Vanonder de stèirt van 't Pèirt...

De herfstperiode geeft kleine geheimen prijs

’t Zou bijna een wedstrijdvraag van ”Het fotohoekje” uit het maandelijks Stadsmagazine kunnen zijn: “Waar werd deze foto genomen?” Kale bomen, natte daken, de bruine herfstkleuren van een haag … een dagdagelijkse foto uit een van de wijken.

Maar… wat blijkt bij nader toezien?

In de haag bevindt zich, vakkundig geknoopt, een groen plastieken zakje mét inhoud.

Deze en andere zakjes in de buurt werden door een hondenliefhebber in de zomer achtergelaten, nadat zijn geliefde viervoeter er tijdens zijn “kaka-uitstapje” de darmen geleegd had.

We buigen nederig het hoofd voor de fantasievolle, uitgekiende camouflagetechniek: groen zakje, want groene bladeren. Daarom de dringende oproep aan de eigenaar van deze hond: pas de kleur van het poepzakje aan deze periode aan! (Of toch misschien beter handelen volgens de letter van de wet ?)

Enkele mooie opnamen in oktober. De foto's zijn genomen aan het Sas, naast de Dender, ter hoogte van het Rijksadministratief Centrum.

Zichten op de Dender...

Sint-Jorisgilde.



Sas.



Kasteelstraat.

De carnavalprinsen van de stad hadden besloten om tijdens carnavalsnacht 1974 de standbeelden in de stad een vermomming aan te meten. Tijdens hun nachtelijke tocht werden zij echter op heterdaad betrapt door een fotograaf én door de stedelijke politie. De mannen mochten het gaan uitleggen op het politiebureel. Een tussenkomst van de burgemeester was nodig om de prinsen vrij te laten, zodat zij konden deelnemen aan de cavalcade!



François Macharis en John Claessens aan het werk tijdens de nachtelijke tocht...



Het standbeeld van het Ros Beiaard in het park aan het station kreeg eveneens een vermomming...

Het pand op de hoek van de Brusselsestraat en het Heldenplein werd vele jaren geleden gebouwd in opdracht van oud-burgemeester Jozef Verbeelen, die er een tijdlang woonde met zijn gezin.



Later werd het huis bewoond door de familie Rollier (Joseph Rollier was geruime tijd Voorzitter van de Rechtbank van Eerste Aanleg). Thans werd het pand volledig gerenoveerd en is ‘Residentie Heldenplein’ erin ondergebracht.

Enkele foto's genomen tijdens een wandeling in oktober jl., langs de boorden van de Dender aan het Sas.

Zicht op de Schelde (1913).

't Vestje...

De op 16 november 1847 in Lokeren geboren Emiel Van Winckel is een man die het hulpverlenen in het bloed zit. Op 6 april 1875 promoveert hij aan de Katholieke Universiteit Leuven tot doctor in de Geneeskunde, waarna hij zich het jaar daarop als huisarts in Lebbeke vestigt, een dorp nabij Dendermonde. Hij trouwt daar op 10 september 1878 met de dochter van de notaris, Sidonie Schicks. Rond 1881-’82 verhuist dit doktersechtpaar naar Dendermonde.

Emiel neemt actief deel aan het leven in deze stad, waar hij vanaf 1884 een van de vier artsen wordt, die in opdracht van het Bureel der Weldadigheid – ons huidige OCMW – toezicht uitoefent op de gezondheid van arme gezinnen. Van Winckel heeft de 4de wijk als werkterrein. Hij geeft gratis vaccinaties tegen koepokken en tyfus aan zijn patiënten.

In 1886 wordt Van Winckel lid van de provinciale Geneeskundige Commissie en vanaf 9 september 1887 tot 1895 is hij secretaris van die commissie.

Hij is ook medestichter van de Geneeskundige Vereniging van Dendermonde. In zijn laatste levensjaar roept hij nog maandelijks de beheerraad van de Naamloze Maatschappij De Werkmensheerd samen, waarvan hij voorzitter is. Ook het Davidsfonds kan op hem rekenen en vindt in de diepgelovige Emiel een medestichter en voorzitter van de lokale afdeling.

