In 1983 had Gust een dispuut met het Mechelse gemeentebestuur over de aankoop van gronden aan de Dorpstraat die de toegang verzekerden tot het terrein van VV Leest. De club voelde zich door het stadsbestuur gediscrimineerd, zelfs geboycot. De stad Mechelen achtte het wel opportuun om de terreinen van FC Muizen, eigendom van de Rateux-febrieken, aan te kopen en ook nog eens 8 miljoen frank te spenderen aan Sporting Mechelen maar VV bleef verweesd achter.

‘Wij zetten met onze dertiende Volksfeesten alles op alles,” vertelde Gust aan een journalist van Gazet van Antwerpen, ‘ze kosten ons ongeveer één miljoen. Da’s een bom geld. Maar met een goed overwogen, ja zelfs zwaar risico inhoudend programma, willen wij het voetbal in Leest redden.’   Dat programma hield optredens in van Will Tura, Rob De Nijs, De Strangers, Doris D and the Pins, Connie Neefs, Rikske Samijn en het ballet van Penny De Jager met hun ‘Paradise to Paris-show’. Een heuse vedettenparade en gekoppeld aan een gastronomisch festijn.

‘Het is voor ons duidelijk dat hier met twee maten en twee gewichten is gewogen. De erfgenamen-eigenaars van de betwiste grond aan het Leestse voetbalveld waren bereid gevonden om de toegangsweg en achtergelegen landbouwgrond met een oppervlakte van 1.369 vierkante meter aan de stad te verkopen voor ongeveer 700.000 frank. Dus met een veel bescheidener budget had de stad VV Leest uit de nood kunnen helpen,’ zei Gust Emmeregs. ‘Maar zelfs dat was te veel.’

De sportinfrastructuur van VV Leest heeft de gemeenschap tot vandaag nog geen frank gekost, voegde de journalist er fijntjes aan toe, deze voetbalclub heeft sedert haar bestaan haar eigen huishouden met eigen centjes beredderd. Met succes overigens, en mede dank zij de jaarlijkse Leestse Volksfeesten maar dat vergt ook maanden keihard werken voor 100 medewerkers, die voor dit alles ook geen frank moeten betaald worden.

‘Wij zullen de toegangsweg zelf aankopen, de verkavelde gronden zullen door leden, spelers en sympathisanten van de club worden aangekocht. Wie dat stuk grond binnen enkele jaren dan toch niet meer wil hebben, en de kas van de voetbalclub is weer gespijzigd, dan zal VV de stukken aankopen, maar op deze manier zijn wij voorlopig gered en het voetbal in de gemeente voor 10 jaar beveiligd.’

Over de houding van de stad was men te Leest niet te spreken, schreef de journalist, zopas kreeg VV Leest nog een rekeningetje aangeboden van de stadsvaderen. Stadswerklieden hadden het gras gemaaid op de twee Leestse voetbalvelden. De kosten hiervoor : 68.000 frank…

De komende feesten moesten en zouden een succes worden daar was iedereen van overtuigd.

Toeval of niet maar deze dertiende Leestse Volksfeesten begonnen in mineur wanneer feestvoorzitter Emmeregs bij de openingsplechtigheden niemand van het Mechelse schepencollege kon begroeten. Gust, die tevens CVP-gemeenteraadslid was te Mechelen, had enkele uren voordien van de Mechelse SP-burgemeester Ramaekers een brief ontvangen waarin die meedeelde de opening niet te zullen bijwonen omwille van de vele kritiek op het stadsbestuur. Gust Emmeregs noemde dit een “kinderachtig gedoe” omdat politiek niet op de Volksfeesten thuishoorde. Na het drama zou burgemeester Ramaekers wel komen opdagen om de getroffenen moed in te spreken.

“Hopelijk brengen deze dertiende Volksfeesten voor ons geen ongeluk,” vertelde Gust Emmeregs rond het middaguur bij de officiële opening. “Want we hebben het geld bikkelhard nodig om het voetbal in Leest te redden.”

De genodigden hadden nog maar pas de rondgang van de handelsbeurs achter de rug, toen de wervelwind opstak. Meer dan 300 personen, waaronder heel wat kinderen, zaten in het restaurant te eten, toen het drama gebeurde.

Gelukkig zag men het gevaar tijdig naderen zodat onmiddellijk gas- en electriciteitsleidingen werden afgesneden. De tent (85 bij 30 meter) werd brutaal opgetild en seconden later tegen de grond gesmakt. Inzittenden die poogden het zeil vast te houden, werden gewoon mee de lucht in geslingerd. Er ontstond paniek onder de aanwezigen, die al kruipend van onder de stukgeslagen tafels en stoelen een weg naar buiten zochten langs de opengescheurde tentzeilen.

Op minder dan geen tijd waren de Mechelse brandweer en de politie ter plaatse om de onder het tentzeil bedolven mensen te bevrijden. Op enkele builen en schaafwonden na kwamen de meesten er nog betrekkelijk goed van af. Toch dienden de uitgerukte ziekenwagens in totaal vijf gewonden naar het Sint Jozefziekenhuis over te brengen. Drie van hen konden dezelfde dag ontslagen worden. Erger was de toestand van de twee andere slachtoffers, Herman De Neve uit de Cecilialaan en de bejaarde weduwe Maria (Celine) Van Winghe uit de Alemstraat. Beiden liepen een beenbreuk op. Herman De Neve werd bij een poging om het tentzeil tegen te houden, mee de lucht in geslingerd.  Terug op de grond kreeg hij een afgeknakte paal op zijn been.

Nadat de feesttent letterlijk in mekaar was gezakt werd het donderdagprogramma, enigzins geïmproviseerd, verder afgewerkt in de beide Leestse feestzalen.
Intussen werd met man en macht gewerkt aan het optimmeren van een vervangingstent achter de parochiezaal aan de Kouter, die Gust Emmeregs vanuit Bree had laten overkomen en waarin vanaf vrijdag tot en met zondag de affiche werd afgewerkt. Deze tent bood plaats aan 1200 toeschouwers.

Op de afgelaste handelsmanifestatie na –waarbij een 25-tal exposanten miljoenenschade leden- gingen de Leestse Volksfeesten, zij het in een gelaten stemming, verder.

Voor de afhandeling van de schadedossiers van de standhouders werd een advocatenkantoor te Mechelen aangesteld. Niet lang na de ramp werd een “”Comité Rampenfonds” opgericht, samengesteld  uit afgevaardigden van de vzw VV Leest, standhouders, particulieren en een gerechtsdeurwaarder. Het “Rampenfonds” schreef  een 150-tal Mechelse verenigingen aan met het verzoek tot concrete hulp. Er werd een solidariteitstombola ingericht en een benefietavond georganiseerd.

 

In 1989 deed het Hof van Beroep een uitspraak in de zaak tussen V.V. Leest en het tentenbedrijf Veldeman uit Bree. Beide partijen schoven mekaar de verantwoordelijkheid toe. Nadat de rechtbank van eerste aanleg te Mechelen in 1986 het tentenbedrijf verantwoordelijk had gesteld, was Veldeman in beroep gegaan. Volgens het Hof was de huurder juridisch verantwoordelijk. V.V. dat zo’n 700.000 frank eigen kosten had bij de ramp, zag met dit vonnis de recuperatie van dat geld onmogelijk gemaakt. Bovendien waren er nog voor circa 1 miljoen frank schadeclaims van benadeelden die gerechtelijk procedeerden. (GvM,25/4/89)

 

Deze ramp zou op vele plaatsen in het land zware schade aanrichten. De ravage was enorm.

De rukwinden, op sommige plaatsen gewaagde men van windhozen, richtten hun vernielingswerk aan tussen 13 en 13.30 uur in zowat alle Vlaamse provincies.

Naast de ramp te Leest sneuvelden ook feesttenten te  Baasrode, Kruibeke, Oudenaarde en Brasschaat. Te Asse brak de 30 m hoge zendmast van een vrije radio en plofte op een huis. Te Hekelgem knapten de electriciteitsleidingen door en hinderden het verkeer. Verkeersproblemen waren er ook in de streek van Ninove en Groot-Bijgaarden waar ontwortelde bomen op de rijbanen en op huizen waren gevallen. Door de gemeente Kapellen raasde een windhoos die heel wat schade toebracht aan daken, serres en electrische draden en die ook de meeste kramen van de feestmarkt wegblies. Aan de kust woedde op donderdagmiddag opnieuw een storm met rukwinden die 200 km per uur bereikte te Oostende. Te Gistel vielen bomen op de weg, te Oostende werd een dak van een huis geblazen, te Wenduine kantelden drie caravans...

 

In 1994 vertelde Gust Emmeregs aan Gazet van Mechelen : ‘Heel die ramp is op mij persoonlijk terechtgekomen, gelukkig hadden we een verzekering burgerlijke aansprakelijkheid afgesloten, de schadeclaims bedroegen 20 miljoen frank  en we richtten benefietmanifestaties in. Dank zij heel wat creativiteit slaagde ik er in om al wie schade leed, te vergoeden.’ Dat voorval lag aan de basis om een polyvalente sporthal te bouwen, geschikt voor verschillende zaalsporten maar ook voor familie- en bedrijfsfeesten, bals en dansavonden maar vooral als vervanger van de feesttent van de Leestse Volksfeesten.

Op 9 februari 1984 werd bij notaris Schotte de NV Sportcentrum Leest gesticht. De sporthal werd geraamd op 15 miljoen en het kapitaal, aangebracht door 18 aandeelhouders, bedroeg 4,5 miljoen frank. (DB,maart 1984). Voor het resterende bedrag werd een lening afgesloten bij een bank. In 1994 (12 maart) verklaarde Gust aan Gazet van Antwerpen dat van het maatschappelijk kapitaal van 6 miljoen, hijzelf 75% uit eigen vermogen had bijgedragen en dat de oprichtingskosten van de sporthal 20 miljoen frank beliepen. Daarvoor werd bij de NMKN 11 miljoen geleend. De overige miljoenen mochten aan de contructeurs worden betaald naargelang de exploitatieinkomsten dat mogelijk maakten. ‘Ik ga vandaag niet wegsteken dat ik het dikwijls moeilijk heb gehad. Dankzij een ganse reeks nevenactiviteiten konden we echter het hoofd boven water houden’ voegde hij daar aan toe.

De Raad van Beheer bestond uit Gust Emmeregs, Guillaume Seeldrayers, Louis Vloebergh, Jos Roosemont, Frans Tyaerts en Emiel Spruyt. Commissaris was Camiel De Loose. Gust Emmerechts werd afgevaardige-bestuurder (GvM 28/2/1984). 

 

Foto’s :

-Burgemeester Ramaekers bezocht de plaats van de ramp. Een zwaar aangeslagen Gust Emmeregs verstrekt uitleg.

-Celinneke Van Winghe  aan haar ziekenhuisbed.

-De benefietavond was een succes.

1973 – KVG KERSTFEEST – ZENNEVALLEI

 

“Naar jaarlijkse gewoonte had in het parochiecentrum te Hombeek het Kerstfeest van onze afdeling plaats. Er was een record belangstelling : ruim 150 inschrijvingen.
Het feest werd om half drie ingezet met een eucharistieviering door onze proost A. Nieuwborg. Het zangkoor van Leest omlijstte deze heilige mis. Nadien verontschuldigde de proost E.H. Deken van Hombeek, afwezig wegens ziekte en heette de burgemeester van Leest en talrijke aanwezigen hartelijk welkom. Tijdens de receptie kregen wij het optreden van animator Albert Van Severen en het voornoemd zangkoor, die om de beurt sketches en liederen presenteerden,

sommige werden door de aanwezigen meegezongen. Tijdens de pauze werden de tafels gedekt, braadkip met appelsien of sla, kerststronk en koffie. Het gezellig samenzijn na het feestmaal werd overgoten met een reuze, reuze, reuze tombola ! Waarvoor onze hartelijke dank aan Mevrouw Smets die ons zeer veel prijzen bezorgd heeft, alsook aan alle andere milde schenkers.
Rond negen uur was het tijd om afscheid te nemen, en iedereen keerde tevreden huiswaarts na dit zeer geslaagde kerstfeest.

Louis Verbruggen”   (DB, januari 1974)       

 

1973 – Dat jaar werd ook VV LEEST gesticht.

 

Het kindje van Gust Emmerechts zou een turbulente geschiedenis beleven. Terwijl het toenmalige FC Telstar nog actief was in de Katholieke Sportfederatie debuteerde de nieuwe Leestse voetbalclub meteen in de competitie van de Belgische Voetbalbond. Vanaf 1974 verschenen er in De Band sporadisch verslagen van de nieuwe club die het van vierde provinciale tot bevordering zou brengen. 

Gust Emmeregs stak heel zijn ziel in de club en haalde met wisselend succes een hoop vedetten en pseudo-vedetten naar Leest.

Het voetbalseizoen 2008-2009 was het laatste van VV Leest. De ploeg had gehoopt op een promotie naar 2^de provinciale maar het werd een degradatie naar 4^de provinciale en uiteindelijk een faillissement.

 

                                       Creatieve duizendpoot  Gust Emmeregs

Stichter, bezieler, mecenas en voorzitter van VV Leest.  Gemeenteraadslid in Leest en na de fusie in Mechelen. Organizator van de Leestse Volksfeesten. Medestichter en zaakvoerder van de NV Sportcentrum Leest en van de NV Omni. Beheerder van de sociale bouwmaatschappij De Mechelse Goedkope Woning, ondervoorzitter V.V.V. Heerlijkheid Mechelen, lid van de Werkgroep voor de middenstand te Mechelen, lid van de Nationale programmaraad van de L.B.C., secretaris van de ondernemingsraad, voorzitter S.D. bedienden NV Eternit, medestichter Volksdansgroep ‘Korneel’, coördinator Guldensporenviering Leest, coördinator comité ‘Vrienden van Louis Neefs’, opdrachtgever van het monument ‘Klokken in de wind’, lid van Beheerraad VZW De Nekker, medestichter van Boxing Club Leest..

Emmeregs was te Mechelen geboren op 18 augustus 1940 en gehuwd met Anny Vervloet
 (°Kapelle-op-den-Bos 21/03/1940, +Leest 16/04/2002). Het echtpaar woonde op de Tisseltbaan en bleef kinderloos.

