Archief

24/5 ZIE MIJN BRON VAN LEVEN, VAN VREUGDE EN VAN LIEFDE, PUT ERUIT! - Angelica

Maria: Kinderen, kinderen, de ziel, de ziel – laat haar zegevieren! In deze tijd is het belangrijk dat de ziel van God jullie leidt; wees niet arrogant tegenover haar: ze is zachtmoedig, ze is niet luidruchtig, want de ziel is God Zelf. De ziel streeft ernaar jullie te leiden op de heilige paden, maar jullie, helaas, blijven onverschrokken achter nutteloze dingen aanjagen – dingen die geen zin hebben, die jullie niets opleveren, absolute leegte. Maar als jullie een moment van stilte nemen en luisteren, dan zullen jullie de koninklijke ziel horen die die leegte vult en jullie de heilige paden wijst die jullie moeten volgen. 

Hoe vaak heb ik jullie gezegd geen aandacht te schenken aan de glinsterende vonken? Daar wacht Satan jullie op, want in de verwarring van de schittering kwelt hij jullie gedachten, zodat jullie niet het pad van het licht bewandelen. 

Hoe kunnen jullie dit toestaan? Jullie zijn kinderen van God; Je draagt ​​het zegel van God door het doopsel! 

Laat Satan niet met je doen wat hij wil. Je blik moet volledig gericht zijn op je Heer Jezus Christus aan het Kruis. Helaas hebben niet alle kinderen de betekenis van dat Kruis volledig begrepen. Dat Kruis is verdriet, vreugde, hoop en liefde – het is alles voor je. Hoe meer je ernaar kijkt, hoe meer het je hart met vreugde vult. Houd op met onzin uitkramen en doe wat Ik je zeg – het is voor je eigen bestwil, zodat dit aardse bestaan ​​geen vroege hel wordt. 

Haast je, bekeer je; Ik zal je van bovenaf leiden! 

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST

Ik geef je Mijn Heilige Zegen en dank je dat je naar Mij luistert. 

BID, BID, BID! 

Jezus: IK ZEGEN JE IN MIJN DRIE-EENHEID, DIE BESTAAT UIT DE VADER, IK, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST! AMEN. 

Moge Mijn zegen overvloedig neerdalen, stralend, heilig, heiligend en scheppend op alle volken der aarde, zodat zij mogen begrijpen dat hun doel MIJ is en dat de bron van eeuwig leven alleen MIJ is! 

Kinderen, Degene die tot jullie spreekt is jullie Heer Jezus Christus, Degene die jullie heeft verlost, Degene die jullie Bloed en Water heeft gegeven! 

Mijn kinderen, hoe vaak heb Ik jullie reeds gezegd: “KOM, KOM TOT MIJ, ZIE MIJN BRON VAN LEVEN, VAN VREUGDE EN VAN LIEFDE, PUT ERUIT! ER IS GENOEG VOOR IEDEREEN, HET IS EEN EINDELOZE BRON!” 

Kom op, Mijn kinderen, kom, kom allen naar Mijn Allerheiligste Hart, en jullie zullen horen wat een symfonie van hartslagen – Mijn Hart en jullie hart zullen in harmonie kloppen. Verdwaal niet; wees verenigd; respecteer elkaar; doe altijd wat goed en welgevallig is aan God de Vader, en dwaal niet af; bewandel het pad dat Ik jullie heb getoond. 

Haast je, de tijd dringt! Ik zegen jullie in Mijn Drie-eenheid, die bestaat uit de Vader, Ik, de Zoon en de Heilige Geest! Amen.

26/5 Een Katholieke bespreking van de encycliek "Magnifica Humanitas" - Pillars of Faith - met dank aan Martine

Geliefde broeders en zusters in Christus,

Als opvolger van de apostelen heb ik een plechtige plicht, niet alleen om het Evangelie te prediken, maar ook om de gelovigen te helpen de geesten van de tijd te onderscheiden in het licht van de onveranderlijke waarheid die onze Heer Jezus Christus aan de Kerk heeft toevertrouwd. De heilige Paulus spoorde Timoteüs aan: "Verkondig het woord, wees er volhardend in goede en in slechte tijden, berisp, smeek en bestraf met alle geduld en leer" (2 Tim. 4:2). Die plicht rust op elke bisschop die belast is met het bewaken van de geloofsschat.

