Stadszichten...

Dinsdag lijkt een favoriete dag voor het bezoeken van mijn blog. Als ik de statistieken bekijk, springt dinsdag er vaak uit met de meeste bezoekers per week. Gisteren werd zelfs het record gebroken! Ik voel me gelukkig met de vele positieve reacties die ik mag ontvangen. Zelfs via facebook stromen reacties binnen… Onlangs schreef iemand dat hij meer tijd spendeerde op het blog dan voor tv. Tja, tv is ook niet zo direct mijn ding. Het nieuws mis ik niet vaak en verder enkele feuilletons zoals ‘Zone Stad’ en ‘Vermist’… Piet Huysentruyt, die zowat elke dag als het ware zijn liefde verklaart aan die Petra, ‘David’ die zich altijd maar in de nesten werkt, ‘Thuis’ en ‘ Familie (Van Den Bossche)’ waar problemen schering en inslag zijn, kunnen me wel gestolen worden. Voetbal en wielrennen konden mij vroeger wel nog eens bekoren, maar de laatste jaren is dat sterk verminderd. Sommige renners schieten als een pijl uit een boog weg, winnen de koers en twee dagen nadien staat in de krant geblokletterd dat ze betrapt zijn op doping. Voetbalwedstrijden lijken tegenwoordig meer op ‘onemanshows’ van scheidsrechters… Philippe Geubels en Geert Hoste wil ik dan weer voor geen geld ter wereld missen. En ‘Villa Politica’? Neen, dank u… Dat programma is er in feite niet nodig. De meeste kranten verslaan voldoende de esbattementen van onze politici, naar mijn mening…

In 'Denderland' verschenen vroeger bijdragen over spelers van 'den AVD' onder de titel 'Spelersrevue'...

      

Uit de koekendoos...

Pierre De Proft vervulde zijn legerdienst bij de Zeemacht.







Pierre De Proft (R) en een collega.

Enkele beelden van de officiële opening van de Vlasmarktbrug... (maart 2010).
(Met dank aan Philippe De Moor)

Bekend zijn de penningen van de socialistische verbruikersorganisatie (of coöperatie) Vooruit, in 1880 oorspronkelijk als coöperatieve bakkerij ‘Vooruit’ opgericht om de fabrieksarbeiders te beschermen tegen de labiliteit van het grootkapitaal.
De penningen dragen het jaartal 1880, het stichtingsjaar van de maatschappij in Gent. Latere uitgaven werden steeds met dat jaartal uitgegeven. Dendermonde sloot later aan bij de coöperatie, maar de penningen dragen toch het jaartal van de stichting in Gent.

Een artikel uit 'Denderland' over de begrafenis van ereburgemeester Jozef Verbelen (1874-1957)

Foto's genomen ter gelegenheid van een processie (jaartal onbekend).





Centraal op de foto's herkennen we Yvette Van Malderen.

Sommige mensen hebben het niet zo begrepen op de ambtenarij. Ze vinden de administratieve rompslomp overdreven. Ik vraag me dan af: "Wat hebben die mensen toch tegen ambtenaren?"... Die doen toch niks?
Hetzelfde met de politici... Velen vinden dat de politiekers hun beloften niet houden van zodra ze verkozen zijn. Wel ja, daar is iets van. Maar ik denk de reden te kennen: ze houden die bepaalde beloften niet, omdat ze die nog nodig hebben voor een volgende verkiezingscampagne...
En de kerk... de laatste jaren zijn de 'kerkelijke wetten' heel wat versoepeld, om op die manier opnieuw meer mensen aan te trekken. Of dit iets uitmaakt, laat ik in het midden, maar ik herinner me nog heel goed, toen iemand zich vroeger liet cremeren, hij achteraf de kerk niet meer in mocht!
In feite moeten we ons hoofd niet breken over die zaken, alhoewel dat voor sommigen wel het beste is wat ze kunnen doen...

Communieprentjes...

 

Enkele beelden van de dansende reuzen.



De Ros Beiaardharmonie speelt 'ten dans'...















Danst Albert De Bock mee? Of zijn we verkeerd?

In navolging van de foto van de familie Van Driessche, naar aanleiding van hun 25-jarig huwelijksjubileum, plaatsen wij vandaag huwelijksfoto's van de kinderen van Van Driessche-Verhas.



Karel Van Driessche en Louise Van Der Vekens.



De eerste echtgenote van Karel Van Driessche overleed op 29-jarige leeftijd. Hij trad een tweede maal in het huwelijk met Robertine Baert.



