1957 – 3 juli : Chirojongens vertrokken op bivak naar Houthalen.

 

1957 – Zaterdag 27 juli : KWB-Reis naar de Vallei van Ourthe en Ambleve.

            Er waren maximum 35 plaatsen en het vertrek was om 4u30 in de ochtend.

            Prijs : 180 frank.

 

1957 – Zondag 4 augustus : “Sensationele Voetbalmatch Boerenbond-B.J.B.

            Ploeg Boerenbond:

            De Prins Theophiel, Van der Hasselt Felix, Alewaeters Frans, Broothaers Jozef,

            De Prins Frans, De Smet Jules, De Laet Frans, Selleslagh Egied, De Prins Jan,

            Verhasselt Raymond en Rottiers Karel.

            Resserven : De Prins Marcel en Goossens Edgard.

            Ploeg B.J.B.:

            Van Winghe Achiel, De Smet Jos, Vloeberghen Jozef, Diddens Marcel, Fierens

            Karel, De Boeck Willy, De Prins Marcel, Keulemans Gaston, Verbruggen

            Jerome, De Smet Cyriel, Emmeregs August.

            Reserven : Verbruggen August, Van Winghe Désiré, Daelemans Florent,

            Bernaerts René.

            De match begon om 15 uur en werd gefloten door scheidsrechter Victor De Laet.

 

1957 – September : Ledenaantal Chiro

            In september 1957 zag het ledenaantal van de jongenschiro er als volgt uit :

            Burchtknapen : 36 jongens en 3 leiders : Eddy Beterams, Jos Verlinden en de

            nieuwe aanwinst Guido Hellemans.

            Knapen : 17 jongens en 3 leiders : Jan Vloebergh, Rik Van den Vondel en Jos

            De Smet.

            Kerels : 12 jongens en 3 leiders : Louis Vloebergh, Freddy Peirs en Ferdi Polfliet.

            Samen : 65 jongens en 9 leiders, met als groepsleider Louis Vloebergh.

 

1957 – September : Schoolbevolking

            De gemeentelijke jongensschool telde 84 leerlingen.

            De gemeentelijke meisjesschool 107 en de aangenomen bewaarschool 81.

            28 jongens en 12 meisjes van Leest liep school te Kapelle o/d Bos.

            Te Hombeek en Tisselt waren respectievelijk 4 en 5 jongens van Leest

             ingeschreven.

            Het totaal aantal schoolplichtige kinderen voor het schooljaar 1957-58

            bedroeg 154 jongens en 124 meisjes. (DB-oktober-1957)                

 

1957 – 16 september : In “Ons Parochiehuis” werd de film “Jongensstad” gedraaid ten

            voordele van de Chiro.

 

1957 – 19 september : oprichting  Zangkoor St.-Cecilia

            Het bestuur van de Koninklijke Fanfare Sint Cecilia ging over tot de oprichting

            van een zangkoor Sinte Cecilia.

 

Stan Gobien in “Leest in Feest” :

“De stuwende kracht achter dit koor was Luc Beterams. Op het Palmzondagconcert van 1958 werd met de fanfare de Bergsuite van Jos Moerenhout uitgevoerd. Het zangkoor St.-Cecilia stond toen onder leiding van Leo Hellemans.

Het zangkoor kreeg een vlag van de familie Beterams (zie foto). Deze familie had ze zelf vervaardigd. In de hoeken van deze vlag staan het schild van de provincie Antwerpen, de Vlaamse Leeuw, de Leestse kerk en de eerste noten van de Bergsuite.

Dit vaandel werd in de vijftiger en zestiger jaren uitsluitend gebruikt door het zangkoor St.-Cecilia. Later, toen het zangkoor in feite ophield te bestaan, werd het gebruikt door de jeugdfanfare en door het trommelkorps. Dit vaandel werd ook nog gebruikt door de fanfare wanneer die wandelconcerten van lange afstand gaf, zoals bijvoorbeeld in de Bloemenstoet van de stad Mechelen.

Het zangkoor St.-Cecilia was min of meer een ‘onderafdeling’ van de fanfare, net als de toneelvereniging ‘De Moedige Vrienden’ en later ‘Voor Taal en Kunst’ dat waren.

Toen in februari 1959 burgemeester Emiel Verschueren werd ingehuldigd trok het zangkoor door de Leestse straten achter het vaandel.

Het zangkoor gaf dikwijls een optreden weg op het Palmzondagconcert van de fanfare.

Na de populaire Bergsuite die meer dan eens op het programma kwam, werden in 1960 ‘In ’t Witte Paard’ van Beznatzky, het ‘Zigeunerkoor’ van Verdi en ‘Op de Perzische markt’ van Ketelby uitgevoerd.

In 1962 had het zangkoor August Fierens (zie foto) als dirigent en werd er opgetreden met de ‘Vogelhandelaar’ van Zeller.

Theo Fierens had helemaal geen bezwaar tegen de samenwerking met het zangkoor. Op het programma van het Palmzondagconcert van 1973 stonden zelfs vier koorwerken met begeleiding van de fanfare : ‘Vader Abraham had zeven zonen’, van Pierre Kartner, de ‘Csardasvorstin’ van Kahlmann en twee composities van Jef Aerts, ‘Leest aan de Zenne’ en ‘Vlaamse volksliedjes’. Het fanfarekoor stond toen onder leiding van Rik Lauwens.

Voor een aantal muzikanten waren de repetities die aan een muziekconcert met het zangkoor voorafgingen een ware belevenis. De fanfare bestond toen uit vooral mannen.

Wanneer er dan ineens zoveel dames in het repetitielokaal aanwezig waren, gebeurde het wel eens dat ze de zaak uit de hand lieten lopen. Er waren mannen bij die het vrouwelijk gezelschap ten zeerste op prijs stelden en die alles in het werk stelden om de gezamenlijke repetitie zo lang mogelijk te laten duren. Alle middelen waren voor deze muzikanten goed : op een verkeerde tijd invallen, van de zenuwen een aantal bemols of kruisen vergeten, gezichten trekken, de medemuzikanten aan het lachen brengen…Het viel soms zo op dat de dirigent zich kwaad maakte en dreigde met een strafrepetitie zonder zangkoor.

Wanneer de zangstukjes werden gerepeteerd waarbij ook nog gedramatiseerd moest worden, overdreven de acteurs soms zo fel dat het onnatuurlijk werd. Sommige zangeressen vonden deze gang van zaken waarschijnlijk af en toe gênant, anderen zullen het daarentegen wel plezierig gevonden hebben…

Op de uiteindelijke uitvoering met publiek werden de fratsen gelukkig doorgaans achterwege gelaten…

 

Foto’s:

-De vlag van de familie Beterams.

-dirigent August Fierens.

-Eerste rij : Adrienne Pepermans, Josephine Polfliet en Jacqueline De Neys.

 Tweede rij : Rosa Verlinden en Lisa Boey.

 Derde rij : Maria Buggenhout en Agnes Piessens.

-Optreden met de fanfare.

Foto’s:

-Leopold Piessens

-Juul Geens

-Woning van Juul en Melanie Geens-Van Praet in de Junionrslaan in 1979.

 

1956 – Van 13 tot 21 augustus : Bivak chirojongens

            Met 51 trokken ze naar Balen-Neet.

            “...hard en ruw tijdens het spel, ernstig en stil tijdens de avondwijding...”

            schreef leider Eddy Beterams in De Band.

 

1956 – 2 september : Wielerkriterium voor liefhebbers

            Door de veloclub “De Leestse Pedaalridders” werd een kriterium voor liefhebbers

            ingericht per uitnodiging, d.w.z. enkel renners uit de streek met daarbij de besten

            van gans het land.

            Het betrof een koers van 100 km, 64 ronden langs Dorp, Dorpstraat,Vinkstraat en

            Scheerstraat. Er waren talrijke premiën te verdienen en voor meer dan 8.000 fr

            aan prijzengeld. Daarbovenop werd er een groot bedrag aan startgelden

            uitgetrokken. De omloop werd afgesloten en toeschouwers dienden 15 fr. te

            betalen.

 

1956 – 28 september : Twee nieuwe Chiroleiders en een nieuwe Groepsleider.

            Twee nieuwe leiders verstevigden het leiderkorps van de jongenschiro : Jos

            De Smet en Jan Vloebergh namen de knapenafdeling onder hun hoede.

            Leider Juul Muysoms nam ontslag als groepsleider en werd opgevolgd door Louis

            Vloebergh.

 

1956-  In den nacht van 9 op 10 oktober werd een inbraak gepleegd in de O.L.V.van

            Fatima-kapel gelegen hoek Tiendeschuurstraat en Elleboogstraat.

            Vaststellingen van de veldwachter :

            “de kapel is nieuw gebouwd in 1955 en staat dag en nacht open voor de

            gelovigen. Er zijn twee bidstoelen in geplaatst. Achteraan boven het altaar

            staat, in een nis, een O.L.V.beeldje, afgesloten door een ijzeren deur met

            hangslot en glazen raam.Dit hangslot is afgewrongen denkelijk door middel van

            van een ijzeren stang, waarmee een hefboom werd gemaakt op de muur, gezien

            op de muur daarvan inkepingen zichtbaar zijn. Het afgewrongen slot was door

            de dader op een der stoelen gelegd, waarna de deur kon geopend  en  zo het geld

            weggenomen worden.

            Het geld wordt, door een gleufje dat in het ijzerwerk der deur is aangebracht,

            gestoken en valt zo achter de deur in een bakje.

            In en voor de kapel, tot zelfs op de rijbaan lag geld in het ronde verspreid.

