Berichten van 14 mei 2012 tot 20 mei 2012

Hendrik Diddens overleed in 1973. Gazet van Mechelen publiceerde op 9 augustus 1986 :

 

            Hendrik Diddens is niet meer

“Hendrik Diddens is overleden”. Het werd ons donderdagavond gemeld. We werden er stil van. De man die we van in onze jeugd zo goed kennen, de man die zoveel jaren later in 200 afleveringen het werkdocument “Woordenboek van het Mechels dialect” in deze kolommen publiceerde, de man die tijdens het 11 juli-feest j.l. de harten veroverde van alle aanwezigen toen hij in een vraaggesprek met presentator Francis Verdoodt enkele Fabels van de Voddemét debiteerde, die Hendrik Diddens is op 72-jarige leeftijd overleden.

Een hartaanval werd hem fataal.
De rouw die zijn echtgenote en kinderen treft is groot.

Hendrik Diddens is een geliefd man, ook ver buiten zijn familiekring.

In onze eigen Gazet van Mechelen is Hendrik Diddens een vertrouwde figuur.
Vooral in de periode dat zijn “Woordenboek” liep kwam hij regelmatig eens poolshoogte nemen van wat er allemaal verkeerd liep, want het bleek dat de fonetische weergave van “Mechelse klanken” niet zo’n logische zaak is voor een computer uit de 20^e eeuw.

Hendrik Diddens bekeek het allemaal even nuchter, met een glimlach er bovenop. Dat z’n woordenboek succes kende was voor hem geen verrassing.
Dankzij de reacties van de lezers, kon hij zijn fichebakken verder aanvullen en verbeteren om daardoor met nog beter gedocumenteerde gegevens te werken aan de uiteindelijke uitgave van “Het woordenboek van het Mechels dialect”.

De plannen bestonden (en bestaan nog) om tegen het eind van dit jaar dit Woordenboek op de markt te brengen. Hendrik Diddens zal het niet meer meemaken.

Diddens was een trouwe klant van deze krant. We denken dan vooral ook aan “Mijn kinderjaren in de Hanswijkenhoek” reeks die in 1959 ook in de Gazet van Mechelen verscheen en die in 1960 door de uitgeverij De Vlijt werd uitgegeven.
Hierin beschrijft “den Didden” zoals in Mechelen dikwijls gezegd wordt, zijn kinderjaren in Coloma. Dat is tegelijk ook een stevige portie geschiedenis van die wijk die toen in volle opgang kwam.
Maar tussendoor klopte Hendrik ook bij ons aan met de vraag een artikel te publiceren over dit en dat. Het samenstellen van het “geslacht Diddens” was ook één van zijn realisaties waaraan hij met veel plezier en met evenveel stiptheid gedurende jaren werkte.

Hendrik Diddens is niet meer. Wij zullen zijn telefoontjes aan onze redactie missen. Maar zijn echtgenote en kinderen en kleinkinderen missen een liefhebbende vader en grootvader. Aan hen onze kristelijke deelneming.

       F. Teughels.”

 

En in De Band van september 1986 :

“In Memoriam Hendrik Diddens.

 

Als trouwe lezer van ‘de Band’ en af en toe medewerker, is te Mechelen de heer Hendrik Diddens in de Heer ontslapen.

Was Hendrik Diddens destijds te Leest geraakt om er de stamboom van de familie Diddens op te zoeken, is hij als geboren Mechelaar in zijn oprechte gehechtheid aan volk en taal van het dorpken zijner voorvaderen blijven houden.

Was Hendrik’s tong eerder karig, een beter toehoorder vond men niet. Genietend kon hij luisteren, liefst van al wanneer er gesproken werd in de eigen gewestspraak. Dan kwamen er soms glanskens in de ogen en zou hij nooit hebben onderbroken tenzij om af en toe een klein

boekje uit de zak te nemen en vlug een paar woordjes te noteren, of met een paar korte zinnetjes zijn eigen mening te vertellen.

De pen echter was zoveel vlotter, dat getuigen de menige verhalen en gedichtjes welke hij over volk en grond, waarvan hij zielsveel hield, gemaakt heeft, en waardoor hij terecht, als was het misschien niet de enige, dan toch als eerste mens het Ereburgerschap van onze gemeente heeft gekregen.

Als laatste van zijn werken vernoemen we nog ‘de Fabeltjes van de Voddemét’ en het verklarend woordenboek van het Mechels dialect dat eerlang verschijnen zal. Met Hendrik hebben we een goed kristen, edel Vlaming en groot kunstenaar verloren. God hebbe zijn ziel.”   

 

In ’85 publiceerde Hendrik Diddens een studie  over “de oude Diddens-stam te Leest”.

Enkele maanden na zijn dood verscheen Hendrik ‘s “Woordenboek van het Mechels dialect”. Bij de presentatie ervan in december was het voltallige Mechelse schepencollege aanwezig.

“Het werd velen kil aan het hart toen in het stadhuis het ‘Woordenboek van het Mechels dialect’ werd voorgesteld. Dat Hendrik Diddens dat niet meer heeft kunnen meemaken…

Mevrouw Diddens, de zus van Hendrik Diddens, de kinderen Guido, Frieda en Agnes, de kleinkinderen, de familie, de vele vrienden en kennissen waren in de kolommenzaal present om het levenswerk van Hendrik Diddens mee te beleven.

Het werd een stemmige bedoening bij de presentatie. Hilde Masui praatte de onderdelen van het programma aan mekaar en burgemeester Joris beet de spits af en zegde o.a. dat : ‘wil onze beschaafde omgangstaal een volwaardig medium zijn en blijven, dat zij het contact met het dialect niet mag verliezen.’ Marcel Kocken, hoofd van de dienst cultuur van de stad Mechelen stelde de figuur van Hendrik Diddens voor. Persoonlijke anecdoten, de urenlange gesprekken  die hij met Hendrik Diddens voerde. Kocken had het speciaal op de inspanningen die de auteur gedurende drie maand leverde om in die tijdsspanne zijn volledig boek op electronische machine uit te tikken, de fonetische klanken aan te passen, bij te werken.

‘Toen de 432^ste bladzijde en het boek klaar waren, ging Hendrik Diddens van ons heen. De uitgave van zijn monument heeft hij niet mogen meemaken.’

Hilde Masui en Francis Verdoodt citeerden authentieke fragmenten uit het Woordenboek, waarbij het er in de kolommenzaal zo vrolijk aan toe ging dat er zelfs…gezongen werd.