Daarom acht ik het belangrijk om in te gaan op de zorgen rond de onlangs verschenen encycliek "Magnifica Humanitas" van de Heilige Vader Leo XIV. Sommigen vonden bepaalde gedeelten ervan inzichtrijk en overtuigend. Anderen ervoeren een diep gevoel van ongemak tijdens het lezen – de zorg dat het document, ondanks vele juistheden, een bredere theologische verschuiving weerspiegelt die het risico loopt de mens centraal te stellen op een manier die de suprematie van God vertroebelt.

Omdat deze vragen de kern van het Katholieke geloof zelf raken, acht ik het noodzakelijk om een zorgvuldige leerstellige reflectie te bieden. Dit doe ik niet uit vijandigheid of rebellie, noch met de bedoeling verwarring of verdeeldheid binnen de Kerk te zaaien. Ware naastenliefde vereist juist helderheid. De gelovigen verdienen herders die bereid zijn eerlijk te spreken wanneer theologische accenten of denkkaders zielen in verwarring dreigen te brengen.

De Kerk heeft altijd geleerd dat elk tijdperk beoordeeld moet worden in het licht van Christus – niet Christus zoals die is geherinterpreteerd door de lens van moderne ideologieën, maar Christus zoals die is overgeleverd via de Heilige Schrift, de Heilige Traditie en het eeuwige leergezag van de Kerk. Technologie, kunstmatige intelligentie en veranderende maatschappelijke realiteiten vereisen zeker een doordachte morele reflectie. Toch kan geen enkel tijdperk, geen enkele crisis en geen enkele technologische revolutie de fundamentele waarheden van het Katholieke geloof veranderen: dat de mens gevallen is door de zonde, alleen verlost door Jezus Christus, geroepen tot bekering en heiliging, en niet slechts bestemd voor aardse voorspoed, maar voor eeuwige vereniging met God. Met die zorg voor het zielenheil en de trouw aan het Katholieke geloof bied ik de volgende overweging aan.

De onlangs verschenen encycliek over kunstmatige intelligentie, transhumanisme, menselijke waardigheid, economie, oorlog en de toekomst van de mensheid presenteert zich als een belangrijke reflectie op de morele en sociale implicaties van het technologische tijdperk. Ze bevat vele uitspraken die onmiskenbaar Katholiek en zelfs bewonderenswaardig zijn: ze

verwerpt transhumanisme, waarschuwt voor technocratie, veroordeelt uitbuiting en mensenhandel, verdedigt de waardigheid van de mens, bevestigt de Incarnatie, spreekt over genade, verwijst naar de Eucharistie en benadrukt dat de mens nooit tot een machine of tot data mag worden gereduceerd.

Ondanks deze positieve elementen zullen veel gelovige Katholieken echter een diep gevoel van ongemak ervaren tijdens het lezen ervan. Dat ongemak komt niet alleen voort uit geïsoleerde passages, maar uit de algehele oriëntatie, de nadruk en het theologische zwaartepunt van het document zelf. De grootste zorg is niet dat het document onjuiste dingen over de mensheid beweert, maar dat het de hiërarchie van waarheden herschikt door de mensheid, menselijk welzijn, menselijke waardigheid en menselijke relaties centraal te stellen op een manier die het primaat van God, zonde, verlossing, aanbidding en redding dreigt te overschaduwen.

De Katholieke theologie begint bij God. Ze begint met de glorie van God, de soevereiniteit van God, de heiligheid van God, de realiteit van de zonde, de noodzaak van verlossing, het kruis van Christus, het eeuwig oordeel en de redding van de zielen. De menselijke waardigheid wordt juist bevestigd omdat de mens door God is geschapen, door Christus is verlost en bestemd is voor eeuwige gemeenschap met Hem. De waardigheid van de mens vloeit voort uit God en blijft aan God ondergeschikt. In dit document lijkt de nadruk echter vaak omgekeerd. De taal draait herhaaldelijk om menselijk welzijn, menselijke kwetsbaarheid, menselijke solidariteit, menselijke broederschap, menselijke verbondenheid, menselijke relaties, menselijke participatie en het behoud van de mensheid zelf.