            Dit geld was reeds door buurvrouwen bijeengeraapt, die het ons overhandigd

            hebben, in totaal 25,15 frank, waaronder een geldstuk van 20 frank.

            Later werd dit door ons aan de Heer Pastoor onzer gemeente afgegeven.”

            (VVH)

            Een tweetal maanden later (2 december) werd op dezelfde manier ingebroken.

            Deze keer zal de buit van de dief minimaal geweest zijn want Petrus Verbruggen

            (°Heffen 20/11/1889-Elleboogstraat 12) had de offerblok een achttal dagen

            voordien geledigd. Toen bevatte hij 27,25 frank.

            Petrus Verbruggen was, na de vorige diefstal, door de pastoor aangesteld om

            de offerblok op regelmatige tijdstippen te ledigen.

            (VVH)             

 

1956 – 8 oktober : Chiro brak door op Leest-Heide

            “Onze groep overstuwt LEEST-HEIDE en wint verscheidene leden voor de

            afdelingen. Bereiken het getal 70.

            Een onverwachte overwinning in onze parochie. Eindelijk doorgebroken in de

            laatste wijk van Leest : De Heide. Verschillende jongens zijn thans actief lid van

            onze schone jeugdbeweging.”

            (Eddy Beterams in “De Band”, december 1956)

 

1956 – 22 november : Verkiezing ondervoorzitter Sint Cecilia

            Op de bestuursvergadering van woensdag 22 november werd bij geheime

            stemming Leopold Piessens éénparig tot ondervoorzitter van de Koninklijke

            Fanfare St.-Cecilia verkozen, dit in vervanging van wijlen Frans Piessens.

            Pol Piessens volgde zijn vader op. In Leest was hij bekend als ‘Pol van den Blokmaker’.

            Hij werd geboren te Leest op 28 maart 1916 en overleed te Mechelen op 14 juni

            1980.

           

            Voor 1940 was hij slagwerker in de fanfare. Vanaf 1945 werd hij bestuurslid en

            vanf 1959 voorzitter.

            Als voorzitter en later als erevoorzitter ging hij samen met August Lauwers ontelbare

            keren op verkenning naar buitenlandse muziekwedstrijden om daarvan te leren en

            contacten te leggen.

            St.-Cecilia Leest kon tijdens zijn voorzitter- en erevoorzitterschap rekenen op heel

            wat financiële en materiële steun. (Stan Gobien)   

 

1956 – 25 november : Teerfeest Sint Cecilia

            Op zondag 25 november hield de Kon.Fanf. St.-Cecilia haar jaarlijks teerfeest

            waarop 98 vrouwen en 156 mannen aanwezig waren.

            Secretaris August Lauwers hield de feestrede.

            Daarna volgde een grote tombola waarvan de opbrengst ten goede kwam aan het

            kerstfeest voor de kinderen van de leden.

            De zondag werd besloten met een familiebal.

            De maandag daarop werd een mis opgedragen voor de afgestorven leden van de

            maatschappij. 

 

1956 – 3 december : Dodelijk ongeluk

            Op de Kouter te Leest slipte een auto en kwam in de gracht terecht.

            De inzittenden waren de Hombekenaars Joannes Philips, Jozef Van Doren en

            Louis Van Beveren. De laatste was op slag dood. De twee anderen kwamen er

            met de  schrik van af. (KH)

 

1956 – 4 december : Koster-Organist Freddy Peirs trad in het leiderkorps van de Leestse

            jongenschiro als zangmeester.

 

1956 – Op 15, 16 en 17 december organiseerde de NCMV, afdeling Tisselt-Leest in de

            parochiezaal en in de zaal “Sinte-Cecilia” een handelsfoor.

            De opening gebeurde plechtig door schepen Miel Verschueren die de zieke

            Burgemeester De Prins verving.

 

1956 – 16 december : Inbraak

            Op zondagavond 16 december is er in de woning van Juul (Felix) Geens uit de

             Juniorslaan (nr.2), door onbekenden ingebroken. Alles werd doorsnuffeld en er

            werd een som geld ontvreemd. Een onderzoek werd ingesteld.

            (VVH)

            Juul Geens werd te Sint-Katelijne-Waver geboren op 26 juli 1908 en hij overleed

            te Mechelen op 2 oktober 1992.

            Hij was gehuwd met Melanie Van Praet die hem een dochter, Leontine, zou schenken.

            In 1946 werd hij lid van de fanfare St.-Cecilia en in ’52 werd hij er bestuurslid en

            wijkverantwoordelijke.

            Vanaf 1959 tot 1973 was hij ook gemeenteraadslid te Leest.

            Wanneer er in de fanfare instrumenten dienden hersteld te worden bracht Juul

            ze naar de firma die ze had gemaakt.

            Juul was ook Ere-lid van de kerkfabriek van Leest en Ere-voorzitter van de Kristelijke

            Bond der Gepensioneerden.

            In 1987 vierde hij met zijn vrouw hun gouden huweliljksviering.

            Gazet van Mechelen daarover in hun krant van 1 september :

            “Felix Geens en Francisca Van Praet ontvingen vrijdag jl. het bezoek van

            Schepen Vanderaerschot. Daar was wel een speciale reden voor want opvrijdag

            4 september zal het precies vijftig jaar geleden zijn dat Felix en Francisca mekaar in

            Leest het jawoord gaven.

            Felex en Francisca, wiens huwelijk gezegend werd met één dochter en één kleinzoon,

            hebben steeds aan de Juniorslaan in Leest gewoond. Hij was vroeger supporter van

            KV Mechelen maar draagt nu VV Leest een warm hart toe. Hij legt ook graag een

            kaartje  en beiden zijn ze graaggeziene gasten bij de bond der gepensioneerden.”

            Melanie Van Praet was te Leest geboren op 22 oktober 1913 en overleed te Mechelen

            op  20 juli 1997.

Foto’s:

-De processie doet de Molenstraat aan : de groep Compagnie van Scherpenheuvel.
-Links Eddy Van Hoof, rechts Walter Feremans.

-Door de Dorpsstraat : de groep O.L.Vr., ster der zee.

-Slot van de processie : links de garde, midden schepen F. De Prins, rechts burgemeester  

 Verschueren.

 

1956 – De processie kon onder een stralende hemel uitgaan. De volgorde zag er als

            volgt uit :

                                         Processie te Leest : datum onbekend.

 

            1) Ruiters

            2) Vlag O.L.V. van Scherpenheuvel

            3) Beeldje van O.L.V van Scherpenheuvel

            4) Mysteriën van de H. Rozenkrans – Jongensschool ; Vlag

            5) Beeld van het Kind Jezes

            6) Groep van het Lijden

            7) Groep van O.L.V van Fatima

            8) Engelbewaarder

            9) Vlag van de meisjesschool

            10) Vlag van de H. Kindsheid

            11) Vlag van St.-Jozef

            12) Groep van St.-Cecilia

            13) Koninklijke Fanfare St.-Cecilia

            14) Borstbeeld van St.-Niklaas

            15) Vlag van St.-Niklaas

            16) Jezus en St.-Janneke

            17) H. Theresia van het Kind Jezus

            18) Groep van het H. Hart

            19) De Drie Goddelijke Deugden

            20) Vlag van de H. Familie

            21) De Tien Deugden van Maria

            22) O.L.V. van Gedurige Bijstand

            23) O.L.V van Lourdes

            24) Beeld van O.L.Vrouw BJB-meisjes

            25) Arbeid Adelt, Koninklijke Fanfare

            26) Vlag Eucharistische Kruistocht groep

            27) Groep Maria Goretti

            28) Groep H. Sakrament.

            29) Chiro.

            30) BJB-jongens.

            31) Vlag Boerengilde.

            32) Vlag van Sint Jan Berchmans.

            33) Kruis.

            34) Zangers.

            35) Lichtdragers.

            35) H. Sacrament.

 

            Driemaal per jaar ging de processie uit te Leest : op tweede Sinksendag

            (de zogenaamde Kermisprocessie), op de zondag na Sacramentsdag (14 dagen

            na Sinksen) en op de eerste zondag van oktober (de Oktoberprocessie).

 

            In “De Band” nr.5 bracht Jan De Decker in 1955 volgend verslag over :

 

            “De Processie op 2^de Sinksen.

Tweede Sinksendag is het de processiedag te Leest. En van ’s morgens reeds bracht er de zon een echte feeststemming. Nu was het eens echt processieweder.

Kinderen en grote mensen, allen waren er gaarne bij nu.

Na de hoogmis werd de processie gevormd, en te half elf begon de grote klok te luiden : dat betekende tevens het vertreksignaal.

Voorop reden, fijn in hun ruitersuniform en fier op hun hoge paarden onze B.J.B.-ers onder leiding van kommandant Jan De Prins.

Dan volgde de Compagnie van Scherpenheuvel met de vlag en het mooie beeld van O.L.Vrouw van Scherpenheuvel, gift van de Compagnie aan de Processie.

Toen de jongensschool onder leiding van meesters De Leers en Pelgrims.
De jongens droegen de vlaggetjes met de uitbeelding van de 15 mysteries van de rozenkrans.

De vier eersten van de Plechtige Kommunikanten droegen het beeld van het kindje Jezus.

Meisjes van de school brengen de uitbeelding van het lijden van Christus, en worden gevolgd door de groep van O.L.Vrouw van Fatima.

De engelbewaarder neemt een kindje mede onder zijn bescherming.

We bemerken dan nog de vlaggen van de meisjesschool, H. Kindsheid en St-Jozef.

