Naar de inhoud

Welkom op Klaverke's Blog .

akke.beakke.be
Maandag 18 april 2005

Terug van weggeweest ...

 ...  Pffffff ... het was me het week-endje wel ... 
Ons  week-endje aan zee ... boordevol  gezonde zeelucht ... alleen had het plaatselijk vandeeg een verflucht .

We hebben de traphal van ons appartementje een nieuw kleurtje gegeven én de trap "gewit" ...
Hoé het komt ik weet het niet , maar op mezelf zat bijna zovéél verf  als op de muren .

Toch ziet het er nu  fantastisch uit , al zeg ik het zelf ... :-)



Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door Klaverke om 02:02 Reageer op dit bericht

6 reacties op dit bericht

pimmeke21 april 2005 om 09:40

leger plopkes

1 maar klaverke ?????
maak er daar maar een heel leger van ;))

lol
Klaverke20 april 2005 om 19:24

Klaverke's Blog

Jij verdiend zeker een extra ploppeke ! hihihi ;-)
naomi20 april 2005 om 13:04

nadenken

van waar ken ik dat nu ? Tuurlijk ja ik hong toen ook vol . Hihihihihihih ik plak nog vol ;-))
Pimmeke18 april 2005 om 20:26

Euuuuuuuum... ?!

*BLOOS * BLOOS * BLOOS*
Ja t'is waar ... ikke weer de kladschilder ;-)
Klaverke18 april 2005 om 19:48

Klaverke's blog

Hahahaha Pimmeke ... en wie liet er twee keer achter elkaar een verfborstel vallen nadat die eerst goed in de verfpot was 'gesopt " ... ????

Zal er nog maar een " ploppeke" bij plakken zeker ... (knipoogje ) hihihi

Tot later op de dag ... :-)
Pimmeke18 april 2005 om 18:46

ken ik die ???

Als ik dit plaatje erbij zie staan "ons plopje " ... komt mij die zoooooo bekend voor he .. precies ons klaverke in actie :-))
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Vrijdag 15 april 2005

Het zal je maar gebeuren ...

 Mijn man en ik stonden naar de verbouwingen  te kijken en maakten op de begane grond een praatje met M. , onze aannemer .

Hij wou ons iets tonen en moest daarvoor de stelling op .Hij klauterde gezwind via de tussenschotten naar omhoog  en zette met één been  een stap op de bovenste stellingsplank ...

Had hij dat maar niet gedaan , want dié plank vloog de lucht in  en M.schoof  langs de stellingspaal terug naar beneden.


Mijn man en ik keken geschrokken toe en mijn hart sloeg tot in mijn keel !

 

Gelukkig bleef M. met zijn t-shirt hangen aan een haak van die paal,  zodat dit erger  voorkwam .

 

Bungelend  hing hij met zijn armen half omhoog aan de stelling en toonde ons onvrijwillig een flink stuk blote buik  doordat zijn  vastgehaakte t-shirt omhoog gekropen was

M   zei  met een bijna verontschuldigende stem   “ ik heb niets “ ... en vlak daarachter “ mijne knop is los “ .

 Ik snapte niet waarover hij het had ... ik zag zo direkt nérgens een knop ...

 totdat zijn broek vervaarlijk begon te zakken ...

 

Daar stonden we dan ...

Manlief met zijn ogen nog  vol schrik van het gebeuren  ...

De mijne vol schrik én ongeloof ...

Die van M vol schrik , verbazing , ongeloof  en  schaamte   ...

 

Mijn man heeft M bevrijdt uit zijn benarde situatie .

Ikzelf  wist niet hoe ik me houden moest , heb me omgedraaid  en ben weggestapt  ...

om op een veilige plaats te kunnen bulderen van het lachen .
Hoe vind je dit bericht? 8 stemmen
Geschreven door Klaverke om 10:25 Reageer op dit bericht
Donderdag 14 april 2005

Gelezen en goedgekeurd ...

