst in het atelier van het OCMW hersteld en door leerlingen van het KTA en het VTI van Dendermonde in rood/witte kleuren herspoten. Ze worden daarna op verschillende plaatsen in de stad gestald in speciale beugels, waar gebruikers ze kunnen uithalen d.m.v. een muntstuk. Dendermonde hoopt met het project het aantal fietsdiefstallen terug te dringen.



Schepen P. Caudron (rechts, naast directeur F. De Smedt van het KT@)  was aanwezig op de voorstelling van dit project.



De 'fietsherstellers' aan het werk onder het waakzaam oog van Rudy De Brandt en Thérèse Van Gucht.



K. De Bondt, W. Velleman en R. Temmerman van de lokale politie houden een oogje in het zeil..



De spuitcabine...



Eddy Straetman (l) met twee leerlingen in de spuitcabine...

 

De kiezingk…

De kiezingk is wèrral isj verrbèi.

D’r zain d’r koët, en de zain d’r blèi.

Nâ goën ze zoeke nor een akkaurt,

en doërauver valt er zéiker nog miër as ië waurt!

As ze’t nâ vedrom mè drèi partèin goën probéire,

wèrre’t vedrom nen oetsjepot mè véil koléire.

Mor binnekèrt zain z’ammel wèrral kontèntj,

tèn kraige ze wèrral éir préike van ’t Vloms Parlemèntj.

Cover van de 'clubcodex' van Hermes (Studentenclub).





Het clublied van Hermes (op de wijze van het Ros Beiaardlied).

Serviette met bedrukking. We zien het Ros Beiaard afgebeeld en op de achtergrond de tekst van het lied. Vermoedelijk uitgegeven ter gelegenheid van de Ommegang 2000.

De verkiezingen zijn uiteraard hét gespreksonderwerp vandaag. De uitslag wordt ‘onder bepaalde vorm’ zomaar op straat gegooid...

Terwijl ik stond aan te schuiven aan een kraam, ving ik een gesprek op tussen drie oudere heren, die zich hadden opgesteld op de passage van de marktgangers, tussen de kramen…

A: “Verstaat gij het nu nog? De CD&V zorgt daar voor die crisis en nu winnen ze weer de

verkiezingen!”

B: “Ja, klopt! Iedereen zei over enkele maanden “Merci, Leterme”, en ze stemmen opnieuw op die partij”.

C: “Hela, ’t zijn wel de liberalen die voor die crisis gezorgd hebben hé!"

A: “De liberalen? Ah ja, die worden nu afgestraft omdat ze samen met de katholieken in de regering zitten, maar de grote schuld ligt toch wel bij de CD&V!”

B: “Spijtig dat Dedecker niet meer zetels heeft”.

A: “Wat brengt dat op? Volgende week slaan die grote partijen weer bijeen en dan kunnen we het weer op onzen buik schrijven”.

C: “Er gaat weeral niks veranderen, juist niets!”

B: “En de socialisten? Wat hebben die misdaan dat ze zo achteruitgaan?”…

A: “Nu niet dat ik een liberaal ben, maar dienen Bart Somers dient zijn ontslag in omdat hij vindt dat hij de verantwoordelijkheid moet dragen voor de slechte uitslag van de Open VLD. Precies of dat is dan zijn schuld alleen”.

C: “Open VLD heeft dat allemaal te danken aan Karel De Gucht. De ene blunder na de andere, dat spel met die voorkennis van Fortis…, en er zal nog wel het een en ander zijn, zeker?”

B: "Ja, en dan staat zijn zoon daar op de lijst. Zo een jong manneke met een kostuum aan en lang haar. Daar zouden de mensen dan moeten voor stemmen? Alstublieft zeg, waar zijn ze mee bezig?”

A: “Afschaffen die verkiezingen, dat moeten ze doen! Er stonden er veel op de lijst waar ik nog nooit van gehoord heb!”

C: “Ja, de vernieuwing zeker, hé?”

De heren namen afscheid van elkaar. De ene moest zijn boodschappen afwerken, de tweede diende zich al te haasten omdat zijn kaartmakkers zaten te wachten. En de derde…, die zocht blijkbaar anderen om verder mee te praten over de uitslag.