Volgt dan de groep van St.Cecilia met de H.Cecilia, de Koninklijke Fanfare St.-Cecilia, dan wordt het borstbeeld van St.Niklaas voorbijgedragen. Onder het beeld bevindt zich de relikwie van St.Niklaas. Ook het grote processievaandel met afbeelding van St.Niklaas is er bij. En zo volgend, vol zon en kleur de groepen onophoudelijk elkaar op.

Nu is het de beurt aan Jezus en St.Janneken, dan volgt de groep van de H. Theresia, de groep van het H. Hart, van de drie Goddelijke deugden, uitgebeeld door een koningin in het geel, het groen en het rood. De mantels worden opengehouden door kleine engeltjes.

We zien dan het grote processievaandel van de H. Familie, en daarna de groep van de tien deugden van Maria, van O.L.Vrouw van Altijddurenden Bijstand, de groep van de Boodschap van de Engel Gabriel aan Maria, de groep van O.L.Vrouw van Lourdes, van de H. Maria Goretti.

De B.J.B.-meisjes, allen fijn en fris in uniform, dragen dan het zware beeld voorbij van O.L.Vrouw.
En dan is het de beurt aan de Kon.Fanfare Arbeid Adelt, gevolgd door de vlag van de Kruistocht en onze Kruistochters zelf.

We zien nog de groep van het H.Sacrament, en dan treedt de Chiro voorbij, stijlvol en eerbiedig.
We horen nu reeds in de verte het klingelen van de bellen : het H. Sacrament is op komst.

Daar trekken reeds de vaandels voorbij van de Boerengilde, St.Jan Berchmans en de B.J.B.-jongens.
En ja, daar zijn reeds de toortsendragers die het H.Sacrament vergezellen, de zangers, de kruisdrager en de misdienaars, Z.E.H.Pastoor die het H. Sacrament draagt onder de zwxare hemel, gedragen door zes kloeke mannen.

We knielen, want God wordt door de straat gedragen.

Rond de hemel gaan de vier dragers van de prachtig-vernieuwde processielantarens.
Achter het H.Sacrament gaan leden van de gemeenteraad met licht, de leden van het kerkfabriek, de veldwachter.”

 

In ’t Ridderke nr. 2 –april-juni 2005 publiceerde Wilfried Hellemans :

 

“Porocessies in Leest

Uit de oudst bewaarde Leestse kerkrekeningen (uit de zestiende eeuw) blijkt dat er in het

dorp rond 1600 twee grote processies uitgingen. Mogelijk trokken ze zelfs eerder door de straten, want het is bekend dat processies al wat eeuwen voordien bestonden.

Een eerste op de zondag na Sacraments-dag en een tweede amper veertien dagen later op het kerkwijdingsfeest of de kermisdag, op pinkstermaandag. Pas eeuwen later werd een derde rondgang toegevoegd op rozenkranszondag of de eerste oktoberzondag.
Elk jaar na de processie op de kermisdag bood de pastoor een maaltijd aan. Daaraan namen deel : de pastoor en de vreemde priesters die geholpen hadden, de koster en de zangers, de H. Geest- en de kerkmeersters. Een kok stond in voor de goede gang van zaken.

Behalve de dorpsprocessies waren er nog de maandelijkse processie in de kerk met het H. Sacrament en de driedaagse kruisprocessie langs de velden. En ook stapte een kleine Leestse afvaardiging met vlaggen mee op in de Hombeekse en Heffense processie op hun kerkwijdingsdag.

 

Plechtige processies

Terecht vraagt men zich af hoe de grote processies eruit zagen.

Vooraan droeg iemand een kruis met een vane en het H. Sacrament sloot de processie af. De pastoor of een andere priester – want altijd waren er wel priesters uit Mechelen of een buurdorp aanwezig- droeg het H. Sacrament onder een baldakijn of ‘hemel’ – in 1642 nog ge- of herschilderd door Franchois Van Ophem – terwijl een paar mensen er omheen een toorts hielden. Al vroeg speelde ‘Ghielis den spelman’ voor Sint-Niklaas (1599) en enkele jaren erna (1604) heeft ook ‘Wolff den spelman (...) voer onze L. Vrouwe gespelt’. Wellicht tot dat gebruik verboden werd. Zeker  werden ook de beelden van de H. Maagd Maria en van Sint-Niklaas meegedragen, want daartoe werden (in 1602) de nodige draagstokken gemaakt. Toen werd ook Cornelis Verlinden betaald ‘voor dat hy inde prochessie heeft hulpen singghen’, al waren vast ook de gewone zangers present. Waarschijnlijk droeg men ook de twee vlaggen mee die de Leestse kerkfabriek (in 1637) had laten maken en waarvan de kruisen geschilderd waren door M. Labé.

In een visitatieverslag (uit 1743) lezen we dat in de twee grote processies het beeld van O.-L.-Vrouw werd meegedragen en de relikwie van de patroonheilige.

Mogelijk was de Sacramentsprocessie soberder dan die op de kermisdag.

 

Een processierel (1755)

In ‘1755 was de gemeente op den feestdag van het allerheyligste Sacrament van ’s morgens vroeg opgepropt van vremdelingen, de processie ging uyt volgens gewoonte, maar nauwelyks was zy tot op de dorpsplaats gekoomen, of den vaendrager der gilden Philippus N., die ook lid was van den gemeente raed bevool de trommel te slaen, deed de klokken luyden, als of er iemand gestorven was, en vergezeld van eenege gildebroeders, zyn aenhangers, stiet hy de godvruchtige menschen uyt 9. rangen, den pastoor keerder weder vergezeld van de geestelykheytd keer weder naer de kerk, terwyl de belhamels den proceesie weg al trommelende rondliepen met de Beelden van OLV en van den H.Nicolaus, den oprichter van dezen verergerenden opstand werd aangeklaegd, en nu stond dien zegepraelenden vaendrager, dit hoogagtbaer lid van den gemeenteraed met open mond en waggelende beenen voor zyne rechters, hij beleed zyn mesdaed en is by vonnis van 20 november van het zelve jaer veroordeeld tot de onkosten van het proces, hy moest bovendienaen den pastoor op eene behoorlyke wyze vergiffenis vraegen en daermede was hy er af.’

Tomas Philippus kardinaal d’ Alsace had (op 5 juni 1751) verboden in de processie met het Allerheiligste ‘de trommel te slaen of op de viool te spelen hetgeen maer eenige jaeren te vooren aenvang had genomen, dit verbod was billyk; wyl door die gerugtverwekkende, en deeltyds slegts heydende tonnen den kerkzang gestoord, en de  godvrucht die men het Allerheiligste schuldig is, onderbroken word. In geheel deze omtrek was men ’s bisschops bevel gehoorzaem uytgenomen te Leest alleen.’

Een kleine maand eerder (op 9 mei) had de aartsbisschop al verboden in die processie ‘ te peerd of in tonneel kleederen tegenwoordig te zyn, en indien er overtreeders gevonden wierden, legde Zyne eminentie aen de Pastors op van nae hunne kerk te rug te keeren’.

 

In de twintigste eeuw

In de twintigste eeuw waren de drie grote processies optochten geworden met groepen in bijzondere klederdracht en met de beide fanfares erin. Ze gingen voor het laatst uit in 1969.

G. Herregods beschrijft ze zo : “Met statige stap en begeleid door de dorpsfanfare, met geflapper van kleurige vlaggen en het getrappel van maagdekes, engelkes, paters, heiligen en martelaren, elk met zijn gevolg. De straten waren één bloemtapijt.

Laatst van al kwam de ‘hemel’ met de pastoor in zijn beste gewaad die ‘Ons Heer’ droeg, geëskorteerd door de kerkmeesters met hun glimmende koperen lantaarns. Op die momenten stond de wereld en de tijd voor een paar uren stil”.

 

Processies in de kerk

Eén keer in de maand, na de hoogmis, werd het H. Sacrament ook binnen het kerkgebouw rondgedragen onder de kleine ‘hemel’. In die processie stapten de priester(s), de misdienaars en de zangers op terwijl de gelovigen op hun stoel knielden. Dit gebruik bestond reeds in 1743.

 

Kruisprocessie(s)

Op de zgn. “kruisdagen”, de drie laatste dagen voor O.-H.-Hemelvaart, trok deze processie over Leestse landwegen. Ze was bedoeld als een smeekgebed om zegen over de velden. Men hield ze ’s morgens na de eerste mis en men stapte er biddend in mee in gewone kleding.

Ook die praktijk evolueerde. De laatste jaren werd nog één jaarlijkse “kruisdag” gevierd.
In 2001 bv. was dat op zaterdag 19 mei om 20 uur in het bedrijf bij Julien De Prins.”

 

Foto’s:

-Het bijgewerkte gemeentebord.

-Frans Piessens

 

1956 – Enkel jaartal bekend 1956, in de Gazet van Mechelen stond de foto (zie onderaan)

              van een gemeentebord afgedrukt waarop een grappenmaker enkele woorden had

              toegevoegd. Het onderschrift luidde : ‘een anonieme trouwe lezer van de

              G.v.M. tracht zijn  medeburgers aan te trekken tot het lezen van onze krant

              door de gemeenteborden lichtjes aan te passen.’

 

1956 – Zondag 22 april : Koninklijke Fanfare “Arbeid Adelt”

            “Aangezien er een aantal muzikanten verlangden aanwezig te zijn op de

            feesten te Mechelen op zondag 22 april enerzijds en een aantal muzikanten

            en ereleden op het huldefeest van de NV Eternit te Kapelle-o-d-Bos

            anderzijds, en rekening gehouden met de belangrijkheid en uitzonderlijke

            betekenis dezer twee vieringen, heeft het bestuur van Arbeid Adelt in zitting

            van 18 april beslist, de maandelijkse verhuizing te verschuiven naar de

            vijfde zondag, 29 april.