Na zijn middelbare studies behaalde hij met succes een diploma van Boekhouder en hij werkte 33 jaar bij de firma Eternit als handelscorrespondent.

Gust Emmeregs  liet in Leest een onuitwisbare voetafdruk na. Meer dan wie ook heeft hij het dorp op de kaart van ons land gezet.

Duizenden mensen heeft hij in de zeventiger en tachtiger jaren naar Leest gelokt, naar zijn Volksfeesten, waar iedereen met naam en faam uit het Vlaamse showbizzwereldje is komen optreden. Ook vele buitenlandse vedetten werden naar Leest gehaald.

Deze flamboyante persoonlijkheid kende een hoop successen en evenveel nederlagen maar steeds vocht hij terug met de tomeloze energie die hem kenmerkte. 

Een leven van triomf en tragiek.

Hierna een kennismaking met deze opmerkelijke mens via een chronologische weergave van de belangrijkste feiten uit zijn openbare leven zoals die in de pers werden weergegeven.

 

De Mechelse Week van 30 september 1982 : 

        “De story van Gust Emmeregs. De CVP en de fusiegemeenten.”

 

“Interviewer ging op ontdekkingstocht, op zoek naar neutrale informatie. Voor de vuist weg werden enkele personen ondervraagd en zij waren bereid de story rond Gust Emmeregs te vertellen. Onze story wordt geen thriller maar ook geen zoetzemig verhaal. Wij ontdekten daartegenover een markante figuur, die met zijn druk gevuld leven een ganse Mechelse Week kan vullen. Eén bladzijde maar kregen wij ter beschikking en we  zullen daarom onvolledig zijn…maar één zaak is belangrijk, wij belichtten, dank zij de zorgvuldig uitgekozen ondervraagden, de voornaamste eigenschappen en karaktertrekken van onze storymaker.

 

Conny Neefs : wij zouden ze kunnen omschrijven als ‘de bezige bij’. Alomtegenwoordig als zangeres, public-relationvrouw en zorgzame moeder bij de zonen van haar betreurde broer Louis.

-Van waar ken jij Gust Emmeregs ?

-Connie : zoals ik de meeste mensen heb leren kennen toen ik de relaties en de vrienden van mijn broer Louis overerfde. Gust zat naast Louis op de Gemeenteraadsbanken, beiden gemeenteraadsleden van de CVP, en waarschijnlijk heeft Louis destijds tijdens een korte pauze verteld dat hij wou meedoen aan een wedstrijd in het kader van 150 jaar België, een ontwerp van een monument genaamd : ‘Klokken in de wind’. Louis had het ontwerp in beton, maar dat scheen praktisch niet verwezenlijkbaar en gelukkig misschien dat Gust toen naast Louis op de bank zat, want Gust zou trachten materiaal vast te krijgen van Eternit. Uiteindelijk is het werk niet bekroond geworden omdat het publicitaire stuntje voor een gemeenteraadslid waarschijnlijk te zwaar zou wegen op zijn populariteit en ook omdat het deontologisch misschien niet wenselijk was dat een gemeenteraadslid deze officiële wedstrijd zou winnen. Louis had desondanks toch besloten dat het monument er zou komen, desnoods in het Middelheimpark te Antwerpen. Dan kwam echter die rampzalige kerst en Gust Emmeregs besloot uit te voeren wat gepland was. Toen heb ik Gust leren kennen en vastgesteld dat, waar Gust zijn tanden in zet, hij het niet meer loslaat. Gust richtte een comité op en samen met andere vrienden werd alles op muziek gezet –met als bekroning de plechtige inwijding van het monument ‘Klokken in de wind’ op 8 augustus ll. in het Tivolipark te Mechelen.

Ik heb vastgesteld dat ik ‘echte’ vrienden als erfenis kreeg, mensen waar een woord een woord is en deze relaties van mijn broer wil ik gaarne onderhouden. Zo heb ik ook de rol van mijn broer overgenomen tijdens de Leestse Volksfeesten, waar Gust, alweer Gust, de bezieler van is. 

 

De heer Ribbens, uittredend schepen van financiën en schepen van de fusiegemeenten.

-Mr Ribbens, als collega van Gust Emmeregs kunt u misschien een schets maken van Gust als politieker en gemeenteraadslid ?

-Mr Ribbens : in 1976 bij de vorige uitgave van de gemeenteraadsverkiezingen heb ik verstomd gestaan over de vurigheid, de overtuiging en de zelfzekerheid die uitstraalt van Gust. Ook zijn redekunst heeft mij getroffen met een echte ‘tribunestem’ in de stijl van een gezegde van Lodewijk van Dijsel : ‘ik hou van volzinnen’. Gust had deze stijl en als hij met iemand spreekt kan men zo vaststellen dat hij niet zomaar losweg spreekt maar dat alles wel overwogen is. Gust overdenkt zijn zaken grondig en, eens overtuigd, verdedigt hij zijn zaak met de hem eigen hardnekkigheid. Gust verdedigt zijn zaak niet als een advokaat maar spontaan en recht uit het hart. Gust is ook in de politiek een doorbijter en verdedigt de belangen van alle mensen in de fusiegemeenten tot het uiterste. Met zijn enorme energie en uit de grond des harts zet hij zich achter een zaak, zoals onlangs de gedenksteen van Louis Neefs. Voor Gust telt zeker het Latijnse spreekwoord : ‘Age quod agis’, wat wil zeggen doe goed wat ge doet en dat is helemaal Gust Emmeregs. In de gemeenteraad had Gust één stokpaardje : verbetering van de landbouwwegen.

 

Jef Saerens, uittredend gemeenteraadslid van Mechelen en oud-schepen van Muizen.

-U bent politieker, collega van Gust Emmeregs. Hoe ziet u de rol van de fusiegemeenten in Mechelen en meer speciaal de rol van Gust in die fusiegemeenten ?

-Jef Saerens : de fusieoperatie is volgens mij niet helemaal geslaagd, alhoewel sommige mensen en verenigingen er wel gelukkig mee zijn. Het is de story van de ‘aangenomen kinderen’ die eens zij in een huishouden opgenomen worden toch niet hetzelfde betekenen als de ‘natuurlijke kinderen’. Als afgevaardigden van de bevolking van de fusiegemeenten moeten wij constant op tafel slaan om iets te forceren. Ik ken Gust Emmeregs als collega-gemeenteraadslid en via de voetbal. Onlangs trouwens was er nog een tussenkomst van Gust toen 6 miljoen werd gestemd als toelage aan Sporting Mechelen. Wij hebben, als verdedigers van de belangen van de sportverenigingen, dit punt met plezier goedgekeurd, maar er moet nog heel wat gedaan worden en geld zijn voor andere verenigingen. En ik steun Gust ten volle in zijn overtuiging dat gemeenschapsgelden voor de gemeenschap = dus voor IEDEREEN moeten aangewend worden.

Mijn besluit is : als de CVP opnieuw aan het bestuur komt, moet Gust een kans gegeven worden om de fusiegemeenten te vertegenwoordigen op de schepenbanken. Volledige inzet en toewijding, zoals dat bij Gust het geval is, MOETEN beloond worden.

 

Frans De Laet, lokaalhouder bij VV Leest –een dorpsfiguur- geboren en getogen te Leest.

-Hoe zit het hier nu eigenlijk met Gust Emmeregs, VV Leest, Volksfeesten, enz. ?

-Frans De Laet : Gust is de stichter van VV Leest, een voetbalploeg uit de 2^de provinciaal bij de Belgische Voetbalbond. Maar als het van Gust afhing, zouden we nu al in eerste afdeling moeten spelen. Gust heeft bekende spelers aangetrokken van KV en Racing Mechelen –alles voor de ploeg- dagelijks loopt hij op het veld rond.

-Kent gij Gust van bij de voetbal ?

-Frans De Laet : neen, ik ben collega van Gust bij Eternit waar hij bediende is en ik werkman. Bij Eternit doet Gust ook heel veel via de vakbond en de ondernemingsraad. Bij het 75-jarig bestaan van Eternit was het ook Gust Emmeregs die de feestelijkheden organiseerde, zelfs Louis Neefs liet hij toen komen optreden. Onlangs was er een probleem van afdankingen bij Eternit, Gust is daartegen opgekomen. Mensen van Kapelle op den Bos, die niets te maken hebben met Leest, sturen hun kinderen naar Leest Voetbal, alleen uit dankbaarheid jegens Gust –daardoor hebben wij ook goeie jeugdploegen.

-Hoe staat Gust aangeschreven bij de leestse bevolking ?

-Frans De Laet : 90% voor…voor iedereen goed doen is moeilijk maar als alle mensen die bij Gust over de vloer komen voor hem moesten stemmen dan was hij zo burgemeester. Als wij niemand in de gemeenteraad moesten hebben, zou de vernieuwing van onder andere de Winkelstraat geen doorgang gevonden hebben, ook daar zit Gust voor het grootste deel tussen. Als er iets in Leest georganiseerd wordt, ligt Gust ofwel aan de basis ofwel werkt hij eraan mee. Neem de 11 juli-viering, die heeft hij toch uit de grond gestampt en met de fanfare St.-Cecilia erbij. De Leestse Volksfeesten, 170 mensen motiveren en aan de slag zetten, contracten afsluiten met vedetten, enz.. Gust Emmeregs weet het toch maar te doen. Kortom als Gust morgen zegt : ‘ik doe niet meer mee’, dan zijn er geen Leestse Volksfeesten meer.

 

Ludo Goossens, woont in Leest en is jonge voetballer bij VV Leest, begon in 1974 als scholier en speelt reeds enkele jaren in de eerste ploeg.

-Hoe ken jij Gust Emmeregs ,

-Ludo Goossens : Ik ken Gust enkel via de voetbal, als de duivel-doet-al, bijna alle dagen kan je hem hier aantreffen tijdens de trainingen, op matchen en festiviteiten. Gust gaat geweldig in de match op, maakt zich soms zenuwachtig, vloekt al eens en maakt zich kwaad maar dat is even snel vergeten.  Hij heeft een doel en dat wil hij kost wat kost bereiken. Ik heb trouwens nog nooit menselijke problemen geweten in de ploeg.

 

William  Selleslagh, ex-KV-Mechelen speler, twee jaar Racing Jette in tweede klasse en dan naar VV Leest.

-Is het geen grote aanpassing om uit hogere afdeling naar 2^de provinciale te komen ?

-William Selleslagh : helemaal niet, het ging niet meer in combinatie met mijn werk, hier hebben wij twee trainingen per week om 19u30 en dat is haalbaar. De sfeer is hier prima. Trouwens ik ben opgevoed in Leest en heb altijd in Battel gewoond, vijf minuten hiervandaan. Gust Emmeregs heeft mij naar hier gehaald.

-Hoe zit het met de bekendheid van Gust Emmeregs ?

-William Selleslagh : Gust is in Mechelen gekend, zowel in Leest op sportgebied, door de Leestse Volksfeesten, door het monument voor Louis Neefs. Daar heeft hij een redevoering gehouden waarbij iedereen zijn ogen heeft opengetrokken. Het is een chance voor Leest om zo’n figuur te hebben. Gust is een doodbrave man. Zo was er enkele dagen geleden een jongetje uit Boom op de voetbal en daar die geen transport had naar huis, heeft Gust hem met zijn wagen tot thuis gebracht, ondanks zijn zeer drukke bezigheden.  Al deze kleine dingen samen maken een mooie mens van Gust. Hij kan de mensen motiveren, ga maar zoeken waar het chalet van de voetbal gratis ter beschikking wordt gesteld voor mossel- en huwelijksfeesten. De mensen komen hier gratis tappen, dat alles is te danken aan de enorme sfeer en aan Gust, die volgens mij volmaakt is op politiek en menselijk vlak, iemand waarmee je kunt praten, recht voor de vuist, want dat doet Gust ook.

 

Guido Slachmuylders, leraar 6^de jaar te Hombeek aan de stedelijke lagere school. Als kadet gespeeld bij KV Mechelen, nadien bij Hombeek, Humbeek, KV Mechelen, SK Londerzeel en nu VV Leest.

-Hoe komt Gust over in Hombeek-fusiegemeente ?

-Guido Slachmuylders : Gust is gekend via de voetbal ‘Gusje met zijn ploeg’. Gust wordt daar gezien in kostuum met das en er wordt al eens lachend gezegd : ‘waar er iets te doen is, zit Gust tussen’. k heb mijn ogen opengetrokken, want je moet Gust kennen als MENS, niet als manager van een voetbalploeg. Toen ik voor de eerste keer kwam oefenen, zag ik Gust het gras afmaaien en paaltjes slaan. Dat heeft mijn ogen geopend. Trouwens, ik heb reeds enkele keren ondervonden als je aan Gust iets vraagt, staat hij klaar.

 

Hans Schöning, 37 jaar, 10 jaar speler bij R.C. Mechelen, twee jaar bij R.C. Jette-Brussel, Lebbeke, Leuven en nu VV Leest.

-VV Leest heeft dit jaar enkele serieuze kleppers aangetrokken ?

-Hans Schöning : ik kon niet vroeger overkomen, Gust Emmeregs vraagt het al vier jaar. Maar nu was het nog moeilijk hogere klassevoetbal te combineren met mijn werk bij de stad Mechelen. Ik heb aan Gust beloofd dat wij een zeer goed jaar gingen maken en daar zal ik mijn uiterste best voor doen.

-Hoe ken jij Gust Emmeregs ?

-Hans Schöning : ik ken Gust al acht jaar op sportief en politiek gebied en vooral nu ik in Hombeek woon sedert 4 jaar. Gust is altijd een eerlijk mens geweest, maakt geen blaasjes wijs. Ik ken Gust ook van bij Racing Mechelen waar hij altijd sympathie voor gehad heeft.

-Hans, jij bent van de stad naar Hombeek komen wonen, hoe is die overgang meegevallen ?

-Hans Schöning : Rustig…ik heb hier wel enkele contacten met de onmiddellijke geburen, maar ik ben de ganse dag weg. Binnenkort betrek in een huis van de Mechelse Goedkope woningen en dat heb ik aan de CVP te danken met o.a. Gust Emmeregs, Cees De Gendt en de Burgemeester.

-Heb jij nog iets te vertellen ?

