7/6 Het H. Hart van de Goddelijke Wil - Ramon Perez - O Crux Ave
Juni is de maand gewijd aan het Heilig Hart van Jezus. Zo verlaten we mei, de maand van Maria. Zoals je weet, zijn Jezus en Maria altijd verenigd. Maria gaat Jezus altijd voor. Ze is altijd aan Zijn zijde. Ze is nooit van Hem gescheiden. Het feest van het H. Hart is op 12 juni, gevolgd door het feest van het Onbevlekt Hart van Maria op 13 juni. De verenigde Harten van Jezus en Maria, die twee, zijn dus nooit ver van elkaar verwijderd. We blijven in continuïteit. Daarom zullen we in deze maand van het Heilig Hart proberen het te verbinden met de Goddelijke Wil die Jezus ons leert via het Boek van de Hemel.
* Hoe spreekt Jezus over Zijn Hart? Hoe kunnen we de devotie tot het Heilig Hart verzoenen met leven volgens de Goddelijke Wil? Hoe kunnen de twee elkaar voeden? En omgekeerd, hoe kan de devotie tot het Heilig Hart van Jezus ons leiden naar de Goddelijke Wil? Het H. Hart van Jezus is niet exclusief voor de openbaringen van Margaretha Maria Alacoque. Het is werkelijk overal aanwezig in alle openbaringen. Het begeleidt Jezus, het begeleidt Maria. Vandaag zal Ramon ons uitleggen wat het verband is tussen het Heilig Hart van Jezus en de openbaringen van de Goddelijke Wil.
2 Tim 1:7: God heeft ons niet een geest van lafhartigheid gegeven, maar een geest van kracht, liefde en bezonnenheid. Schaam je er dus niet voor om van onze Heer te getuigen; schaam je ook niet voor mij, die omwille van Hem gevangenzit, maar deel in het lijden voor het evangelie, met de kracht die God je geeft. Hij heeft ons gered en ons geroepen tot een heilige taak, niet op grond van onze daden, maar omdat Hij daartoe uit genade besloten had. Deze genade was ons al vóór alle tijden gegeven in Christus Jezus, maar nu is ze bekend geworden doordat onze redder Christus Jezus is verschenen, die de dood heeft vernietigd en onvergankelijk leven heeft doen oplichten door het evangelie.
* Het is niet vanwege onze eigen daden, maar vanwege Zijn plan en genade. De Heer heeft altijd een persoonlijk plan voor ieder van ons. Hij kent ons, hij heeft ons geschapen.
Definitie van het woord devotie: Oprechte en vurige gehechtheid aan een religie. Gehechtheid aan het Christendom, de bron en het leven van de goddelijke liefde voor deze schepselen. De devotie tot het Heilig Hart van onze Heer dateert niet vanaf het einde van de 17e eeuw, toen de H. Margaretha Maria Alacoque, krachtige openbaringen ontving over het H. Hart van onze Heer, die de goddelijke liefde en oneindige barmhartigheid goddelijk verklaarden. Vanaf het moment van Zijn Menswording is er een krachtige aantrekkingskracht van het H. Hart van Jezus, de bron van alle goddelijke liefde, de bron van Trinitarische liefde, hemelse machten, engelen en schepselen zoals herders en Wijzen aan.
En natuurlijk was de eerste die dit Hart had, de Maagd Maria, die haar Hart verenigde met dat van haar Zoon. Later volgden Martha's, Maria Magdalena's en andere vrouwen alle bewegingen van het Hart van onze mensgeworden Heer. En hoe zit het met Johannes, de discipel die Jezus liefhad en die zich naar de borst van de Meester buigt? Johannes 13:23, hij buigt zich naar de borst van de Meester. Wat een gave heeft Johannes, afgestemd op de hartslagen van de liefde. Bij elke hartslag drinkt hij uit de bron van de liefde. Wat een genade, wat een geluk had Hij met dat Hart! Later, aan de voet van het Kruis, zou Hij water en bloed ontvangen toen onze Heer toestond dat een lans Zijn zijde doorboorde.
De devotie tot het Heilig Hart is daarom gelijktijdig met het aanbieden van dit Hart aan schepselen die de bron van liefde erkennen en erdoor leven. Maar aangezien onze Heer onze verharde harten kent, biedt Hij ons zogenaamde privé-openbaringen aan die de inhoud van de openbaring, volgens Catechismus van de Katholieke Kerk nummer 66, compleet is, maar wordt uitgelegd, door de eeuwen heen zal worden uitgelegd.