Jean Binon gaf toelichting bij het gebruik en het concept van het woordenboek en bloemen
voor de echtgenote van de auteur en zijn zus, een dankwoord aan het adres van het stadsbestuur en een uitnodiging van burgemeester Joris om een glas te heffen maakten de presentatie van ‘het Woordenboek van het Mechelse dialect’ rond.” (GvM, 6 december 1986)

 

In ‘Deserteur onder Napoleon’ uitgegeven bij De Sikkel in 1974 vertelde de schrijver de onprettige belevenissen van zijn betovergrootvader Pieter-Jan Diddens, in zijn familie steevast ‘den deserteur’ genoemd, die als achttienjarige werd opgeroepen om dienst te doen in de legers van Napoleon en bij de eerste schermutselingen in Rusland deserteerde.

Datzelfde jaar werd Hendrik Diddens door het Leestse gemeentebestuur gehuldigd en tot ereburger van Leest gebombardeerd voor zijn werk en opzoekingen naar de geschiedenis van het dorp.

 

Zijn buur en vriend van de Mechelse Landbouwstraat Herman Schaltin klom enkele maanden na zijn overlijden in zijn pen :

 

“Als een boegbeeld der beschaving,

bij de groten in de gunst,

steeds was Mechelen brood en laving

voor de scheppers van de kunst.

Muzen houden soms van streken

om een waaier van talent

in één enkel mens te steken,

zodat iedereen hem kent.

 

In de literaire middens

van ons Vlaamse vaderland

staat de naam van Hendrik DIDDENS

daarom met een bies omrand.

 

Schrijven doet hij lijk de beste,

door zijn speelsheid van de Fé

en zijn humor van de Neste

valt zijn oeuvre danig mee.

 

Hij schrijft ook in vreemde talen,

maakt sonnetten in het Spaans,

schrijft gedichtjes voor de Walen

en zelfs…in et Gregoriaans !

 

Lijk de bijbelse parabels,

zo met wijsheid ook doorspect

zijn z’n ‘La Fontaine’-fabels,

maar in ’t Mechels dialect.

 

Maar zijn faam gaat nog meer rijzen

door zijn Mechelse woordenboek

dat men overal hoort prijzen,

zelfs tot in Klein-Acherbroek.

 

Tot ver buiten Mech’lens muren

oogst hij lof en veel beziens,

prijkt dit boek nu naast Verschueren

bij Van Dale en Winkler Prins !”  

 

 Omdat haar echtgenoot Wilfried Spruyt, een afstammeling van ‘deserteur’ Petrus Joannes Diddens is, verzocht Lieve Huysmans een Kommandant van het Belgische leger om meer gegevens. Die antwoordde het volgende :

‘DIDDENS Pierre Jean, geboren te Leest op 6 mei 1794. Woonplaats : Leest. Beroep : dagloner.

Korps : 82 Regiment Intanterie de ligne. Graad : soldaat.

Heeft zes maand gediend en is na het staken van de vijandigheden in 1814 naar huis teruggkeerd.

Hij is NOOIT in Rusland geweest. Behorende tot de klas 1814 werd hij vermoedelijk pas in de tweede helft van 1813 opgeroepen en ingelijfd. Zijn regiment heeft nooit een voet in Rusland gezet, de veldtocht in Rusland was reeds lang ten einde voor de klas 1814 opgeroepen werd.
Het 82^ste  Regiment Infanterie de ligne had in 1813 één bataljon in Duitsland, de rest van het regiment was in Spanje en in het regimentsdepot te LA ROCHELLE in Frankrijk.

Pieter Jan heeft zich te Antwerpen moeten aanbieden om naar het regimentsdepot te LA ROCHELLE te vertrekken en daar ingelijfd  te worden. Ik weet niet wat er verder met hem gebeurd is. Ik denk niet dat men hem vanuit het regimentsdepot nog naar Spanje of Duitsland heeft gestuurd maar dat is natuurlijk niet onmogelijk. Hij kan eventueel nog deelgenomen hebben aan gevechten in Frankrijk in de eerste maanden van 1814 maar hiervoor beschik ik over geen enkel tastbaar bewijs.” (Kommandant b.d. de Lelys)

 

1973 – Zaterdag 1 december : “De Nieuwe Generatie” in het Parochiehuis

            Deze Vlaamse “Up with people” groep bestond uit een veertigtal jongens en

            meisjes waarvan er tien leden het orkest vormden.

            Het optreden werd georganiseerd door het Davidsfonds.

 

1973 – Zaterdag 1 en zondag 2 december :

            Sint Niklaas en de K.W.B. Leest

            “Ieder jaar richt de KWB een Sinterklaas-tocht in voor al de kinderen van de

            gemeente. Dit verloopt dan over twee dagen, de zaterdag en zondag voor 6

            december.

            Er worden dan zowat 120 huizen bezocht en ieder kind ontvangt een geschenk.

            Ten gevolge van de autoloze zondagen werd het bestuur verplicht al de

            huisgezinnen op één dag te bezoeken en alles verliep in de beste orde.

            Van ’s morgens 10 uur tot ’s avonds 18 uur doorkruiste de goede kindervriend

            met zijn Zwarte Piet al de straten van Leest en maakte vele kinderen gelukkig.

            Het bestuur dankt al de bereidwillige medehelpers alsook de milde gevers

            om de zware onkosten van het kinderspeelgoed te helpen dekken.

            Hopelijk zullen de Arabieren de goede Sint niet meer hinderen, want 123

            huizen op één zaterdag is wel wat te veel.” (De Volksmacht 9/12/73)  

 

1973 – 22 december : 6^de Groot KWB-Bal

            Met Tiny Bell en Smack Orkest.

 

1973 – Op 31 december telde Leest 1981 inwoners.

 

Foto’s :

-Hendrik Diddens, bestendig in de weer aan zijn ‘Woordenboek van het Mechels dialect’, een levenswerk.

-Het plaatselijk zangeresje Tiny Bell. Ook zij had Leestse roots, haar grootvader Frans Beullens groeide op in het Hof ten Broecke. 

 

 

1973 – 25 november – Gazet van Mechelen : Dansen met KVLV Leest

            “Samen streven, ruimer leven. Dat is het jaarthema van KVLV, en ook de

            landelijke gilde van Leest wil onder dit motto haar seizoen beleven.