            Het bestuur houdt er aan langs deze weg zijn tevredenheid uit te drukken over

            het weer talrijk bijwonen van de drie jongste maandelijkse verhuizingen, wat

            getuigt van orde en samenhorigheid.

                           Het bestuur van “Arbeid Adelt”

            (DB, nr.5,1956)

 

1956 – Zondag 22 april : Jeugddag te Mechelen

            De kerels en de muziekkapel van de Leestse jongenschiro namen deel aan de

            optocht van de Jeugd (Jeugddag) te Mecheloen.

 

1956 – 1 mei : C.O.O.-Voorzitter Frans Piessens in de bloemen gezet

            In de raadzaal van het gemeentehuis had er een plechtigheid plaats.

            In aanwezigheid van burgemeester, voltallig schepencollege, gemeentesecretaris,

            veldwachter en de voltallige C.O.O. werd Frans Piessens in de bloemen gezet.

            Deze voorzitter van de Commissie van Openbare Onderstand werd bij Koninklijk

            Besluit van 25/1/1956 vereerd met de zilveren medaille der Kroonorde, omwille

            van zijn 15 jaar dienst waarvan 5 als voorzitter.

            Door de secretaris van de Commissie werd hulde gebracht aan zijn voorzitter en

            de nadruk gelegd op zijn trouwe plichtsvervulling als voorzitter, “door uitsluiting

            van alle kleingeestige gemeentepolitiek welke tot heden in de Commissie nooit

            ingang heeft gevonden, daarbij door het instellen van huisbezoeken bij de

            behoeftige inwoners wat voorzeker een schoon initiatief mag genoemd worden.”

            Daarna spelde de burgemeester de Zilveren Medaille op de borst van de gevierde,

            bedankte hem voor zijn jarenlange plichtsbewuste ambtsvervulling.

            Na een dankwoord van de gevierde werd een lekkere sigaar aangestoken en werd

            iedereen uitgenodigd op een innerlijke versterking bij Frans Huybrechts.

 

Jan-Frans Piessens, ‘den Blokmaker’ werd geboren te Londerzeel op 3 december 1882. Hij was gehuwd met Melanie Robijns en woonde aan de Dorpsstraat. Naast voorzitter van de Commissie van Openbare Onderstand was hij ook ondervoorzitter van de fanfare St.-Cecilia en beheerder van de firma’s ‘Jupi’ en ‘Dyla Shoe’.

Frans was ook o.a. de vader van Pol Piessens ‘Pol van den Blokmaker’, mecenas van de fanfare en ook een tijdlang voorzitter.

Frans Piessens overleed te Leest op 17 oktober 1956.

 

1956 – Tijdens de maand mei werden gemiddeld 3 werkloze mannen en 1 werkloze

            vrouw genoteerd.

 

1956 – 13 mei : Rodenbachavond

            Op zondag 13 mei richtte het Davidsfonds Leest een Rodenbachavond in.

            Plaats van handeling : “Ons Parochiehuis”.

            Inleidend belichtte Alfons Hellemans de figuur van Albrecht Rodenbach als

            Vlaamse voorman en als dichter en toneelschrijver.

            Dan droeg hij het gedicht “Psalm” voor, gevolgd door Mathilde Verbruggen

            met “Fierheid”.

            Troubadour Willem De Meyer leidde de massazang en tussen de verschillende

            liederen in werden gedichten voorgedragen :

            “Ter Venster” door M. Van de Poel, “De Laatste Storm”, door Paula Bradt,

            “Macte Animo” door Jos De Smet, “De Eerste Martelaar” door Mariette Solie,

            “Ter Waarheid” door Mariette De Prins, “Kerelskind” door Wilfried Hellemans

            en “De Arend” door Leo Hellemans.

 

1956 – 13 mei : Gewestelijke meivaart Chiro.

            Alle chirogroepen van het gewest Mechelen kwamen samen te Keerbergen om

            daar gezamelijk hulde te brengen aan Onze Lieve Vrouw.

            Er waren ruim 1200 deelnemers.

            Chiro Leest behaalde een tweede plaats in “Stijl” met 97% en op de

            atletiekproeven waren er overwinningen weggelegd voor Rik Muysoms in de

            30 meter en Jos De Smet in de 2.000 meter waar Rik Van de Vondel eervol

            8^ste eindigde.

 

1956 – Zondag 13 mei : Bedevaart van de KWB naar Scherpenheuvel.

            De Katholieke Werkliedenbond reed op zondag 13 mei 1956 per fiets op

            bedevaart naar O.L.Vrouw van Scherpenheuvel.

            Vertrek om 5 uur ’s morgens aan de kerk. 

Foto’s:

-Begrafenis Jozef Apers. De priester vooraan is pastoor Coosemans.

-Miel Polfliet bij zijn pensionering op 59-jarige leeftijd.

 

1956 – 14 februari : Begrafenis van Jozef (“Jef van de Brug”) Apers.

              Jef Apers was geboren te Leest op 4 augustus 1884  en overleed er op 10 februari

              1956.

              In 1911 kwam Jef het Brughuis bewonen, dat was toen tegelijkertijd herberg, winkel

              van bloem, veevoeders, meststoffen en steenkolen. Naast het huis was zelfs een

              klein dok, een inham van de Zenne, langswaar de boten de kolen aanbrachten.

              Er was ook een feestzaal aan het huis : het was jarenlang de trefplaats van de

              boerengilde, de boerinnegilde en de B.J.B. tot er te Leest een parochiehuis kwam.

              Het was eveneens in dit Brughuis dat in 1898 de fanfare Arbeid Adelt het licht zag.

              Hij verbleef er zes maanden als vrijgezel, tot aan zijn huwelijk met Victoria Neefs van

              over de Zenne. Hij nam de zaak over en werd in 1919 de eerste zaakvoerder van de

              Boerenbond te Leest.

              Jef was een figuur in het dorp : Oud-Schepen van de gemeente, Oudstrijder van

               ’14-18’, Vuurkruiser, prominent lid van de fanfare Arbeid Adelt , lid van de

              Koninklijke Oud-Soldaten, lid van de Nationale Strijdersbond en vereerd met de

              Herinneringsmedaille van Leopold II en met het Oorlogskruis en Palm ’14-18’.

 

1956 – 5 maart : Voordracht over Kankerbestrijding

            Op maandag 5 maart hield de heer Raman, afgevaardigde van het Nationaal

            Werk voor Kankerbestrijding, een voordracht over deze materie.

            De manifestatie ging door op initiatief van Davidsfonds Leest.

 

1956 – 2 april : Ongeval met kermismolen

            Op de kermisfoor in de Dorpstraat deed zich een ongeval voor.  Een inzittende

            van de zwiermolen botste tegen het bovenste gedeelte van een passerende autobus

            van de lijn Mechelen-Kapelle o/d Bos.

            Het slachtoffer, Frans Jan De Kock (°Leest 28/6/1940), metaalbewerker met

            adres Elleboogstraat 2 Leest, liep een kwetsuur op aan zijn rechterbeen.

            Hij werd ondergebracht in de woonwagen van de eigenaars van de molen en

            dokter Stuyck werd er bijgehaald.

            (VVH)

 

1956 – 4 april : Huwelijk van Chiroleider Emiel Polfliet met B.J.B.-leidster Mariette

            Coeckelbergh.

            Aan de kerk werd een erehaag gevormd door B.J.B.-meisjes en Chirojongens.

 

In “De Band” (Nr.5, 1956) publiceerde Louis Vloebergh volgend verslag :

“Leider Emiel Polfliet treedt in ’t huwelijk. Een groot leider nam ontslag, hij die jaren De figuur was en de juiste leider trad op 4 april in ’t huwelijk met Mariette Coeckelbergh.

Nu nog worden zijn laatste woorden als leider bij ons herhaald : ‘ In een GEEST VAN KAMERAADSCHAP bouwen wij samen aan het ONVOLTOOIDE MONUMENT : DE CHIRO.

De trouwdag van onze groepsleider was voor onze groep een feestdag die we niet licht zullen vergeten. We kwamen samen in ‘Ons Parochiehuis’ te 9u15. Rond half tien trokken we in mars, trommelaars en trompetters vooraan , banieren en penoenen, gevolgd door de flink marsjerende  knapen en burchtknapen, naar de kerk.

Hier werd een erehaag gevormd door BJB-meisjes en Chirojongens. De plechtige huwelijksmis werd bijgewoond door leden van de Eucharistische Kruistocht, BJB-meisjes en Chirojongens, ze werd gediend door Chirojongens en –leiders.

Bij de consekratie werd het ‘Te Velde’ geblazen : het ontroerde iedereen.

Bij het buitentreden der jonggehuwden, voorafgegaan door onze vlaggendragers, stond onze muziekkapel buiten opgsteld om bruid en bruidegom te verwelkomen met trompetgeschal en tromgeroffel.
Er werden zo maar drie brieven afgelezen : vanwege de E.K., de BJB en de Chiro.

Geschenken werden overhandigd.

’s Namiddags kwamen we samen te 5 uur en stapten we naar de Winkelstraat waar wij het jonge paar een korte serenade gaven. Er werd door Jan Vloebergh, Edward Rottiers en Emiel Vloebergh een brief voorgelezen die zodanig opgesteld was dat ieder der drie sprekers om beurt een zin te lezen had, en…of er gelachen werd.

We hebben dan het bruidspaar een geschenk aangeboden vanwege de leiders. De muziekkapel speelde een mars en zo defileerden we allen de laatste maal voor Miel als groepsleider.”

 

Dezelfde periodiek publiceerde in 1976 het definitieve afscheid van Mariette Coeckelbergh :

Ging ons voor in de Heer : Mariette Coeckelbergh.