-Hans Schöning : ik wil gewoon zeggen dat ik reeds meermaals met sommige mensen slechte ervaringen heb opgedaan. Gust is gekend in Mechelen en in de fusiegemeenten als man van zijn woord.

 

Karel De Muyer, gepensioneerd rijksambtenaar RIZIV.

-Sedert wanneer kent u Gust Emmeregs ?

-Karel De Muyer : ik ben nooit politiek geëngageerd geweest, maar ik ken Gust reeds lang, en meer intens sedert drie jaar, met Gust als stichter, beheerder van VV Leest. Ik heb een enorme achting voor Gust die een doorgoede brave mens is…en bekwaam. Gust staat in hoog aanzien bij zijn ploeg en bij de bevolking. Hij maakt een zeer goede kans als schepen en qua dienstbetoon zou ik zeggen : ‘the right man on the right place’.

Ik ben voetbalenthousiast, Leest is mijn geboortedorp en hoewel ik reeds 40 jaar in Battel woon hou ik veel van mijn geboortedorp en van de buiten.

-Ziet u een rol voor Gust in defusiegemeente ?

-Karel De Muyer : ik zei nog een paar dagen geleden : ‘waar blijft die wijkagent, zij moeten de wildbegroeiing nagaan, banen en wegen controleren. Ik betrouw op Gust, het is een werker en staat 100 jaar vooruit op zijn medemensen. Kijk naar de Leestse Volksfeesten. Jarenlang wordt er gezegd ‘ze zullen wel eens in hun vinger snijden’ en toch wordt het elk jaar groter en mooier.  Gust heeft ook een geweldige vrouw en het feit dat hij geen kinderen heeft draagt er ook toe bij dat hij zich volledig ten dienste stelt van andere mensen…Altijd in de bres.

 

Prosper Nuytkens, Walemnaar en 15 jaar voorzitter van FC Walem.

-U bent collega van Gust met uw ploeg in tweede provinciale, dus jullie kennen mekaar ?

-Prosper Nuytkens : ja, wij zijn concurrenten. Voor veertien dagen hebben wij tegen VV gespeeld en verloren en ik ben spontaan Gust gaan feliciteren.

-Jij kent Gust alleen via de voetbal ?

-Prosper Nuytkens : Ja, alleen via het voetbal en ik weet dat Gust daar enorm populair is en veel invloed heeft op zijn medewerkers. Waar Gust zijn hand naar uitsteekt brengt het geld op, nooit voor hemzelf maar altijd voor zijn vereniging of voor anderen en dat is het fantastische aan Gust.

 

Besluit : I.V. bedankt alle mensen die bereidwillig zonder enige vorm van verplichting vrijuit hun mening hebben weergegeven. Gust Emmeregs kan alleen maar vaststellen dat zijn populariteit misschien nog groter is dan hijzelf wel dacht. Uitspraken als : Gust is een werker, een doorbijter, een doorbrave mens, een duivel-doet-al, een vechter, een organisator, een dienstvaardige, zijn slechts goede eigenschappen. En als deze eigenschappen verenigd zijn in een politieke figuur, is dat een eer voor de politiek in zijn geheel en voor de CVP in het bijzonder. Na al hetgeen ik heb gehoord, kan ik niet anders dan duimen voor Lijst nr. 10 plats nr. 8.”

 

Het stuk, ook al was het niet expliciet vermeld, was klaarblijkelijk ingezonden met het oog op de komende gemeenteraadsverkiezingen.

De CVP zou drie zetels verliezen tegenover 1976 en de partij ging de oppositie in. Gust haalde 1269 stemmen, 41 meer dan bij de vorige gemeenteraadsverkiezingen. Gazet van Mechelen (18/10/1982) wist te vermelden dat hij een half miljoen frank zou gespendeerd hebben aan persoonlijke propaganda.

 

Foto’s :

-Gust Emmeregs

-Gust, geflankeerd door Luc Appermont en Connie Neefs, tijdens een persconferentie.

Hendrik Diddens overleed in 1973. Gazet van Mechelen publiceerde op 9 augustus 1986 :

 

            Hendrik Diddens is niet meer

“Hendrik Diddens is overleden”. Het werd ons donderdagavond gemeld. We werden er stil van. De man die we van in onze jeugd zo goed kennen, de man die zoveel jaren later in 200 afleveringen het werkdocument “Woordenboek van het Mechels dialect” in deze kolommen publiceerde, de man die tijdens het 11 juli-feest j.l. de harten veroverde van alle aanwezigen toen hij in een vraaggesprek met presentator Francis Verdoodt enkele Fabels van de Voddemét debiteerde, die Hendrik Diddens is op 72-jarige leeftijd overleden.

Een hartaanval werd hem fataal.
De rouw die zijn echtgenote en kinderen treft is groot.

Hendrik Diddens is een geliefd man, ook ver buiten zijn familiekring.

In onze eigen Gazet van Mechelen is Hendrik Diddens een vertrouwde figuur.
Vooral in de periode dat zijn “Woordenboek” liep kwam hij regelmatig eens poolshoogte nemen van wat er allemaal verkeerd liep, want het bleek dat de fonetische weergave van “Mechelse klanken” niet zo’n logische zaak is voor een computer uit de 20^e eeuw.

Hendrik Diddens bekeek het allemaal even nuchter, met een glimlach er bovenop. Dat z’n woordenboek succes kende was voor hem geen verrassing.
Dankzij de reacties van de lezers, kon hij zijn fichebakken verder aanvullen en verbeteren om daardoor met nog beter gedocumenteerde gegevens te werken aan de uiteindelijke uitgave van “Het woordenboek van het Mechels dialect”.

De plannen bestonden (en bestaan nog) om tegen het eind van dit jaar dit Woordenboek op de markt te brengen. Hendrik Diddens zal het niet meer meemaken.

Diddens was een trouwe klant van deze krant. We denken dan vooral ook aan “Mijn kinderjaren in de Hanswijkenhoek” reeks die in 1959 ook in de Gazet van Mechelen verscheen en die in 1960 door de uitgeverij De Vlijt werd uitgegeven.
Hierin beschrijft “den Didden” zoals in Mechelen dikwijls gezegd wordt, zijn kinderjaren in Coloma. Dat is tegelijk ook een stevige portie geschiedenis van die wijk die toen in volle opgang kwam.
Maar tussendoor klopte Hendrik ook bij ons aan met de vraag een artikel te publiceren over dit en dat. Het samenstellen van het “geslacht Diddens” was ook één van zijn realisaties waaraan hij met veel plezier en met evenveel stiptheid gedurende jaren werkte.

Hendrik Diddens is niet meer. Wij zullen zijn telefoontjes aan onze redactie missen. Maar zijn echtgenote en kinderen en kleinkinderen missen een liefhebbende vader en grootvader. Aan hen onze kristelijke deelneming.

       F. Teughels.”

 

En in De Band van september 1986 :

“In Memoriam Hendrik Diddens.

 

Als trouwe lezer van ‘de Band’ en af en toe medewerker, is te Mechelen de heer Hendrik Diddens in de Heer ontslapen.

Was Hendrik Diddens destijds te Leest geraakt om er de stamboom van de familie Diddens op te zoeken, is hij als geboren Mechelaar in zijn oprechte gehechtheid aan volk en taal van het dorpken zijner voorvaderen blijven houden.

Was Hendrik’s tong eerder karig, een beter toehoorder vond men niet. Genietend kon hij luisteren, liefst van al wanneer er gesproken werd in de eigen gewestspraak. Dan kwamen er soms glanskens in de ogen en zou hij nooit hebben onderbroken tenzij om af en toe een klein

boekje uit de zak te nemen en vlug een paar woordjes te noteren, of met een paar korte zinnetjes zijn eigen mening te vertellen.

De pen echter was zoveel vlotter, dat getuigen de menige verhalen en gedichtjes welke hij over volk en grond, waarvan hij zielsveel hield, gemaakt heeft, en waardoor hij terecht, als was het misschien niet de enige, dan toch als eerste mens het Ereburgerschap van onze gemeente heeft gekregen.

Als laatste van zijn werken vernoemen we nog ‘de Fabeltjes van de Voddemét’ en het verklarend woordenboek van het Mechels dialect dat eerlang verschijnen zal. Met Hendrik hebben we een goed kristen, edel Vlaming en groot kunstenaar verloren. God hebbe zijn ziel.”   

 

In ’85 publiceerde Hendrik Diddens een studie  over “de oude Diddens-stam te Leest”.

Enkele maanden na zijn dood verscheen Hendrik ‘s “Woordenboek van het Mechels dialect”. Bij de presentatie ervan in december was het voltallige Mechelse schepencollege aanwezig.

“Het werd velen kil aan het hart toen in het stadhuis het ‘Woordenboek van het Mechels dialect’ werd voorgesteld. Dat Hendrik Diddens dat niet meer heeft kunnen meemaken…

Mevrouw Diddens, de zus van Hendrik Diddens, de kinderen Guido, Frieda en Agnes, de kleinkinderen, de familie, de vele vrienden en kennissen waren in de kolommenzaal present om het levenswerk van Hendrik Diddens mee te beleven.

Het werd een stemmige bedoening bij de presentatie. Hilde Masui praatte de onderdelen van het programma aan mekaar en burgemeester Joris beet de spits af en zegde o.a. dat : ‘wil onze beschaafde omgangstaal een volwaardig medium zijn en blijven, dat zij het contact met het dialect niet mag verliezen.’ Marcel Kocken, hoofd van de dienst cultuur van de stad Mechelen stelde de figuur van Hendrik Diddens voor. Persoonlijke anecdoten, de urenlange gesprekken  die hij met Hendrik Diddens voerde. Kocken had het speciaal op de inspanningen die de auteur gedurende drie maand leverde om in die tijdsspanne zijn volledig boek op electronische machine uit te tikken, de fonetische klanken aan te passen, bij te werken.

‘Toen de 432^ste bladzijde en het boek klaar waren, ging Hendrik Diddens van ons heen. De uitgave van zijn monument heeft hij niet mogen meemaken.’

Hilde Masui en Francis Verdoodt citeerden authentieke fragmenten uit het Woordenboek, waarbij het er in de kolommenzaal zo vrolijk aan toe ging dat er zelfs…gezongen werd.

Jean Binon gaf toelichting bij het gebruik en het concept van het woordenboek en bloemen
voor de echtgenote van de auteur en zijn zus, een dankwoord aan het adres van het stadsbestuur en een uitnodiging van burgemeester Joris om een glas te heffen maakten de presentatie van ‘het Woordenboek van het Mechelse dialect’ rond.” (GvM, 6 december 1986)

 

In ‘Deserteur onder Napoleon’ uitgegeven bij De Sikkel in 1974 vertelde de schrijver de onprettige belevenissen van zijn betovergrootvader Pieter-Jan Diddens, in zijn familie steevast ‘den deserteur’ genoemd, die als achttienjarige werd opgeroepen om dienst te doen in de legers van Napoleon en bij de eerste schermutselingen in Rusland deserteerde.

Datzelfde jaar werd Hendrik Diddens door het Leestse gemeentebestuur gehuldigd en tot ereburger van Leest gebombardeerd voor zijn werk en opzoekingen naar de geschiedenis van het dorp.

 

Zijn buur en vriend van de Mechelse Landbouwstraat Herman Schaltin klom enkele maanden na zijn overlijden in zijn pen :

 

“Als een boegbeeld der beschaving,

bij de groten in de gunst,

steeds was Mechelen brood en laving

voor de scheppers van de kunst.

Muzen houden soms van streken

om een waaier van talent

in één enkel mens te steken,

zodat iedereen hem kent.

 

In de literaire middens

van ons Vlaamse vaderland

staat de naam van Hendrik DIDDENS

daarom met een bies omrand.

 

Schrijven doet hij lijk de beste,

door zijn speelsheid van de Fé

en zijn humor van de Neste

valt zijn oeuvre danig mee.

 

Hij schrijft ook in vreemde talen,

maakt sonnetten in het Spaans,

schrijft gedichtjes voor de Walen

en zelfs…in et Gregoriaans !

 

Lijk de bijbelse parabels,

zo met wijsheid ook doorspect

zijn z’n ‘La Fontaine’-fabels,

maar in ’t Mechels dialect.

 

Maar zijn faam gaat nog meer rijzen

door zijn Mechelse woordenboek

dat men overal hoort prijzen,

zelfs tot in Klein-Acherbroek.

 

Tot ver buiten Mech’lens muren

oogst hij lof en veel beziens,

prijkt dit boek nu naast Verschueren

bij Van Dale en Winkler Prins !”  

 

 Omdat haar echtgenoot Wilfried Spruyt, een afstammeling van ‘deserteur’ Petrus Joannes Diddens is, verzocht Lieve Huysmans een Kommandant van het Belgische leger om meer gegevens. Die antwoordde het volgende :

‘DIDDENS Pierre Jean, geboren te Leest op 6 mei 1794. Woonplaats : Leest. Beroep : dagloner.

Korps : 82 Regiment Intanterie de ligne. Graad : soldaat.

Heeft zes maand gediend en is na het staken van de vijandigheden in 1814 naar huis teruggkeerd.

Hij is NOOIT in Rusland geweest. Behorende tot de klas 1814 werd hij vermoedelijk pas in de tweede helft van 1813 opgeroepen en ingelijfd. Zijn regiment heeft nooit een voet in Rusland gezet, de veldtocht in Rusland was reeds lang ten einde voor de klas 1814 opgeroepen werd.
Het 82^ste  Regiment Infanterie de ligne had in 1813 één bataljon in Duitsland, de rest van het regiment was in Spanje en in het regimentsdepot te LA ROCHELLE in Frankrijk.

Pieter Jan heeft zich te Antwerpen moeten aanbieden om naar het regimentsdepot te LA ROCHELLE te vertrekken en daar ingelijfd  te worden. Ik weet niet wat er verder met hem gebeurd is. Ik denk niet dat men hem vanuit het regimentsdepot nog naar Spanje of Duitsland heeft gestuurd maar dat is natuurlijk niet onmogelijk. Hij kan eventueel nog deelgenomen hebben aan gevechten in Frankrijk in de eerste maanden van 1814 maar hiervoor beschik ik over geen enkel tastbaar bewijs.” (Kommandant b.d. de Lelys)

 

1973 – Zaterdag 1 december : “De Nieuwe Generatie” in het Parochiehuis

            Deze Vlaamse “Up with people” groep bestond uit een veertigtal jongens en

            meisjes waarvan er tien leden het orkest vormden.