            Onmiddellijk werd op een voorstel van KVLV Nationaal, een danscursus

            in te richten, ingegaan en zo kwam het dat te leest een 6 lessen-dansreeks

            werd op touw gezet. Met succes, want er dienden zelfs twee reeksen te worden

            georganiseerd. De plaatselijke chirojeugd liet zich niet pramen zodat men op

            een minimum van tijd een ganse deelnemersschare mocht optekenen.

            Onder leiding van het echtpaar Lefevre-Taegeman leerden niet minder dan

            80 Leestenaren hoe zich hoffelijk op een dansvloer te bewegen.

            Gezien het succes werd in de schoot van de organizerende KVLV een feestje

            georganiseerd.”

 

1973 – 1 december – Hendrik Diddens in Gazet van Mechelen :

                   Diddens een oud boerengeslacht te Leest

 

“In de “Geschiedenis van Kapelle-op-den-Bos” door C. Theys ontmoeten we in het hoofdstuk over de schuttersgilden, blz. 212, een zekere WILLEM DIDDENS, die in 1490 betrokken was bij een twist onder boogschutters. Het is bij ons weten de oudste vermelding van de familienaam Diddens.

Over het ontstaan en de betekenis van die naam beschikken we vooralsnog niet over betrouwbare gegevens. Sommige beweren dat hij zou voortkomen uit de oud-frankische stamnaam DIDEN en dat de plek waar deze stam zich vestigde Didenghem, d.w.z. het heem (plaats) van de Diden heette. Didenhem blijkt later tot Diegem te zijn veranderd.

Wat er ook van zij : het eerste deel van de familienaam Diddens is duidelijk een oude Diet – naam  en betekent : volk VGL. Diederik, Dietwin, Dietmar, enz.

Trouwens op vele plaatsen wordt een Diddens nog gewoonweg “den Diet” genoemd en zijn kinderen “die van den Diet”.

(...)

In Leest stond de bakermat

Van al de tegenwoordig in het Mechelse (en zelfs in het Antwerpse) tamelijk sterk uitgezwermde naamgenoten kunnen we haast met zekerheid zeggen dat hun voorzaten uit het dorp LEEST waren.

In de oudst bewaard gebleven parochieregisters van Leest (aanvang omstreeks 1590) troffen we de naam Diddens veelvuldig aan. De schaarse aanduidingen waarmee aanvankelijk alle inschrijvingen in de doops- en huwelijks- en de overlijdensregisters gepaard gingen, lieten ons evenwel niet toe genealogische lijsten samen te stellen, waarbij een rechtstreekse afstamming aansluit.

Pas vanaf het einde der 17^de eeuw kunnen we met volstrekte zekerheid een stamvader aanwijzen, wanneer de meeste ons bekende naamgenoten genealogisch rechlijnig opklimmen. Zijn naam luidt : Franciscus Diddens.

Hij werd te Leest omstreeks 1650 geboren en huwde er in 1676 met Catherina Delaet. Uit dit huwelijk werden niet minder dan tien kinderen geboren. Hiervan stierven er vijf op zeer jeugdige leeftijd, wat de grote kindersterfte uit die jaren duidelijk illustreert.

De daarop volgende vier generaties van vader op zoon, allen landbouwerspachters te Leest, kunnen we met het oog op de rechtlijnige afstamming naar de huidige geslachten volgenderwijs schematisch voorstellen:

Pieter Jan Diddens, te Leest geboren op 7 mei 1794, werd op 18-jarige leeftijd geconsigneerd voor het leger van Napoleon. Zoals in onze bijdrage over pastoor De Heuck reeds gezegd, deserteerde hij bij de eerste schermutselingen in Rusland en keerde met een wapenmakker uit Heffen te voet naar zijn geboortegrond terug.

Daar bleef hij ondergedoken tot de definitieve val van Napoleon (1815).

Het jaar nadien huwde hij te Hombeek met Elisabeth Goossens, maar bleef als landbouwer te Leest gevestigd.

Wanneer op 13 november 1817 het eerste kind uit de nieuwe echtverbintenis wordt geboren, zijn de registers van de burgerlijke stand te Leest nog volledig in de Franse taal! De omstandige geboorteakte is een staaltje van de hardnekkige nawerking der Franse administratie. Zelfs alle voornamen worden gewoonweg in ’t Frans vertaald, en als toppunt : dezelfde Jacques Somers, die tijdens het Frans Bewind “maire et officier de l’état civil de la commune de Leest” was, is in functie gebleven, alsof er hoegenaamd niets gebeurd was...

Het gezin van onze deserteur werd gezegend met maar eventjes elf kinderen.

In het dorp genoot Pieter Jan verder, waarschijnlijk wegens zijn avontuurlijke terugkeer uit Rusland, een grote populariteit. Meteen werd hij de nieuwe  stamvader van omzeggens alle thans bekende Diddens – geslachten.

Hier nochtans splitst zich de stamboom in twee grote takken. Het nageslacht van zijn oudste zoon Jan Frans Diddens (geboren 1817) is op het einde van de vorige eeuw

in hoofdzaak naar het Mechelse uitgezwermd, het nageslacht daarentegen van zijn 10^de kind Franciscus Ludovicus Diddens (geboren 1838) vindt men nog steeds ruim vertegenwoordigd te Leest en te Heffen terug.

Jan en Fons Diddens, de voorheen zeer bekende voetbalspelers van Racing Mechelen, waren achterkleinkinderen van Jan Frans Diddens – Maria Ursula Vermeiren.

Hun grootvader Petrus Lodewijk Diddens ((1848-1902), gehuwd met Joanna Virginia De Rooster, was de broer van mijn eigen grootvader Franciscus Diddens (1852-1933), gehuwd met Catherina Alewaters, en van Guillielmus Diddens (1859-1944) gehuwd met Pelagie De Schoenmaeker, gevestigd in Battel – Warande.

Zoals hoger gezegd zijn vooral de nakomelingen van de tweede tak honkvast aan Leest en aan het boerenbedrijf verbonden gebleven.

Eén van de welsprekendste voorbeelden hiervan is het gezin Frans Louis Diddens (geb.1909)-Maria Mathilde Vloeberghen, gehuisvest aan de Dorpstraat nr. 71.

Afdalend van Pieter Jan Diddens, de deserteur, ziet zijn stamboom er, schematisch voorgesteld, als volgt uit :

Van hun elf kinderen, allen in leven, wonen er tien te Leest. Er zijn reeds 22 kleinkinderen !

Nagenoeg drie eeuwen lang is daarmee de stam Diddens van vader op zoon zonder onderbreking als landbouwers te Leest gevestigd geweest.

