RITO Dendermonde - Klasfoto 1970-'71.

Een zicht op 't Schèlstroët vanaf de hoek van de Veerstraat in 1948. Links is ook een gedeelte van de Koningin Astridlaan zichtbaar.


(Uit de privécollectie van F. Abbeloos)

Zouë ne mènsj ni zot wèrre van dâ wéir? Den iënen dag wètje ni wô krouipe van de wèiremte en den anderen dag is’t nen alven dag woëter on’t giete! Ge zoitj er op den dier â bluëte sjokkedaize loëte va zien! De die van ons kraige’t gedierieg op éir épse! Madam vintj dâ ze tot ènne van ogustus recht éit op minsjtes éir vaif iere zonne per dag, mor mè ’t fait dâ’t wéir nogal wisselvalleg is is dâ pessies ammel main faut! Lègge’t mor ammel téige ne serjéize mènsj ouit zènne! Van aster nen drippel rèigen valt lupt ze mè-j-e gezicht van ’t alfzéive dongker!

Mor allâ ik vin nâ toch uëk dâ’t wéir op ni véilen ’n trekt! Faitelaik zajje tèn nog béiter zonder wéir! En achteriën zâ ’t spel nâ wèrral gom beginne mè de boere en de kwiëkers nowô. De petatte zèlle wèrral gèltsj koste dâ ’t ni mènsjelaik is, ’t groejnsjel zâ wèrral stikke va mènsje koste en de biënaars zèllen éir wèrral achterouitgestauke voele… ‘k Zien ’t al gebéire, ons madam zâ wèral ier of toer zoeke achter e kortier van een koej en een alf vèirke. Dad’ is ammel goed en wel, mor ver de prais ewwâ goejekuëp t’ ave kanne’k ik die sirk beginne klèine. Die pèis geluëve’k dâ ‘k ik alles kan! Auver e joër of vaif ei ze mè dâ nog isj gelapt! Zouë ’n alf vèirke gekocht in zâ giële en ik kost dem boel in stikke snèi! ‘k Em viërtien doëge mè mam puëte in doke geluëpe! ‘k Ouë drèi kiëre i mam vingere gesnèje en isj goed in gezoëgt uëk! ‘k Bloejdege nèiger as dâ ze dâ vèirke geslacht èmme… En tèn ouë ze nog d’ èir van te zegge dâ’k stommer was as dâ vèirke zelf. Mor van déize kier goë ze mè ni liggen èmme zènne… Ik èm ne kammeroët die dâ goe kan en mè diën isj zat te moeke bènne’k er van af! En ’t véirdiël is, azze’k die zat moëk kanne’k binsjt ne pot méidringke! ‘k Zâ tèn ’t sanderdogs wel ne zjiëre kop èmme, mor dâ doe van dem balange zuë zjiër ni as in â puete snèi mè-j-n biënaarsmes!

                                                              

Piër van Tatjes.

Een beeld van de afbraakwerken van de Veerbrug. Op de achtergrond is reeds de nieuwe Scheldebrug te zien.




(Met dank aan Prudent Boué)

Een groep Dendermondenaars bezoekt de Grotten van Han-sur-Lesse op 9 juni 1946...

Een foto genomen aan Café Bebop, gelegen aan de Veerstraat.
We herkennen ondermeer uiterst links Van Bogaert Lydia (wed. Ivo Van Damme) en bovenaan Lydiane Van Bogaert (in het verleden uitbaatster van Café 't Moleken aan de Franz Courtensstraat).

Kan iemand ons meer informatie verschaffen omtrent onderstaande foto? We weten met zekerheid dat de foto genomen is in Dendermonde, en wellicht in het Sint-Vincentiusinstituut. Weet u meer hieromtrent laat het ons zeker weten!

We zain al vedrom ogustus en 't éi pessies nog mô zjust Nievejoër gewéist! Mènsje, mènsje den tait goë verbèi gelèk as niks...

Een oudere foto van 'Het Vaderland' op de Grote Markt. De foto dateert waarschijnolijk uit de periode dat de zaak werd uitgebaat door Georges Van Damme en zijn echtgenote "Madame Filomène".


Het raam links draagt het opschrift "Restaurant La Patrie", rechts is dat
"Spijshuis Het Vaderland".

We publiceren de tekst van het lied 'Zoveel malen honderd jaar'. Dit werd gezongen in de revue "Ons Peird mag giën ajoine". Op de cd Dèrremonse liekes (nog steeds verkrijgbaar in het Zwijvekemuseum) wordt dit lied vertolkt door Jozef De Bondt die het ook zong tijdens de laatste opvoeringen van voornoemde revue. Het wordt ook wel het 'Van Duyselied' genoemd.

(Wijze: Mon coeur est un violon)

Zoveel malen honderd jaar,
is dat niet een beetje zwaar?
Voor een ganse kleine stad
die altijd haar deel heeft g'had.
Oorlog brand en watersnood,
eens in 't klein en dan in 't groot.
Dat ons stadje nog bestaat,
't is omdat ons harte slaat.

Wij in ons Dendermonde
al zijn wij arm en klein
toch zal men ons benijden
omdat w' ons zelven zijn.
Wat baten goud en schatten
wat baten goed en geld?
Als men op eigen bodem geen enkele vriend meer telt.

In de puinen speelden,
net als d'anderen (kind'ren) even blij.
Toen wij groter werden wel
gans ons leven bleef een spel.
Rondom ons met veel omhaal
bouwde men met pracht en praal.
dendermonde liet begaan
maar zal nooit of nooit vergaan...