            Het optreden werd georganiseerd door het Davidsfonds.

 

1973 – Zaterdag 1 en zondag 2 december :

            Sint Niklaas en de K.W.B. Leest

            “Ieder jaar richt de KWB een Sinterklaas-tocht in voor al de kinderen van de

            gemeente. Dit verloopt dan over twee dagen, de zaterdag en zondag voor 6

            december.

            Er worden dan zowat 120 huizen bezocht en ieder kind ontvangt een geschenk.

            Ten gevolge van de autoloze zondagen werd het bestuur verplicht al de

            huisgezinnen op één dag te bezoeken en alles verliep in de beste orde.

            Van ’s morgens 10 uur tot ’s avonds 18 uur doorkruiste de goede kindervriend

            met zijn Zwarte Piet al de straten van Leest en maakte vele kinderen gelukkig.

            Het bestuur dankt al de bereidwillige medehelpers alsook de milde gevers

            om de zware onkosten van het kinderspeelgoed te helpen dekken.

            Hopelijk zullen de Arabieren de goede Sint niet meer hinderen, want 123

            huizen op één zaterdag is wel wat te veel.” (De Volksmacht 9/12/73)  

 

1973 – 22 december : 6^de Groot KWB-Bal

            Met Tiny Bell en Smack Orkest.

 

1973 – Op 31 december telde Leest 1981 inwoners.

 

Foto’s :

-Hendrik Diddens, bestendig in de weer aan zijn ‘Woordenboek van het Mechels dialect’, een levenswerk.

-Het plaatselijk zangeresje Tiny Bell. Ook zij had Leestse roots, haar grootvader Frans Beullens groeide op in het Hof ten Broecke. 

 

 

1973 – 25 november – Gazet van Mechelen : Dansen met KVLV Leest

            “Samen streven, ruimer leven. Dat is het jaarthema van KVLV, en ook de

            landelijke gilde van Leest wil onder dit motto haar seizoen beleven.

            Onmiddellijk werd op een voorstel van KVLV Nationaal, een danscursus

            in te richten, ingegaan en zo kwam het dat te leest een 6 lessen-dansreeks

            werd op touw gezet. Met succes, want er dienden zelfs twee reeksen te worden

            georganiseerd. De plaatselijke chirojeugd liet zich niet pramen zodat men op

            een minimum van tijd een ganse deelnemersschare mocht optekenen.

            Onder leiding van het echtpaar Lefevre-Taegeman leerden niet minder dan

            80 Leestenaren hoe zich hoffelijk op een dansvloer te bewegen.

            Gezien het succes werd in de schoot van de organizerende KVLV een feestje

            georganiseerd.”

 

1973 – 1 december – Hendrik Diddens in Gazet van Mechelen :

                   Diddens een oud boerengeslacht te Leest

 

“In de “Geschiedenis van Kapelle-op-den-Bos” door C. Theys ontmoeten we in het hoofdstuk over de schuttersgilden, blz. 212, een zekere WILLEM DIDDENS, die in 1490 betrokken was bij een twist onder boogschutters. Het is bij ons weten de oudste vermelding van de familienaam Diddens.

Over het ontstaan en de betekenis van die naam beschikken we vooralsnog niet over betrouwbare gegevens. Sommige beweren dat hij zou voortkomen uit de oud-frankische stamnaam DIDEN en dat de plek waar deze stam zich vestigde Didenghem, d.w.z. het heem (plaats) van de Diden heette. Didenhem blijkt later tot Diegem te zijn veranderd.

Wat er ook van zij : het eerste deel van de familienaam Diddens is duidelijk een oude Diet – naam  en betekent : volk VGL. Diederik, Dietwin, Dietmar, enz.

Trouwens op vele plaatsen wordt een Diddens nog gewoonweg “den Diet” genoemd en zijn kinderen “die van den Diet”.

(...)

In Leest stond de bakermat

Van al de tegenwoordig in het Mechelse (en zelfs in het Antwerpse) tamelijk sterk uitgezwermde naamgenoten kunnen we haast met zekerheid zeggen dat hun voorzaten uit het dorp LEEST waren.

In de oudst bewaard gebleven parochieregisters van Leest (aanvang omstreeks 1590) troffen we de naam Diddens veelvuldig aan. De schaarse aanduidingen waarmee aanvankelijk alle inschrijvingen in de doops- en huwelijks- en de overlijdensregisters gepaard gingen, lieten ons evenwel niet toe genealogische lijsten samen te stellen, waarbij een rechtstreekse afstamming aansluit.

Pas vanaf het einde der 17^de eeuw kunnen we met volstrekte zekerheid een stamvader aanwijzen, wanneer de meeste ons bekende naamgenoten genealogisch rechlijnig opklimmen. Zijn naam luidt : Franciscus Diddens.

Hij werd te Leest omstreeks 1650 geboren en huwde er in 1676 met Catherina Delaet. Uit dit huwelijk werden niet minder dan tien kinderen geboren. Hiervan stierven er vijf op zeer jeugdige leeftijd, wat de grote kindersterfte uit die jaren duidelijk illustreert.

De daarop volgende vier generaties van vader op zoon, allen landbouwerspachters te Leest, kunnen we met het oog op de rechtlijnige afstamming naar de huidige geslachten volgenderwijs schematisch voorstellen:

Pieter Jan Diddens, te Leest geboren op 7 mei 1794, werd op 18-jarige leeftijd geconsigneerd voor het leger van Napoleon. Zoals in onze bijdrage over pastoor De Heuck reeds gezegd, deserteerde hij bij de eerste schermutselingen in Rusland en keerde met een wapenmakker uit Heffen te voet naar zijn geboortegrond terug.

Daar bleef hij ondergedoken tot de definitieve val van Napoleon (1815).

Het jaar nadien huwde hij te Hombeek met Elisabeth Goossens, maar bleef als landbouwer te Leest gevestigd.

Wanneer op 13 november 1817 het eerste kind uit de nieuwe echtverbintenis wordt geboren, zijn de registers van de burgerlijke stand te Leest nog volledig in de Franse taal! De omstandige geboorteakte is een staaltje van de hardnekkige nawerking der Franse administratie. Zelfs alle voornamen worden gewoonweg in ’t Frans vertaald, en als toppunt : dezelfde Jacques Somers, die tijdens het Frans Bewind “maire et officier de l’état civil de la commune de Leest” was, is in functie gebleven, alsof er hoegenaamd niets gebeurd was...

Het gezin van onze deserteur werd gezegend met maar eventjes elf kinderen.

In het dorp genoot Pieter Jan verder, waarschijnlijk wegens zijn avontuurlijke terugkeer uit Rusland, een grote populariteit. Meteen werd hij de nieuwe  stamvader van omzeggens alle thans bekende Diddens – geslachten.

Hier nochtans splitst zich de stamboom in twee grote takken. Het nageslacht van zijn oudste zoon Jan Frans Diddens (geboren 1817) is op het einde van de vorige eeuw

in hoofdzaak naar het Mechelse uitgezwermd, het nageslacht daarentegen van zijn 10^de kind Franciscus Ludovicus Diddens (geboren 1838) vindt men nog steeds ruim vertegenwoordigd te Leest en te Heffen terug.

Jan en Fons Diddens, de voorheen zeer bekende voetbalspelers van Racing Mechelen, waren achterkleinkinderen van Jan Frans Diddens – Maria Ursula Vermeiren.

Hun grootvader Petrus Lodewijk Diddens ((1848-1902), gehuwd met Joanna Virginia De Rooster, was de broer van mijn eigen grootvader Franciscus Diddens (1852-1933), gehuwd met Catherina Alewaters, en van Guillielmus Diddens (1859-1944) gehuwd met Pelagie De Schoenmaeker, gevestigd in Battel – Warande.

Zoals hoger gezegd zijn vooral de nakomelingen van de tweede tak honkvast aan Leest en aan het boerenbedrijf verbonden gebleven.

Eén van de welsprekendste voorbeelden hiervan is het gezin Frans Louis Diddens (geb.1909)-Maria Mathilde Vloeberghen, gehuisvest aan de Dorpstraat nr. 71.

Afdalend van Pieter Jan Diddens, de deserteur, ziet zijn stamboom er, schematisch voorgesteld, als volgt uit :

Van hun elf kinderen, allen in leven, wonen er tien te Leest. Er zijn reeds 22 kleinkinderen !

Nagenoeg drie eeuwen lang is daarmee de stam Diddens van vader op zoon zonder onderbreking als landbouwers te Leest gevestigd geweest.

Nu, wegens de tijsomstandigheden, de  opkomende generatie in het boerenbedrijf maar moeilijk meer een toekomst kan opbouwen, verdient dit heuglijke feit toch eens extra onderstreept te worden.

Indien de familiestam DIDDENS, naar we hopen, eerlang eens gemobilizeerd kan worden om de overleden voorouders piëteitsvol te gedenken en daarna rond de koffietafel feestelijk te verbroederen, kan dit niet anders geschieden dan te LEEST, het dorp waar alle familiebanden worden samengesnoerd rond de figuren van onze gemeenschappelijke stamvaders.

     Hendrik Diddens”

 

Hendrik ‘Rik’ Diddens was jeugdschrijver, auteur van o.a. ‘het Woordenboek van het Mechels dialect’, dichter en ereburger van Leest.

 

Genealogische Elegie

Over de ruikende Zenne

bedachtzaam de pastorie

het gedrongen vierkante kerktorentje

het doordedagse dorpsplein van Leest

voorbij…

 

Kinderen bedrijven in de zon

lichtvoetig

avonturen van tijdeloze verbazing,

ééntje lacht marginaal naar de man.

 

Op zijn aamborstige fiets

schrijft die man met grote onhandige krullen

alle dorpstoponiemen voorvaderlijk bij elkaar

doelloos van het Hoogveld

over het Hertsveld naar het Schotelveld

met aarzelend een ommetje

langs de Kleine Heide, de Grote Heide

de Neerkouter en de Rennekouter

wenkt de cijnsmeester van de Kortenbergse abdis

hem warempel naar de Tiendeschuurstraat.

 

Zwaar ademt hij

op de gesloten luiken van

een onzichtbare witte pachthoeve.

Hier hebben ze gewoond

zeven generaties van zijn naam

en van zijn bloed ;

hun licht ontvlambaar karakter

flitst uit geloof en boete

met een krakende krachtterm op :

werkelijk, hij aardt naar geen vreemden.

Stamouderparen, vrijgezellen, kinderen

vooral kinderen, onbeschrijfelijk véél kinderen,

één na één onloochenbaar

zijn dood-en-vergeten verwanten.

In de oude parochieregisters

stonden ze allemaal opgetekend;

jaren geleden heeft hij het geduldig opgezocht.

Over de ruikende Zenne

bedachtzaam de pastorij voorbij

het gedrongen vierkante kerktorentje

en daaromheen het kerkhof van Leest :

hier rust het gebeente van zijn voorgeslacht

stof en as

honderd zeventig doden

van zijn naam en van zijn bloed

liniaalrecht gaat zijn oude liefde

van Mechelen naar Leest

zijn stad op de Dijle

zijn dorp aan de Zenne.

 

Misschien dragen zijn vrienden

het dode lichaam van deze man ooit eens

de richting van zijn heimwee uit…”

            Hendrik Diddens.

Foto’s :

-Een deel van de Leestse Diddens-clan verzameld ter gelegenheid van het huwelijk van Frans Louis Diddens en Victoria Verhoeven (centraal onderaan).

Links naast het bruidspaar Petrus Joannes Diddens met zijn tweede vrouw Maria Coleta Van den Heuvel.

Uiterst rechts onderaan Frans Louis ‘Lowieken’ Diddens, grootvader en peter van de bruidegem en tevens jongste zoon van ‘den deserteur’.

Naast hem staat zijn kleinzoon Emiel Diddens.

-Hendrik Diddens

 

1973 – 6 november – Gazet van Mechelen :

            Frans Teughels – Leest in oude wegenkaarten

            “Vorig jaar had er te Leest onder het thema “Curiosa” een originele

            tentoonstelling plaats. Naast allerhande bezienswaardigheden, zowel uit het

            heden als uit het verleden, werden de bezoekers er o.m. geconfronteerd met

            een paar nieuw getekende kaarten van het dorpswegennet, zoals dat er in de 18^e

            en in de 19^de eeuw uitzag.

            We zijn thans even met de man gaan praten die, uit pure liefhebberij, zich met de

            kaarstudie uit het oude Leest bezighoudt. Zijn naam : Frans Teughels.

            Hij is binnenhuisarchitect en bouwkundig tekenaar, maar baat het ouderlijk

            bedrijf vlakbij de kerk verder uit. Woont weliswaar te Mechelen maar als geboren

            Leestenaar slaat zijn hart nog steeds op het ritme van het dorpsleven.

            Frans Teughels is een allesbehalve praatziek man. Het kost enige moeite hem

            voor een gesprek over zijn “kaarten” over de brug te krijgen.

            Zijn belangstelling werd eerder toevallig opgewekt door een oude kaart van de

            Mechelse vrederechter L. Vermeulen van rond 1730.

            Frans vergrootte de kaart, althans het deel waarop Leest voorkwam, teneinde een

            juiste vergelijking te kunnen doen met een andere oude kaart van Leest van 1865.

            ...

            In een zijvertrek van zijn werkhuis zien we schilderijen, ingelijste en nog meer oningelijste.

            Oude hoekjes van Leest, krachtig in de verf, zonder tirlantijnen.

            ‘Ik schilder graag,’ lacht hij verontschuldigend, ‘ik heb daarmee geen ambities, ik ben

            zuiver een amateur : kijk ik schilder gewoon voor mijn plezier op unalit…’

            We hebben hem op onze beurt even verbaasd aangekeken. ‘Die man heeft wat in zijn

            mars’, dachten we zo. Misschien is hij al te bescheiden.

            Laat daarom Frans Teughels rustig verder tekenen, schilderen en…piekeren.