De Katholieke leer behandelt deze zaken zeker. De herhaalde nadruk hierop wekt echter de indruk dat de voornaamste crisis van de moderne wereld 'ontmenselijking' is, in plaats van zonde tegen God. Het kwaad wordt vaak beschreven in termen van fragmentatie, overheersing, uitsluiting, technologisch reductionisme of verbroken relaties, in plaats van rebellie tegen de goddelijke wet en de noodzaak tot berouw en bekering. De behandeling van Christus laat dit met name zien. Traditioneel wordt Christus, zoals het hoort, verkondigd als de eeuwige Zoon van God, de Verlosser, de Redder van de zonde, het offerlam, de Koning, de Rechter over de levenden en de doden.

Hoewel dit document zeker verwijst naar Christus, de Incarnatie, genade en de Eucharistie, wordt Christus vaak primair gepresenteerd als: de openbaring van authentieke menselijkheid, het model van gemeenschap, degene die de menselijke waardigheid openbaart, de vervulling van menselijke relaties. Hoewel het waar is dat Christus de mens aan zichzelf openbaart, is deze waarheid altijd ondergeschikt aan de grotere realiteit van verlossing van de zonde en verzoening met God. Christus openbaart niet slechts authentieke menselijkheid; Hij redt de gevallen mensheid door Zijn lijden, dood en opstanding.

In dit document zijn er echter momenten waarop Christus bijna belangrijker lijkt als de vervulling van de mensheid dan als de Verlosser van de zonde. Dit wekt de indruk van een antropocentrische theologie – een theologie waarin de mens centraal staat in de interpretatie. De relatieve afwezigheid van een expliciete behandeling van de zonde versterkt deze zorg. Dit document gaat uitvoerig in op: machtssystemen, technocratie, oorlog, economische onrechtvaardigheid, manipulatie, algoritmische controle, maatschappelijke fragmentatie en ontmenselijking. Maar er wordt relatief weinig gezegd over de erfzonde, wellust, persoonlijk berouw, morele schuld, oordeel, hel, boetedoening of het eeuwige lot van de ziel. Daardoor lijken de wortels van het kwaad vooral structureel in plaats van spiritueel van aard te zijn.

De Katholieke leer stelt dat de wanorde in de samenleving uiteindelijk voortkomt uit de wanorde in het menselijk hart, dat gewond is geraakt door de erfzonde. Technologie op zich is niet de diepste crisis; de crisis ligt bij de mens die van God gescheiden is. Deze zorg komt vooral duidelijk naar voren in de herhaalde oproep in het document om een "beschaving van liefde" op te bouwen. De uitdrukking zelf is authentiek Katholiek en werd gebruikt door pausen als Paulus VI en Johannes Paulus II. Traditioneel was deze visie echter expliciet geworteld in: bekering, evangelisatie, de maatschappelijke heerschappij van Christus de Koning, gehoorzaamheid aan de goddelijke wet en bovennatuurlijke genade.

In deze nieuwere presentatie klinkt de 'beschaving van de liefde' soms minder als de vrucht van bekering tot Christus en meer als een wereldwijd humanitair project gericht op broederschap, solidariteit, inclusie en vrede. Nogmaals, geen van deze doelen is verkeerd. De zorg is dat de bovennatuurlijke dimensie van de verlossing minder centraal lijkt te staan dan de opbouw van een menselijke sociale orde. Daarom zullen veel gelovige Katholieken het document als zeer verontrustend ervaren. De vrees is niet alleen dat de leer ronduit wordt verworpen, maar dat het hele kader subtiel aan het verschuiven is: van God-gerichtheid naar mens-gerichtheid, van verlossing naar menselijk welzijn, van zonde naar systemen, van verlossing naar relaties, van aanbidding naar humanitarisme.

De Kerk heeft herhaaldelijk gewaarschuwd voor vormen van religieus humanisme die de Christelijke taal behouden, maar tegelijkertijd het centrum van het Christendom geleidelijk van God naar de mens verplaatsen. Wanneer de menselijke waardigheid losgekoppeld raakt van de soevereiniteit van God, wanneer maatschappelijke transformatie de verlossing overschaduwt en wanneer de taal van de gemeenschap de taal van berouw en heiliging vervangt, dreigt het Christendom te worden gereduceerd tot een ethische of humanitaire visie.

Ik erken dat dit document wel degelijk authentieke Katholieke elementen bevat. De afwijzing van transhumanisme is krachtig en belangrijk. De nadrukkelijke stelling dat de mens nooit tot een machine of een algoritme mag worden gereduceerd, is waardevol. De verdediging van lichamelijkheid, lijden, grenzen en menselijke waardigheid staat pal tegen veel gevaarlijke stromingen in de moderne cultuur in. Ook de waarschuwingen over AI-oorlogvoering, uitbuiting, digitale manipulatie en technologische dominantie zijn ernstig en vaak inzichtrijk. Het probleem is echter subtieler en daardoor in sommige opzichten zorgwekkender. Het zit hem in de nadruk, de theologische oriëntatie en de antropologische focus.