Vanaf 12 december 1886 zetelt Van Winckel in de Dendermondse gemeenteraad, waar zijn grote populariteit bij de bevolking blijkt tijdens de verkiezingen van 19 oktober 1890, als Emiel slechts 6 stemmen minder krijgt dan burgemeester Omer Van Damme. Hij is schepen van Dendermonde wanneer op 4 september 1914 de Duitse generaal M. von Boehn Dendermonde inneemt. Hoewel hij als arts onmiddellijk de gewonden gaat verzorgen in de door hem tot lazaret omgebouwde kapel van het Sint-Vincentiusklooster en daarbij geen onderscheid maakt tussen vriend en vijand, wordt zijn woning aan de Beestenmarkt toch in brand gestoken op 5 september 1914 als wraak voor de tegenstand die de Belgische militairen een maand lang bij Dendermonde hebben geboden. Weliswaar wordt dit meteen als een vergissing van de Duitsers bestempeld door de generaal, maar het heeft wel tot gevolg, dat het gezin Van Winckel de rest van de Eerste Wereldoorlog in het Sint-Vincentiusinstituut moet gaan wonen.

Na het overlijden van deze geliefde huisarts op 2 juni 1925 wordt vijf jaar later, in 1930, de Beestenmarkt herdoopt in Emiel Van Winckellaan.



Zijn vroegere woning heeft plaats moeten maken voor de Sint-Christinakliniek, die vandaag ook alweer buiten dienst is gesteld en waar nu het parket van de Dendermondse rechtbank een onderkomen heeft gevonden. In het Vleeshuismuseum is een fraai ovaal fotoportret van Emiel Van Winckel te zien op het gelijkvloers.

Een door kranen verstoorde skyline...



Torens boven de stad...

Een korte historiek over de bloemenmarkt...

Vóór de 19^e eeuw is er niets terug te vinden omtrent een bloemenmarkt in de stad.

Wel bestond er in de 17^e eeuw een ‘Broederschap der Bloemisten’. Een reglement hieromtrent dateert van 1661 en er bestaat een ledenlijst tot 1785.

In het derde kwart van de 20^e eeuw begon de verkoop van bloemen door te dringen tot de lokale vroegmarkt. De bloemenverkoop evolueert zodanig positief dat op zondag de verkoop van groenten en fruit wordt verdrongen. In 1974 komt er een duidelijk politiereglement, waarin bepaald wordt dat de bloemenmarkt gehouden wordt op zon- en feestdagen van 6 tot 13 uur op de Grote Markt. Ter gelegenheid van plechtigheden of bepaalde feestdagen dient de bloemenmarkt uit te wijken naar een door de politie aangeduide plaats. Veelal was dit op de parking voor het gerechtsgebouw.

De laatste jaren vindt men de bloemenmarkt op de gedempte Dender.

Voorblad van een brochure omtrent de uitslag van de prijskamp van de Akademie voor Schone Kunsten (1911-1912).

Beelden uit de Ommegang van 1958...

Deze afbeelding toont ons hoe de Grote Markt er uitzag kort na de Belgische Onafhankelijkheid...

Sint-Barbaraviering van de stedelijke brandweer - december 2008.





Voor de pui van het stadhuis herkennen we (op de rug), vlnr.
burgemeester Piet Buyse, schepenen Dierick, Van Malderen, Van Gucht,
Van Hauwermeiren en Meremans.

Vandaag, 6 december, een heuglijke dag! Sinterklaas is jarig en beloont de brave kinderen met geschenken en snoep...

Wijding van de klokken van het belfort in september 1950 door E.H. Deken Vanovermeire. We herkennen op de foto onder meer Henri Dauwe (3e van L - vooraan), Eugène Moens (5e van L), burgemeester Portmans (uiterst rechts) en Clement Leybaert (links van de burgemeester). 

Zicht op 'groen in de stad'... (Leopold II-laan)

Uitstap van de stedelijke brandweer ter gelegenheid van Sint-Barbara (jaartal onbekend).



We herkennen onder meer (vlnr):
1e rij: Georges Barth, Armand Quisquater, X
2e rij: X, Eugène Moens
3e rij: Leonard Van Ransbeeck, ...

(Met dank aan J. en M.-J. De Donder)