            Zijn ‘liefhebberijen’ zijn uitermate sympathiek. Wie zoals hij van Leest houdt, knijpt al

            eens  gemakkelijk een paar uurtjes uit zijn vrije tijd om ook wat te gaan neuzen in de

            boeken voor het verleden van zijn geliefde dorp. Frans Teughels is dit uit hoofde van zijn

            aanleg en zijn talent aan zichzelf verschuldigd. Wij wachten benieuwd op het resultaat.”

 

            Frans Teughels was te Leest geboren op 21 januari 1930. Hij was een kleinzoon van

            schrijnwerker en cafébaas Noldus Teughels uit ‘de Rozelaer’ op de dorpsplaats.

            Samen met zijn broer Louis zou hij die schrijnwerkerij blijven verder zetten tot aan
            zijn pensioen.

            Frans ‘Susse’ Teughels  was een artistieke duizendpoot. Naast schilderen deed hij ook
            aan tekenen en  voor ‘de Band’ schreef hij ettelijke badinerende stukjes over zijn
            jeugd en zijn schooltijd, zijn  oorlogsbelevenissen en de turbulente politiek in
            de gemeente.

            Hij was gehuwd met Gilberte Van de Vliet en overleed  te Bonheiden op 15 april 1996.

 

1973 – 11 november : Chirofeest

            Nadat de groepen afzonderlijk werden voorgesteld, in het totaal 90 chiromeisjes

            en 85 chirojongens, was het de beurt aan elke individuele groep om een

            nummertje te brengen.

            Volksdans, toneel, circus, schimmenspel, dit alles al dan niet muzikaal omlijst.

            Na de maaltijd volgde een diaprojectie van het voorbije bivak en ontvouwde de

            proost de plannen voor de bouw van de meisjeslokalen. In de lente van volgend

            jaar zal daarmee gestart worden.

            Er werd dan nog een omhaling gedaan voor de kosten van het feest, de proost

            werd in de bloemetjes gezet waarna die het afscheidswoord deed.

            De namiddag werd afgesloten met een lied : dag wereld, dag mensen. (DB)

 

1973 – 14 november : Kolenvoorraad beschadigd

            Frans Apers, handelaar, geboren te Leest 13/5/1912, wonende te

            Leest Mechelbaan 5 (Brughuis) deed aangifte van de beschadiging van zijn

            kolenvoorraad en een hoop  wit zand.

            Een voertuig was met hoge snelheid komen aangereden en miste de bocht

            aan de oprit van de zennebrug en kwam in een hoop anthraciet en wit zand terecht.

            Frans Lodewijk Apers was te Leest geboren op 13 mei 1912 en hij overleed te

            Mechelen op 3 december 1985. (meer hierover onder ‘Toponiemen’ en ‘Brughuis’)

 

Bijgevoegd :

-Oud plan van Leest met vermelding van de voornaamste hoven.

-De Sint-Annakapel, werk van Frans Teughels uit ’85.

-Frans Apers van het ‘Brughuis’. (Foto Cesar Apers)

1973 – 28 september 1973 – Gazet van Mechelen :

 

            Gemeentebesturen niet akkoord met fusie der gemeenten

 

“Het was te verwachten dat na de bekendmaking van de plannen door gouverneur Kinsbergen om de fusies der gemeenten in de provincie Antwerpen aan te pakken, er reacties zouden loskomen.

Onmiddellijk werd door verscheidene gemeenten onderlng contact opgenomen die in tot heden besloten vergaderingen hun mening te kennen gaven.

In het arrondissement Mechelen bleek men niet gretig toe te happen en nadat eerst te Hombeek en dan te Tisselt en op 24 september jl. weer te Hombeek vergaderingen plaatshadden, werd een eerste persmededeling door de betrokken kolleges gegeven. Deze luidt als volgt :

                    Gemeenten verontwaardigd

De colleges van burgemeester en schepenen van de gemeenten Breendonk, Heffen, Heindonk, Hombeek, Leest, Ruisbroek en Tisselt, in gemeenschappelijke vergadering bijeen in het gemeentehuis te Hombeek op maandag 24 september 1973 :

Gealarmeerd en verontwaardigd door de verrassende publicaties in de verschillende dagbladen, naar aanleiding van de persconferentie op 18 september 1973 gegeven door de h. Gouverneur der provincie Antwerpen, in verband met het plan van de voorgenomen fusies in deze provincie ;

Daardoor vaststellende dat de zelfstandigheid van de betrokken gemeenten zou worden opgeheven.

Besluiten formeel dat zij ten allen prijze hun eigen zelfstandigheid wensen te bewaren en het standpunt via de pers aan het publiek kenbaar te maken.”

 

1973 – 30 september : Afscheid van de Zusters Annonciaden.

 

                        Leest 3 september 1973,             Beste Leestenaars,

 

            “Zoals iedereen waarschijnlijk al weet, zullen de Zusters Annonciaden

            van onze gemeente op het einde van deze maand van ons afscheid nemen.

            Daarom zullen alle verenigingen een passende hulde brengen aan deze

            verdienstelijke mensen op zaterdag 29 september, 30 september a.s.

            Het hoeft geen betoog dat de Zusters Annonciaden voor de inwoners van onze

            gemeente bijzonder veel gepresteerd hebben, vooral op het gebied van opvoeding

            en onderwijs. Iedereen van ons is er hen dankbaar om en nui hebben we de kans

            ook eens iets voor hen te doen.

            Tijdens de vergadering met afvaardigingen van de verschillende verenigingen

            werd besloten een omhaling te doen en het bijeengehaalde geld over te dragen

            aan de Zusters, opdat deze er hun nieuwe kamers in het rusthuis voor religieuzen

            te Geel zouden mee kunnen inrichten naar hun persoonlijke smaak.

            Iedereen geeft wat hij wil en stopt het bedrag in de bijgevoegde omslag, die u

            dichtplakt.

            Een afvaardiging van de Bond van Gepensioneerden zal van 11 tot en met 14

            september de omslagen komen ophalen.

            Is u tijdens een of andere dag tijdens deze periode niet thuis, dan kan u de omslag

            bij de buren leggen. Deze zullen hem dan wel afgeven.

            We hopen dat iedereen zijn steentje zal bijdragen om onze Zusters een

            onvergetelijk afscheidsgeschenk mee te geven.

            We danken u bij voorbaat.

                      Met vriendelijke groeten, namens de Leestse verenigingen,

                     de Burgemeester, F.A.Lauwers” 

 

            Op 30 september was er bij de opening van het schooljaar een speciale

            Eucharistieviering voor het afscheid van de zusters, meer specifiek het afscheid

            van  zuster Michelina, zuster Annonciata en zuster Adelwina.

            De eucharistie begon met “A whiter shade of pale “ van J.S. Bach.

            Maria Dons-Lamberts sprak het afscheidswoord en als slotlied werd “Land of

            hope and glory” ten gehore gebracht.

 

            Vanuit hun nieuwe bestemming Hadschot (Geel) stuurden de zusters op 16

            oktober volgende bedankbrief :

 

Hadschot, 16 oktober 1973.

 

M’n beste mensen van Leest,

 

Wij kunnen U niet genoeg bedanken voor de sympathie die U ons bewezen hebt op zondag 30 september ll., alsook voor het prachtige geschenk van 21.565 fr. dat men bij U rondhaalde.

Het was waarlijk fantastisch !

Neen, Leest zullen we nooit vergeten. Wij danken heel in het bijzonder de gepensioneerden, die dit aardig sommetje ophaalden, alsook het zangkoor en de fanfare, die zo kunstvol de liederen en de muziek hebben voorgedragen. En om niemand te vergeten, bedanken we allen die dit feestje hebben bedacht en ineengestoken.

De historie van de Zusters Annonciaden werd bijznder fijn voorgebracht in de kerk door Eerwaarde Heer Pastoor en door Maria Lamberts. Op het gementehuis werd dat ook gedaan door de Heer Burgemeester, die zo pakkend een minuut stilte vroeg voor de Zusters die in Leest gewerkt hebben en die ons reeds ontvallen zijn.

Waarlijk, deze plechtigheid vergeten we nooit meer.

Het weer was slecht, maar de mensen van Leest zegden alzo : “Het treurt met de Zusters die hun dierbaar dorp moeten verlaten en om de mensen die hun Zusters zullen missen...”

Wij zeggen echter geen vaarwel, maar tot een blij weerzien bij elke bijzondere gelegenheid,

            Met dank en de beste groeten, Zuster Michelina, Zuster Annuntiata,

            Zuster Adelwina.”

 

Uit de gelegenheidstoespraak van Stan Gobien  ‘Reünie van de Leestse vijftigjarigen – 1946-1996’ :

“…we gingen voor het eerst naar school en daar kwamen we terecht bij zuster Annonciata, beter bekend als de ‘dikke zuster’.

Jongens en meisjes mochten toen al samen in de kleuterklas, maar de geslachten werden gescheiden gehouden : de jongens zaten in de kleuterklas

aan de ene kant, langs de muur die aan de speelplaats grensde. De meisjes mochten aan de kant van het raam zitten, omdat zij toch van nature

aandachtiger waren. Maar…naar buiten kijken door het raam was in die tijd zo goed als onmogelijk omdat de onderste vensterruiten gemaakt waren

van een soort dof en gebombeerd glas.

Een tijd later, volgens de leeftijd, mochten we geleidelijk overgaan naar de volgende klas bij zuster Gonzaga, de ‘lange smalle zuster’. Die was veel strenger dan

zuster Annonciata.

Velen zullen zich nog de kleuteractiviteiten van die tijd herinneren. We hebben er uren allerlei bloemen en figuren ‘geprikt’, op sommige momenten ook al

eens een pikuur gezet in de billen van degene die naast ons zat. Daarna moesten we zijn gehuil aanhoren en zo zijn er heel wat van ons in de hoek verzeild geraakt.

We hebben bij de zusters matjes gemaakt op een soort weefgetouw, met de blokken leren spelen en met een griffel op een lei leren tekenen. We hebben er een

weesgegroet en een onzevader geleerd en op basis van deze kennis werden we bestempeld als slim of minder slim, vroom of minder vroom.

We leerden er verplicht slapen met ons hoofd op onze armen. En wee degene die niet wilde slapen of die te vroeg wakker werd.

Wie een sluikse blik in de klas durfde te werpen en wie zo nieuwsgierig was te kijken wat de zuster aan het doen was, werd ook gestraft en mocht stoppen met slapen.

De wakkeren werden uit de bank gehaald en moesten weer de hoek in…”    

 

Zusters Annonciaden : zie ook in deze Kronieken november 1953 en 1962.

 

1973 – 30 september : Volleybal KWB Leest

            Die dag startte de KWB Volleybalploeg op het speelveld van de gemeentelijke

            jongensschool.

            Elke zondagvoormiddag vanaf 10 u werd er op de speelplaats volleybal gespeeld.

            De Leestse kern bestond uit Maurits De Grijze, Frans Tit, Stan Gobien, Jan Voet,

            Jef  Lauwers, Jef Van den Heuvel, Frans Lauwers en Jan De Decker.

            Invallers waren : Geert De Grijze, Leo Dons, Chris De Laet, Dirk Dormaels,

            Emiel Dons en Emiel Verschueren.

            Manager was Jan Dormaels.

 

1973 – 30 september : KVLV met kinderen naar Scherpenheuvel en Averbode.

            Met 57, 19 volwassenen en 38 kinderen werd die dag om 10 uur het vertreksein gegeven

            voor een leuke trip. In Scherpenheuvel werd een eucharistieviering bijgewoond waarna

            de meegereisde kinderen genoten van de vele souvenierkramen en de waterput.

            Nadien konden ze zich uitleven in een grote speeltuin te Averbode. (DB) 

 

1973 – 12 oktober – Gazet van Mechelen :

            Gemeenten vormen front tegen voorgenomen fusies

            “De wagen is definitief aan het bollen. Nadat de verschillende burgemeesters en

            schepenen in het gewest Mechelen-Willebroek hun standpunt klaar en

            onverbloemd naar voren brachten, is een grootscheepse anti-fusie campagne

            begonnen....”

 

1973 – 14 oktober : Vevoc Dorpsspel

            “Groots opgezet dorpsspel ingericht door VEVOC voor de Chiro van Leest. Om
            onze huidige  eugd een aangename zondagnamiddag te laten beleven hebben
            we alleszins uw medewerking nodig.  (DB, oktober 1973)

            In het novembernummer van De Band :

            “Vele leden zullen nog terugdenken aan die onvergetelijke ogenblikken die we
            beleefd hebben tijdens  het dorpsspel. Zowat een twintigtal soldaten bestormden toen
            de dorpsplaats en in een minimum van  tijd en onder het helse oorlogslawaai
            werden twee leden van de chiroleiding, onder verbijsterende  blikken, gekidnapt.  Gans
            de zondagnamiddag heeft de ganse Leestse chirogroep zich dol gezocht  om het
            geleden verlies weer ongedaan te maken.”       

 

1973 – Zaterdag 20 oktober :

            Groot Jubelfeest B.S.P.-S.V.V.-C.S.C. en Mutualiteit De Voorzorg

            Met eetmaal voor alle leden. Deze manisfestatie stond in het kader van de viering

            van het 10-jarig bestaan van  B.S.P.-Leest.

            Bovendien werd elke vrijdagavond van de maand oktober vanaf 20 uur in lokaal

            Telstar een grote kaartwedstrijd georganiseerd met 1 kip per tafel als prijs.

            (folder BSP-SVV-CSC-Leest)

 

1973 – 28 oktober : “Slisse en Cesar” door Rust Roest.

 

1973 – Zaterdag 3 november : Reis naar Parijs – organisatie Leestse Volksfeesten

            “Beste Leestenaren, de Leestse Volksfeesten kenden een groot succes. De tent liep vol,
            de sfeer  was gezellig, het bier vloeide en dit alles dank zij U, onze vele, trouwe bezoekers.

            Reeds zijn wij bezig met de organisatie van de feesten van toekomend jaar.

            Toch willen wij u danken en wel heel speciaal : met een reis per autobus naar Parijs.

            Datum : zaterdag 3 november 1973, vertrek : 8 uur ’s morgens – stipt.

            Programma : tegen ’s middags in Parijs, in de namiddag rondrit door Parijs en bezoek
             aan de  voornaamste bezienswaardigheden. ’s Avonds vrij bezoek aan Montmartre.

