Guldenhoofd...

Dendermondenaren aan zee... (vermoedelijk in Oostende).



Op de voorgrond herkennen we Petrus De Bruyn en zijn echtgenote Leonie Levis.

(Met dank aan Jern Vermeiren)

Hier vloekt men niet… of toch?

In onze stad dacht men daar blijkbaar anders over. Overleveringen leren ons dat vroeger vooral op ’t Vestje en de ‘Méilembèireg’ meer dan eens een serieuze vloek werd ‘afgetrokken’… De gebruikte ‘terminologie’ varieerde sterk van persoon tot persoon, waarbij telkens de omstaanders werden opgezadeld met een portie onbeheerst taalgebruik. Pareltjes (?) als ‘gotvernondemiljaardedzjuë’ over ‘vlammestenondezjuë’ tot ‘gotvervlammestemiljaardenondevlammestenondemilledzjuë’ leken dagelijks gebruikt te worden. Het minste dat verkeerd ging, kon de aanleiding zijn tot een dergelijke uitspraak.

Vloeken is in feite aandacht vragen op een negatieve manier, waarbij men anderen vaak choqueert. Het gebeurt vaak uit onmacht en frustratie of om zich af te reageren… Een kleine zoektocht resulteerde in de volgende definitie: “Een vorm van primitieve communicatie, vergelijkbaar met grommen”. En "Door te vloeken geven mensen uiting aan gevoelens van teleurstelling, pijn, schrik, verbazing, verwondering of frustratie. Het is een emotionele zelfontlading”. Het is een ingeburgerde gewoonte en sommige mensen vloeken net zo gedachteloos als dat ze ademhalen of zich daar nu iemand al dan niet aan ergert. Persoonlijk stoor ik mij niet zozeer als iemand een ‘doorsneevloek’ gebruikt. Tja, soms is het godverdomme wel allemaal niet gemakkelijk, hé!

Aline en Louise De Donder.



Vlnr. Marie Pieters, Yolande De Donder, Aline De Donder en Rosine De Donder op de Denderbrug.

(Met dank aan Jern Vermeiren)

Bijzonder beeld van de Dender aan het Sas (tijdstip onbekend)...

Hoofding briefpapier - politieke gevangenen.

Klik op onderstaande link en u hoort de Dendermondse operazanger Jules Marie Lambrecht het lied 'Hemelhuis' zingen.
Een opname uit 1929-30.

http://www.youtube.com/watch?v=B0tG5nPBgIw

Jules Marie Lambrecht werd geboren in de Molenstraat in Dendermonde op 4 september 1901 als zoon van Joannes Lambrecht en Catharina Vermeir.
Zijn eerste muziekonderricht kreeg hij van Armand Segers in de Stedelijke Muziekschool. Hij speelde een tijdlang als beroepsmuzikant bij de muziekkapel van het 23ste Linieregiment. Nadien studeerde hij verder aan het conservatorium te Gent waar hij eerste prijzen haalde in trombone en Nederlandse en Franse zang. In 1925 startte hij een loopbaan als operazanger en zong in diverse steden in binnen- en buitenland.
Vanaf 1929 kon hij een aantal opnames realiseren voor de merken Columbia, Ultraphone en Pathé. Naast zijn zangcarrière was hij ook leraar aan de muziekscholen van Dendermonde en Lokeren. Nog later startte hij een eigen zangschool op in Antwerpen.
Hij overleed in Antwerpen op 25 mei 1975.

(Met dank aan Willy Machiels)

Voor de geïnteresseerden...

V.l.n.r.: Yolande De Donder, Alexander Vermeiren, Aline De Donder, Albert Vermeiren, Rosine De Donder, Isidoor Temmerman, Jeanne De Donder, Marie Pieters en Louise De Donder



V.l.n.r.: Yolande De Donder, Rosine De Donder, Alexander Vermeiren, Aline De Donder



V.l.n.r.: Yolande De Donder, Victor Vermeiren, Aline De Donder, Albert Vermeiren, Rosine De Donder, Marie Pieters en Louis De Donder



V.l.n.r.:  Victor Vermeiren, Aline De Donder, Albert Vermeiren, Rosine De Donder, Marie Pieters, Yolande De Donder, Jeanne De Donder, Isidoor Temmerman en Louise De Donder

(Met dank aan Jern Vermeiren)

Uit een brochure van Sint-Vincentius...
Jaartal onbekend.

(Met dank aan L. Bogaert)

Torens in het stadsbeeld...

Naar jaarlijkse gewoonte trok Dendermonde een dagje naar Oostende...
Enkele beelden (12/09/2010).

(Met dank aan Wim Van Damme)

Op 8 december 1992 had in de O.-L.-Vrouwekerk een kerstconcert plaats met niemand minder dan Ivan Rebroff en met medewerking van de Sint-Gregoriusgilde.






Ivan Rebroff ondertekende het Gulden Boek van de stad onder het
goedkeurend oog van toenmalig schepen van cultuur Patrick Meulebroek.







(Met dank aan André Callebaut)

Twee foto's genomen aan het café van Louis De Donder in de Veerstraat...



August De Donder



Victor Vermeiren

(Met dank aan Jern Vermeiren).

Uit een brochure van Sint-Vincentius...
Jaartal onbekend.

(Met dank aan L. Bogaert)

De Vlasmarktbrug...
anders bekeken.

De burgemeester gespot...

De emancipatie van de vrouw ...
Ouderen onder ons hebben nog het hoogtepunt van de beweging in de jaren 60 en 70 meegemaakt. En hoe is de toestand geëvolueerd?
Een voorbeeld ... 
Ik ben wellicht niet de enige die op een vrije dag soms winkels (ja, meervoud) en de markt moet afdweilen. Kennen jullie dat, mannen? Je moet doen of je interesse hebt voor kleedjes, rokken, topjes, handtassen, lippenstiften, krultangen en nog van die dingen. Je moet meeluisteren naar bluffers die keukenapparatuur aanprijzen (die in het beste geval een keer wordt gebruikt), leugenaars die op een wonderlijke manier versleten en megavuile tapijten proper krijgen met een geconcentreerder product dan wat er eigenlijk in hun te verkopen flesjes zit… Dan zwijg ik nog over de lawaaimakers die staan te brullen tegen jouw eigen vrouw nota bene en durven vragen: “Hey, schatteke, hebt ge geen nieuwe BH's nodig?”… Meestal zijn ze spotgoedkoop, zijn ze in alle maten verkrijgbaar en presteert de verkoper het ook nog om zijn diensten aan te bieden bij het passen! Je staat daar dan bij voor spek en bonen, sprakeloos, sullig. Jouw mening wordt zelfs niet eens gevraagd.
Als je gedwee de boodschappentassen draagt, zit de kans erin dat er op het einde van de ‘uitstap’ nog tijd rest om iets te gaan drinken… En als dat niet meer lukt, dan wordt je op de terugweg al een volgende taak toebedeeld. "Misschien kan jij wel eens koken vandaag, je bent toch niet moeten gaan werken…" Dan pas dringt het tot je door dat je domweg vergeten hebt een gebraden kip, krielaardappeltjes en een potje appelmoes te kopen!

Isidoor Temmerman en Louis De Donder voor het café van hun grootouders in de Veerstraat.



Isidoor Temmerman met trommel en 'trompet' onder het goedkeurend oog van zijn grootmoeder Marie Pieters.

(Met dank aan Jern Vermeiren).

Uit een brochure van Sint-Vincentius...
Jaartal onbekend.

(Met dank aan L. Bogaert)