Opvallend bij dit gesprek was dat ik geen enkele keer heb opgevangen ‘dat ze daar in Brussel toch allemaal zitten om hun zakken te vullen’, wat normaal telkens in dergelijke conversaties meer dan eens aan bod komt…

Uit het familiealbum van de familie Lutens...



Jeannine en Emiel Lutens poseren op de Denderbrug (midden de jaren vijftig)...



Jeannine en Emiel Lutens bij Sinterklaas (Huis Tas, Brusselsestraat, midden de jaren vijftig).

Enkele panden in de Kerkstraat.



In het pand links was vroeger de zaak 'Nut' gevestigd met als uitbater Mon Mestdagh. Rechts daarvan was eerder de fotozaak van Piet Hermans.

De regionale zender TV-Oost heette in de beginperiode 'Kanaal 3'...



Het toenmalige logo.

Enorme drukke binnenscheepvaart op de Dender in de binnenstad (1973).

De opening, in de vijfitger jaren, van het eerste grootwarenhuis van schoenen, op de hoek van de Kazernestraat en de Franz Courtensstraat, ging niet onopgemerkt voorbij. André De Vos opende er zijn uitgebreide en vernieuwde zaak in aanwezigheid van de bekende ‘schippersfamilie’ uit het feuilleton ‘Schipper naast Mathilde’. De aankondiging had ervoor gezorgd dat een ware mensenmassa was afgezakt naar de stad. Ze wilden allen van deze unieke gelegenheid gebruik maken om de ‘familie’ te ontmoeten. Vele stedelingen en inwoners uit de omliggende gemeenten konden hun lievelingen van het televisiescherm in levende lijve bewonderen.

Toen de bekende ‘gasten’ arriveerden, stormde het volk de straat op. Er waren zes acteurs uit de serie aanwezig, onder wie Philidoor (de stotteraar), Madam Krielemans en Mathilde. In een ommezien was de Franz Courtensstraat in een ware mensenzee herschapen. De dame die het personage ‘Marianneke’ vertolkte in de reeks, kreeg de eer het lint door te knippen zodat de zaak officieel werd geopend.

In 1985 werd door het Dendermonds Karnavalverbond de 'Deirmonse Spelen' georganiseerd op de Oude Vest. Het betrof een spelnamiddag voor de aangesloten carnavalsverenigingen. Aanvankelijk was het de bedoeling om deze spelen in te richten tussen verenigingen uit Aalst en Dendermonde, doch die van Aalst bleven liever in hun Ajuinenstad. Veertien stedelijke groepen namen het tegen elkaar op en de Lizamariekes wonnen uiteindelijk het pleit, gevolgd door de Schensjmoelen.
De inzet was een wisselbeker, geschonken door uitgeverij De Cuyper.

Uit het weekblad 'Denderland' - 1958.



Het edel fiere Ros ging dansend door d'aloude stede.
Zijn dans ontbloeide tot een zinderende zegezang.
O blij verrijzen tussen ons van 't heroiek verleden!
O schitterend symbool van Dendermondse vrijheidsdrang!

Het was een blauwe droom tot zoete werk'lijkheid geweven.
Ach Prudens, die zijn stadje niet voldoend bezingen kon!
Toen Reinouts dapper Ros in 't hete vuur zich had begeven,
Verhief de vreugd' zich lijk een leeuw'rik gorg'lend naar de zon!

Een triomfator evenarend, massa's langs de wegen
In geestdrift doend' ontsteken, werd 't Ros ter Markt verwacht,
Waar iedereen van Aymons zonen, strekkend blanke degen,
Te zamen met het zonlicht luide hulde bracht.

Wijl ene zegekreet, als dankzegging, uit 't harte welde,
Reed Reinout met zijn broeders door de goede Denderstee.
De lentewind droeg blij veel echo's over brede Schelde
En 't schalkse Beiaardliedje zongen belfortklokken mee.

't Ros Beiaard danst opnieuw door feestelijk bevlagde lanen;
Capriccio van klank. De kleur wit en helder rood!
De hope stond geplant in 't Denderland als zegevane.
't Ros Beiaard maakt de kleine stad onsterfelijk en groot!