            Vertrek terug uit Parijs om 1 uur ’s nachts, terug in Leest op zondag morgen.

            Prijs : 200 frank per persoon – dit is natuurlijk een speciale prijs !

            Inschrijvingen bij :

            -A. Emmeregs, Tisseltbaan 44

            -L. Sollie, Kouter 138

            -J. Verbruggen, Kouter 29

            -M. Leukemans, Scheerstraat 40

            -K. Duysburgh, Juniorslaan 96

            -W. Slachmuylders, Kapellebaan 18.

            Namens het Bestuur der Leestse Volksfeesten, de voorzitter A. Emmeregs.” (folder)

 

1973 – 6 november : De Avond van de sportlaureaat 1973 te Hombeek huldigde

            de voetbalclub Zennester. De sportavond besloot met vraaggesprekken met

            Frans Verbeek, Raymond Ceulemans,... en de Leestenaars Eddy Van Hoof

            en Gustaaf Van Cauter. (KH)

            Staf Van Cauter werd in 1971 in Mendrisio wereldkampioen op de weg, 100 km

            ploegentijdrit.

            Eddy Van Hoof baat, samen met zijn broer Rudi, de gelijknamige garage uit in

            de Dorpsstraat.

 

1973 – 2 september 1973 : Vergadering Parochieraad.

            -Prijsaanpassing tarieven missen : een mis op zaterdagavond en zondag : 200 fr.,

            andere dagen : 150 fr.

            Uitvaart- en huwelijksmissen : bestaande tarieven blijven.

            Voor het gebruik van tapijten buiten de kerk en meer bloemen zal een bijtaks

            aangerekend worden.

            - Parochiehuis : in de toekomst zal de parochiezaal opengesteld worden voor

            gelijk wie, ook politieke organisaties. Dit kan in het vervolg mits de nodige

            waarborgen en bemerkingen, waarvoor ieder geval afzonderlijk moet voorgelegd

            worden. Politieke meetingen blijven uitgesloten, en van de zaal zal tijdens

            verkiezingsperioden geen gebruik kunnen gemaakt worden. De huurprijs zal ook

            merkelijk verhoogd worden, dit alls bij wijze van proef.

            Tarieven voor verhuring Parochiehuis :

            Onder voorbehoud geven we die tarieven ten titel van inlichting :

            Lessen en andere bijeenkomsten : 150 fr.

            Teerfeesten, koffie in de namiddag : 500 fr

            Souper en gezellig samenzijn : 750 fr.

            Diner en gezellig samenzijn : 1.000 fr.

            Deze teerfeesten en prijzen gelden alleen voor de parochiale organisaties.

            Feesten in familie : 1.500 fr.

            Avondfeesten : 1.000 fr.

            Koffie : 750 fr.

            Recepten : 500 fr.

            Dansavonden, show en amusementsavonden : 2.500 fr.

            Toneel en cultuuravonden : 1.500 fr.

            Voordrachten :  500 fr.

            De parochiale organisaties hebben steeds voorrang.

            -Het Klooster :  de parochie overweegt dit gebouw ten dienste stellen van de

            parochiale werken en organisaties.

            -De meisjesschool :  sinds april wordt de meisjesschool beheerd door een

            schoolcomité met vijf leden uit de parochie. De school zal een degelijk onderwijs

            en opvoeding waarborgen voor onze kinderen.

            Dat is haar eerste en grote opdracht. Nochtans heeft de school haar financiële

            zorgen. Gedurende 10 jaar zou, aldus de dagorde-commentaar, de school  de som

            van 45.000 fr per jaar betalen voor het gebruik van de lokalen aan de Congregatie

            Huldenberg.

            Verven en onderhoud, door de school zelf te doen, verbeteringswerken worden in

            ’t vooruitzicht gesteld. Ten einde deze onkosten te milderen, zou dit schooljaar

            een dansavond georganiseerd worden en een restaurant.  (DB-oktober 1973)

 

1973 – 6 september : Gildereis

            Om 8 uur ’s morgens vertrokken 46 Leestenaren van de Landelijke Gilde voor

            hun jaarlijkse trip.

            Ze werden verwelkomd door hun voorzitter Jos De Smet.

            De reis ging over Lier naar Geel met aldaar een eerste stop op een kostschool

            voor kalveren.

            In het  “Evoluon” te Eindhoven werden de Leestenaren vergast op een

            permanente tentoonstelling over mens en wetenschap.

            Van daaruit ging het naar het hoofddoel van de reis : de “Daffabrieken”.

            Daar volgde een gastvrij en vriendelijk onthaal met koffie, films en een rondrit

            doorheen het bedrijf.

            Van Eindhoven ging het richting Postel. Na een bezoek van anderhalf uur aan

            de abdij werd de terugtocht aangevat, echter niet zonder de “beste afspanning

            van de Kempen” te hebben bezocht in Zandhoven, ‘daar ging menig pintje van tafel

            en de beentjes van de grond’…

            (DB,1973)

 

1973 – 7 september : Huwelijk van twee K.L.J.-bestuursleden

            Nadat de K.L.J. weken voordien het vertrek van twee bestuursleden had gevierd,
            het afscheidsmenu  bestond  uit mosselen, traden Willy Bernaerts en  gewestleider
            Hugo Van Praet toevallig op 7 september in het huwelijksbootje. (DB) 

            Dit jaar namen ook voorzitter Wilfried Diddens, (voornaam onleesbaar) Selleslagh
            en André Buelens afscheid van het K.L.J.-bestuur, ook zij traden in het huwelijk.

            De winnaars van de Lourdes-reis bij de jongens waren Marc Lamberts en
            Francois Selleslagh.  

 

1973 -  11 september – Gazet van Mechelen :

            Jongen onder tractor verpletterd te Leest

            “Een jammerlijk ongeval deed zich dinsdag omstreeks 19 uur voor in de

            Dorpdoelvelden te Leest.

            De 15-jarige Patrick D’Hollander, wonende Winkelstraat te Leest, bestuurde een

            Tractor. Op een bepaald kwam het voertuig in een greppel terecht en kantelde.

            De jeugdige bestuurder viel onder het gevaarte  en werd zeer zwaar gewond.

            Hij overleed tijdens zijn overbrenging naar het ziekenhuis te Mechelen.”

 

1973 – 14 september – Gazet van Mechelen :

            Oppositie verlaat gemeenteraadszitting

            “De agenda van de jongste gemeenteraadszitting te Leest omvatte maar eventjes

            25 punten, waarvan 8 in geheime zitting.

            De oppositie had 6 punten op de dagorde geplaatst.

            Wie echter een lange, levendige vergadering verwachtte, had het verkeerd voor,

            want direct na de lezing van het verslag over de vorige zitting verliet de

            oppositie de vergadering.

            Opposant K. Duysburgh motiveerde die handelswijze.

            Burgemeester Lauwers schorste de zitting na afhandeling van  een aantal punten.

            Nadat de meerderheidsgroep zich even voor beraadslaging had teruggetrokken

            verklaarde de burgemeester de vergadering voor afgelopen.

            De gemeenteraad komt volgende maandag om 20 u opnieuw bijeen.

            Oppositieleider Duysburgh protesteerde meteen na de voorlezing van het verslag

            over de vorige raadsvergadering tegen het feit dat de uitnodiging voor de

            gemeenteraad van maandag pas ’s woensdags verzonden was. Omdat de

            raadsleden ’s dinsdags de stukken op het gemeentehuis kunnen komen inzien,

            vond K. Duysburgh dat het recht op inzage beperkt werd.

            Bovendien bestempelde hij de bijeenroeping van de gemeenteraad als niet

            rechtsgeldig, omdat op de gefotokopieerde uitnodigingsbrieven voor de

            gemeenteraadszitting slechts een gefotokopieerde handtekening van de

            burgemeester voorkwam. Daarop verlieten de vier oppositieleden de zaal.

            Nadien kwam raadslid Verbruggen de vergadering als toeschouwer bijwonen.

            Gewestplan

            De h. Van de Sande, afgevaardigde van het ministerie van Openbare Werken,

            lichtte dan het voorontwerp van het gewestplan voor Leest toe.

            Als basis voor dat gewestplan geldt het principe dat het voortaan niet meer

            toegestaan is te bouwen langs de wegen. Wel is het de bedoeling zekerheid te

            geven waar gebouwd mag worden en waar niet.

            Verder vermeldde de h. Van de Sande ook het opvullingsprincipe.

            Volgens dat principe is het toegestaan opvullingszones te voorzien. In de

            zones mogen de ruimten tussen twee huizen die 50 m van elkaar staan

            dichtgebouwd worden.

            Burgemeester Lauwers wees er op dat de geplande industriezone langsheen het

            zeekanaal Brussel-Rupel ondanks mondelinge beloften van hogere instanties nog

            vrij groot uitviel. Hij drong ook aan op de inplanting van een ambachtelijke zone

            voor de vestiging van kleinere bedrijven.

            (...)

            Schepen Polspoel vond het geen gezonde oplossing dat o.a. in de Tiendeschuurstr.

            kinderen van landbouwers geen vergunning konden krijgen om te bouwen op

            grond van hun ouders.”    

 

1973 – Zaterdag 22 september : KVLV Lourdesreis

            In plaats van met het spoor te reizen werd dit jaar geopteerd voor het vliegtuig

            en het traditionele achtdaagse verblijf werd vervangen door een tweedaags.

            Na een eerste bezoek aan het hotel, naar de grot, de zegening der zieken bijwonen

            en in de namiddag de “kaarkensprocessie” .

            De meegereisde pater Damiaan droeg een mis op in één van de kapellen van de

            basiliek.

            De dag daarop eucharistie in de grot, een uitstap naar de Pic en in de namiddag

            wat inkopen in de stad, een laatste bezoek aan de grot met deelname aan de

            kruisweg en vrije tijd.

            Er waren 50 deelnemers. (DB, oktober ’73)

 

1973 – 23 september : Algemene Vergadering KVLV

            Karel Duysburgh vertoonde dia’s van zijn reis naar Zaïre, waar hij pater De Laet had

            bezocht in zijn missiepost Bunia, zijn woning, zijn kerk en de mensen waarmee hij

            omringd was.

            Pater Damiaan vertoonde dia’s over de voorbije Lourdes-reis.

            Tijdens de pauze kon men zich tegoed doen aan bellekens met krieken en
            appelmoes. (DB)  

 

1973 – 27 september – Gazet van Mechelen :

 

            Leest wil gewestplan wijzigen

“Met algemene stemmen keurde de Leestse gemeenteraad in zijn jongste zitting een grondige verandering van het gewestplan goed.

De eindafrekening van de werken aan het Kerkplein, hoek Kouter en parking Dorpsstraat, de tariefverhoging van het leerlingenvervoer en de vaststelling van de vrije dagen voor de gemeentelijke lagere school werden meerderheid tegen minderheid goedgekeurd.

Opmerkelijk was ook een heftige uitval van oppositielid Aug. Emmeregs tegen burgemeester Lauwers over de gang van zaken bij inzage van officiële dokumenten op het gemeentehuis. De burgemeester had de opposant tevoren verweten dat hij papieren had ingekeken waarmee hij helemaal geen zaken had.

Gewestplan

Uit het gewestplan was gebleken dat Leest 53 ha. van zijn grondgebied verliest door onteigening voor industrieterreinen. Verder ook dat het kasteel “De Mot” en zijn onmiddellijke omgeving als groene zone bewaard blijft.

Raadslid A. Verbruggen drukte er zijn verwondering over uit dat de voorziene bouwzone nu plots verdubbeld was. Burgemeester Lauwers gaf dan lezing van de veranderingen aan het gewestplan die het college van burgemeester en schepenen aan de betrokken diensten van het ministerie van Openbare Werken wenst te advizeren : beperking van de industriezone tot een oppervlakte van 5 tot 7 ha, de inplanting van een ambachtelijke zone (dwz een gebied voor lichte nijverheid) en volledige woonzone in een aantal straten, o.a. Kouter, Juniorslaan, Tisseltbaan (links), Kapellebaan (links), Rennekouter e.a.

Dit advies kreeg algemene stemmen.

(...)”

 

1973 – 25 mei : Klacht beschadiging veldgewassen

            Frans Jozef Van Alsenoy, landbouwer Tiendeschuurstraat 8 Leest, diende een

            klacht in tegen burgemeester Sijmons van Kapelle-op-den-Bos.

            Van Alsenoy was huurder van een stuk landbouwgrond, eigendom van zijn

            moeder en gelegen in Ramsdonk.

            “…Ik heb hierop maïs gezaaid, ik had de boswachter verwittigd, deze is samen

           met de heer Sijmons naar mijn veld gaan kijken. Mijn veld wordt daar echt door

            in het wild levende fazanten geplunderd. De maïs wordt tot diep in de grond door

            de fazanten uitgetrokken, valt droog en groeit niet meer. Op het ogenblik is

            reeds voor meer dan een derde van de maïs vernield. Ik doe de klacht tegen de

            heer Sijmons omdat hij daar het jachtrecht op mijn veld heeft…”

 

1973 – 29 mei : KVLV-reis  naar de Dialo-stoffen en Hulst

            Het initieel geplande bezoek aan een koekjesfabriek werd afgelast. De dames bezochten

            een koffiebranderij en deden zich in Kieldrecht  ‘te goede aan Dialo-stoffen, het kopen

            kende geen einde zodat er heel laat kon doorgereisd worden naar het einddoel Hulst. (DB)

 

1973 – 31 mei, 1, 2 en 3 juni : 3^de Leestse Volksfeesten.

            Programma : 31 mei : Ben Cramer en zijn orkest Eddy Mars en de Sunbeats.

            Op 1 juni : schiftingen voor de Ontdek-uw-ster-wedstrijd en optreden van Nicole

            Josy en Hugo Sigal met orkest en gogo-girls.

            Op 2 juni : Oberbayern-bierfeest met de blaaskapel en dansformatie Emiz

            Mayerhofen en met enkele spelers (5) van KV Mechelen in de feesttent.

            Een pintje bier kostte 10 frank, dienst inbegrepen.

            In de namiddag was er die dag een schieting op de liggende wip, een wedstrijd

            waaraan voor 2.000 fr prijzen verbonden waren.

