Naar de inhoud

leger voertuigen

alle leger voertuigen
seniorennet.beseniorennet.be

F-16 Fighting Falcon 1992

 Belgium F-16 Fighting Falcon 1992 
De F-16 Fighting Falcon is een eenmotorige multifunctionele straaljager die sinds 1979 veel gebruikt wordt. In onder andere Nederland en België was het de opvolger van de F-104 Starfighter. Het toestel is ontworpen door General Dynamics en wordt tegenwoordig gebouwd door Lockheed Martin.

Hoewel de F-16 officieel is gedoopt als de "Fighting Falcon", wordt er door piloten en grondpersoneel ook wel gesproken over de "Viper" (Adder) naar de gevechtsjagers in de sciencefiction serie Battlestar Galactica, die in de jaren '80 op tv te zien was. Een minder vaak voorkomende bijnaam is Electric Jet, omdat de F-16 het eerste fly-by-wire gevechtsvliegtuig is.[4]

De Nederlandse uitvoering is de F-16A/B MLU (Mid Life Update). Dit is de oorspronkelijke versie uit 1979, die middels upgrades naar een hogere standaard werd gebracht waardoor tevens de inzetbaarheid enige jaren langer gegarandeerd werd. Inmiddels naderen ook deze toestellen het einde van hun operationele leven (ca 2009).

Algemeen
Rol: Multirol straaljager
Bemanning: 1 (F-16A/C/E)
2 (F-16B/D/F)
Status
Eerste vlucht: 2 januari 1974[1]
Aantal gebouwd: 4000+[2]
Gebruik: 26 landen (zie tekst)
Afmetingen
Lengte: 15,05 m
Hoogte: 5 m
Spanwijdte: 10 m
Gewicht
Leeggewicht: 11.000 kg
Max. gewicht: 16.000 kg
Krachtbron
Motor(en): 1× F100-PW-220e
Stuwkracht: 129 kN
Prestaties
Topsnelheid: ±Mach 2
Vliegbereik: 2700 km
Dienstplafond: 17.000m
Bewapening
Boordgeschut: 1× M61A-1 20 mm gatling gun
Ophangpunten: 9

Hoe vind je dit bericht? 8 stemmen
Geschreven door guy om 19:41 Reageer op dit bericht

Sikorsky UH-34D Sea Horse 1965

Sikorsky UH-34D  Sea Horse 1965
De UH-34 werd in de jaren 50 ontworpen als onderzeebootjager. Later werd hij ook gebruikt voor troepentransport. De UH-34, ook bekend als "Choctaw" is berucht vanwege het robuste ontwerp en de betrouwbaarheid. In totaal zijn er meer dan 500 gebouwd voor de Amerikaanse marine.

Hoe vind je dit bericht? 9 stemmen
Geschreven door guy om 19:40 1 reactie Reageer op dit bericht

DAF YA 328 1953

DAF YA 328  1953
De DAF YA328 is een tactisch voertuig dat door DAF na de Tweede Wereldoorlog ontwikkeld werd en grootschalig in productie is gegaan. Tussen 1953 en 1958 zijn er 4.505 DAF YA328 vrachtwagens gebouwd. Het aantal 4.505 DAF YA328 vrachtwagens omvat drie hoofdtypen: 2.727 vrachtwagens zonder lier, 698 vrachtwagens met lier en 1.080 artillerietrekkers met lier. De DAF YA328 heeft als bijnaam "Dikke DAF" vanwege het indrukwekkende uiterlijk en misschien nog meer door het imponerende zware motor geluid.

Hoe vind je dit bericht? 30 stemmen
Geschreven door guy om 19:40 Reageer op dit bericht

Sd.Kfz. 222...1940

Sd.Kfz. 222...1940 
De Leichter Panzerspähwagen (2cm) Sd. Kfz. 222 was een Duits licht pantservoertuig, een vierwielige 4x4 pantserwagen geproduceerd tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Het voertuig werd gedurende 1935 uit het Sd.Kfz 221 ontwikkeld in het kader van de Duitse herbewapening tijdens de jaren dertig. Het pantserwerk werd ontworpen door Eisenwerk Weserhuette AG in Bad Oeynhausen, en het aandrijfgedeelte door de Horchwerke-fabriek van Auto-Union te Zwickau. Schichau te Elbing en MHN te Hannover-Linden waren verantwoordelijk voor de eindassemblage van het prototype.

De belangrijkste verandering was het aanbrengen van een licht KwK 30 20 mm snelvuurkanon zodat de verkenningstroepen althans een beperkt vermogen kregen om vijandelijke pantservoertuigen uit te schakelen. Het kanon had een elevatie van 80° zodat het ook luchtdoelen kon bestrijden; in feite was de hele indeling hier sterk op ingericht. Het kanon stond op een roterende plaat op een sokkel op de bodem. De toren was van boven afgesloten met een gaasdeksel en het hoofdwapen en het coaxiale MG 34 machinegeweer konden ver boven de rand van de toren opgeheven worden waarbij het deksel in twee delen openklapte en de twee luiken met een klem vastgezet konden worden. Er waren drie bemanningsleden: een commandant-lader die ook de radio bediende, een schutter en een chauffeur. De stoeltjes voor de twee man in de toren zaten aan de bodemplaat vast. De commandant moest zelf de achttien munitiehouders van tien invoeren (de munitievoorraad voor het machinegweer bedroeg 1050 schoten) en de radio bedienen die in de toren was aangebracht. Het Sd.Kfz 222 had zelf geen langeafstandsradio en moest de speciale radiovoertuigen van het type Sd.Kfz. 223 beschermen.