66: Er zal geen andere openbaring meer zijn
"De christelijke heilseconomie, die immers het Nieuwe en definitieve Verbond is, zal nooit voorbijgaan en er is geen nieuwe publieke openbaring meer te verwachten voor de glorievolle verschijning van onze Heer Jezus Christus". Toch is de openbaring, ook al is zij voltooid, niet geheel ontvouwd; het zal de taak van het christelijk geloof zijn in de loop der eeuwen geleidelijk de gehele omvang ervan te begrijpen.
67: In de loop der eeuwen zijn er zogenaamde "bijzondere of privé" openbaringen geweest, waarvan er sommige door het gezag van de Kerk erkend zijn. Zij behoren echter niet tot de geloofsschat. Hun rol is het niet de definitieve openbaring van Christus te "verbeteren" of "aan te vullen", maar te helpen deze voller te beleven in een bepaald tijdperk van de geschiedenis. Geleid door het leergezag van de Kerk weet de zin van de gelovigen te onderscheiden en te aanvaarden wat in deze openbaringen een authentieke oproep van Christus of van zijn heiligen aan de Kerk is.
Het christelijk geloof kan geen "openbaringen" aanvaarden die de openbaring waarvan Christus de vervulling is, beweren te overtreffen of te verbeteren. Dit is het geval met sommige niet-christelijke godsdiensten en ook met sommige sektes van recente datum die zich baseren op dergelijke "openbaringen".
De zogenaamde privé-openbaringen die Kardinaal Ratzinger liever profetische openbaring noemde, zijn gaven van God om ons te helpen beter te leven door openbaring. Overigens, de Christelijke broeders en zusters die beweren, en dat zijn er een paar, dat ze deze privé-openbaringen, erkend door onze Kerk, let wel, erkend door onze Kerk, niet nodig hebben, zijn naar mijn mening net als echtparen die tegen hun man of vrouw zouden zeggen: "Al die nieuwe en recente dingen die jouw liefde mij geeft, interesseren me niet." Dat zou volkomen onzin zijn. Als je de Heer liefhebt, neem je alles aan, neem je alles aan.
Laten we ook niet vergeten, en dit is heel belangrijk, dat zogenaamde openbaringen, privé of profetisch volgens Ratzinger, onze toewijding aan ons geloof voeden. Toewijding aan het Heilig Hart via de Heilige Margaretha Maria Alacoque. De onderdompeling in de goddelijke barmhartigheid via zuster Faustina en haar dagboek. De onderdompeling in onze heiliging via de buitengewone leer van Jezus aan Luisa Piccarreta in het Boek van de Hemel. Laten we niet vergeten dat heiliging het derde werk van God is na de schepping en de verlossing. Dit is zeer belangrijk, en deze persoonlijke openbaringen helpen ons om deze heiliging vollediger te beleven. Catechismus van de Katholieke Kerk: Schepping, Verlossing, Heiligmaking.
We gaan ons verdiepen in een aantal prachtige teksten uit het Boek van de Hemel waar we de hartslag van onze Heer horen. Het woord "hart" komt 1520 keer voor in het Boek van de Hemel. Voordat we beginnen met het lezen van het Boek van de Hemel, kunnen we even teruggaan naar de basis en kort herhalen wat het Hart van Jezus leerde aan de H. Margaretha Maria Alacoque?
Naar mijn mening zijn er twee belangrijke dingen. De Heer zegt tegen haar dat Zijn Hart liefheeft. Maar dat Zijn Hart niet geliefd wordt. De Heer spreekt tot haar over Zijn goddelijke kracht, zo gepassioneerd van liefde voor mensen, en toch zo gekwetst door de geringe liefde die Hij ontvangt. Ik wil dat je Mij dient. Hij zei: Ik wil dat jij Mijn instrument bent om harten te winnen voor Mijn liefde. Ik wil dat jij Mijn instrument bent. Ten tweede, de beloften van onze Heer aan hen die zich toeleggen op de devotie tot Zijn Heilig Hart. Dit zijn de 12 beloften die hij aan de H. Margaretha Maria Alacoque heeft gegeven. Deze beloften zijn een uitdrukking van de genade en barmhartigheid van Jezus en zijn bedoeld om mensen te verzekern van de genade in hun leven en in hun dood. De beloften zijn als volgt:
1 Ik zal ze alle genaden geven die nodig zijn in hun staat van leven.
2 Ik zal vrede stichten in hun huizen.
3 Ik zal hen troosten in al hun verdrukkingen.
4 Ik zal hun veilige toevluchtsoord zijn tijdens het leven, en vooral in de dood.
5 Ik zal overvloedige zegeningen schenken aan al hun ondernemingen.
6 Zondaars zullen in mijn hart de bron en oneindige oceaan van genade vinden. (ook gegeven aan Zr Faustina)
7 Lauwe zielen zullen vurig worden.
8 Vurige zielen zullen snel opstijgen tot hoge perfectie.
9 Ik zal elke plaats zegenen waar een beeld van mijn hart wordt blootgelegd en geëerd.
10 Ik zal priesters de gave geven om de meest geharde harten aan te raken.
11 Zij die deze toewijding zullen bevorderen zullen hun namen in mijn hart geschreven hebben.
12 Ik beloof jullie in de overmatige barmhartigheid van mijn hart dat mijn Almachtige liefde aan allen die de heilige communie ontvangen op de eerste vrijdag van negen opeenvolgende maanden de genade van de laatste volharding zal verlenen; zij zullen niet sterven in mijn schande, noch zonder hun sacramenten te hebben ontvangen. Mijn goddelijk hart zal hun veilige toevlucht zijn op dit laatste moment.
Heilige Paus Johannes Paulus II verklaart in 1986, en ik citeer: "Overal in de samenleving, in onze dorpen, in onze buurten, in onze fabrieken en kantoren, in onze ontmoetingen tussen volkeren en rassen, moet het stenen hart, het verdorde hart veranderd worden in een hart van vlees, open voor onze broeders en zusters, open voor God. De vrede staat op het spel. (Zoals deze woorden tegenwoordig spreken.) Het voortbestaan van de mensheid staat op het spel."
Deze gave van liefde was aangekondigd door de profeet Ezechiël 36:26-28: Ik zal jullie een nieuw hart en een nieuwe geest geven, Ik zal je versteende hart uit je lichaam halen en je er een levend hart voor in de plaats geven. Ik zal jullie mijn geest geven en ervoor zorgen dat jullie je aan mijn bepalingen houden en mijn regels naleven. Jullie zullen in het land wonen dat Ik aan je voorouders gegeven heb, jullie zullen mijn volk zijn en Ik zal jullie God zijn.
* Dus, terugkomend op het Boek van de Hemel, vertelt de Heer ons dat Hij ons alle kennis geeft om Zijn goddelijke leven op aarde te leiden. Zoals Jezus zegt, is het leven van de gezegenden van de hemel naar de aarde, hier en nu. Daarom bevindt het Hart van onze Heer zich in het hart van het Boek van de Hemel. Wat kunnen de openbaringen van Luisa Piccarreta ons nu leren over het Heilig Hart van Jezus? Dit gaat over Zijn Hart dat overal overstroomt voor de discipelen van de goddelijke wil.
Deel 1 - paragraaf 101: Ik verloor het bewustzijn en ik zag vlak voor mij de Allerheiligste Drie-Eenheid zoals ik Hen in de Hemel gezien had. In hun tegenwoordigheid wierp ik mij onmiddellijk neer. Ik aanbad Hen en ik beleed mijn nietigheid. Ik weet nog dat ik zo in mijzelf verzonken was dat ik geen woord durfde te zeggen. Toen weerklonk er een stem uit Hun midden. De Stem zei: “Wees niet bang, vat moed! Wij zijn gekomen om je te erkennen als de Onze en om jouw hart in bezit te nemen”. Terwijl deze Stem dit zei, zag ik de Allerheiligste Drie-Eenheid afdalen in mijn hart en het in bezit nemen. En Zij namen daar hun verblijf. Wie beschrijft de verandering die er in mij plaats vond! Ik voelde mij vergoddelijkt.
Ikzelf leefde niet meer, maar Zij leefden in mij. (Het is zoals de H. Paulus: het is niet langer ik die leef, het is Christus die in mij leeft.) Het kwam mij voor dat mijn lichaam als een woning was en dat de levende God daarin verbleef. In mijn binnenste kon ik immers - hun werkelijke Aanwezigheid echt voelen. - hun Stem duidelijk horen, met de oren van mijn lichaam. Het was precies zoals wanneer - mensen binnen in een kamer spreken en - hun stemmen ook buiten de kamer helder en duidelijk te horen zijn. Vanaf dat ogenblik moest ik hem nergens anders gaan zoeken. Ik vond Hem daar, binnen in mijn hart. (Als iemand in het Evangelie ook maar "onze Heer" zegt, zullen Mijn Vader en Ik onze thuis maken in hem, in haar, in die persoon.) We bevinden ons nog steeds in dezelfde waarheden.