            Op 3 juni : finale van de Ontek-uw-ster-wedstrijd met topvedette Marva en haar

            orkest The Twilights.

            Het ontroerendste moment volgens de dagbladen, was toen Gust Emmeregs

            Marina Feyaerts aan het publiek voorstelde, een klein meisje uit Battel dat

            sinds enkele weken opnieuw kon zien. Marva zong speciaal voor haar “Alleen

            voor jou”.

            Voor de Ontdek-uw-ster-wedstrijd waren 27 inschrijvingen genoteerd, waarvan er

            8 deelnemers de finale betwistten.

            Uitslag : 1. René Frank uit Berlaar met “De Clown”, 2. Peeters Diana uit

            Noorderwijk, 3. Van Woensel Raymond uit Begijnendijk, 4. Jacobs Diana uit

            Diepenbeek, 5. Montana Luigi uit Zolder, 6. Quinet Marie-José uit Wilrijk,

            7. De Schutter Brigitte uit Ramsdonk en 8. Buellens Jacqueline uit Mechelen.

            De toegangsprijzen werden zeer laag  gehouden : voor 140 frank kon men drie

            feestavonden bijwonen in een verwarmde feesttent.            

            Via de media dankte het Inrichtend Comité bij monde van voorzitter Gust

            Emmeregs in het bijzonder :

            -de eigenaars die bereidwillig hun gronden ter beschikking stelden voor het

            plaatsen van de feesttent : beenhouwerij Croes-Van Praet, voedingswaren

            Georges Gobien en Meubelen Van den Bergh.

            -de bakkerij Hellemans voor het gul onthaal van alle vedetten.

            -de adverteerders, de leden van de jury, alle medewerkers en helpers...  

 

Foto’s :

-V.l.n.r. de leden van het feestcomitee van de derde Leestse Volksfeesten : Louis Solie, Jeroom Verbruggen, Maurice Leukemans, Paul Bradt, Alfons Verbruggen, August Emmeregs, Sylvain Teughels, Emiel Spruyt.

-De hoofdact van donderdag : de Nederlandse vedette Ben Cramer.

-Nicole Josy en Hugo Sigal.

-‘De ongekroonde koningin van het Vlaamse lied’ Marva.

1973 – 15 april : KVLV-Bijeenkomst voor de ‘2x30’.

            Mevr. Joossens-Crolet handelde over ‘bloemenverzorging en schikking’.

            Na de voordracht was er geurende koffie en rozijnenbrood. (DB)

 

1973 – Zondag 15 april : Jaarlijkse recollecte KWB en prijsuitreiking Kaarttornooi.

Aanvang 9 uur met een ontbijt bestaande uit boerenbrood met geperste kop en koffie.

Ook de dames waren welkom en de deelname bedroeg 20 frank per persoon.

Na het ontbijt draaide Leon Bernaerts, onderpastoor in de parochie St.Kruis te Willebroek,

de film af van zijn priesterwijding, 'vanaf zijn  thuis tot na de viering'.

Een dertigtal leden hadden deelgenomen aan het voorbije kaarttornooi.

De winnaar van vorig jaar Frans Schaerlaecken werd nipt verslagen door Louis Van Loo (foto).

Hij ontving een kristallen vaas, de prijs minister Van Elslande. (DB)  

 

1973 – Zondag 15 april : Chiro Jeugdcross

            Op deze dag organiseerde de Chiro van Leest de eerste jeugdcross.

            De pioniers die toen het voorbereidend werk deden waren : Gert De Prins,

            Liliane Alewaters, Jan Van den Heuvel en Frans De Decker (toen chiroleiding).

            Aan Vevoc werd gevraagd om met een tiental leden te helpen.

            (Louis Vloebergh – ’t Kampvuurke nr. 3, 1^ste jaargang)

 

                                               Chiro Jubileum-Jeugdcross.

            “Het jaar 1973 zal in de geschiedenis van Leest als een jubileumjaar mogen

            ingeschreven worden. Immers de “Zennedijkers”-jongens staan reeds 25 jaar

            in de bres, terwijl de meisjesafdeling er 10 jaar activiteiten heeft opzitten.

            In het kader van deze viering hebben de leiders en leidsters aangespoord door

            hun proost pater Damiaan Van Aken, geoordeeld dat naast de gewone

            zondagsvergaderingen en enkele plaatselijke vieringen, dit heuglijke feit ook een

            ruimere weerklank moest krijgen.

            Uitgaande van het feit dat vooral de jeugd zelf zo talrijk mogelijk aan bod moet

            komen, besloten zij een jubileum-jeugdcross in te richten op zondag 15 april

            1973.

            Leest krijgt hiermee voor het eerst een loopcross binnen haar grenzen.

            Daar de Leestenaars reeds bij vroegere sportmanifestaties, zij het voornamelijk

            cyclo-cross en wegwielerwedstrijden, blijk hebben gegeven van durf en

            ondernemingsgeest, menen de chiroleiders en –leidsters dat hun organisatie tot

            een sportief succes kan uitgroeien.

            Alhoewel de organisatoren van deze jubileum-jeugdcross vooral willen bewijzen

            dat het amateurisme in de sport geen ijdel woord is, en dus de idee vooropstellen

            dat deelnemen van groter belang is dan overwinnen, beseffen zij wel zeer goed

            dat iedereen na de geleverde inspanning ook graag iets in handen krijgt.

            Zij hebben dan ook geen moeite en financiële inspanning ontzien om een massa

            waardevolle prijzen ter beschikking van de deelnemers te kunnen stellen dankzij

            de sponsors...”

            (Cross-krantje ter gelegenheid van 31^ste Massaloopcross op 14/9/2003) 

            De cross bestond uit vijf reeksen en evenveel afstanden :

            Pupillen (8-10 j.) 400 m voor de meisjes en 500 m voor de jongens.

            Miniemen (11-12 j.) 600 m voor de meisjes, 800 m voor de jongens.

            Kadetten (13-15 j.) 800 m voor de meisjes, 1200 m voor de jongens.

            Scholieren (16-17 j.) 1000 m voor de meisjes, 1500 m voor de jongens.

            Juniores (18-99 j.) 1500 m voor de meisjes, 2500 m voor de jongens.

            Inschrijvingsgeld was 10 fr. en  er waren voor 7.000 fr prijzen.

            Het cross-comité bestond uit Jan Van den Heuvel (Kouter 1), Frans De Decker

            (Kouter 104), Gert De Prins (Kleine Heide 27) en Liliane Alewaters (Kleine

            Heide 11).

            Overwinningen waren er voor de Leestenaars Maggy Van Hoof bij de miniemen

            meisjes en L. Schaerlaeken bij de scholieren meisjes.

            Jos De Smet werd 4^de bij de veteranen, een categorie die in allerlaatste instantie

            werd bijgevoegd.

 

“ ‘Nog nooit gezien hier in Leest’, dit waren de eerste reacties van de mensen. Inderdaad, zondag 15 aprtil was zeker een hoogtepunt voor de beide plaatselijke jeugdbewegingen.

De Chiro bewees dat Leest op sportgebied ook iets kan realiseren. En hoe !! Dank zij de voorbereiding die ongeveer twee maand duurde werd deze sportmanifestatie een groot succes.

Dank zij de vele handelaars die adverteerden in ons reclameboekje was het mogelijk deze jeugdcross te organiseren.

Niet minder dan 500 deelnemers startten in deze cross die in de Leestse beemden haar verloop kende.Ook danken wij langs deze weg de mensen die hun weide ter beschikking stelden.

Niet alleen waren er lopers van hoogste klasse, maar iedereen bewees dat niet altijd winnen het voornaamste is, maar deelnemen.

Amateurisme in de sport was geen ijdel woord op zondag 15 april.

Buiten de talrijk opgekomen supporters mochten we ook de opkomst noteren van burgemeester Lauwers en schepen Polspoel die de erewimpels van de gemeente overhandigden.

‘Vevoc’ droeg ook haar steentje bij door voor de inschrijvingen te zorgen wat zeker een karwei was met die talrijke opkomst.” (DB, mei 1973)

 

“De leden van het Leestse crosscomité, leidsters Gert en Liliane en leiders Jan en Frans, mogen met voldoening terugblikken op hun organisatie. Met hun ploeg van medewerkers

konden zij een uiterst vlot verloop waarborgen. Het succes van hun eerste inrichting moge een stimulans zijn dat opdezelfde wijze voort te zetten.”

(lh in Gazet van Mechelen)

 

Enkele uitslagen :

Pupillen-meisjes :  1. Van Goidsenhoven Veerle. 2. Duysburgh E. (chiro Leest)

Pupillen-jongens : 1. Van der Stappen Bruno.

Miniemen-meisjes : 1. Van Hoof Maggy (Leest). 2. Verbeeck Anita.

Miniemen-jongens: 1. Engels Jan.

Kadetten-meisjes: 1. Heun M.

Kadetten-jongens : 1. Verbeeck Hans.

Scholieren-meisjes:  1. Schaerlaeken L. (Leest)

Scholieren-jongens:  1. Van Waeyenbergh R.

Juniores-meisjes : 1. Kinnaert.

Juniores-jongens: 1. De Boeck.

Veteranen : 1. Goyvaerts Frans. 4^de De Smet Jos (Leest).   

 

Foto’s :

-KWB-Kaartkampioen Louis Van Loo ontving de beker uit handen van voorzitter De Prins. 

-Het veldloopcomité.

-Eén der winnaressen.

     

1973 – 27 januari : Folder GROEP LEEFMILIEU LEEST

 

“Aan de inwoners van Leest,

 

Bijna een jaar geleden werd in Leest een werkgroep voor het leefmilieu gesticht. Deze groep en zijn activiteiten aan u voorstellen zal  wel overbodig zijn. Toch willen wij u in het kort onze werking van het voorbije jaar schetsen. De groep is ontstaan naar aanleiding van de geruchten over de industrialisering langs de oostelijke kanaaloever. Vooral de bedreiging van ons tot hiertoe gezond plaatselijk leefmilieu en de nadelige gevolgen hiervan voor de land- en tuinbouw in de streek hadden ons gealarmeerd.

Ons eerste werk was het inrichten van een voorlichtingsvergadering waarop de spreker dhr Willems uit Grimbergen aan de hand van de toen voorhanden zijnde schaarse ‘documenten’ een somber beeld heeft opgehangen van ons toekomstig leefmilieu.

Wij zijn onmiddellijk in het strijdperk getreden en hebben in samenwerking met actiegroepen uit andere bedreigde gemeenten en overkoepelende organisaties een actie ingezet om deze plannen te doen wijzigen. Zo hebben wij u o.a. uitgenodigd deel te nemen aan de betoging van 15 oktober te Vilvoorde die een groot succes werd. U hebt verder zelf in de pers de evolutie van deze protestactie kunnen volgen. Het weze nog vermeld dat wij altijd konden rekenen op de morele en daadwerkelijke steun van de verantwoordelijken van de gemeente.

Verleden jaar in september presenteerden wij u een dia-reeks van ‘de Wielewaal’ die de algemene problematiek van de  milieubescherming behandelde.

Onze lelijke kerstboom op het dorpsplein die bij sommigen ergernis, bij anderen verwondering of instemming verwekte, miste in elk geval zijn ‘prik-effect’ niet.

De werkgroep wil met zijn actie een breder terrein bestrijken dan wat onze activiteiten tot nogtoe lieten vermoeden.

In het kort samengevat zijn onze doelstellingen de volgende :

1.      Het maken van een grondige studie van het bestaande milieu en een waakzaam volgen van de evolutie.

2.      Het verdedigen van het recht op inspraak bij het opmaken van de gemeentelijke of streekplanning die het milieu beïnvloedt.

3.      Door voorlichting de bevolking gevoelig maken voor de bestaande milieuproblemen.

4.      De bundeling van de krachten ter bescherming van het bestaande en ter bevordering van een beter leefmilieu.

 

In de onmiddellijke toekomst zullen wij in samenwerking met het Davidsfonds een gesprekavond organiseren in verband met de T.V.-reeksen over ‘Het Leefmilieu’ en ‘Onze Gemeente’. In maart werken wij mee aan de boomplantactie.

Onze eerste activiteit is echter het inrichten van een grote TEKENWEDSTRIJD met als onderwerp : DE BEDREIGING VAN ONS NATUURLIJK LEEFMILEU.”

Het betrof een tekenwedstrijd voor kinderen uit Leest tussen 3 en 15 jaar.

 

1973 – Zondag 4 februari : K.L.J.-Bal met Marcel Sterckx

 

1973 – Zondag 18 februari : Prijsuitdeling en Tentoonstelling Tekenwedstrijd

            In het Parochieel Centrum werden de tekeningen tentoongesteld van de kinderen

            die hadden deelgenomen aan de tekenwedstrijd van de Werkgroep Leefmilieu

            Leest.

            De prijsuitdeling gebeurde in de namiddag.

            In de jury zaten de auteur Piet Van Aken, oud schoolhoofd Flor Meyers,

            uitgeefster Hendrika Hertogen, Rik Mertens en Georges Herregods.

            Karel Soors was secretaris van de jury. 

 

1973 – Zaterdag 3 maart : Jubelbal van de Chiro

            Stond in functie van het 10-jarig bestaan van de meisjes- en het 25-jarig

            bestaan van de jongenschiro.

 

1973 – 4 maart : KVLV-vergadering

 

“Geen plaatstje aan de lange tafels bleef onbezet, wanneer door de voorzitster Mevr. Hellemans deze bijeenkomst werd geopend en het gebed door de E.H. Proost gehouden, om daarna het verslag van de secretaresse Mevr. De Prins te horen voorlezen.

Er werd o.m. voorgesteld de Lourdesbedevaart per vliegtuig te doen voor 2 dagen, in plaats langs het spoor en 8 dagen verblijf. Hierover was er unanimiteit, maar achteraf weerd de voorkeur toch maar gegeven aan een verblijf van acht dagen, dus per spoor.

Ondertussen werd het lied gezongen ‘Te Lourdes op de bergen’ en was de heer Roels aangekomen, met het gevolg dat het ABC lied werd onderbroken om hem toe te laten het voorgenomen thema aan te snijden : missionnering, ontwikkelling en broederlijk delen. Deze voordracht was zeer opbeurend voor dezen die een familielid in een Missiegebied hebben, zoals de Proost, na een dankwoord aan spreker, onderstreepte.