De Katholieke theologie stelt duidelijk dat de mens pas volledig begrepen wordt in relatie tot God, en dat de menselijke waardigheid pas haar ware betekenis vindt binnen de orde van schepping, verlossing, genade en eeuwige zaligheid. Zonder die stevig verankerde hiërarchie, vervagen zelfs nobele woorden over waardigheid, vrede, broederschap en menselijkheid tot een vorm van christelijk humanisme waarin de mens het praktische middelpunt wordt. Daarom kunnen gelovige Katholieken die dit document lezen niet alleen onenigheid ervaren, maar ook diepe geestelijke onrust. De zorg betreft niet alleen wat er gezegd wordt, maar ook wat centraal lijkt te zijn komen te staan – en of de bovennatuurlijke orde van de Katholieke theologie geleidelijk aan wordt overschaduwd door een antropologie die zich primair richt op de mensheid zelf.

De kern van deze discussie draait om een vraag die veel groter is dan kunstmatige intelligentie, technologie, economie of zelfs wereldpolitiek. De echte vraag is: wie staat er centraal? Al tweeduizend jaar verkondigt de Katholieke Kerk dat Jezus Christus niet slechts de openbaring van de ware mensheid is, noch simpelweg een voorbeeld van gemeenschap en solidariteit. Hij is de eeuwige Zoon van God, gekruisigd en verrezen voor de redding van zondaren. De Kerk bestaat in de eerste plaats om God te verheerlijken, het Evangelie te verkondigen, zielen te redden en de mensheid naar het eeuwige leven te leiden. De Kerk moet ongetwijfeld de menselijke waardigheid verdedigen, technologische ontmenselijking tegengaan, uitbuiting bestrijden en onrecht aanpakken. Maar al deze zorgen moeten geworteld blijven in de bovennatuurlijke orde.

De menselijke waardigheid mag niet losgekoppeld worden van de waarheid dat de mens een schepsel is dat God toebehoort en geroepen is tot bekering, heiliging en aanbidding. Wanneer de mensheid zelf de belangrijkste interpretatiebril wordt waarmee de theologie wordt begrepen, kan zelfs de mooiste taal over broederschap, vrede, gemeenschap en waardigheid geleidelijk afglijden naar een vorm van religieus humanisme waarin God niet langer centraal staat. Daarom is onderscheidingsvermogen in onze tijd dringend nodig.

We leven in een tijdperk dat sterk wordt verleid door antropocentrisme – een tijdperk dat steeds vaker spreekt over de mensheid terwijl God wordt vergeten, spreekt over solidariteit terwijl bekering wordt verwaarloosd, en verlossing zoekt via systemen, technologie, psychologie of politieke structuren in plaats van via het kruis van Jezus Christus. Het antwoord op de moderne crisis zal niet gevonden worden in transhumanisme, technocratie, kunstmatige intelligentie of een puur humanitaire visie op de wereld. Evenmin zal het gevonden worden in wanhoop of angst. Het antwoord blijft wat het altijd al is geweest: Jezus Christus, Koning der koningen en Heer der heren. Alleen Christus onthult zowel de grootsheid als het lijden van de mens. Alleen Christus geneest wat de zonde heeft verwond. Alleen Christus herstelt de goddelijke orde. Alleen Christus kan ware vrede brengen, omdat alleen Christus de mens met God verzoent.

Als Katholieken moeten we daarom stevig geworteld blijven in het eeuwige geloof van de Kerk – in de Heilige Schrift, de Heilige Traditie, het Heilig Misoffer, de eucharistische devotie, het gebed, de boete, de trouw aan de waarheid en het streven naar heiligheid. We moeten ons verzetten tegen elke poging om het christendom te reduceren tot een louter aards project, zelfs wanneer dit verpakt is in barmhartige of spirituele taal. De wereld heeft geen nieuwe religie nodig die op de mensheid is gericht. De wereld heeft het Evangelie nodig.

