Ik bèn uëk vedrom!
Alléi ik ben uëk vedrom… Manne konzjéi is gedoën, mor ik moet éir ni vertèlle dâ’k wèrral ’t iën en ’t ander téigegekommen èm zéiker?
Den iësten dag on ’t zjiëke was ’t al van dâ. Ons madam moest malgeréi on ’t strant gon zitte nowô! Ne zéitel koster ni-j-af, ze gingk op éiren anttoek ligge, mor zouë wel mor iëne méigedoën. Ik kost in dâ stom zant zitte. Achter e kortier lag z’al in ’t sloëp. Ik proffetéirdege van de sittewoësse en ‘k gingk isj tot in ’t woëter. Ik polstege d’r ewwâ en achter e kortirke gingke’k vedrom nor mam ploitsj… Ik kost vanèigest mam voete ni-j-afdruëge nowô want ons madam lag op den anttoek. E goed alvier nodien ouëk prais… Mam voete en mam biëne zuë ruët as een krèft… Dâ’t ne dag of drèi goe zjiër gedoën éit moete’k er ni bèivertèlle zéiker?
‘k Em uëk isj ne vellau gon iere… Goe gerief zènne! Twië kiëre die kéitingk d’r af en ne goeje patotter gedoën… Zwèrte puëte en mannen iëne knie en mannen èllembaug dem bast af!
De die van ons moest tèn uëk nog isj de gruete jan ouitange en isj gon éite! We trokke d’r e sjik spel binne. We zèttegen ons nog mô néir en die garsong stont d’r al. Ons madam gingk isj wâ komplemènte moëke en imploitsj van op de koërt te zien vroeg z’on die garsong wâ datten proppozéirdege… Diën éit d’r ne gillen ouitleg gedoën worda’k miër as den elft ni va verstoën èm… de die va mèi zat d’r attait mor te knikke, pessies of zei verstonte’t wel! Vèr de die va mèi is véil ni genoeg nowô! Ze bestèldege d’r ne cote d’alost ver twië persuëne! ‘t Was d’r derèkt koekembak! Ik zei téige die garsong datten zâ vliës van Alost in zâ gat kost stéike! Ons madam sprongk in een kolèire recht en z’is ’t afgestapt!!! ‘k Em tèn nem botram kènne frèite… Z’éi vanèigest ne gillen oëvet zitte sikkanéire en z’éi zéiker ondert kiëre gezèit dâ ze mè mèi nâ nikker nieveranst ni kan komme! Ze moet mè tèn mor giëne cote d’alost doen éite!
(Piër van Tatjes)
