Eindejaar...
Oudejaar, eindejaar, … Het klinkt duidelijk, ‘het’ is voorbij…
Ik zou kunnen terugbladeren in ons dagboek… Maar wat doe ik dan? Denk ik alleen terug aan de mooie momenten, of neem ik er de mindere bij? Het lijkt moeilijk om het boek dicht te slaan, er zijn veel dingen om bij stil te staan… Alles flitst als een filmband voorbij…
Een groet van een lief en dierbaar mens,
een vakantiekiekje, een verjaardagswens…
Ik neem eens door wat ik kreeg en wat en wie ik mis,
“winsten en verliezen”… ’t Lijkt wel of mijn dagboek een soort kasboek geworden is…
Er resten nog twee blaadjes…, woensdag en donderdag… Vrijdag wordt niet alleen een nieuwe dag, maar zelfs een héél nieuw jaar!
Er staan dan weer 365 dagen klaar…
Wordt het een jaar van voorspoed en geluk,
of slaan weer vele dromen stuk?
Het wordt alvast een ietsje speciaal ‘t komend jaar,
Ons aller trots, het Ros Beiaard, maakt een steigerend gebaar…
30 mei wordt een dag van drukte en gejoel,
’t is net of ik het nu al voel…
Ik begin te dromen en kijk omhoog
en zie een lichtstraal aan de hemelboog…
Het doet me goed,
Het wenkt als een beetje voorspoed…