Cesar Hermans en Fanny Van Driessche.



Marcel Van Driessche en Richildis Waterschoot.



Pierre De Man en Hortense Van Driessche.



Pierre Van Driessche en Elodie Segers.

De Brusselse Poort... lang geleden..

Enkele communieprentjes...

Leopold Beeckman, die sneuvelde in Tielt (1944).



(Met dank aan Bibiane De Klippel)

Uit de krant van 9 april 2010...



Een artikel van Christine De Herdt.

18 veiligheidsmensen voor één postzegel

Voor het eerst in 15 jaar kan het grote publiek de 'Omgekeerde Dendermonde' bewonderen, de duurste Belgische postzegel aller tijden met een cataloguswaarde van 75.000 euro. Op de filateliebeurs Antverpia 2010, die vandaag opent, is voor die ene zegel een securityteam van liefst 18 man opgetrommeld.

Rond de Omgekeerde Dendermonde hangt nog altijd een waas van mysterie. 'Je kan het vergelijken met de sfeer rond het verdwenen paneel van de Rechtvaardige Rechters uit het wereldberoemde drieluik van het Lam Gods', zegt verzamelaar Piet Vermeire. 'Elke filatelist droomt ervan om er ooit eentje op de kop te tikken, maar weet dat het nooit zal gebeuren.'

Gedrukt in Nederland

Nochtans bestaan ze, die uiterst zeldzame zegels. Ze werden in 1920 gegraveerd en gedrukt bij drukkerij Enschedé in het Nederlandse Haarlem. Toevallig. Want de drukkerij in Mechelen, waar de reeks over WOI normaal ontworpen zou worden, was net uitgebrand. Bij onze noorderburen liep het mis. Twee vellen met telkens 25 postzegels werden verkeerd gedrukt. 'Ze moesten handmatig door de persen worden gehaald, omdat het om een tweekleurendruk ging', vertelt Patrick Maselis, voorzitter van de Belgische Academie voor Filatelie. 'Eén van de arbeiders heeft waarschijnlijk een papier laten vallen en het omgekeerd weer in de machine gestopt. Daardoor hangt het stadhuis van Dendermonde omgekeerd in het kader.'

Verkocht in Gent

Het grootste deel werd meteen vernietigd, maar één vel ontsnapte de dans en werd verkocht in een Gents postkantoor. De Express-zegel kostte toen 65 cent. 'Het aparte verhaal deed snel de ronde', stelt Maselis. 'Toen al werd er 2.000 oude Belgische frank neergeteld voor een exemplaar.'

Van de eerste oplage zijn er momenteel zeventien zegels bekend, waarvan vijftien postfrisse en twee afgestempelde. Hun cataloguswaarde bedraagt 75.000 euro, maar ze blijken op veilingen nog een pak meer waard. Vorig jaar verkocht Shreves Galleries in New York deze Belgische 'foutdruk' voor 150.000 dollar (ofwel 112.000 euro). Daarmee komt de 'Omgekeerde Dendermonde' in de top dertig van de duurste postzegels aller tijden.

Al hullen de eigenaars zich in stilzwijgen. Alleen schaakwonder Anatoli Karpov komt ervoor uit dat hij er twee heeft. 'We weten momenteel van twaalf zegels waar ze zich bevinden', zegt Patrick Maselis. 'Eentje werd gestolen. Van vier zegels blijft het spoor bijster.'

Schatkamer

Vanaf vandaag zal De Post, die één 'Omgekeerde' in haar kluizen heeft liggen, het hebbeding tonen aan het grote publiek. In een speciale schatkamer, waar slechts 25 mensen per keer toegelaten worden. Achttien mensen zullen zich 24 uur op 24 bezighouden met de bewaking. Er worden ook extra politiepatrouilles ingeschakeld. 'Dat is ook nodig', verduidelijkt Frans Vanderschueren van De Post, verantwoordelijk voor de opbouw. 'Als je alles bijeentelt, ligt hier voor miljoenen aan brieven en postzegels.'

Liefst 35.000 postzegelhandelaars en -verzamelaars worden verwacht. Allemaal hopen ze een glimp op te vangen van dat uitzonderlijk velletje papier. Of het geen spuuglelijk donker ding is? 'Nee, ik vind de 'Omgekeerde' prachtig', zegt Patrick Maselis. 'En je kan er misschien mee lachen, maar de zegel is als een magneet die de filateliewereld in de ban houdt.'