Ze werd geboren te Leest op 12 juli als dochter van Frans Coeckelbergh – Solie. Ze was gehuwd met Emiel Polfliet en had drie kinderen Chris, Danny en Ann. Ze ontviel ons veel te vroeg want ze was amper 44 jaar. Na een pijnlijke ziekte overleed ze in de Heer op 12 juni 1976, ‘In de volle kracht van haar leven, in het bezit van een heldere geest, vol zorg op de toekomst van haar gezin, overgegeven aan Gods wil.’

De Heer geve haar de eeuwige rust en kracht voor degenen die achterblijven, hen steun verlenend in het aandenken van haar goedheid en haar toewijding…

 

1956 – 10 april : Diefstal rattenvangers benodigdheden

            Opzichter Edmond Pauwels uit Oppuurs diende bij de garde een klacht in

            wegens diefstal van “twee grillen en drie piketten”, zijnde materiaal om

            muskusratten te vangen.

            De diefstal gebeurde in de Steynemolenbeek en het gestolene had een

            waarde van 310 frank.

            (VVH) 

 

1956 – Zondag 15 april : Recollectie B.J.B.-Meisjes

            Even voor 10 uur kwamen de BJB-meisjes van Leest en van de omliggende

            dorpen naar “Ons Parochiehuis” om de recollectie, geleid door pater Elibeer, te

            volgen.

            Reeds van de dag voordien had Louisa Vloebergh, met de leden van haar wijk,

            de lokalen klaargezet.

            Niettegenstaande dreigende wolken waren er nog 42 aanwezigen.

            Na een stijlvolle openingsformatie en een kort inleidend woordje kregen ze een

            eerste onderricht dat handelde over de gedachte aan de Eeuwigheid, teneinde de

            zin van het leven beter te begrijpen en hun leven beter te richten.

            Om 11 uur werd een rozenhoedje gebeden, gevolgd  door het Toewijdingslied

            van de BJB aan O.L.Vrouw.

            De tweede onderrichting ging over het gebedsleven.

            Na de maaltijd was er tijd voor spel en alle meisjes namen deel aan de volksdans.

            Het tweede gedeelte van de recollectiedag werd ingezet met het “Eucharistisch

            Strijdlied” waarna de pater sprak over O.L.Vrouw en Lourdes.

            Om 14 uur stapten ze al zingend naar de kerk om het Lof en de Kruisweg bij te

            wonen.

            Hierna was er een korte vergadering. Maria Polfliet leidde een flinke formatie.

            Georgette Daelemans las het verslag van de vorige vergadering, Maria Emmeregs

            droeg een gedicht voor en Mariette De Prins verschafte uitleg over het Katholiek

            Jeugdcongres te Mechelen .

            Gusta Polfliet sprak over “Fijne meisjeskleding” en tot slot werd er overgegaan

            tot de trekking van de Lourdesreis.

            De gelukkige winnaars waren Jose De Smet en Jeanne Polspoel.

            (Leonie Muysoms in DB, nr.5,1956)

Foto’s :

-Gemeentewerkman en grafmaker Eugeen Vloeberghen uit de Scheerstraat

 met onafscheidelijke alpinopet en klompen.

-Eugeen met zijn tuba.

 

1956 – Eugeen Vloeberghen (foto) werd aangesteld als gemeentewerkman.

              Hij was te Leest geboren op 13 augustus 1902 en overleed te Mechelen op 16

              november 1992.

              Eugeen ‘Zjeine van Jefkes’ of ‘Zjeine de grafmaker’ werkte aanvankelijk in de

              Eternitfabriek in Kapelle-op-den-Bos. Hij was een fervent duivenliefhebber en

              een gedreven muzikant. Hij kreeg zijn muzikale opleiding bij ‘Arbeid Adelt’ in

              1918 en werd in 1938 muzikant bij St.-Cecilia.

              Eugeen Vloeberghen was gehuwd met de Heffense Rosalie Kerremans die hem

              drie zonen zou schenken : Jozef, Jules en Frans.

 

Markante figuren in de geschiedenis van St.-Cecilia Leest (Stan Gobien)

“Eugeen speelde tuba. In de periode tot en met Frans Dierckx waren de partituren voor dit instrument in fa-sleutel geschreven. Met de komst van de nieuwe dirigent Leveugle werd meer brassbandmuziek gespeeld en die werken waren dan weer in solsleutel geschreven. Hij had deze laatste muzieknotatie in geen dertig jaar meer gelezen.

Op gevorderde leeftijd leerde hij toch nog muziek in de solsleutel lezen.

’s Middags of wanneer hij bij een training van zijn duiven wachtte op hun terugkomst, zat hij op een bank op het dorpsplein de muziek te lezen en te zingen. Wie dan vroeg wat hij daar deed, kreeg als antwoord : ‘Zolang ik muziek speel, wil ik dat goed doen. Daarom leer ik de solsleutel en…ge moogt er zeker van zijn, op mijn ouderdom is dat niet zo gemakkelijk in ’t begin.’

Eugeen was voorzitter van de duivenmelkersbond van Leestdorp. Hij was net als Jan De Smedt en Nante De Prins een vermaard duivenmelker. Hij zei echter dat hij al heel tevreden was wanneer hij aan ’t eind van het seizoen zijn geld terug had. Tot zolang het werd toegelaten was Eugeen een vogelvanger en hij ging dikwijls hengelen. Meestal ging hij alleen tijdens de voormiddagen vissen in het Broek in Blaasveld of aan de Leuvensevaart. Hij wist wanneer de vissen beten en hij kwam doorgaans met een flinke buit naar huis.

Het liefst ging hij naar de repetitie. Hij was eveneens lid van de fanfare ‘De Werker’ in Kapelle-op-den-Bos. In Leest werd er tijdens de pauze en na de repetitie met de kaart gespeeld. Eugeen speelde bij het pandoeren altijd erg defensief en werd daarmee geplaagd door zijn zonen, Jef en Juul. Hij kreeg dan altijd de opmerking dat hij de kaarten hun waarde moest geven. Als hij dan toch aanvallend speelde en het liep mis, was hij er doodongelukkig om en…dan speelde hij nog meer verdedigend dan voorheen.

Eugeen Vloeberghen was een eenvoudig maar plichtsbewust man. Dit kwam tot uiting bij zijn werk als gemeentewerkman. Hij was ook een trouw muzikant van St.-Cecilia Leest en kreeg in 1963 de medaille van 65 jaar muzikant.”

 

1956 – Korps voor Burgerlijke Bescherming – Leden :

            De Prins Frans, Kleine Heide.

            De Prins Albert, Kleine Heide.

            Vloeberghen Eugeen, Scheerstraat.

            De Prins Edmond, Rennekouter.

            De Smedt Jan, Dorp.

            De Croes Louis, Dorp.

            Jacobs Gerard, Scheerstraat.

            Neutiens Frans, Scheerstraat.

            Van Hoof Victor, Scheerstraat.

            Geerts Frans, Scheerstraat.

            De Decker Louis, Tiendeschuurstraat.

 

1956 – Samenstelling van de Commissie van Openbare Onderstand

Voor het jaar 1925 had de Commissie van Openbare Onderstand de naam van “Bureel der Weldadigheid”.

Ingevolge de wet van 10 maart 1925 op de Openbare Onderstand werden de burelen van weldadigheid afgeschaft en ontvingen de naam “Commissie van Openbare Onderstand”.

Zij bestond uit 5 leden, waarvan een lid voorzitter was, die bij geheime stemming door de leden zelf werd verkozen.

De leden ontvingen voor hun ambt geen vergoeding.

Het administratief werk werd verricht door de secretaris, Lode Verbruggen en door Alfons Hellemans als ontvanger voor het beheer der fondsen.

Deze twee laatsten genoten een jaarwedde volgens het aantal inwoners der gemeente.

 

Samenstelling

Piessens Frans, voorzitter : hij werd door de gemeenteraad aangesteld in zitting van 24/1/1940.

Lauwers Louis, lid, 1^ste maal gekozen op 6/7/1947, 2^de maal op 13/4/1953.

De Smet Edward, lid, 1^ste maal gekozen op 6/7/1947, 2^de maal op 13/4/1953.

De Prins Ferdinand, verkozen op 13/4/1953.

De Decker Jozef, verkozen op 13/4/1953.

Verbruggen Louis, secretaris, in dienst getreden op 1/1/1927.

Hellemans Alfons, ontvanger, in dienst getreden op 1/11/1940.

 

Doel van de C.O.O.

De ellende lenigen en de dienst van de ziekenverpleging der behoeftigen geldelijk regelen.

Geldelijk beschikt de C.O.O. over de landpachten waarvan zij eigenaar is.

Indien deze gelden ontoereikend zijn, vraagt zij een jaarlijkse toelage aan het gemeentebestuur.

            (Louis Verbruggen in “De Band” – 1956)

 

1956 – 10 januari : Toneel door Chirojongens

            “De Laatste Zwartrok” kende veel succes.

            Een domper zette het afscheid van proost De Decker.

            Zijn opvolger was de populaire Pater Omer.

 

1956 – 22 januari : Goochelavond van het Davidsfonds

            Op zondag 22 januari richtte het Davidsfonds afdeling Leest een

            ontspanningsavond in onder de vorm van een goochelavond, verzorgd door

            meester-goochelaar Niucq-sar.

Foto’s :

-Alfons Hellemans.

-Marcel Van Hoof (mijn oom van de Dorpsstraat, niet te verwarren met de samensteller van deze Blog. Bijkomend toeval is dat wij allebei geboren zijn op 23 augustus.)

