Berichten van 26 december 2005 tot 1 januari 2006

Op de foto genomen vanuit de Broekstraat, op de splitsing van de Dijle en begin van de Janseniusstraat. Zie je van hieruit de Justus Lipsiustoren, tweelingtoren met de Janseniustoren. Voormalige waterpoort in de eerste ringmuur.

Aansluitend aan de toren het Justus Lipsiuscollege. Dit college in Neogotische stijl (Joris Helleputtestijl) werd in de 1877 gebouwd.

Oorspronkelijk was op deze plaats het Hof van Ham, waarvan de naam Hammepoort afgeleid is. Deze poort bevond zich aan de ingang van het Justus Lipsiuscollege in de Minderbroedersstraat. Later werd op dit terrein het Urselinneklooster gebouwd, afgebroken in de 19^de eeuw.

Van Justus Lipsius (1547-1606) weten we dat hij geboren is te Overijse en aan de universteit te Leuven actief was vanaf 1564. Vanaf 1562 is hij eveneens professor Geschiedenis en Latijn. - Montaigne noemt hem de meest geletterde van zijn tijd - en aan de ruime verspreiding tot in de 18de eeuw, van zijn veel vertaalde teksten betreffende de oude filologie en filosofie.

Hij stierf te Leuven in 1606 en werd begraven in de Minderbroederskerk. Zijn borstbeeld staat op het plein dat zijn naam draagt en werd ingehuldigd op de markt van Overijse in 1853. Onder de Franse revolutie werd de Minderbroederskerk te Leuven verkocht, met de grond gelijkgemaakt en aangevuld met aarde, waarop een koestal, boven het graf van Justus Lipsius, gebouwd werd !
Bij restauratiewerken in 1868 dacht men het graf herontdekt te hebben. De resten werden verzameld en samen met de grafsteen naar de Jesuïtenkerk gedragen. Later werden ze ingemetseld in een muur van het Lipsiuscollege. Maar men stuitte op een tweede geraamte, dat van een man met gekruiste armen.
Men dacht de grote vondst reeds gedaan te hebben en voerde de resten van Justus Lipsius naar ... het stort ! Het eerste geraamte was dat van zijn vrouw Anna Vande Calster ! Tragisch lot voor het graf van een man, die samen met Rubens, Vesalius, Mercator en andere geleerden tot het kruim van de Nederlandse Intelligentsia behoorden.

CHINESE MAMMOETBOOM

Eén van de vele merkwaardige bomen uit de kruidtuin van Leuven.

Er schuilt meer
in het hart van een boom
dan de bijl
bloot maakt

Frans Timmers

De Chinese schijncipres, Chinese sequoia of Chinese watercipres was ooit één van de meest voorkomende bomen in het Noordelijk halfrond (tijdens het Tertiair). In 1941 werden de eerste fossiele resten gevonden en gezien de gelijkenis met de Noord-Amerikaanse sequoia\'s werd hij Metasequoia, dwz. schijnbaar een sequoia, genoemd. Botanici vermoeden dat hij de voorouder is van de hedendaagse Sequoia sempervirens. In 1947 vond een Chinese houthakker drie vreemde bomen die hun naalden verloren en tijdens een daaropvolgende expeditie bleken nogal wat bomen van de soort nog steeds in leven te zijn in een afgelegen streek in Zuidwest China.
In 1948 ontdekte men dat deze soort tot het reeds beschreven fossiele geslacht Metasequoia behoorde.

In tegenstelling tot de andere sequoia\'s verliest hij zijn naalden in de herfst. In de lente is kruin frisgroen en gaat over naar een mooi geel tot rood in de herfst. Omwille van zijn prachtige kleuren en het feit dat hij gemakkelijk te vermenigvuldigen is via stekken, is hij de laatste tiental jaren een populaire sierboom geworden.
Hij is een hele snelle groeier en bereikt hoogtes van 30 tot 45 meter. De kruin is dun-kegelvormig. De naalden zijn plat, liggen in een vlak maar zijn toch spiraalsgewijs ingeplant (kenmerk van de Taxodiaceae). De takjes zijn tegenoverstaand.

Door intensief hakken van de Metasequoia-wouden in China (Hubei, Sichuan) staat deze soort op het randje van uitsterven in het wild.

(bron Wikipedia)