Wapenstilstand

Vóór het huwelijk... 

Zij: Doei!!

Hij: Ha, eindelijk, ik heb zolang gewacht.

Zij: Wil je dat ik wegga?  

Hij: NEE. Ik durf er niet eens aan te denken.

Zij: Hou je van me?

Hij: Natuurlijk. Heel veel!

Zij: Heb je me ooit bedrogen? 

Hij: NEE. Waarom vraag je me dat? 

Zij: Wil je me kussen?

Hij: Elke keer als ik de kans krijg! 

Zij: Zul je me ooit slaan?

Hij: Ben je gek? Zo iemand ben ik niet! 

Zij: Kan ik je vertrouwen? 

Hij: Ja. 

Zij: Schat!

Na het huwelijk... 

Lees simpelweg de tekst van onder naar boven! 

De wandeling is gesitueerd in het wandelgebied Onder de Berg. Het begin leidt ons een tijdje door de typische Kempense naaldhoutaanplantingen. Vooral grove dennenbossen bezetten grote oppervlakten. De grote verscheidenheid aan paddenstoelen is in deze periode een lust voor het oog. Een open plek in het bos na enkele honderden meters zorgt voor afwisseling.

Tijdens de wandeling dient er ook geklommen te worden, maar wees gerust het loont de moeite. Als we helemaal boven zijn, aan het platform dat de windrichtingen aangeeft, bevinden we ons op ongeveer 104 m boven zeeniveau, het hoogste punt van de Kempen. Bij helder weer heb je hier het meest spectaculaire uitzicht van de streek.

Een secretaresse, een verkoper en hun manager vinden tijdens de lunchwandeling een oude olielamp. De manager wrijft de lamp op en er verschijnt een geest die zegt: 'Jullie mogen alle drie een wens doen'.

De secretaresse gilt meteen: 'Ik wil naar de Malediven, heerlijk in de zon op het strand liggen.' Floep, weg is ze.

De verkoper roept: 'En ik wil naar New York, met een portefeuille vol geld om te winkelen.' En hup, ook hij is ervandoor.

'Jij bent aan de beurt,' zegt de geest tegen de manager...

Die zegt: 'Ik wil die twee terug op kantoor na de lunch!

Moraal: Geef altijd voorrang aan je baas.

Katrien en Peter zijn in de badkamer.
Terwijl Peter onder de douche staat en Katrien zich aan het afdrogen is, gaat de deurbel.
Katrien slaat een handdoek om, rent de trap af en doet de deur open.
Het is Jan, de buurman.  Voordat ze een woord kan uitbrengen, zegt Jan: 'Ik geef je 500 euro als je nu die handdoek laat vallen. De vraag brengt haar in verwarring, maar even later denkt ze 'Wat een buitenkansje!'.

En Katrien laat de handdoek op de grond vallen. Jan staart even naar haar en geeft haar een biljet van 500 euro. Katrien drapeert de handdoek weer om zich heen en gaat terug naar de badkamer.
'Wie was dat?' vraagt Peter. 'Jan, de buurman,' antwoordt Katrien.

'Aha,' zegt Peter, 'zei hij nog iets over de 500 euro die hij me schuldig is?'

Moraal: als je kritische informatie op tijd met je collega's deelt, kun je pijnlijke situaties tegenover anderen voorkomen.

Een man spreekt 25.000 woorden per dag,

een vrouw 30.000.

Het ergste is dat, als ik 's avonds thuis kom,

ik mijn 25.000 woorden reeds gezegd heb

en zij nog aan haar 30.000 woorden moet beginnen ...

Een man is zo oud als hij zich voelt,

een vrouw zo oud als zij er uit ziet ...

Een moeder heeft twintig jaar nodig

om een man van haar zoon te maken,

een andere vrouw maakt een dwaas van hem

in twintig minuten ...

Bij het vrijen is het dikwijls zoals bij autorijden:

de vrouwen verkiezen de omleiding,

de mannen de kortere weg ...

Mijn vriend heeft een schoonmoeder in Moldavië

en kan na een jaar al een beetje met haar praten.

Na 30 jaar kan ik dat nog altijd niet met de mijne...