Lang geleden was er in India eens een vrouw die met haar man bij haar schoonmoeder in huis woonde .Die schoonmoeder was een lastig mens: ze klaagde en zeurde de hele dag. De vrouw hield het lang vol, maar op den duur werd ze er toch gek van, en ze besloot in wanhoop om aan een medicijnman een drankje te vragen waarmee ze haar schoonmoeder ongemerkt en langzaam zou kunnen vergiftigen.De medicijnman gaf haar geen drankje maar kruiden ...daar moest ze de voeten van haar schoonmoeder elke avond mee insmeren, en dan zou ze na enige tijd vanzelf een pijnloze dood sterven.
Zo gezegd, zo gedaan.De vrouw deed haar werk avond aan avond met aandacht en toewijding. Maar wat er gebeurde was dat haar schoonmoeder gaandeweg vrolijker en opgewekter werd en ophield met klagen en zeuren.De schoondochter begon zelfs op haar gesteld te raken en spijt te krijgen van haar moorddadige gedachten en handelingen. Ze ging opnieuw naar de medicijnman en vroeg hem om een medicijn dat de uitwerking van de giftige kruiden teniet zou doen.Deze begon te lachen en zei haar dat hij haar slechts onschuldige lekker geurende kruiden had gegeven, en dat de verandering die was opgetreden het gevolg was van het feit dat ze elke dag de tijd had genomen om de vrouw aandacht te geven en haar voeten te masseren ...


Uit: Dansend tussen vreugde en verdriet van Mansukh Patel
Hoe vind je dit bericht? 8 stemmen
Geschreven door Klaverke om 22:32 Reageer op dit bericht
Donderdag 14 april 2005

Even voorstellen ...

                         Hallo ... Leuk dat je er bent ... !

Mijn naam is Nanny en mijn nickname is Klaverke . 
Ik ben woonachtig in het noorden van Antwerpen en ben nog maar pas begonnen aan dit blog .
Kom dus regelmatig even kijken om te zien wat ik er weer bijgeplaatst hebt ...
Tevens zou ik het erg prettig vinden als je een berichtje achterliet in mijn gastenboek .
Ik wens je nog veel plezier op dit blog en kom gauw nog een keertje terug .

Groetjes van Nanny ...  (Klaverke )
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Klaverke om 17:35 Reageer op dit bericht
Donderdag 14 april 2005

drie kwartier later ...

Ja lap ... ik geraak maar niet wijs uit dat kaderke in "personaliseer " ...
en wat nu ... ???
... zal nog eens het forum uitpluizen ... misschien staat er daar iets van op ...
of anders de richtlijnen nog een nakijken ...

pfffffffffff ... soms krijgt een mens er gelijk een punthoofd van ... ( knipoogje )




Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Klaverke om 10:52 Reageer op dit bericht
Donderdag 14 april 2005

Even verder proberen ...

Morgend iedereen ...

Vandaag ga ik proberen om wat prentjes links en rechts op mijn blogje te krijgen ...
Hopelijk lukt het me ...



Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door Klaverke om 10:08 Reageer op dit bericht
Donderdag 14 april 2005

De kruik die stuk was .

Een waterdrager moet elke dag voor zijn Meester naar de rivier om water te halen.
Aan weerszijden van zijn lichaam hing een kruik aan een houten juk.
De ene kruik was zo goed als nieuw, puntgaaf en zonder lek, de andere kruik was oud en gebarsten en hij verloor permanent water.
Bij thuiskomst blijkt de helft van deze kruik soms al leeg te zijn en dat deed de oude kruik veel verdriet.

Op een dag kan hij het niet meer voor zich houden en zei tegen de waterdrager: "... Meester ik schaam me zo ... "
 " Maar waarom dan toch ", vraagt de waterdrager.
 " Omdat ik niet inspacer.gif de schaduw van uw andere kruik kan staan. Hij levert dagelijks de volle inhoud water af, terwijl ik onderweg steeds water verlies.  "

 " O, maar dat wist ik immers al lang ... toch heb ik je al die tijd graag willen gebruiken "  antwoordt de waterdrager. 
 " Zijn die mooie bloemen langs de weg je dan niet opgevallen ?
   Ze groeien alleen maar aan jouw kant.
   Enige tijd geleden heb ik daar zaad uitgestrooid, jij hebt ze elke dag begoten en nu kan  ik steeds een prachtig boeket plukken voor mijn heer "

Een tijdje komt er geen antwoord van de gebarsten kruik, zo heeft hij het nog nooit bekeken ...
Hij heeft die bloemen wel zien groeien, maar dat zijn Meester hem bewust in dienst heeft gehouden en dat hij hem ondanks alle gebreken toch kan gebruiken ...
dat was nog nooit bij hem opgekomen.




Hoe vind je dit bericht? 8 stemmen
Geschreven door Klaverke om 01:34 Reageer op dit bericht

Meer van Welkom op Klaverke's Blog .

↑ Terug naar de berichten