Onze Luisa bevindt zich in de nabijheid, in de intimiteit van de Drie-eenheid. Trouwens, willen wij van onze ziel de woonplaats van God maken? Het Eden van de Drievuldigheid, het paradijs van God, zijn wij. Willen we ons lichaam Hostie en onze ziel tot een levende Hostie maken? Zo ja, dan laten we, net als Luisa, God volledig bezit nemen van onze ziel.
Luisa: Vanaf dat ogenblik moest ik Hem nergens anders gaan zoeken. Ik vond Hem daar, binnen in mijn hart. Soms verborg Jezus zich en ging ik Hem zoeken. Ik dwaalde dan langs Hemel en aarde, op zoek naar mijn hoogste en enige God, volledig in tranen, vol intens verlangen, in onbeschrijflijke pijnen omdat ik Hem verloren was. En dan kwam Hij uit mijn binnenste en Hij zei: “Ik ben bij jou, zoek Mij niet ergens anders. Ik rust in je en waak over je”.
Een andere keer, verborg Jezus zich en ik toen Hem aan het zoeken was, liet Hij zich binnenin mij voelen en kwam dan naar buiten. Ik vond dan alleen Jezus maar alle drie de Goddelijke Personen: - nu eens in de gedaante van drie kinderen, vol gratie en oneindig mooi, - dan weer met één enkel Lichaam en drie verschillende Hoofden, maar op elkaar lijkend en alle drie aantrekkelijk.
Deel 1. Paragraaf 112.
Luisa deelt altijd haar ervaringen met ons, haar intimiteit met onze Heer. Een andere manier waarop Jezus tot de ziel spreekt, is door middel van hart-tot-hartcommunicatie, een transfusie. En aangezien de ziel, onze ziel, het Hart van Jezus is, is zij er altijd zeer op gebrand God het grootste behagen te schenken.
Luisa: Innerlijk, is Jezus in rust, maar Hij waakt altijd in de intieme beschutting van het hart. Laten we onze Heer niet zoeken in de wolken; Hij is in ons hart. Omdat de twee harten versmolten zijn, samengesmolten en één zijn, herinnert Hij de ziel aan haar plicht zonder een woord te zeggen. Om zich innerlijk door de ziel te laten begrijpen, is een eenvoudig gebaar voldoende. Met andere woorden, Hij gebruikt woorden die hoorbaar zijn voor het hart. Luisa getuigt van haar ervaring. Deze manier van spreken tot de ziel, die Jezus de absolute eigenaar van het hart maakt, vindt plaats wanneer hij de leiding van de ziel heeft genomen.
Laten we onze Heer in ons gebed vragen of Hij bezit wil nemen van mijn wezen, van mijn ziel. Luisa: Als onze Heer de ziel ziet tekortschieten in de uitoefening van haar plichten, ook door nalatigheid, maakt Hij haar wakker door haar geheugen zachtjes op te frissen. Als Hij haar in nood ziet, verdrietig, traag bewegend, gebrek aan naastenliefde of iets dergelijks, berispt Hij haar. Deze woorden zijn genoeg voor de ziel om snel tot zichzelf terug te keren om zich meer op God te richten en Zijn heilige wil te volbrengen.
* Wat is onze intimiteit met onze Heer? Hoe en door wat ervaren we deze intimiteit met onze Heer? Is het een intimiteit, een nabijheid die varieert afhankelijk van onze stemmingen en omstandigheden, of is het een voortdurende intimiteit? Kan ik met de heilige Paulus zeggen, zoals ik reeds heb gezegd: niet langer ik leef, maar Christus leeft in mij. Onze Heer riep het uit aan het kruis: Ik heb dorst, Hij dorst naar onze zielen. Hij dorst naar liefde. Onze Heer heeft tederheid, genegenheid, liefde nodig. Want liefde roept liefde op en Onze Heer voedt zich alleen met liefde. Dus dat is heel belangrijk.
De goddelijke wil vereist van ons dat we verder kijken dan onze persoonlijke verzoeken. Altijd. Wij zijn het die vragen. De Heer vraagt ook om liefde, om tederheid. En stel je voor, onze Heer houdt van knuffels.