-Emiel Ceuppens.  

 

1956 – Freddy Peirs, (°Zulte-Oost-Vlaanderen op 28 september 1937) werd de nieuwe

             Koster-orgelist en dit tot 1958.

            (Wilfried Hellemans, 2003 – “Negen eeuwen Sint-Niklaasparochie”.)

 

             Zijn voorganger Edward Fierens was van Hombeek. Hij was er geboren op

            2 oktober 1930. Tijdens zijn verblijf te Leest huurde hij een ‘kamer bij een weduwe

            Virginie. Hij was koster te Leest van 1952 tot 1956. Toen werd hij koster

            te Rijmenam, waar hij in 1960 trouwde met Lina Van Cauwenbergh uit

            Zaventem.            

            Edward Fierens deed in zijn laatste jaar via “De Band” nog een oproep om leden

            te rekruteren voor het zangkoor :

 

            SINT GREGORIUSVERENIGING

            “Ja, zo is de naam van ons zangerskoor. Vanwaar die benaming ?

            De Heilige Gregorius werd aangesteld als de patroon van de kerkzangers,

            vandaar het woord “Gregoriaanse kerkmuziek”.

            Onze kerkzangers verdienen zeker een woord van dank en een proficiat.

            We hebben een schoon werkjaar achter de rug : de tweestemmige Mis van

            Perosi, de Mis ter ere van Onze Lieve Vrouw van Priester Verhelst.

            Om niet te vergeten de prachtprestatie van dezel liefhebbers op Kerstmis :

            het  lied “Herders Hij is geboren”, in drie stemmen a capella (zonder orgel)

            ten gehore gebracht door meester Selleslagh, meester Hellemans, Felix Van

            der Hasselt, Richard Van Praet, die alleen de middenstem hield, Louis

            Verbruggen, Florent Mertens, Victor De Laet, Bert Huys en uw dienaar,

            dirigent.  

            Waarom deze namen ? Omdat zij iedere week present zijn voor een uur

            repetitie. Vooral voor de landbouwers vraagt het een grote opoffering.

            Ook de uitvoeringen ’s zondags dienen aangestipt.

            Mannen, welgemeende dank !

            En laat ik hier maar gebruik maken van de gelegenheid om meester Selleslagh

            op het bankje te plaatsen. Toekomend jaar zullen wij hem vieren als 50 jaar

            kerkzanger. Voorwaar een schoon werk. Meester, gemeend dank ik u die

            onafgebroken de zangen voorzingt en op Pasen en Kerstmis ons de tranen in

            ogen doet komen door uw mooie sololiederen.

            Ad multos annos !

            Jongeren, het is uw plicht van toe te treden tot het zangkoor.

            Er wordt van u geen geld gevraagd, maar goeie wil om u vrijwillig ten dienste

            te stellen van de parochie.

            Elke week één uur is niet te veel. Ge moet graag zingen en zeg niet dat ge niet

            kunt zingen : dat kunt ge allemaal.

            Waar zijn die zangers van de Davidsfondsavonden ? Leden van de Katholieke

            Aktie, geeft het voorbeeld. Desnoods kunt gij bij mij persoonlijk opleiding

            krijgen. En dank bij voorbaat. Ge moet het niet doen voor mij, niet voor de

            pastoor maar voor de Kerk van Kristus.” 

 

            In 1956 publiceerde Alfons Hellemans (foto) in “De Band”  het volgende over het

            Leestse Zangkoor :

            “Het is moeilijk voor ons jongeren, vast te stellen hoelang de zangersvereniging

            van de kerk bestaat.

            Er bestaat op dit ogenblik geen enkel geschrift of oorkonde bij mijn weten waarop

            men steunen kan, wanneer de zangers gesticht werden.

            Zeker staat vast dat ze bestaan van voor 1900.

            Ze heetten toen “St Ceciliakring” en vierden jaarlijks bij Arnold Teughels in “De

            Rozelaer” op de maandag rond de feestdag van hun patrones Sinte Cecilia.

            Het begon met een H. Mis, daarna gezellig samenzijn.

            ’s Morgens en ’s namiddags “volle tafel”. Tussenin werd er duchtig gekaart en de

            avond gevuld met allerlei fratsen en vermakelijkheden.

            Talrijk zijn de zangers nooit geweest. Een 15-tal leden waaronder een voorzitter,

            secretaris en schatbewaarder. Ze legden maandelijks uit ; boeten en andere giften

            spijzigden de kas.

            Voor de oorlog van 1914 werden er maandelijks repitities gehouden of  rond de

            grote hoogdagen, om dan een meerstemmige mis aan te leren.

            Na de oorlog 1914-1918 werder er nog enkel herhalingen gehouden rond de

            grote feestdagen. De zangers verhuisden dan van lokaal, om hun intrek te nemen

            bij weduwe Selleslagh- Van den Brande. Wanneer dit” café” te niet ging, werd de

            herberg “In den Barreel” bij Louis Van Dam als lokaal genomen.

            Sinds de oorlog 1918 bleven de volle-dag-teringen echter weg en werd er enkel

            nog gesoupeerd. In den beginne nog wel met “volle tafel” om geleidelijk te

            verminderen naar een “schotel-souper”.

            Eigenaardig, gedurende de oorlog 40-45 werden de wekelijkse herhalingen

            ingevoerd, zangherhalingen die nu nog bestaan.

            Thans heet de vereniging “St-Gregorius”.

            Van wanneer die naamsverandering gebeurd is, weet niemand.

            De oudste leden van de zangvereniging zijn : Victor Selleslagh (naar het schijnt

            reeds 49 jaar zanger), en van na de oorlog 14-18 : Alfons Hellemans, Bert Huys

            en L. Verbruggen. De andere leden zijn nog maar lid sedert de tweede

            wereldoorlog toen Herman Rheinhard de herhalingen leidde.

            De vroegere kosters seders 1819 waren : Jozef Hellemans, onderwijzer-koster

            die in de jaren 1879-84 zijn betrekking van gemeente-onderwijzer opgaf om te

            Leest vrije onderwijzer te komen spelen aan de vrije school op de Kouter en

            tevens het ambt van koster waarnam. Vervolgens waren de kosters : Lodewijk

            Hellemans, Jozef Rheinhard, Antoon Teughels en Edward Fierens.

            Vermelden we : een zestal meerstemmige missen uitgevoerd waarvan één werd

            uitgezonden langs de micro ter gelegenheid van de Grote Missie in 1955.

            Het maakte grote ophef.”           

 

1956 – Militianen van de klas 1956 :

            Emiel Ceuppens (foto), Constant De Prins, Marcel De Win, Frans Geerts, Alfons

            Polfliet, Jan Van de Sande, Leon Van den Sande, Marcel Van Hoof (foto), Antoine

            Van Praet.

            Door uitstel om studieredenen : Bradt Willy, Hellemans Leo, Keulemans

            Alfons, Stuyck Hugo en Verbruggen Jerome.

 

1956 – Bouwaanvragen

            De Wit Kamiel, Kouter.

            Geerts Alfons, Grote Heide.

            Verbeeck Karel, Tisseltbaan.

            De Schoenmaecker, Hertstraat.

            Piessens Fr., Dorp.

            Leemans M., Dorp.

            Vloebergh A., Dorp.

            Leemans K., Blaasveldstraat.

            Diddens Emiel, Blaasveldstraat.

            De Reys N., Kapellebaan.

            De Wit Jan, Kouter.

            De Rooster, Kouter.

            Bal L., Kouter.

 

Bijlage :

-Enkele ‘oud-soldaten’ van Leest terwijl ze het Heilig Sacrament in de remonstrans begeleidden. Links Constant Diddens, voor hem uit loopt Sooike Janssens.

-Gedachtenprentje  van oud-Leopoldist en ere-voorzitter : Karel Lodewijk De Wit.

 

1955 – 9 november :  “Voor Vorst en Vaderland” werd Koninklijke.

            Op vrijdag 9 november overhandigde de provinciegouverneur tijdens een korte

            plechtigheid op het Provinciebestuur aan de afgevaardigden van de maatschappij

            der oud-soldaten het brevet waarbij op 8 november l.l. door de koning aan hun

            vereniging de toelating werd verleend de titel van “Koninklijke maatschappij”

            te voeren.                                                                                  

            De afvaardiging bestond uit Victor Diddens van de Warande, Corneel Solie uit de

            Kouter en Lode Wuyts.

            Deze maatschappij telde onder haar leden toen nog enkele oud-Leopoldisten : de

            oudsten waren Philip Van Beersel, 83 jaar uit de Warande en erevoorzitter

            Louis De Wit, 79 jar, uit de Larestraat.

            Een nieuw vaandel werd tijdens een plechtigheid op het dorpsplein door de kolonel

            van  de Artillerie van Mechelen aan de voorzitter overhandigd, die het dan overgaf

            aan  Jozef Solie, vaandeldrager. Het oude vaandel berustte samen met dat van de

            toenmalige Gildebroeders bij burgemeester Bernaerts. Tijdens de oorlog 1914-1918

            werd het aldaar door de Duitsers gestolen.

 

            De bond “Voor Vorst en Vaderland” werd in 1905 door de toenmalige

            veldwachter Constant Van Hoof en door Constant Spiessens gesticht.

            Laatstgenoemde werd de eerste voorzitter.

            Het eerste bestuur bestond naast de voorzitter uit : Frans Cnops, Jan Beullens,

            Frans De Hondt, Jan Verbergt, Frans Lauwers en Jacobs.

            Niet veel later telde de maatschappij 100 leden.

            Corneel Cnops, die ze de ‘kolonel’ noemden, werd later voorzitter.

