De Vlasmarktbrug lijkt de laatste dagen toch wel hét gespreksonderwerp. Wij waren (onvrijwillig) getuige van het volgende gesprek tussen twee ouderen…
A: “Alléi, wâ stèlt dâ nâ véire ? Is dâ nâ em brigge ? Moete ze doër zuë-j-’n uëpe komplemènte vèr moeke? Wel, wel, wel…”.
B: “Dâ spèl pak gil ’t zicht af. As ge nâ van ier op den oek kèkt, tèn zijje ’t statouis nimmer stoën!”.
A: “’t Zâ wèrral ne fèrremen azjetèk gewéisd’èmme die dad’ ouitgevonnen éit!”.
B: “Zai mô zéiker datten toch wèrral goe zannem botram zâ verdindj èmme, dâ kènde wèl pèize”.
A: “Zouë’n d’r béiter d’aa Dèjnnersbrigge vedrom ingelèit, die was véil schoejner. Téis trèk stail op niks… Ge maugt er nâ va zègge wâ dâ ge wiltj”.
B: “Ik ben blèi dâ’k er de mojndag ni vèr opgebléive bèn. Vèr azuë e schramingkel èmme d’r zuëvéil éire sloep geloëte, die zain goe zot!”.
A: “G’ètj gè-j-attait mènsje die-jauveral wille bèizain, nowô. Ze moete toch auver alles éire zegzeg kènne doen!”.
B: “Joa, mèi kan’t ammel ni véil schille. Dâ z’er méi doen wâ dâ ze wille, wéir èmme wéir toch niks te koete”.
A: “’t Prinsjepoilsjten is dâ ’t Pèirt zâ kènnen ouitgoën zonder probléime".
B : "As m’n ier nog luëpe ! We zain nog van dem balange ni-j-in de mointj mèi zènne"
A: "Och jonge, gelèk dâ g’er gèi nog goed ouitziet, gèi wèrd’ ondert joër”
B: “Ik uëre’t â gèire zègge, mor g’ètj er uëk niks on te vertèlle, nowô”
A: “Nië, want anders mochte vâ mèi gemakkelaik twiëjondert joër wèrre”…
B: “Tèn koste’t zain dâ m’n ier nog e poër brigges koste wéite lègge”.
A: “De déis zâ nâ wel vèr een taike ligge zéiker?”.
B: “Och jonge, aster iëne zan zakke kan méi ville zal d’r messchin nog rapper vedrom een ander komme as dâ me pèize!”.
A: “Alléi ‘k goën déir want de die va mèi kan mè gemakkelaik al on’t ouitbèlle zain!
B: “Ik goen uëk nor ouis, ‘k zâ mèire nog isj komme kaike!”…