Moge Onze Lieve Vrouw, Zetel van Wijsheid en Vernietigster van Ketterij, voor de Kerk bemiddelen in deze tijd van verwarring. Moge zij ons helpen trouw te blijven aan haar Goddelijke Zoon, zodat wij in elk tijdperk en in elke beproeving met helderheid en moed kunnen verkondigen: "Jezus Christus, gisteren en vandaag, en Hij is dezelfde tot in eeuwigheid" (Hebreeën 13:8).

Bisschop Joseph Strickland,

emeritus bisschop

Dagelijks gebed voor bescherming door het Kostbaar Bloed

Heer Jezus, door geloof in Uw verdiensten neem ik nu Uw kostbaar bloed en besprenkel ik mezelf en mijn geliefden ermee, van mijn kruin tot in mijn voetzolen. Ik claim volledige bescherming voor mijn leven en dat van mijn geliefden. Heer Jezus, behoed mij vandaag voor kwaad, zonde, verleiding, aanvallen en beproevingen van Satan, angst voor de duisternis, angst voor mensen, ziekte, kwalen, twijfels, woede, alle rampspoed en alles wat niet van Uw Koninkrijk is.

Vervul mij, Heer Jezus, met de gave van Uw Heilige Geest en schenk mij de gave van wijsheid, kennis, inzicht en onderscheidingsvermogen, zodat ik vandaag in Uw glorie mag leven door te doen wat rechtvaardig is. Ik prijs U, Jezus. Ik dank U, Jezus. Ik houd van U, Jezus. Ik aanbid U, Jezus. Amen. 

Gebed voor de gaven van de H. Geest

Kom, Heilige Geest, vervul de harten van uw gelovigen en ontsteek in hen het vuur van uw liefde. Zend uw Geest uit en alles zal herschapen worden. - En Gij zult het aanschijn van de aarde vernieuwen. 
1e glorie zij voor de gave van WIJSHEID om de dingen van God te waarderen.

2e glorie zij voor de gave van INZICHT om de waarheden van ons geloof te bevatten.

3e glorie zij voor de gave van RAAD om de juiste beslissingen te nemen.

4e glorie zij voor de gave van STANDVASTIGHEID om vol te houden op onze tocht.

5e glorie zij voor de gave van KENNIS om Gods wil te kennen.

6e glorie zij voor de gave van VROOMHEID om God met liefde te dienen.

7e glorie zij voor de gave van ONTZAG VOOR DE HEER om Hem niet te beledigen.

Laat ons bidden: God, Gij hebt de harten van de gelovigen door de verlichting van de Heilige Geest onderwezen: geef dat wij door die Heilige Geest
de ware wijsheid mogen bezitten, en ons altijd over zijn vertroosting verblijden. Door Christus onze Heer. Amen.

Gebed tot Jezus in nood

Jezus, help mij. Laat mij in elke nood tot U komen met nederig vertrouwen en zeggen: Jezus, help mij.

In al mijn twijfels, onzekerheden en beproevingen: Jezus, help mij.

In uren van eenzaamheid, vermoeidheid en beproevingen: Jezus, help mij.

In het mislukken van mijn plannen en hoop; in teleurstellingen, problemen en verdriet: Jezus, help mij.

Wanneer anderen mij in de steek laten en alleen Uw genade mij kan bijstaan: Jezus, help mij.

Wanneer ik mij werp op Uw tedere liefde, als mijn Vader en Redder: Jezus, help mij.

Wanneer mijn hart neerslachtig is omdat mijn inspanningen geen goed doen: Jezus, help mij.

Wanneer ik ongeduldig ben en mijn kruis mij irriteert: Jezus, help mij.

Wanneer ik ziek ben en mijn hoofd en handen niet meer werken en ik eenzaam ben: Jezus, help mij.

Altijd, altijd, ondanks vermoeidheid, mijn val in zonde en tekortkomingen van allerlei aard: Jezus, help mij en verlaat mij nooit.

Almachtige Heer, met al mijn geloof kom ik tot U en smeek U om troost in mijn moeilijkheden. Verlaat mij niet, mijn Heer. Open Uw deuren, zodat Uw almachtige armen zich openen en sluiten zoals U het wilt, om mij de rust te geven die ik zo vurig verlang.

O mijn God! Ontvang mijn smeekbede uit een gewond hart dat altijd voor mij strijdt met Uw goddelijke kracht. Laat mij nooit in de steek gelaten worden door gebrek aan hulp.

Almachtige Heer, help mij om voor altijd een toevlucht te vinden in Uw hemelse overvloed.

