Boek over KAVD...
Reeds geruime tijd laat Jean-Pierre De Donder zich in met opzoekingswerk rond KAVD. Op dit blog verschenen eveneens een aantal oproepen hieromtrent. Ervaring leert ons dat dergelijke 'speurtochten' geen sinecure zijn. Uit interesse hadden we een interview met de heer De Donder, die zinnens is al zijn verzamelde documentatie te boek te stellen...
1. Vanwaar de interesse om een boek over KAVD samen te stellen?
Wij zijn thuis opgegroeid met verhalen over twee Dendermondse iconen, ons Peird en ‘den AVD’. Onze ouders waren jarenlang supporters die met de fiets, de trein of de bus de verplaatsingen maakten en vanzelfsprekend de thuismatchen bijwoonden.
Verhalen van gezamelijke fietstochten naar Meulestede of met de bus naar de Lyra, van Gustje met zijn fanfare, Papa Jef Van Ingelghem, de advocaat Verwilghen, Pietje Lambrecht, Michel Lauwers, de Ferre, de Cees, Rieke Verhelst, de Witte Gijssels, en al die andere AVD-ers werden verteld door vader en gretig opgeslorpt door de kinderen. De grootste dag uit ons vader zijn leven was, toen zoon Luc zijn debuut in het eerste elftal van den AVD mocht maken. Dat was op Doornik. En toen hij later nog kapitein werd, kende vaders geluk geen grenzen. Daarom ben ik begonnen met het verzamelen van alles wat met de geschiedenis van ‘den AVD’ te maken heeft. Maar ook omdat de paars-blauwe kleuren deel uitmaken van de geschiedenis van de stad Dendermonde en van gans de streek. En tenslotte, omdat de namen van al wie in die meer dan 100 jaar een rol gespeeld heeft in die rijke geschiedenis, nooit zouden vergeten worden.
2. Ik heb de indruk dat dit een immens werk is om alles te kunnen verzamelen. Waarschijnlijk is dit niet zonder slag of stoot verlopen?
Ik ben in 1964 begonnen met het bijhouden van artikels over ‘den AVD’ uit ‘De Voorpost’ en uit andere week- en dagbladen. En dit tot het einde van de jaren zeventig. Later, en dan spreek ik van juni 2006, ben ik naar het stadsarchief getrokken. Ik heb daar dankzij de bereidwillige medewerking van de mensen van het stadsarchief, alles wat zij hadden over ‘den AVD’ kunnen inkijken en kopiëren. Ook in oude kranten vond ik documentatie. Ongelukkig genoeg zijn veel zaken van de oorsprong van ‘den AVD’ verloren gegaan in de brand van onze stad in 1914. Maar uiteindelijk ben ik erin geslaagd om sporen van de eerste ploegen in Dendermonde terug te vinden vanaf 1908.
3. En de medewerking van oud-spelers en/of familie?
Gelukkig heb ik kunnen rekenen op mensen die hun privé-collectie over Dendermonde ter beschikking hebben gesteld. In deze collecties was het een en ander over ‘den AVD’ te vinden. Aanvankelijk zat ik verveeld met het probleem van de foto's van ploegen. Gelukkig waren veel oud-spelers en hun familieleden bereid hun collectie ter beschikking te stellen, zodat ik nu over een uitgebreide reeks foto's beschik.
4. Wordt het een lijvig boek?
Meer dan 100 jaar is moeilijk samen te vatten in enkele bladzijden. Verder ben ik ervan uitgegaan dat alleen de uitslagen en de klassementen vermelden niet volstond. Het verhaal achter iedere wedstrijd is belangrijk evenals de anekdotes van de oud-spelers. Tot mijn verbazing wordt het zelfs nog lijviger dan ik ooit had durven denken.
5. Wordt dit een uitgave van de ploeg of van jezelf?
Ik doe dit buiten de ploeg om. Ik hoop wel vanwege het KAVD-bestuur nog hulp te krijgen in mijn zoektocht naar foto's en archiefmateriaal. Eerlijk gezegd heb ik dit reeds aan enkele personen gevraagd, maar ik begrijp dat zij nu andere prioriteiten hebben.
6. Wanneer zullen we dit werk kunnen lezen, en waar zal het verkrijgbaar zijn?
Ik hoop tegen volgend jaar mijn opzoekingswerk te kunnen afronden en dan een sponsor te vinden voor de kosten van de publicatie. Eigenlijk is mijn grootste wens dat dit werk zou kunnen bijdragen tot de heropleving van de belangstelling voor stamnummer 57, de KAVD, heropleving niet alleen van de supporters maar ook van de gezagsdragers en sponsors.
2 reacties op dit bericht
KAVD
vooreerst, voor de goede orde, ben ik geen lid van de raad van bestuur wel lid van de vzw.Het overlijden van de ferre De coster hebben wij niet geweten. Wel van de Palmenaer. Dit is mede gedeeld en we hebben ons medeleven betuigt namens alle Kavd-ers. Wat de de schiedenis van de KAVD betreft kunnen wij met absolute zekerheid stellen dat de geschiedenis of een groot deel ervan door Jean Van Damme(avoué- in het nederlands pleitbezorger) samen met mij meer dan 50 klasseerdozen zijn opgemaakt bijna vanaf het ontstaan- daar is ook nog heel wat onduidelijkheid over- tot rond 1984 van de documenten die we gevonden hebben in café t' moleken op de zolder en van wat Guy Legat(uittredend secretaris) ons heeft nagelaten op het moment dat ik secretaris ben geworden rond 1978(dat weet ik niet meer exact). Ik roep iedereen op te willen zoeken waar die dozen zijn terecht gekomen. Ik weet wel dat Fernand Van Den Berghe mij heeft opgevolgd.Rond 1990/91 is het "floeren holleken" (houten chalet)afgebroken en zijn ook onder de tribune met annex de kleedplaatsen afgebroken en de nieuwe blok gezet zowel op het A-terrein als de nieuwbouw op het B-terrein voor de jeugd opgetrokken en volledig gerenoveerd. Graag willen wij met jean Pierre De Donder meewerken om zijn werk over KAVD te helpen realiseren en voltooien maar persoonlijk hebben wij nog zeer zeer weinig documentatie . De restant van foto's hebben wij allemaat aan KAVD gegeven als ze hun zogenaamde 100 jarig bestaan vierden voor hun tentoonstelling van foto en ander materiaal. Mocht men die archiefdozen samen met het toen bestaande secretariaatklassement vinden zou daar naar ik me herrinner veel historisch materiaal kunnen verschijnen. Wat de administratie vandaag betreft weet ik alleen dat veel mensen zich actief en passief nog enigzins bij de AVD betrokken voelen maar dat O zo weinig mensen nog willen participeren voor het bestuur of sporieve begeleiding of bereid zijn taken uit te voeren en inderdaad er is veel te doen en we hebben betere tijden gekend
Den AVD