Nu, wegens de tijsomstandigheden, de  opkomende generatie in het boerenbedrijf maar moeilijk meer een toekomst kan opbouwen, verdient dit heuglijke feit toch eens extra onderstreept te worden.

Indien de familiestam DIDDENS, naar we hopen, eerlang eens gemobilizeerd kan worden om de overleden voorouders piëteitsvol te gedenken en daarna rond de koffietafel feestelijk te verbroederen, kan dit niet anders geschieden dan te LEEST, het dorp waar alle familiebanden worden samengesnoerd rond de figuren van onze gemeenschappelijke stamvaders.

     Hendrik Diddens”

 

Hendrik ‘Rik’ Diddens was jeugdschrijver, auteur van o.a. ‘het Woordenboek van het Mechels dialect’, dichter en ereburger van Leest.

 

Genealogische Elegie

Over de ruikende Zenne

bedachtzaam de pastorie

het gedrongen vierkante kerktorentje

het doordedagse dorpsplein van Leest

voorbij…

 

Kinderen bedrijven in de zon

lichtvoetig

avonturen van tijdeloze verbazing,

ééntje lacht marginaal naar de man.

 

Op zijn aamborstige fiets

schrijft die man met grote onhandige krullen

alle dorpstoponiemen voorvaderlijk bij elkaar

doelloos van het Hoogveld

over het Hertsveld naar het Schotelveld

met aarzelend een ommetje

langs de Kleine Heide, de Grote Heide

de Neerkouter en de Rennekouter

wenkt de cijnsmeester van de Kortenbergse abdis

hem warempel naar de Tiendeschuurstraat.

 

Zwaar ademt hij

op de gesloten luiken van

een onzichtbare witte pachthoeve.

Hier hebben ze gewoond

zeven generaties van zijn naam

en van zijn bloed ;

hun licht ontvlambaar karakter

flitst uit geloof en boete

met een krakende krachtterm op :

werkelijk, hij aardt naar geen vreemden.

Stamouderparen, vrijgezellen, kinderen

vooral kinderen, onbeschrijfelijk véél kinderen,

één na één onloochenbaar

zijn dood-en-vergeten verwanten.

In de oude parochieregisters

stonden ze allemaal opgetekend;

jaren geleden heeft hij het geduldig opgezocht.

Over de ruikende Zenne

bedachtzaam de pastorij voorbij

het gedrongen vierkante kerktorentje

en daaromheen het kerkhof van Leest :

hier rust het gebeente van zijn voorgeslacht

stof en as

honderd zeventig doden

van zijn naam en van zijn bloed

liniaalrecht gaat zijn oude liefde

van Mechelen naar Leest

zijn stad op de Dijle

zijn dorp aan de Zenne.

 

Misschien dragen zijn vrienden

het dode lichaam van deze man ooit eens

de richting van zijn heimwee uit…”

            Hendrik Diddens.

Foto’s :

-Een deel van de Leestse Diddens-clan verzameld ter gelegenheid van het huwelijk van Frans Louis Diddens en Victoria Verhoeven (centraal onderaan).

Links naast het bruidspaar Petrus Joannes Diddens met zijn tweede vrouw Maria Coleta Van den Heuvel.

Uiterst rechts onderaan Frans Louis ‘Lowieken’ Diddens, grootvader en peter van de bruidegem en tevens jongste zoon van ‘den deserteur’.

Naast hem staat zijn kleinzoon Emiel Diddens.

-Hendrik Diddens

 

1973 – 6 november – Gazet van Mechelen :

            Frans Teughels – Leest in oude wegenkaarten

            “Vorig jaar had er te Leest onder het thema “Curiosa” een originele

            tentoonstelling plaats. Naast allerhande bezienswaardigheden, zowel uit het

            heden als uit het verleden, werden de bezoekers er o.m. geconfronteerd met

            een paar nieuw getekende kaarten van het dorpswegennet, zoals dat er in de 18^e

            en in de 19^de eeuw uitzag.

            We zijn thans even met de man gaan praten die, uit pure liefhebberij, zich met de

            kaarstudie uit het oude Leest bezighoudt. Zijn naam : Frans Teughels.

            Hij is binnenhuisarchitect en bouwkundig tekenaar, maar baat het ouderlijk

            bedrijf vlakbij de kerk verder uit. Woont weliswaar te Mechelen maar als geboren

            Leestenaar slaat zijn hart nog steeds op het ritme van het dorpsleven.

            Frans Teughels is een allesbehalve praatziek man. Het kost enige moeite hem

            voor een gesprek over zijn “kaarten” over de brug te krijgen.

            Zijn belangstelling werd eerder toevallig opgewekt door een oude kaart van de

            Mechelse vrederechter L. Vermeulen van rond 1730.

            Frans vergrootte de kaart, althans het deel waarop Leest voorkwam, teneinde een

            juiste vergelijking te kunnen doen met een andere oude kaart van Leest van 1865.

            ...

            In een zijvertrek van zijn werkhuis zien we schilderijen, ingelijste en nog meer oningelijste.

            Oude hoekjes van Leest, krachtig in de verf, zonder tirlantijnen.

            ‘Ik schilder graag,’ lacht hij verontschuldigend, ‘ik heb daarmee geen ambities, ik ben

            zuiver een amateur : kijk ik schilder gewoon voor mijn plezier op unalit…’

            We hebben hem op onze beurt even verbaasd aangekeken. ‘Die man heeft wat in zijn

            mars’, dachten we zo. Misschien is hij al te bescheiden.

            Laat daarom Frans Teughels rustig verder tekenen, schilderen en…piekeren.

            Zijn ‘liefhebberijen’ zijn uitermate sympathiek. Wie zoals hij van Leest houdt, knijpt al

            eens  gemakkelijk een paar uurtjes uit zijn vrije tijd om ook wat te gaan neuzen in de

            boeken voor het verleden van zijn geliefde dorp. Frans Teughels is dit uit hoofde van zijn

            aanleg en zijn talent aan zichzelf verschuldigd. Wij wachten benieuwd op het resultaat.”

 

            Frans Teughels was te Leest geboren op 21 januari 1930. Hij was een kleinzoon van

            schrijnwerker en cafébaas Noldus Teughels uit ‘de Rozelaer’ op de dorpsplaats.

            Samen met zijn broer Louis zou hij die schrijnwerkerij blijven verder zetten tot aan
            zijn pensioen.