Deel 1, paragraaf 113, punt 5: Mijn dochter, ga niet bij Mij weg, laat Mij niet alleen. Mijn Liefde verlangt naar jouw gezelschap. Dit is ook nog een blijk van mijn overmatige Liefde: Zij wil niet alleen zijn. Weet je welk gezelschap Zij wil? Dat van de mens. Kijk, in de Schoot van Mijn Mama zijn alle schepselen samen met Mij, samen met Mij verwekt. Ik ben met hen, één en al Liefde. Ik wil hen vertellen hoeveel Ik van hen hou. Ik wil met hen spreken om hen te vertellen - over Mijn vreugden en smarten, - dat Ik in hun midden gekomen ben om hen gelukkig te maken en hen te troosten, - dat Ik in hun midden wil verblijven als een klein broertje, dat Zijn rijkdommen, Zijn koninkrijk aan elk van hen wil geven - ten koste van Zijn leven.
Ik wil hen Mijn kussen en liefkozingen geven. Ik wil met hen spelen. Maar ze geven Mij zovele zorgen: - sommigen rennen van Mij weg, - sommigen doen alsof ze doof zijn en leggen Mij het zwijgen op, - sommigen verachten Mijn eigendommen en geven niets om Mijn Koninkrijk. Zij beantwoorden Mijn kussen en liefkozingen met onverschilligheid. Zij vergeten Mij. En zo verandert Mijn Vreugde in bitter wenen. O, wat ben Ik eenzaam te midden van velen.
Deel 1, paragraaf 113, punt 7: Mijn dochter, laat Mij niet alleen in zo’n grote eenzaamheid en dichte duisternis. Verlaat de Schoot van Mijn Mama niet. Dan zie je een zevende Blijk van Mijn overmatige Liefde. Luister naar Mij: in de Schoot van Mijn hemelse Vader was Ik volmaakt gelukkig. Er bestond niets Goeds dat Ik niet bezat Vreugde, Gelukzaligheid; alles stond tot Mijn beschikking. De engelen aanbaden Mij met eerbied. Zij reageerden op elk van Mijn Wensen. Ach, welk een overmatige Liefde! Ik kan zeggen dat Zij Mijn lot veranderde. Ik werd in deze sombere gevangenis gezet, - beroofd van al Mijn Vreugde, Geluk en alle Goeds - om Mij te bekleden met alle ellende van de mensen
En dit alles gebeurde: - om een uitwisseling mogelijk te maken, - om hun Mijn bestemming, Mijn vreugde en Mijn eeuwig Geluk te schenken. Dit zou nog niets geweest zijn als Ik in hen niet de grofste ondankbaarheid en hardnekkige trouweloosheid aangetroffen had. O, wat was Mijn eeuwige Liefde verbaasd bij het zien van zoveel ondankbaarheid en hoeveel verdriet had Ik over de weerspannigheid en trouweloosheid van de mens! Ondankbaarheid was de scherpste doorn die Mijn hart kwetste - vanaf Mijn Ontvangenis tot het laatste ogenblik van Mijn Leven. Kijk naar mijn Hartje – het is verwond en het bloedt.
Wat een pijn! Wat voel Ik mij gekweld! Mijn dochter, wees toch niet ondankbaar tegenover Mij. Ondankbaarheid is de wreedste pijn voor je Jezus.Het is de deur voor Mijn neus dicht gooien, Mij verstijfd in de kou laten staan. Mijn liefde hield niet op bij zoveel ondankbaarheid! Zij schakelde over op smeekbeden, wenen en bedelen om Liefde.
Deel 1, paragraaf 113, punt 8: Mijn dochter, laat mij niet alleen. Leg je hoofd op de Schoot van mijn lieve Mama. Zelfs van buitenaf zal je mijn wenen en mijn smeekbeden horen. Als Ik zie dat noch mijn wenen, noch mijn smeekbeden, de mens aanzetten tot medelijden met Mij, ga Ik mij gedragen als de armste bedelaar. En met Mijn Handjes uitgestrekt, vraag Ik om een aalmoes en in Gods Naam om hun zielen, hun genegenheid en hun hart. Mijn Liefde wil tot elke prijs hun hart voor Zich winnen; En nu Ik zie dat hij, na zeven Blijken van Mijn overmatige Liefde, - nog steeds onverschillig blijft, - doet alsof hij doof is, - niets om Mij geeft en zich niet wil geven, wil Mijn Liefde nog verder gaan.