            De leden werden in uniform gezet en droegen in feestkledij een mooie kepi

            (de ‘sjako’) en een  kleine stok in de nationale driekleur.

            Ze begeleidden het H. Sacrament in de processie en hun teerfeest ging door bij

            Noldus Teughels in de ‘Rozelaer’. Daar stonden ze in ’t gelid gelijk militairen.

            Ook de vrouwen teerden mee.

            Voor 1914 vormde de maatschappij, in uniform, de erehaag rond het H.

            Sakrament tijdens de processies.

            In 1955 zag het bestuur er als volgt uit : Erevoorzitter : Louis De Wit.

            Voorzitter: Victor Diddens. Bestuursleden : Corneel Solie, Jef Van Beersel uit de

            Vinkstraat, Rik Spoelders uit de Kouter en Albert Van den Brande uit de Grote

            Heide. Victor Diddens zou voorzitter blijven tot aan zijn dood in 1973.

            Na hem werd de maatschappij geleid door zijn vrouw Pauline Van Boxom.

            Na de Tweede Wereldoorlog verloor de maatschappij veel aan betekenis,

            omdat toen overal de Oud-Strijdersverbroederingen ontstonden.

            (DB,1954 en LG, blz.176)

 

1955 – Op 13 november en ook nog de 20^ste van dezelfde maand vergastte de

            jongensafdeling van de B.J.B. Leest op een toneelavond.

            De toeschouwers werden vergast op een drama “Tranen over Terlinden” en een

            klucht “De Filosoof van ’t Hoekske”.

            Plaats van gebeuren : “Ons Parochiehuis”. Inkom : 20 en 15 fr.

 

1955 – 20 november : Grote betoging te Mechelen.

            “Op zondag 20 november had er te Mechelen een grote betoging plaats van

            “Vrijheid en Demokratie”.

            Een geweldige massa katholieken uit heel het arrondissement Mechelen stroomde

            samen tegen 10u.

            In de overdekte groentehalle werd het woord gevoerd door oud-Minister Verbist

            en de Theo Lefevre, nationaal voorzitter van de C.V.P.

            Temidden een onbeschrijfelijke geestdrift volgde daarna de betoging door de

            voornaamste straten van Mechelen.

            In de voorste gelederen bemerkten we onze B.J.B.-ruiters van Leest, waaronder

            onze voorzitter van het plaatselijk Comiteit Jan De Prins.

            Ook bij de vlaggedragers van het arrondissementeel comiteit bemerkten we

            Richard Van Praet met de Verbondsvlag van de K.W.B.

            Gemeente na gemeente trekt voorbij, met oorverdovend gefluit en geschetter van

            de fanfares.

            Op kop van het kanton Mechelen stapte de Kon. Fanfare “Arbeid Adelt”.

            Proficiat mannen !

            Eindelijk zagen we dan het plakkaat waarop in grote letters :  LEEST.

            Het was echt een machtige groep, die zeker opviel door aantal en geestdrift,

            want alle dagbladen hebben Leest vernoemd.” (De Band, nr.3 1955)

 

            In De Band nr. 5 van 1955 vonden we het verslag terug van de grote betoging

            in de hoofdstad :

            “De betoging ingericht te Brussel, kende een buitengewoon succes.

            Een 300.000 manifestanten waren er te Brussel aanwezig. Nooit gezien, zo iets.

            En welk een geestdrift en enthousiasme !

            Van Leest waren er een 160 betogers te Brussel aanwezig.

            Allen kwamen roodgeblakerd terug van zon en geestdrift en met schorre kelen.

            De avond voordien waren te Leest de straatschilders bezig geweest. Heel de

            Dorpstraat stond werkelijk volgekalkt met alle soorten leuzen...”

 

1955 – 21 november : Filmavond.

            Op maandag 21 november had er te Leest een filmavond plaats, georganiseerd

            door  de plaatselijke Chiro.

            De voorstelling bestond uit een Hollandse film met in de hoofdrol Tom Manders,

            een tekenfilmpje, een documentaire over het Vatikaan en de hoofdfilm “Heidi”.

            De parochiezaal was uitverkocht.

 

1955 – 28 november : Teerfeest St.-Cecilia.

            Op zondag 28 november hield de kon.fanfare St.-Cecilia haar jaarlijks teerfeest.

            Op dat feest waren 107 vrouwen en 162 mannen aanwezig.

            De smakelijke spijzen werden ten zeerste gewaardeerd en  secretaris Gust

            Lauwers hield de feestrede.

            De zondag werd besloten met een tombola, waarvan de opbrengst ten goede

            kwam aan het kerstfeest voor de kinderen, en een volksbal.

            ’s Anderendaags was er een mis voor de overleden leden en werd de dag

            in gezellig samenzijn doorgebracht rond de feesttafel en bij de leden-herbergiers.

            (DB, nr.33-1955) 

 

1955 – Maandag 26 december : Kerstfeest van de fanfare Sint Cecilia. Op het programma

            stonden kerstliederen en film. Ook werden er versnaperingen uitgedeeld.

 

1955 – 26 december : Arbeid Adelt  hield banket.

            “Tijdens een groot banket, waaraan al de leden van de Kon.Fanf. Arbeid Adelt

            aanzaten, werden negen muzikanten vereerd met de GOUDEN MEDAILLE van

            de Koninklijke Federatie der Katholieke Muziekmaatschappijen der provincie

            Antwerpen.

            De burgemeester, bijgestaan door een afgevaardigde der genoemde federatie,

            reikte de gouden medaille uit aan volgende muzikanten die 35 jaar of meer

            werkelijke dienst hadden :

            Jozef Geerts, Tiendeschuurstraat 7.

            Theofiel Geerts, Tiendeschuurstrat 13.

            Bartholomeus Huys, Elleboogstraat 5.

            Victor Selleslagh, Dorp 57.

            Victor Troch, Dorp 63.

            Juliaan Van Den Brande, Tiendeschuurstraat 19.

            Jozef Verbruggen, Scheerstraat 15.

            Jan Vloebergh, Dorp 7.

            Frans Vloeberghen, Kleine Heide 17.”

            (DB, nr.33-1955)

 

1955 – In december werden er te Leest 4 werklozen genoteerd.

 

1955 – Koersoverzicht 1955. Miel Polfiet in De Band nr.33, 1955 :

            -Stanne De Prins : het is wel waar dat van Stanne veel verwacht werd, en we

            mogen wel zeggen dat hij deze verwachtingen ingelost heeft.

            Hij zal volgend jaar wel van zich doen spreken !

            Het is te hopen dat hij sportieve oversten mag treffen als hij het leger vervoegt

            volgend jaar.

            -Frans Croon : we denken niet te overdrijven wanneer we beweren dat hij voor

            velen de verrassing van het seizoen werd !

            Hij heeft prachtig gepresteerd !

            Zes keer eerste, twee keer tweede, twee keer vierde, zeven keer vijfde, vijf

            keer zesde, drie keer zevende, enz..

            Een ganse erelijst. Voegen we daarbij de zware val die hem 8 dagen kliniek

            bezorgde.

            -Miel Ceuppens : een kalm doch zeer regelmatig seizoen. Het is alleen spijtig

            dat de prijzen niet wat hoger zijn ! Nochtans Miel, de moed niet verloren.

            De aanhouder wint !

            -Louis Geets : die moeten we voorzeker niet meer voorstellen. We weten

            trouwens wat hij waard is !

            -Lowieke Selleslagh : is de laatste aan de beurt. Voor hem geldt de slagzin

            “Klein maar Dapper”, want hij heeft van niemand geschenkjes nodig.

            Hij onderstreepte zijn kunnen : er waren geen eerste, maar verschillende tweede

            prijzen. Goed zo Louis !           

 

1955 – Einde dat jaar telde Leest 1840 inwoners.

            In de loop van 1955 werden er door de gemeente 15 geboortepremies uitgekeerd.

 

Foto :

-Theo Fierens.

-Enkele leden van het St.-Cecilia zangkoor. Van l. naar r. : Louis Schillemans, Eduard Geerts, Michel De Win, Eddy Beterams, Victor De Boeck.

-idem, Alice De Smedt, Paula Lauwens, daarachter wat verscholen Charel Lauwens, Jeanne Geerts, Florent en Frans De Bruyn.

-Julia De Bruyn, Josefien Polfliet, Louisa De Bruyn en Francine Van Eekel (vrouw van Jan Spinnael).

 

1955 - Op zaterdag 30 juli bracht de Koninklijke Fanfare St.-Cecilia een huldeserenade

            aan Theofiel Fierens, één harer muzikanten.

            Deze laatste behaalde een schitterend diploma aan de Kon.Muziekacademie.

            (Eerste prijs trompet)

 

            Theo Fierens werd geboren in 1936. Hij was de eerste Leestse fanfaredirigent

            die van de muziek zijn beroep had gemaakt. Alle volgende dirigenten van de

            fanfare St.-Cecilia waren eveneens beroepsmusici.

            Theo werd leerling-muzikant bij de fanfare in 1946. Het jaar nadien reeds speelde

            hij mee in de fanfare. Daarna studeerde hij verder aan het Conservatorium te

            Mechelen. Aan het Koninklijk Conservatorium te Antwerpen haalde hij een eerste

            prijs trompet. Na zijn muziekstudiën werd hij trompetist bij de Philharmonie van

            Antwerpen.

            In de vijftiger waren was hij eerst dirigent van Jong St.-Cecilia. Later richtte hij

            samen met een aantal fanfaremuzikanten de Boerenkap op. Dit koperensemble

            kreeg een zekere vermaardheid en bij een auditie die werd afgenomen door o.a.