            Frans ‘Susse’ Teughels  was een artistieke duizendpoot. Naast schilderen deed hij ook
            aan tekenen en  voor ‘de Band’ schreef hij ettelijke badinerende stukjes over zijn
            jeugd en zijn schooltijd, zijn  oorlogsbelevenissen en de turbulente politiek in
            de gemeente.

            Hij was gehuwd met Gilberte Van de Vliet en overleed  te Bonheiden op 15 april 1996.

 

1973 – 11 november : Chirofeest

            Nadat de groepen afzonderlijk werden voorgesteld, in het totaal 90 chiromeisjes

            en 85 chirojongens, was het de beurt aan elke individuele groep om een

            nummertje te brengen.

            Volksdans, toneel, circus, schimmenspel, dit alles al dan niet muzikaal omlijst.

            Na de maaltijd volgde een diaprojectie van het voorbije bivak en ontvouwde de

            proost de plannen voor de bouw van de meisjeslokalen. In de lente van volgend

            jaar zal daarmee gestart worden.

            Er werd dan nog een omhaling gedaan voor de kosten van het feest, de proost

            werd in de bloemetjes gezet waarna die het afscheidswoord deed.

            De namiddag werd afgesloten met een lied : dag wereld, dag mensen. (DB)

 

1973 – 14 november : Kolenvoorraad beschadigd

            Frans Apers, handelaar, geboren te Leest 13/5/1912, wonende te

            Leest Mechelbaan 5 (Brughuis) deed aangifte van de beschadiging van zijn

            kolenvoorraad en een hoop  wit zand.

            Een voertuig was met hoge snelheid komen aangereden en miste de bocht

            aan de oprit van de zennebrug en kwam in een hoop anthraciet en wit zand terecht.

            Frans Lodewijk Apers was te Leest geboren op 13 mei 1912 en hij overleed te

            Mechelen op 3 december 1985. (meer hierover onder ‘Toponiemen’ en ‘Brughuis’)

 

Bijgevoegd :

-Oud plan van Leest met vermelding van de voornaamste hoven.

-De Sint-Annakapel, werk van Frans Teughels uit ’85.

-Frans Apers van het ‘Brughuis’. (Foto Cesar Apers)

1973 – 28 september 1973 – Gazet van Mechelen :

 

            Gemeentebesturen niet akkoord met fusie der gemeenten

 

“Het was te verwachten dat na de bekendmaking van de plannen door gouverneur Kinsbergen om de fusies der gemeenten in de provincie Antwerpen aan te pakken, er reacties zouden loskomen.

Onmiddellijk werd door verscheidene gemeenten onderlng contact opgenomen die in tot heden besloten vergaderingen hun mening te kennen gaven.

In het arrondissement Mechelen bleek men niet gretig toe te happen en nadat eerst te Hombeek en dan te Tisselt en op 24 september jl. weer te Hombeek vergaderingen plaatshadden, werd een eerste persmededeling door de betrokken kolleges gegeven. Deze luidt als volgt :

                    Gemeenten verontwaardigd

De colleges van burgemeester en schepenen van de gemeenten Breendonk, Heffen, Heindonk, Hombeek, Leest, Ruisbroek en Tisselt, in gemeenschappelijke vergadering bijeen in het gemeentehuis te Hombeek op maandag 24 september 1973 :

Gealarmeerd en verontwaardigd door de verrassende publicaties in de verschillende dagbladen, naar aanleiding van de persconferentie op 18 september 1973 gegeven door de h. Gouverneur der provincie Antwerpen, in verband met het plan van de voorgenomen fusies in deze provincie ;

Daardoor vaststellende dat de zelfstandigheid van de betrokken gemeenten zou worden opgeheven.

Besluiten formeel dat zij ten allen prijze hun eigen zelfstandigheid wensen te bewaren en het standpunt via de pers aan het publiek kenbaar te maken.”

 

1973 – 30 september : Afscheid van de Zusters Annonciaden.

 

                        Leest 3 september 1973,             Beste Leestenaars,

 

            “Zoals iedereen waarschijnlijk al weet, zullen de Zusters Annonciaden

            van onze gemeente op het einde van deze maand van ons afscheid nemen.

            Daarom zullen alle verenigingen een passende hulde brengen aan deze

            verdienstelijke mensen op zaterdag 29 september, 30 september a.s.

            Het hoeft geen betoog dat de Zusters Annonciaden voor de inwoners van onze

            gemeente bijzonder veel gepresteerd hebben, vooral op het gebied van opvoeding

            en onderwijs. Iedereen van ons is er hen dankbaar om en nui hebben we de kans

            ook eens iets voor hen te doen.

            Tijdens de vergadering met afvaardigingen van de verschillende verenigingen

            werd besloten een omhaling te doen en het bijeengehaalde geld over te dragen

            aan de Zusters, opdat deze er hun nieuwe kamers in het rusthuis voor religieuzen

            te Geel zouden mee kunnen inrichten naar hun persoonlijke smaak.

            Iedereen geeft wat hij wil en stopt het bedrag in de bijgevoegde omslag, die u

            dichtplakt.

            Een afvaardiging van de Bond van Gepensioneerden zal van 11 tot en met 14

            september de omslagen komen ophalen.

            Is u tijdens een of andere dag tijdens deze periode niet thuis, dan kan u de omslag

            bij de buren leggen. Deze zullen hem dan wel afgeven.

            We hopen dat iedereen zijn steentje zal bijdragen om onze Zusters een

            onvergetelijk afscheidsgeschenk mee te geven.

            We danken u bij voorbaat.

                      Met vriendelijke groeten, namens de Leestse verenigingen,

                     de Burgemeester, F.A.Lauwers” 

 

            Op 30 september was er bij de opening van het schooljaar een speciale

            Eucharistieviering voor het afscheid van de zusters, meer specifiek het afscheid

            van  zuster Michelina, zuster Annonciata en zuster Adelwina.

            De eucharistie begon met “A whiter shade of pale “ van J.S. Bach.

            Maria Dons-Lamberts sprak het afscheidswoord en als slotlied werd “Land of

            hope and glory” ten gehore gebracht.

 

            Vanuit hun nieuwe bestemming Hadschot (Geel) stuurden de zusters op 16

            oktober volgende bedankbrief :

 

Hadschot, 16 oktober 1973.

 

M’n beste mensen van Leest,

 

Wij kunnen U niet genoeg bedanken voor de sympathie die U ons bewezen hebt op zondag 30 september ll., alsook voor het prachtige geschenk van 21.565 fr. dat men bij U rondhaalde.

Het was waarlijk fantastisch !