Door de sokkel was de gevechtsruimte erg krap; vanf 20 april 1940 werd een verbeterd type ontwikkeld, gebaseerd op de KwK 38, waarbij het affuit aan de toren hing. Een coaxiale MG 42 kon nu desgewenst automatisch samen met het hoofdwapen afgevuurd worden. De luiken bleven door beugels in iedere gewenste hoek staan als ze uitgeklapt werden. De stoeltjes zaten nu aan het affuit vast. Een nadeel was wel dat door het hoger aangebrachte affuit de elevatie beperkt werd tot 70°. Gronddoelen konden echter beter bestreden worden door een echt telescoopvizier.

Het eerste model rolde van de band in 1936 en het type werd spoedig daarna het standaardverkenningsvoertuig van de Duitse Wehrmacht. Het Sd. Kfz. 222 was zeer betrouwbaar gedurende Fall Weiss, de inval in Polen, en tijdens de Blitzkrieg in de Slag om Frankrijk. Het ontwerp deed het later ook goed in Noord-Afrika. Tijdens de invasie in de Sovjet-Unie, Operatie Barbarossa, daarentegen werd het onderhoud moeilijk, door de enorme koude en slechte weersomstandigheden waarmee het voertuig te maken kreeg. Het type bleef in dienst bij de verkenningseenheden van de pantsertroepen tot het einde van de Tweede Wereldoorlog. Een klein aantal voertuigen werd verkocht aan China (twaalf in 1938) en Bulgarije.

De productie bij Weserhuette, Schichau, MHN en Buessing-NAG liep van 1936 tot juni 1943 in zeven series met een totaal van 989 stuks. Eind 1937 waren er 72 gereed; in 1938 werden er nog eens 72 gebouwd, maar daarna daalde de productie weer tot 55 in 1939 en 32 in 1940. Dit alles weerspiegelt de lage prioriteit die in de eerste oorlogsjaren aan de productie van pantservoertuigen werd gegeven. In 1941 steeg het cijfer echter tot 179 om een piek te bereiken van 352 in 1942; in 1943 zijn er nog 198 gebouwd. Bij de vijfde serie, gebouwd vanaf mei 1942, werd een verbeterd chassis gebruikt met hydraulische remmen, een sterkere motor (negentig in plaats van 75 pk) en een bepantsering die aan de voorkant verhoogd was van acht naar dertig millimeter. De twee modellen worden tegenwoordig wel Ausführung A en Ausf. B genoemd. Het Sd.Kfz 222 had geen echte opvolger daar men vierwielige pantserwagens achteraf te klein vond.

Sd. Kfz. 222
Algemene kenmerken
Bemanning 3
Lengte 4,8 m
Breedte 1,95 m
Hoogte 2 m
Gewicht 4,8 ton
Pantser en bewapening
Pantser 14,5-30 mm (vijde serie)
Hoofdbewapening 20 mm KwK-kanon
Secundaire bewapening 7,92 MG34 machinegeweer
Mobiliteit
Motor Horch/Auto-Union V108 watergekoelde benzinemotor
81 hp (60kW)
Snelheid (op wegen) 85 km/h
Rijbereik 300 km

Hoe vind je dit bericht? 4 stemmen
Geschreven door guy om 08:37 Reageer op dit bericht

Sd.Kfz. 260...1940

Sd.Kfz. 260...1940
De Sd.Kfz. 260/26 Panzerfunkwagen waren lichte radiovoertuigen gebruikt door de Duitsers in de Tweede Wereldoorlog.
Beide modellen hadden geen bewapening behalve de wapens die de 4 bemanningsleden bij zich hadden.

De Sd.kfz. 260 droeg een radio met een lijnantenne en de 261 droeg een lange radio met een frameantenne. Er werden in totaal 493 voertuigen geproduceerd in 4 series door maatschappijen: Weserhuette en Ritscher, van november 1940 tot april 1943. Hun dienst begon in de lente van 1940 en duurde tot het eind van de oorlog.

 Algemene kenmerken
Bemanning 4
Lengte 4,83m
Breedte 1,99m
Hoogte 1,78m
Gewicht 4300kg
Pantser en bewapening
Pantser 5-8mm
Hoofdbewapening -
Secundaire bewapening -
Mobiliteit
Motor Horch 3.5l / 8-cilinder / 75hp
Snelheid (op wegen) 85km/u
Rijbereik 310km

Hoe vind je dit bericht? 7 stemmen
Geschreven door guy om 08:34 Reageer op dit bericht

Meer van leger voertuigen

↑ Terug naar de berichten