            Pieter Leemans werd de Boerenkapel geselecteerd om een radio-optreden op

            te luisteren. Deze uitzending werd een groot succes.

            Nadat hij een paar jaar hulpdirigent was geweest bij St.-Cecilia volgde hij Rik De

            Bruyn als dirigent op in 1965.

            Theo Fierens was een groot voorstander van allerlei muziekgenres. Hij had een

            voorliefde voor brassbandmuziek maar er werden ook vele kleinere stukjes

            gespeeld, marsen en walsen. Toen hij dirigent was, werd er opnieuw samengewerkt

            met het St.-Cecilia zangkoor. Vlaamse liederen met fanfarebegeleiding en

            bewerkingen van operettes werden geregeld uitgevoerd op concerten.

            Onder leiding van Theo Fierens werd aan acht mars- en concertwedstrijden

            meegedaan en behaalde St.-Cecilia uitsluitend eerste prijzen, waarvan er vier

            met lof van de jury.

            Na de repetitie hield hij ervan om met de muzikanten met de kaart te spelen en nog

            veel liever vertelde hij de ene mop na de andere.

            Toen hij volgens een aantal behoudende bestuursleden met te vernieuwende

            ideeën naar voren kwam en de resultaten wat minder werden, groeide er een

            kloof tussen deze dirigent en het bestuur en werd de samenwerking beëindigd in

            juni 1973. (“Leest in Feest”, Stan Gobien)           

 

1955 – 31 juli : Op de weide van Miel Verschueren ging het zomerfeest door van de

            B.J.B.-ers.

            Volksspelen, loopkoersen, reidansen en ritmische oefeningen door de B.J.B.-

            meisjes wisselden elkaar in een vlot tempo af.

            De jongens hielden wedstrijden in zeeltrekken, flessen vullen, koers met

            romeinse wagens, hindernissenkoers, estafettekoers, stoelrijden, turnen,

            vendelen, enz.

            Tisselt behaalde de eerste prijs, voor St Katelijne Waver en Leest.

 

1955 – Op zondag 31 juli deed Frans Apers een ongelukkige val in het station van

            Nekkerspoel. In het ziekenhuis stelde men vast dat zijn beide polsen gebroken

            waren.

 

1955 – 1 augustus : Zitting gemeenteraad.

            Een reporter van “De Band” maakte volgend amusant verslag :

 

            De Gemeenteraad van Leest vergadert :

            “...Die maandag 1 augustus was “DE BAND” vertegenwoordigd in het “publiek”

            dat in de ruime Raadszaal van ons gemeentehuis de zitting van de “vroede

            gemeentevaderen” bijwoonde.

            Met onmiddellijk achter zich – als een ruggesteun ? – een groot kruisbeeld, twee

            massieve busten van koning Albert en koningin Elisabeth op de enorme schouw,

            - zaten daar op de ereplaatsen : de burgemeester(Pieter De Prins) met zijn

            schepenen Emiel Verschueren en Prosper Busschot.

            Verder de raadsleden : Nante De Prins, Pier Verbeeck, Frans Verwerft, Frans

            Van Der Hasselt, Louis Wuyts en Nest De Win, daarbij nog de secretaris.

            Allen door het licht van een grote luster bestraald.

            Van op het dorpsplein kan men de heren goed zien zitten, omdat men door de

            draperiën heen kan kijken.

            De Raad zou een tweetal uren beraadslagen !

            De burgemeester verklaart de zitting voor geopend.

            De secretaris leest het proces verbaal voor van de vorige zitting.

            Al wat we daarna te horen kregen, hebben we onmogelijk om diverse redenen

            kunnen noteren. Zo de eerste maal zulke zitting bijwonen is voorwaar niet

            gemakkelijk. De Raad spreekt bijwijlen niet voor het “publiek”.

            Het debat neemt al eens de vorm aan van “esbattement”.

            De ogenblikken dat de toeschouwer de draad van de historie verloren is, kan hij

            al eens rondkijken. En waarom bv. niet naar die bevallige juffrouw die misschien

            een menslievend werk vertegenwoordigt ; naar de met een laag stof bedekte

            boekenrekken ; naar de vele dode vliegen die op de grond liggen ; men kan

            proberen ergens een foto te ontdekken van onze huidige koning ; zoeken waar

            men het best sigarettenasse kan laten vallen.

            De toeschouwer kan zich overgeven aan bepeinzingen over de sappigheid van

            onze Vlaamse volkstaal en derzelve beoefenen in de vrede des Heren, terwijl

            hij minutieus de grote wandplaat bekijkt “Dédié au Comte Mr De Mérode –

            Westerlo à l’ occasion du 75me anniversaire de l’Indépendance de la Belgique”...

            Als eerste punt : kasnazicht van de C.O.O, 2^e Kwartaal 1955. Goedgekeurd.

            Tweede punt : kasnazicht gemeente 2^e kwartaal 1956 : goedgekeurd.

            Derde punt : begroting kerkfabriek, dienstjaar 1956 : goedgekeurd.

            Er ontstaat vrolijkheid bij de lezing van “Inkomsten” :  jacht 67 frank.

            Vierde punt : verkoop grond van de kerkfabriek : aangenomen.

            (na dit punt hoort men –als intermezzo ?-een geestig-bedoelde opmerking van

            Lode Wuyts die voorstelt dat het publiek dichter bijeen zou gaan zitten.

            Onbeduidende vrolijkheid)

            Vijfde punt : rekening C.O.O. : goedgekeurd.

            Zesde punt : herstellingswerken worden goedgekeurd.

            Zevende punt : Leningsaanpassing tot financiering der herstellingswerken aan

            verschillende straten : goedgekeurd.

            Achtste en negende punt : aanstelling van een technisch adviseur en weddebijslag

            aan het onderwijzend personeel. Worden in geheime zitting behandeld.”

 

1955 – “Op vrijdag 12 augustus heeft er een ware wolkbreuk plaats gevonden boven

            Leest. Op tien minuten tijd stonden de steenwegen bijna gans onder water.

            Overal spoelde het water met grote kracht.

            Maar op de Kouter, in de Bist en op de Heide was er geen lek gevallen.”

            (DB-1955)

 

1955 – 16 augustus : Het bivak van de Chiro jongens was in Warnant, Wallonië.

            Ze verbleven er tot 24 augustus.

            De prijs per persoon, alles inbegrepen, was 240 frank.

            Weken voordien had de leiding van de chiro een 80-tal brieven rondgestuurd naar

            firma’s met verzoek om steun in de vorm van voedingswaren.

            Omdat ze dit jaar met te veel waren (50-tal) werd geen beroep gedaan op Rik

            Verschueren en zijn vrachtwagen, een grote verhuiswagen van Schroyens uit

            Battel bracht soelaas.

 

1955 – Op zaterdag 27 augustus, de eerste dag dat de jacht was open verklaard, werd

            Charel Van Linden getroffen door hagel uit het geweer van één der jagers.

            Hij werd op verschillende plaatsen in zijn aangezicht en op zijn hoofd getroffen.

            Gelukkig bleven zijn ogen gespaard.

 

1955 – Op dinsdag 30 augustus gingen de aangesloten leden van de melkerij van

            Blaasveld op uitstap. Tien autocars vervoerden meer dan 300 leden.

            Onder hen een aanzienlijk aantal Leestenaars.

            De reis ging naar Holland, op het programma  stond het bezoek aan

            oesterkwekerijen, varen te Vlissingen, enz.

            De kosten van de reis werden gedragen door de melkerij.

 

1955 – Op zaterdag 10, zondag 11 en maandag 12 september werd er simultaan in de

            twee zalen “Ons Parochiehuis” en “St.-Cecilia” bij Frans Huybrechts een grote

            handelsfoor ingericht. Dit op initiatief van de ‘Christene Middenstand’ van Leest.

 

1955 – 6 oktober : In de schoenenfabriek van de familie Piessens “Jupi” ontstond een

            kleine brand in een opslagplaats. (DB-1955)

 

1955 – Oktober : Grote Maria-Missie ter gelegenheid van het honderdjarig bestaan van

            de Rozenkransbroederschap.

            Oprichting van de Kapel van O.L.V van Fatima. (32.442 fr) (DB-1956)

            Op 10 oktober : wijding kapel Tiendeschuurstraat door Mgr Suenens.

 

1955 – Op 17 oktober ging te Duffel de Centrale Fokveedag der Zuiderkempen door.

            De Leestenaar Victor Schaerlaeken behaalde er volgende prijzen :

            Groep II : stieren geboren in januari en februari 1955, eerste prijs met “Jef”.

            Groep X : vaarskalveren geboren tijdens april, mei en juni 1954, eerste prijs met

            “Linda”.

 

1955 – “Op donderdag 20 oktober, toen Louis Polfliet huiswaarts keerde, kwam hij

            terecht in een pasgegraven put op de nieuwe macadem van Hombeek.

            Er was niet de minste verwittiging aan deze gevaarlijke plaats.

            Tengevolge van deze val heeft hij zich de pols gebroken en daarmee is de B.J.B.

            één harer leden kwijt voor de toneelavond.” (DB-1955)

 

1955 – Op zaterdag 22 oktober vierden Louis Van Rompay en zijn echtgenote Fien,

            hun 50-jarig huwelijksjubileum.

            Bij deze gelegenheid was de ganse Tisseltbaan in feeststemming. De buren

            hadden voor stemmige straatversiering gezorgd en de vreugdeschoten galmden

            voortdurend over Leest.

            Na de dankmis ging het naar het gemeentehuis waar het echtpaar werd

            gelukgewenst door het gemeentebestuur en waar ze als geschenk twee clubzetels

            mochten in ontvangst nemen.