Neen, Leest zullen we nooit vergeten. Wij danken heel in het bijzonder de gepensioneerden, die dit aardig sommetje ophaalden, alsook het zangkoor en de fanfare, die zo kunstvol de liederen en de muziek hebben voorgedragen. En om niemand te vergeten, bedanken we allen die dit feestje hebben bedacht en ineengestoken.

De historie van de Zusters Annonciaden werd bijznder fijn voorgebracht in de kerk door Eerwaarde Heer Pastoor en door Maria Lamberts. Op het gementehuis werd dat ook gedaan door de Heer Burgemeester, die zo pakkend een minuut stilte vroeg voor de Zusters die in Leest gewerkt hebben en die ons reeds ontvallen zijn.

Waarlijk, deze plechtigheid vergeten we nooit meer.

Het weer was slecht, maar de mensen van Leest zegden alzo : “Het treurt met de Zusters die hun dierbaar dorp moeten verlaten en om de mensen die hun Zusters zullen missen...”

Wij zeggen echter geen vaarwel, maar tot een blij weerzien bij elke bijzondere gelegenheid,

            Met dank en de beste groeten, Zuster Michelina, Zuster Annuntiata,

            Zuster Adelwina.”

 

Uit de gelegenheidstoespraak van Stan Gobien  ‘Reünie van de Leestse vijftigjarigen – 1946-1996’ :

“…we gingen voor het eerst naar school en daar kwamen we terecht bij zuster Annonciata, beter bekend als de ‘dikke zuster’.

Jongens en meisjes mochten toen al samen in de kleuterklas, maar de geslachten werden gescheiden gehouden : de jongens zaten in de kleuterklas

aan de ene kant, langs de muur die aan de speelplaats grensde. De meisjes mochten aan de kant van het raam zitten, omdat zij toch van nature

aandachtiger waren. Maar…naar buiten kijken door het raam was in die tijd zo goed als onmogelijk omdat de onderste vensterruiten gemaakt waren

van een soort dof en gebombeerd glas.

Een tijd later, volgens de leeftijd, mochten we geleidelijk overgaan naar de volgende klas bij zuster Gonzaga, de ‘lange smalle zuster’. Die was veel strenger dan

zuster Annonciata.

Velen zullen zich nog de kleuteractiviteiten van die tijd herinneren. We hebben er uren allerlei bloemen en figuren ‘geprikt’, op sommige momenten ook al

eens een pikuur gezet in de billen van degene die naast ons zat. Daarna moesten we zijn gehuil aanhoren en zo zijn er heel wat van ons in de hoek verzeild geraakt.

We hebben bij de zusters matjes gemaakt op een soort weefgetouw, met de blokken leren spelen en met een griffel op een lei leren tekenen. We hebben er een

weesgegroet en een onzevader geleerd en op basis van deze kennis werden we bestempeld als slim of minder slim, vroom of minder vroom.

We leerden er verplicht slapen met ons hoofd op onze armen. En wee degene die niet wilde slapen of die te vroeg wakker werd.

Wie een sluikse blik in de klas durfde te werpen en wie zo nieuwsgierig was te kijken wat de zuster aan het doen was, werd ook gestraft en mocht stoppen met slapen.

De wakkeren werden uit de bank gehaald en moesten weer de hoek in…”    

 

Zusters Annonciaden : zie ook in deze Kronieken november 1953 en 1962.

 

1973 – 30 september : Volleybal KWB Leest

            Die dag startte de KWB Volleybalploeg op het speelveld van de gemeentelijke

            jongensschool.

            Elke zondagvoormiddag vanaf 10 u werd er op de speelplaats volleybal gespeeld.

            De Leestse kern bestond uit Maurits De Grijze, Frans Tit, Stan Gobien, Jan Voet,

            Jef  Lauwers, Jef Van den Heuvel, Frans Lauwers en Jan De Decker.

            Invallers waren : Geert De Grijze, Leo Dons, Chris De Laet, Dirk Dormaels,

            Emiel Dons en Emiel Verschueren.

            Manager was Jan Dormaels.

 

1973 – 30 september : KVLV met kinderen naar Scherpenheuvel en Averbode.

            Met 57, 19 volwassenen en 38 kinderen werd die dag om 10 uur het vertreksein gegeven

            voor een leuke trip. In Scherpenheuvel werd een eucharistieviering bijgewoond waarna

            de meegereisde kinderen genoten van de vele souvenierkramen en de waterput.

            Nadien konden ze zich uitleven in een grote speeltuin te Averbode. (DB) 

 

1973 – 12 oktober – Gazet van Mechelen :

            Gemeenten vormen front tegen voorgenomen fusies

            “De wagen is definitief aan het bollen. Nadat de verschillende burgemeesters en

            schepenen in het gewest Mechelen-Willebroek hun standpunt klaar en

            onverbloemd naar voren brachten, is een grootscheepse anti-fusie campagne

            begonnen....”

 

1973 – 14 oktober : Vevoc Dorpsspel

            “Groots opgezet dorpsspel ingericht door VEVOC voor de Chiro van Leest. Om
            onze huidige  eugd een aangename zondagnamiddag te laten beleven hebben
            we alleszins uw medewerking nodig.  (DB, oktober 1973)

            In het novembernummer van De Band :

            “Vele leden zullen nog terugdenken aan die onvergetelijke ogenblikken die we
            beleefd hebben tijdens  het dorpsspel. Zowat een twintigtal soldaten bestormden toen
            de dorpsplaats en in een minimum van  tijd en onder het helse oorlogslawaai
            werden twee leden van de chiroleiding, onder verbijsterende  blikken, gekidnapt.  Gans
            de zondagnamiddag heeft de ganse Leestse chirogroep zich dol gezocht  om het
            geleden verlies weer ongedaan te maken.”       

 

1973 – Zaterdag 20 oktober :

            Groot Jubelfeest B.S.P.-S.V.V.-C.S.C. en Mutualiteit De Voorzorg

            Met eetmaal voor alle leden. Deze manisfestatie stond in het kader van de viering

            van het 10-jarig bestaan van  B.S.P.-Leest.

            Bovendien werd elke vrijdagavond van de maand oktober vanaf 20 uur in lokaal

            Telstar een grote kaartwedstrijd georganiseerd met 1 kip per tafel als prijs.

            (folder BSP-SVV-CSC-Leest)

 

1973 – 28 oktober : “Slisse en Cesar” door Rust Roest.

