De leraar Bart Koubaa



Flaptekst:
De Kraai is leraar Nederlands op een school voor beroepsonderwijs. Binnen een paar jaar zal hij van zijn welverdiende rust kunnen genieten. Als hij echter het slachtoffer wordt van een uit de hand gelopen grap, slaan bij hem alle stoppen door – of is het zijn ware aard die naar voren komt?
Met de leraar schreef Bart Koubaa een verontrustende en spannende roman die de westerse moraal onderuit haalt, een bint van de eenentwintigste eeuw. Wat begint als een zelfportret van een uitgebluste en verzuurde docent eindigt in een bikkelharde confrontatie die de lezer verdwaasd achterlaat.
De pers over ander werk van Bart Koubaa:
‘Koubaa heeft werkelijk iets te vertellen, is geboeid door kunst, geschiedenis, politiek, en hij durft te onderzoeken. Hij is schepper en bewonderaar ineen, wat een gelukkige combinatie is dat voor het schrijverschap.’ De Volkskrant
‘Koubaa geeft het denken voorrang aan het voelen. De bespiegeling op de vertelling.’ De Standaard
Bart Koubaa (1968) is fotograaf en schrijver. In 2000 debuteerde hij met de roman VUUR, die genomineerd werd voor de eci-prijs en bekroond met de Vlaamse debuutprijs. In 2005 volgde het veelgeprezen LUCHT en in 2007 de roman HET GEBIED VAN NEVSKI, die genomineerd werd voor de BNG LITERATUURPRIJS.
Verslag:
Daar de leesgroep plaats vond kort na de moord van twee jonge mensen door een leraar was de reactie van de lezers emotioneel geladen.
Waar men, bij het lezen van het boek nog kon glimlachen bij sommige passages, was men op het einde verbijsterd en dacht men nog dat is onmogelijk, weten we uit de recente berichtgeving, dat niets onmogelijk is.
Sommigen hebben het boek graag gelezen, anderen hebben er veel moeite mee, een kon het niet opbrengen om het te lezen, iemand anders is gestopt toen het luguber werd.
Als lezer word je steeds opnieuw op het verkeerde spoor gezet, er zijn verschillende hints die men niet onmiddellijk snapt er gaat een lichtje op als men verder leest.
Het eten van hersenen en rauwe lever als verwijzing naar het kannibalisme.
Ook het kaft, een foto van Albert Fish verwijst naar kannibalisme
[Albert Fish
Albert Fish was ook een kannibaal, maar had het voorzien op kinderen. Een psychiater uit de gevangenis heeft eens over Albert Fish gezegd:"Er is geen perversiteit bekend die Albert Fish niet deed." De bekentenissen die Albert Fish heeft gedaan, waren soms zo schokkend dat de openbare aanklager ze niet eens durfde voor te lezen in de rechtszaal
Albert Fish zag er uit als een opa, en wekte zo vertrouwen bij kinderen, die niets vermoedend met hem meegingen. Als hij ze mee naar huis had genomen, hakte hij ze vervolgens in stukken, braadde de stukken dan en at ze in stoofschotel met uitjes en worteltjes.
Fish was een pure sadist. Hij stak zichzelf en zijn slachtoffers graag met naalden. Toen er een keer een röntgenfoto van hem werd gemaakt, werden er 29 naalden gevonden van verschillend formaat. Toen hij op het punt stond geëlektrocuteerd te worden zei hij:"the supreme thrill, the only one I haven't tried". Hij hielp de executeur zelf met het plaatsen van de nopjes op zijn hoofd...]
In het begin komt de leraar over als iemand die iets over heeft voor zijn leerlingen.
Hij vindt van zichzelf dat hij een goede leraar is.
Hij is zwart-wit in zijn denken, en heeft racistische trekjes.
Zijn cynisme kan een middel zijn om zichzelf te beschermen.
Onze vraag is: is de leraar ziek, of pervers, wat is de diepere reden van zijn gedrag.
De schrijver heeft een mooie schrijftaal.
Bv Kraai àlijkenpikker bijnaam van de leraar.
Winterslaapà ontvluchten van de werkelijkheid.
Wat heeft Koubaa bewogen om dit boek te schrijven?
Is het een oproep om aandacht te trekken voor de positie van de leraars?
Wat ons opvalt, is het grote verschil met zijn eerste boek Vuur.
Bart Koubaa is een getalenteerd schrijver.
Besluit:
Het verhaal is vergezocht, is uitsmeren van wat in het brein van deze man afspeelt wel nodig?
Lokt het bij zieke geesten geen perversiteit uit?
We moeten respect hebben voor de vele leraren die het in deze moeilijke tijden wel goed doen en zich blijven inzetten voor de jongeren.