Een andere mededeling werd gedaan. Opnamen voor familieleden aan missionarissen zullen opgenomen worden in het Sint Romboutscollege te Mechelen door de zorgen van de  van de BRT. Mocht evenwel de belangstelling ervoor de moeite niet lonen –zoals verleden jaar- dan zal zulks zich  in de toekomst niet meer voordoen.

Verheugend was het nieuws te horen dat Broeder Romanus in verlof komt op 6 april maar juist dan zijn gouden jubileum zal vieren als broeder. Deze gebeurtenis zal herdacht worden op 29 juli 1973.

Of men zich de koffie met wat er bijhoorde liet smaken, kan men zich wel indenken.

Na de voorstelling van een film over Lourdes, werd overgegaan tot de trekking van de Lourdesreis.”

(DB, april 1973)  

 Noot : uiteindelijk zou de reis naar Lourdes toch met het vliegtuig genomen worden.

 

 

1973 – 14 maart : Het Hombeeks schepencollege nam contact op met dit van de

            buurgemeente Leest i.v.m. de naderende fusies van gemeenten.

            De gemeente Leest ging akkoord met een fusie met Hombeek.

            Beide gemeentebesturen maakten hun intenties over aan de hogere overheid.

            (KH)

1973 – Zaterdag 27 januari : Feest bij Leestse Chirojeugd

            “Een hoogdag voor de Leestse parochie : de chirojongens en –meisjes vierden

            respectievelijk hun 25-jarig en hun 10-jarig bestaan.

            Alle oud-leidsters en oud-leiders, evenals de vroegere proosten en bivakmoeders

            waren uitgenodigd op een jubileumviering die om 18 u startte met een

            eucharistieviering in de kerk. Met niet minder dan 140 schoven ze aan de feesttafel.

            De jubileummis werd door een talrijk publiek bijgewoond. In een aangepaste

            verwoording en vormgeving werd uitdrukking gegeven aan gevoelens van

            vreugde en dank. Onder begeleiding van accordeon en gitaren weerklonk de

            jubelzang door het kerkgebouw.

            De eucharistieviering werd geleid door de proost pater Van Aken.

            Een gezellige receptie met feestdrank in de chiromeisjeslokalen bood gelegenheid

            tot ontmoeting en gesprek met vele oud-gedienden.

            Een voltallige gemeenteraad kwam zijn feest- en vreugdewensen aanbieden.

            Om 20u konden de feestelingen aan tafel. Een kort maar smakelijk

            jubileumsouper werd bont gestoffeerd met toespraken en intervieuws.

            Zo gaf Guido Mollemans, namens de chiroleiding, een keurige feesttoespraak ten beste,

            Greet Verbeeck deed dit namens de meisjes.

            In een vijftal leeftijdsgroepen werd op een originele wijze hulde gebracht aan alle

            oud-leiders, die meteen ook aan het gezelschap werden voorgesteld.

            Bij afwezigheid van stichter Jan De Decker verwoordden Miel Polfliet en Paul

            Willems het ontstaan van de chirojongens.

            Reinhilde Polfliet deed dit voor de meisjes. Ook de huidige generatie met Eddy

            Beterams, Karel De Borger en Mark Leemans, kwam aan haar trekken.

            In een typische verwoording en uitbeelding trad het chirotype van elke

            leeftijdsgroep van de oud-gedienden naar voren : van de strenge naar de

            strijdvaardige, doorheen de meer gemoedelijke naar de hedendaagse meer open

            vorm.

            Intussen was ook de proost-stichter E.H. De Schutter opgedaagd. Hij was trots

            en blij de viering te kunnen meemaken.

            Later op de avond dankte pastoor Lornoy de moedige werkers van het feestcomité

            en tevens de oud-gedienden van de voorbije generaties om hun flink en jeugdig

            parochiaal. Die oud-leiders en oud-leidsters droegen flink bij tot het welslagen

            van de jubileumfeestelijkheden : zij verkochten een massa kaarten voor het

            jubileumbal van zaterdag 3 maart.

            Ook de bivakmoeders werden flink bij de viering betrokken : voor hun

            onbaatzuchtige dienstvaardigheid werden ze met bloemen bedacht.

            De feestavond duurde tot in de vroege – late – uurtjes : gemoedelijke

            herinneringspraatjes, dans, snuffelen in het verleden in een hoekje boordevol

            foto’s en geschriften over resp. 25 en 10 jaar chirogeschiedenis schiepen

            een gezellige sfeer.

            De organisatoren Louis Vloebergh, Miel Polfliet, Eddy Beterams, Mark Leemans

            en het huidige chiro-feestcomité hadden ook alles kundig georganiseerd.”

            (GVM,8/2/1973)

            De meisjes telden op dit moment 70 en de jongens 80 leden.

            Nog andere feestelijkeheden waren n.a.v. het dubbele jubileum gepland : een

            jubelbal in maart, een jeugdcross op zondag 15 april en een groot chiro

            familiefeest op zondag 20 mei.

 

De leiding zag er in 1973 als volgt uit :

 

Jongens                                          Meisjes

Speelclub : Guido Mollemans      Speelclub : Agnes Lamberts

                                                                              Marleen Huysmans

Rakkers : Frans Lamberts             Kwiks :      Mieke Sneyers

                                                                            Wikke Lauwers

Toppers : Marc Lamberts            Tippers :    Maria Lamberts

                Luc De Prins                                      Myriam De Laet

Kerels :    Frans De Decker          Tiptiens :   De Prins Gerd

                Frans Huysmans                              Alewaters Lilianne

Aspi’s :    J. Van den Heuvel         Aspi’s :      Verbeeck Greet.   

 

1973 – Stichting van VEVOC.

           

Op het jubileum van de Leestse chiro waren ook alle oud-leiders en leidsters uitgenodigd. Het werd een vreugdevol weerzien van jeugdvrienden die elkaar gedurende vele jaren uit het oog verloren hadden.

Herinneringen aan bivakken, chirozondagen werden met veel enthousiasme verteld en het idee rijpte dat een ‘Vereniging voor oud-chiroleiders en leidsters’  in de parochie een band zou scheppen tussen Leestenaren en zij die de gemeente verlaten hadden.

Het zou nog een tijdje duren voor dat idee weer te sprake kwam en toen Louis Vloebergh, Paul Willems, Eddy Beterams en Marc Leemans hun handen in elkaar sloegen zag de nieuwe vereniging het levenslicht.

Van Eric Bradt, de eerste secretaris, kwam het voorstel om de eerste letters van “Vereniging van Oud-Chiro” te gebruiken en Vevoc was geboren.

Walter Lefever en Frans De Borger voegden zich bij de initiatiefnemers en het bestuur was klaar.

Pater Van Aken werd proost, Willy Van Praet werd kassier en Louis Vloebergh werd voorzitter.

Ook de oud-leidsters lieten zich niet pramen, Chris Standaert-Verbeeck en Rosette Serdongs-Verschueren werden onmiddellijk mee in het bestuur opgenomen.

In de beginperiode wenste het bestuur enkel oud-leiders en-leidsters in de vereniging op te nemen maar na aandringen van oud-chiroleden kon iedereen lid worden die ooit chirolid was geweest of woonachtig was te Leest.

Die nieuwe formule joeg het ledenaantal snel de hoogte in.

Reeds in 1973 nam Vevoc deel aan het Voetbaltornooi van F.C. Telstar (21,22 en 23 april), dat toen nog doorging met Pasen. Vevoc nam deel met een ploeg die dat jaar de Fair-Play beker won, terwijl de dames van de nieuwe vereniging een vriendschappelijke wedstrijd speelden tegen de Chiromeisjes.

Op 13 mei 1973 startten ook de volleybalactiviteiten (toen zelfs gemengd) op de speelplaats van de jongensschool.

Op 20 mei had chiro Leest een namiddaguitstap naar Langdorp (Trekvogel) en achteraf ook naar Averbode, ook een aantal Vevoc-leden nam daaraan deel.

Op 27 mei werd de eerste grote familiewandeltocht georganiseerd. Die ging door in het Meerdaalwoud van Heverlee.

Op zaterdag 16 juni werd een ontspanningsavond ingericht met ping-pong en andere gezelschapsspelen zoals kaarten, monopoly, scrabble, enz. Er was zelfs gelegenheid tot volksdansen en er waren versnaperingen en drank voorzien. Dit ging door in het groot meisjeslokaal.

Op zondag 24 juni nam Vevoc deel aan een volleybaltornooi in Heverlee en op zondag 30 september aan een voetrally in dezelfde gemeente.

Op zondag 14 oktober organiseerde Vevoc voor de plaatselijke jongens- en meisjeschirogroep een dorpsspel. De dorpsplaats was die namiddag van de jeugd, auto’s werden omgeleid.

Op 21 oktober konden de Vevoc-leden genieten van een luchtdoop. Daar had Marc Leemans voor gezorgd in samenwerking met de Vliegclub van Deurne. Jammer genoeg was er die dag te veel wind en kon dit niet doorgaan.

En nog altijd in het stichtingsjaar 1973 organiseerde Vevoc op 1 december een 2^de ontspanningsavond met dia’s en film.

In 1983, Vevoc bestond tien jaar, Louis Vloebergh was toen nog altijd voorzitter en onder zijn dynamisme was de vereniging uitgegroeid tot 250 leden.

Van in den beginne was het lidgeld per gezin of per lid 200 frank. 

Om aan al de wensen van die leden tegemoet te komen trachtte het bestuur van in ’t begin een zo breed mogelijk waaier van activiteiten te bedenken : culturele avonden kwamen aan bod, dorpskwissen en spelavonden, kleinkunstavonden met o.m. Miel Cools en Jef Elbers, onvergetelijke avonden met “Stampen en Dagen”, “Kabiaar” en “de Snaar”, kindernamiddagen met Pats-poppenspel, bivakken, droppings, fietsrally’s en uitstappen per bus naar K.N.S., Brugge, Limburg e.a.

Ook de sportactiviteiten, steeds in de oranje-zwarte verenigingskleuren, namen een belangrijke plaats in. Er werd volleybal, basketbal en voetbal gespeeld.

Het werkjaar startte steeds met een ledenfeest annex dansavond op de vierde  zaterdag van januari.

Een bekende klassieker was het Crossgebeuren dat tijdens het tweede weekend van oktober plaats vond, op zaterdag de Crossfuif en op zondag de massajeugdcross.

Bedoeling van Vevoc was en is nog steeds een morele en daadwerkelijk steun te geven aan de plaatselijke Chiro-afdelingen en zoveel mogelijk Leestenaren betrekken bij hun organisaties.

 

In het stichtingsjaar kregen de Leestenaars volgende folder in hun bus : ‘Vevoc geeft vreugde’.

“Uit de Leestse grond geboord met een enig belangrijk doel : ontspanning brengen aan oud-chiroleden en echte sympathisanten.

Jong of oud, jongen of meisje, iedereen vindt er zeker zijn gading. Voor gezonde activiteiten zoals sportmanifestaties, uitstappen, culturele samenkomsten en avondjes-uit wordt gezorgd. Totnogtoe reeds een zeventigtal leden. Sluit aan.

Die mogelijkheid is er door zich te wenden tot één der bestuursleden : Vloebergh Louis, Verschueren Rosette, Verbeeck Chris, De Borger Frans, Van Praet Willy, Lefever Walter, Bradt Eric, Willems Paul, Leemans Marc en Dirk.”

 

In 2003 zag het bestuur er als volgt uit : Pater-pastoor Van Aken, Roland De Laet, Fons Huysmans, Ronny Huysmans, Bart Lauwers, An Thomas, Ronny Van der Auwera, Ann Van Medegael en Jurgen Verschueren.

            (Folders Chiro en Vevoc, GvM 18/1/83, De Band, Website Leest, 1/8/2003)

 

De eerste ledenlijst van VEVOC in juni 1973.

Verschueren Rosette en Serdongs Wim

Verbeeck Chris en Standaert Frans

Silverans Alfons en Verbruggen Annie

Leemans Marc en Boonen Wikke

Huysmans Alfons en Van den Heuvel Liliane

Polfliet Emiel en Coeckelbergh

Hellemans Guido en Lamberts Julia

Verschueren Irene

Verbeeck Mariette en Leclair Jan

Van Roost Louis en Van Praet Leona

Beterams Eddy en Bayens

Huysmans Theo

De Hondt Florent en verloofde

Van Praet Willy en Hermans Lutgart

Vloebergh Louis en Silverans Hilda

Fierens Karel en Dourbeyn Suzy

Leemans Frieda

Leemans Dirk

De Prins Raymond en Vercammen Hilda

Spoelders Frans en Huysmans Jeannine

Neutiens Jean en Van Crombruggen

Silverans Roger en Vloeberghen Els

Verschueren Rik en Jacobs Malvine

De Borger Frans

Muysoms Rik en Willems Maria

Gobien Roger en Mortelmans Lutgart

Verbeeck Marie-Rose en Diddens

Apers Jean en Moortgat Peggy

Van den Heuvel Joseph

Van de Poel Herman en Diddens Maria

De Borger Karel en Van Kelst Hilda

Willems Paul en Casteels Lisette

Familie Duysburgh

Van Dam Jean

Tuyaerts Staf en Polfliet Renilde

Verbeeck Angèle en verloofde

De Maeyer Karel en Lamberts Rosette

Lauwers Theo en Beckx Nadette

Lefever Walter en De Backer Els

De Prins Walter en Verhoeven Jeannine

Bradt Eric en Robijns Liliane

De Hondt Hilde en verloofde

Vloebergh Jan en Verbruggen R.

Silverans Willy en De Coninck

Spoelders Ludy en verloofde

Moris José

Vloeberghen Maria

Beterams Marc en Peeters

Peirs Freddy en Nachtergale

Lauwers Julien

Walschaerts Freddy en verloofde

Boonen Francois en verloofde.

 

Foto’s :

-Tijdens de jubileumfeestavond van de Leestse chiromeisjes- en jongens kregen ook de bivakmoeders een warme hulde. Rechts chiroproost pater Van Aken.

-De chiromeisjes vierden hun tienjarig bestaan en de jongens hun zilveren jubileum.

-Vevoc lidkaart.