 

1973 – Zaterdag 3 november : Reis naar Parijs – organisatie Leestse Volksfeesten

            “Beste Leestenaren, de Leestse Volksfeesten kenden een groot succes. De tent liep vol,
            de sfeer  was gezellig, het bier vloeide en dit alles dank zij U, onze vele, trouwe bezoekers.

            Reeds zijn wij bezig met de organisatie van de feesten van toekomend jaar.

            Toch willen wij u danken en wel heel speciaal : met een reis per autobus naar Parijs.

            Datum : zaterdag 3 november 1973, vertrek : 8 uur ’s morgens – stipt.

            Programma : tegen ’s middags in Parijs, in de namiddag rondrit door Parijs en bezoek
             aan de  voornaamste bezienswaardigheden. ’s Avonds vrij bezoek aan Montmartre.

            Vertrek terug uit Parijs om 1 uur ’s nachts, terug in Leest op zondag morgen.

            Prijs : 200 frank per persoon – dit is natuurlijk een speciale prijs !

            Inschrijvingen bij :

            -A. Emmeregs, Tisseltbaan 44

            -L. Sollie, Kouter 138

            -J. Verbruggen, Kouter 29

            -M. Leukemans, Scheerstraat 40

            -K. Duysburgh, Juniorslaan 96

            -W. Slachmuylders, Kapellebaan 18.

            Namens het Bestuur der Leestse Volksfeesten, de voorzitter A. Emmeregs.” (folder)

 

1973 – 6 november : De Avond van de sportlaureaat 1973 te Hombeek huldigde

            de voetbalclub Zennester. De sportavond besloot met vraaggesprekken met

            Frans Verbeek, Raymond Ceulemans,... en de Leestenaars Eddy Van Hoof

            en Gustaaf Van Cauter. (KH)

            Staf Van Cauter werd in 1971 in Mendrisio wereldkampioen op de weg, 100 km

            ploegentijdrit.

            Eddy Van Hoof baat, samen met zijn broer Rudi, de gelijknamige garage uit in

            de Dorpsstraat.

 

1973 – 2 september 1973 : Vergadering Parochieraad.

            -Prijsaanpassing tarieven missen : een mis op zaterdagavond en zondag : 200 fr.,

            andere dagen : 150 fr.

            Uitvaart- en huwelijksmissen : bestaande tarieven blijven.

            Voor het gebruik van tapijten buiten de kerk en meer bloemen zal een bijtaks

            aangerekend worden.

            - Parochiehuis : in de toekomst zal de parochiezaal opengesteld worden voor

            gelijk wie, ook politieke organisaties. Dit kan in het vervolg mits de nodige

            waarborgen en bemerkingen, waarvoor ieder geval afzonderlijk moet voorgelegd

            worden. Politieke meetingen blijven uitgesloten, en van de zaal zal tijdens

            verkiezingsperioden geen gebruik kunnen gemaakt worden. De huurprijs zal ook

            merkelijk verhoogd worden, dit alls bij wijze van proef.

            Tarieven voor verhuring Parochiehuis :

            Onder voorbehoud geven we die tarieven ten titel van inlichting :

            Lessen en andere bijeenkomsten : 150 fr.

            Teerfeesten, koffie in de namiddag : 500 fr

            Souper en gezellig samenzijn : 750 fr.

            Diner en gezellig samenzijn : 1.000 fr.

            Deze teerfeesten en prijzen gelden alleen voor de parochiale organisaties.

            Feesten in familie : 1.500 fr.

            Avondfeesten : 1.000 fr.

            Koffie : 750 fr.

            Recepten : 500 fr.

            Dansavonden, show en amusementsavonden : 2.500 fr.

            Toneel en cultuuravonden : 1.500 fr.

            Voordrachten :  500 fr.

            De parochiale organisaties hebben steeds voorrang.

            -Het Klooster :  de parochie overweegt dit gebouw ten dienste stellen van de

            parochiale werken en organisaties.

            -De meisjesschool :  sinds april wordt de meisjesschool beheerd door een

            schoolcomité met vijf leden uit de parochie. De school zal een degelijk onderwijs

            en opvoeding waarborgen voor onze kinderen.

            Dat is haar eerste en grote opdracht. Nochtans heeft de school haar financiële

            zorgen. Gedurende 10 jaar zou, aldus de dagorde-commentaar, de school  de som

            van 45.000 fr per jaar betalen voor het gebruik van de lokalen aan de Congregatie

            Huldenberg.

            Verven en onderhoud, door de school zelf te doen, verbeteringswerken worden in

            ’t vooruitzicht gesteld. Ten einde deze onkosten te milderen, zou dit schooljaar

            een dansavond georganiseerd worden en een restaurant.  (DB-oktober 1973)

 

1973 – 6 september : Gildereis

            Om 8 uur ’s morgens vertrokken 46 Leestenaren van de Landelijke Gilde voor

            hun jaarlijkse trip.

            Ze werden verwelkomd door hun voorzitter Jos De Smet.

            De reis ging over Lier naar Geel met aldaar een eerste stop op een kostschool

            voor kalveren.

            In het  “Evoluon” te Eindhoven werden de Leestenaren vergast op een

            permanente tentoonstelling over mens en wetenschap.

            Van daaruit ging het naar het hoofddoel van de reis : de “Daffabrieken”.

            Daar volgde een gastvrij en vriendelijk onthaal met koffie, films en een rondrit

            doorheen het bedrijf.

            Van Eindhoven ging het richting Postel. Na een bezoek van anderhalf uur aan

            de abdij werd de terugtocht aangevat, echter niet zonder de “beste afspanning

            van de Kempen” te hebben bezocht in Zandhoven, ‘daar ging menig pintje van tafel

            en de beentjes van de grond’…

            (DB,1973)

 

1973 – 7 september : Huwelijk van twee K.L.J.-bestuursleden

            Nadat de K.L.J. weken voordien het vertrek van twee bestuursleden had gevierd,
            het afscheidsmenu  bestond  uit mosselen, traden Willy Bernaerts en  gewestleider
            Hugo Van Praet toevallig op 7 september in het huwelijksbootje. (DB) 

            Dit jaar namen ook voorzitter Wilfried Diddens, (voornaam onleesbaar) Selleslagh
            en André Buelens afscheid van het K.L.J.-bestuur, ook zij traden in het huwelijk.

            De winnaars van de Lourdes-reis bij de jongens waren Marc Lamberts en
            Francois Selleslagh.  

 

1973 -  11 september – Gazet van Mechelen :

            Jongen onder tractor verpletterd te Leest

            “Een jammerlijk ongeval deed zich dinsdag omstreeks 19 uur voor in de

            Dorpdoelvelden te Leest.