Zij zou moeten stoppen, maar nee, Zij wil zelfs nog meer over haar grenzen gaan. En vanuit de Schoot van Mijn Mama bereikt Mijn Stem elk hart - op de meest treffende wijze, - met de vurigste Gebeden, en - met de meest indringende Woorden. En weet je wat Ik hen zei? Mijn kind, geef Mij jouw hart. Ik wil je alles geven wat je wil, mits jij in ruil daarvoor Mij jouw hart geeft. Ik ben uit de Hemel neergedaald om het te veroveren. O alsjeblief, weiger het Mij niet!
Onze Heer heeft ons geschapen, onze harten behoren Hem toe.
In ruil daarvoor zal ik jullie alles geven wat jullie verlangen, inclusief mijzelf. We kunnen eigenaar worden van onze Heer. Door de aanraking van Mijn Hart zal Ik jullie harten verwarmen. Ik zal ze doen ontvlammen in de vlammen van mijn liefde en Ik zal in hen vernietigen wat niet van het paradijs is. Weet dat mijn doel, toen Ik het paradijs verliet om in de schoot van Mijn Moeder te worden geïncarneerd, was dat jullie de boezem van mijn Vader zouden binnengaan, het eeuwige belang om ons oor tegen de borst van de Maagd Maria te drukken. O, verraad mijn hoop niet.
Toen ik zag dat de schepselen Mijn Liefde weerstonden en zich van mij afkeerden, probeerde ik hen met ineengeklemde handen tegen te houden en met mijn tederste smeekbeden probeerde ik hen voor me te winnen en met een snikkende stem zei: "Zie, mijn kinderen, de kleine bedelaar die Ik ben, die alleen maar om jullie harten vraagt. Begrijpen jullie dan niet dat deze manier van handelen wordt ingegeven door de overvloed van mijn liefde?" Om de schepselen tot zijn liefde te lokken, nam de Schepper de gedaante aan van een kleine baby om hen niet bang te maken.
Ik herinner me iets heel belangrijks in het Boek van de Hemel: we beseffen dat, hoewel onze Heer in zijn menselijkheid inderdaad een baby was, zijn goddelijke wil, zijn goddelijkheid, werkzaam was in zijn menselijkheid. Hij was volledig God. Hij was volledig God in het kleine kind dat hij was in de moederschoot van Zijn Moeder. Daarom heeft Hij Zijn lijden reeds in de moederschoot van Zijn Moeder ondergaan.
Hij gaat verder wanneer hij ziet dat het schepsel weerbarstig en koppig is en niet toegeeft aan zijn verzoek, dringt Hij aan, klaagt en huilt. Wekt dit geen medelijden op? Hij vraagt Luisa en ieder van ons: Zou Ik niet op jouw hart wachten, mijn kind? Lijkt het niet alsof rationele wezens hun verstand verloren hebben? Terwijl ze zich zou moeten verheugen in het feit dat ze overweldigd en verwarmd wordt door de vlammen van mijn goddelijke liefde, probeert ze zich ervan los te maken door op zoek te gaan naar dierlijke liefde. Het is de Heer die spreekt, in staat om hen naar de helse chaos te leiden om daar eeuwig te huilen. Luisa merkt op bij deze woorden van Jezus voelde ik mezelf smelten. Luisa: Ik was doodsbang. Ik beefde bij de gedachte aan de onherstelbare schade die menselijke ondankbaarheid aanricht en de eeuwige gevolgen daarvan. En terwijl ik in deze gedachten verzonken was, sprak de stem van Jezus opnieuw tot mijn hart.
"En jij, mijn kind, wil je me je hart niet geven?" Een vraag die hij aan ieder van ons stelt. "Wil je me je hart niet geven? Moet Ik huilen, klagen en je smeken om je liefde te verkrijgen?" Toen Jezus deze woorden tot mij sprak, werd Mijn hart vervuld met een onbeschrijflijke tederheid voor Hem. Nooit eerder gevoeld, zeg ik mijn geliefde Jezus, huil niet meer. Ik geef U niet alleen mijn hart, maar ik geef mezelf. Ik aarzel niet om U alles te geven, maar om mijn geschenk nog mooier te maken, wil ik uit mijn hart alles verwijderen wat niet van U is. Geef mij alstublieft deze genade. Dit kunnen we doen met de genade van de Heer, effectief om mijn hart gelijk te maken aan het Uwe, zodat U daar een vaste en permanente woonplaats kunt vinden. Deze liefdesverklaringen tussen onze Heer. Het is de relatie die we met onze Heer kunnen hebben.
Kroontje van het Heilig Hart van Jezus