Wij in ons Dendermonde...

De Reuzen van den Dèrremonse Klapper laten zich een zakje frieten van het Gezondheidsgebak wel smaken. Op de foto de reuzen samen met de uitbaters Mario en zijn vrouwtje!

Twee opnamen tijdens kermisactiviteiten in de Veerstraat (jaartal onbekend). Volgens onze gegevens worden de activiteiten gehouden in het Boeketstraatje, naast de oude gebouwen van de Bond Moyson (zijgevel Café de Donder).




Herkent u mensen op deze foto's? Laat het ons gerust weten. Wij zijn u alvast dankbaar voor de informatie.

(Foto's uit de privécollectie van de familie Vermeiren - met dank aan Jern).

Op de foto twee cafébazinnen uit de Sint-Rochusstraat ((rond 1950). Links zien we Mieke De Bock en rechts Florine Bertin (echtgenote Pierke de Rocker).

Af en toe, zoniet regelmatig, werd door de leden van den Dèrremonse Klapper al eens een cafébezoek afgelegd. Meestal kwam het dan spontaan tot een optreden... Bij dat optreden ontbrak nooit het liedje "Weet je nog wel die avond in regen", tenminste als de attributen, voorhanden waren...



Een andere 'performance' met de Klapper op café, de welgekende mop van 'den akkelèir' of 'den Doitsje schéiper'... Do you remember?




De 'Killau' en den 'Tatjes in actie...


De mop van 'Den Doitsje Schéiper' (of 'den akkelèir)...

Eerder deze week lazen wij in de Gazet van Antwerpen een artikel omtrent de vondsten die men doet op de site van het 'Hof van Peene' aan de Sint-Ursmarusstraat. Een herenwoning wordt er gesloopt teneinde een nieuwbouw op te richten voor de Sociale Kredietmaatschappij 'Ieder Zijn Huis'. Naast de talrijke vondsten, die getuigen van een zeer rijke geschiedenis, werd deze week een 'zegel' bovengehaald (zie detail artikel GVA). Op het ogenblik van de vondst bleek het een mysterie van wie het zegel was. Ondertussen is dit mysterie opgelost door tussenkomst van de zoon van een intussen overleden genealoog (ene Van Der Herten).
De zegelstempel behoorde toe aan Heinric van der Hert en draagt de naam en een afbeelding van drie ringen op een geluw veld. Deze was schepen van de stad Dendermonde van 1461 tot 1462 en leenman van de Heer van Dendermonde.

Op onderstaande foto's ziet u het Café De Donder aan de Veerstraat. De foto's zijn genomen op verschillende tijdstippen door de jaren heen.
De eerste foto is genomen voor 1939, de twee andere dateren van tijdens en na WO II.



Rechts op de foto, uitbater Louis de Donder.


Voor het café: vlnr. Bernard Vermeiren, Victor Vermeiren en Louis de Donder.



Na het overlijden van de uitbaters Louis De Donder en Marie Pieters, werd de zaak overgenomen door de dochter Antoinette (Jeanneke) De Donder.
Na de onteigeningen in de Veerstraat (voor de aanleg van de Noordlaan) verhuisde het café naar een andere locatie in dezelfde straat (waar thans de krantenwinkel is gevestigd - vroeger ook nog Café RTT).

(Met dank aan Jern Vermeiren)

Zowat iedereen, van klein tot groot kent de maandagmarkt in onze stad! Weinigen weten wellicht dat deze markt een eeuwenoude geschiedenis heeft. De historiek hieromtrent leert ons dat er reeds in de 11e eeuw sprake is van 'de markt'.
In 1308 is er sprake van 'de marct' in het cijnsboek van het Sint-Blasiusgasthuis.Een belangrijk gegeven in die geschiedenis is 'het privilegie van februari 1495 door Keizer Maximiliaan van Oostenrijk verleend op vraag van de stad Dendermonde.
In 1573 is er een duidelijke reglementering aanwezig waaruit blijkt dat de marktkramers zich aan de stedelijke richtlijnen betreffende standplaatsen dienen te houden. Het regelement vermeld ook dat de kramers zoveel mogelijk dezelfde goederen bij mekaar moeten brengen. Door de jaren verschenen nog verschillende reglementen.
In 1910 verschijnt nog maar eens een nieuw reglement. Na de door WO I veroorzaakte verwoestingen zou het een hele tijd duren vooraleer alles zich opnieuw stabiliseerde. Daar zou ook de oorsprong liggen van het feit dat de markt werd uitgebreid naar de Kerkstraat, Franz Courtensstraat, Ridderstraat en Brusselsestraat.
In die tijden bleek de markt hinder te ondervinden van auto's en fietsen die ongehinderd op het 'parcours' van de markt rondreden.
De wekelijkse markt zou door de jaren nog veel reglementeringen krijgen, doch moeten wij vaststellen dat tot op vandaag de maandagmarkt nog steeds druk wordt bezocht.

Velen zullen zich wellicht nog "de Fons van 't stadhuis" herinneren. De plichtsbewuste conciërge die alles in 'zijn stadhuis' in goede banen leidde, samen met zijn Edith. Jarenlang was Alfons Philips een vertrouwd gezicht bij eender welke plechtigheid in één of andere zaal van het stadhuis. En moest ge iets weten van 't stadhuis? Dan moest je dat gewoon maar aan de Fons vragen hé!