            De 15-jarige Patrick D’Hollander, wonende Winkelstraat te Leest, bestuurde een

            Tractor. Op een bepaald kwam het voertuig in een greppel terecht en kantelde.

            De jeugdige bestuurder viel onder het gevaarte  en werd zeer zwaar gewond.

            Hij overleed tijdens zijn overbrenging naar het ziekenhuis te Mechelen.”

 

1973 – 14 september – Gazet van Mechelen :

            Oppositie verlaat gemeenteraadszitting

            “De agenda van de jongste gemeenteraadszitting te Leest omvatte maar eventjes

            25 punten, waarvan 8 in geheime zitting.

            De oppositie had 6 punten op de dagorde geplaatst.

            Wie echter een lange, levendige vergadering verwachtte, had het verkeerd voor,

            want direct na de lezing van het verslag over de vorige zitting verliet de

            oppositie de vergadering.

            Opposant K. Duysburgh motiveerde die handelswijze.

            Burgemeester Lauwers schorste de zitting na afhandeling van  een aantal punten.

            Nadat de meerderheidsgroep zich even voor beraadslaging had teruggetrokken

            verklaarde de burgemeester de vergadering voor afgelopen.

            De gemeenteraad komt volgende maandag om 20 u opnieuw bijeen.

            Oppositieleider Duysburgh protesteerde meteen na de voorlezing van het verslag

            over de vorige raadsvergadering tegen het feit dat de uitnodiging voor de

            gemeenteraad van maandag pas ’s woensdags verzonden was. Omdat de

            raadsleden ’s dinsdags de stukken op het gemeentehuis kunnen komen inzien,

            vond K. Duysburgh dat het recht op inzage beperkt werd.

            Bovendien bestempelde hij de bijeenroeping van de gemeenteraad als niet

            rechtsgeldig, omdat op de gefotokopieerde uitnodigingsbrieven voor de

            gemeenteraadszitting slechts een gefotokopieerde handtekening van de

            burgemeester voorkwam. Daarop verlieten de vier oppositieleden de zaal.

            Nadien kwam raadslid Verbruggen de vergadering als toeschouwer bijwonen.

            Gewestplan

            De h. Van de Sande, afgevaardigde van het ministerie van Openbare Werken,

            lichtte dan het voorontwerp van het gewestplan voor Leest toe.

            Als basis voor dat gewestplan geldt het principe dat het voortaan niet meer

            toegestaan is te bouwen langs de wegen. Wel is het de bedoeling zekerheid te

            geven waar gebouwd mag worden en waar niet.

            Verder vermeldde de h. Van de Sande ook het opvullingsprincipe.

            Volgens dat principe is het toegestaan opvullingszones te voorzien. In de

            zones mogen de ruimten tussen twee huizen die 50 m van elkaar staan

            dichtgebouwd worden.

            Burgemeester Lauwers wees er op dat de geplande industriezone langsheen het

            zeekanaal Brussel-Rupel ondanks mondelinge beloften van hogere instanties nog

            vrij groot uitviel. Hij drong ook aan op de inplanting van een ambachtelijke zone

            voor de vestiging van kleinere bedrijven.

            (...)

            Schepen Polspoel vond het geen gezonde oplossing dat o.a. in de Tiendeschuurstr.

            kinderen van landbouwers geen vergunning konden krijgen om te bouwen op

            grond van hun ouders.”    

 

1973 – Zaterdag 22 september : KVLV Lourdesreis

            In plaats van met het spoor te reizen werd dit jaar geopteerd voor het vliegtuig

            en het traditionele achtdaagse verblijf werd vervangen door een tweedaags.

            Na een eerste bezoek aan het hotel, naar de grot, de zegening der zieken bijwonen

            en in de namiddag de “kaarkensprocessie” .

            De meegereisde pater Damiaan droeg een mis op in één van de kapellen van de

            basiliek.

            De dag daarop eucharistie in de grot, een uitstap naar de Pic en in de namiddag

            wat inkopen in de stad, een laatste bezoek aan de grot met deelname aan de

            kruisweg en vrije tijd.

            Er waren 50 deelnemers. (DB, oktober ’73)

 

1973 – 23 september : Algemene Vergadering KVLV

            Karel Duysburgh vertoonde dia’s van zijn reis naar Zaïre, waar hij pater De Laet had

            bezocht in zijn missiepost Bunia, zijn woning, zijn kerk en de mensen waarmee hij

            omringd was.

            Pater Damiaan vertoonde dia’s over de voorbije Lourdes-reis.

            Tijdens de pauze kon men zich tegoed doen aan bellekens met krieken en
            appelmoes. (DB)  

 

1973 – 27 september – Gazet van Mechelen :

 

            Leest wil gewestplan wijzigen

“Met algemene stemmen keurde de Leestse gemeenteraad in zijn jongste zitting een grondige verandering van het gewestplan goed.

De eindafrekening van de werken aan het Kerkplein, hoek Kouter en parking Dorpsstraat, de tariefverhoging van het leerlingenvervoer en de vaststelling van de vrije dagen voor de gemeentelijke lagere school werden meerderheid tegen minderheid goedgekeurd.

Opmerkelijk was ook een heftige uitval van oppositielid Aug. Emmeregs tegen burgemeester Lauwers over de gang van zaken bij inzage van officiële dokumenten op het gemeentehuis. De burgemeester had de opposant tevoren verweten dat hij papieren had ingekeken waarmee hij helemaal geen zaken had.

Gewestplan

Uit het gewestplan was gebleken dat Leest 53 ha. van zijn grondgebied verliest door onteigening voor industrieterreinen. Verder ook dat het kasteel “De Mot” en zijn onmiddellijke omgeving als groene zone bewaard blijft.

Raadslid A. Verbruggen drukte er zijn verwondering over uit dat de voorziene bouwzone nu plots verdubbeld was. Burgemeester Lauwers gaf dan lezing van de veranderingen aan het gewestplan die het college van burgemeester en schepenen aan de betrokken diensten van het ministerie van Openbare Werken wenst te advizeren : beperking van de industriezone tot een oppervlakte van 5 tot 7 ha, de inplanting van een ambachtelijke zone (dwz een gebied voor lichte nijverheid) en volledige woonzone in een aantal straten, o.a. Kouter, Juniorslaan, Tisseltbaan (links), Kapellebaan (links), Rennekouter e.a.

Dit advies kreeg algemene stemmen.

(...)”