Amen.

26/5 De lege zandloper - Great Miracles Avenue

Broeders en zusters in Christus, ik vraag niemand om deze droom te geloven, simpelweg omdat ik hem heb meegemaakt. Ik deel alleen wat er met mij is gebeurd en wat ik geloof dat de Heer mij heeft laten zien. Ik heb hier vaak over gebeden voordat ik besloot het te delen, omdat ik nooit onvoorzichtig over geestelijke zaken wilde praten. Mijn verlangen is simpelweg om trouw te zijn en te delen wat op mijn hart is gelegd, terwijl iedere luisteraar de gelegenheid krijgt om in gebed de Heer om onderscheidingsvermogen te vragen.

Rond 21:40 uur, na tijd te hebben doorgebracht met het lezen van mijn Bijbel en bidden, ging ik naar bed met veel gedachten in mijn hart. Ik had gebeden voor mijn twee neven die de Heer Jezus niet kenden. Ik herinner me ook dat ik de Heer vroeg om me te helpen trouw te blijven tot het allerlaatste moment en mijn hart op Hem gericht te houden, wat er ook gebeurt in de wereld. Dit waren mijn gebedspunten die avond. Ik herinner me ook dat ik Hem vroeg om me te helpen de tijd waarin we leven te begrijpen, omdat er zoveel dingen om ons heen gebeuren waardoor veel Christenen zich afvragen hoe dicht we bij de vervulling van Gods plannen zijn. Nadat ik tijd had doorgebracht met bidden, viel ik uiteindelijk in slaap. Zo begon de droom.

Het voelde anders dan een gewone droom. Alles leek echt, helder en levendig op een manier die moeilijk te beschrijven is. Het voelde niet als verbeelding. In plaats daarvan voelde het alsof ik op de een of andere manier buiten deze wereld was gebracht en naar een andere plaats was getransporteerd. Toen ik me bewust werd van mijn omgeving, zag ik dat ik in een lichtrijke omgeving stond. Dit licht was niet zoals zonlicht en ook niet zoals kunstlicht zoals we dat op aarde kennen. Het was helder, maar tegelijkertijd zacht. Het omhulde alles. Het leek leven in zich te dragen. Zodra ik daar stond, voelde ik iets over me heen komen dat ik met menselijke woorden moeilijk kon beschrijven, omdat alles aan die plaats anders was dan het leven op aarde.

Het eerste wat ik voelde was vrede. Niet het soort vrede dat komt wanneer problemen tijdelijk verdwijnen, maar een complete vrede die elk deel van mijn wezen bereikte. Elke zorg die ik had gedragen was verdwenen. Elke angst verdween. Elke last was weg. Er was geen angst. Er was geen stress. Er was geen verdriet. Er was geen onzekerheid. Het voelde alsof alle problemen en druk van het aardse leven volledig waren weggenomen. Toen ik om me heen begon te kijken, was ik verbaasd over alles wat ik zag. Het landschap van de plaats strekte zich ver in de verte uit met een onbeschrijflijke schoonheid. Ik bewoog me alsof ik op een hoverboard stond. Ik was niet gemaakt om te lopen. Ik zag groene velden die er perfect uitzagen.

Ik zag prachtige bomen vol leven en bloemen die helderder en levendiger leken dan alle bloemen die ik ooit op aarde had gezien. De kleuren waren rijk, levendig en prachtig. Alles zag er puur en ongerept uit. Terwijl ik door deze plaats liep, merkte ik dat zelfs de lucht anders aanvoelde. Elke ademhaling bracht troost. Er was daar een puurheid die ik nog nooit eerder had ervaren. Niets voelde bedorven. Niets voelde gebroken. Alles straalde vrede en perfectie uit. Toen hoorde ik muziek. Het geluid was prachtig, mooier dan alles wat ik ooit had gehoord. Het leek de hele atmosfeer te vullen. Het was aanbidding, maar een aanbidding die alle aardse beschrijvingen te boven ging. Het geluid droeg vreugde, liefde, eerbied en aanbidding met zich mee.

Terwijl ik luisterde, werd mijn hart overweldigd door geluk. Terwijl ik verder liep, begon ik engelen te zien. Er waren er veel van hen. Sommigen leken God te aanbidden, terwijl anderen opdrachten leken uit te voeren. Alles wat ze deden, weerspiegelde gehoorzaamheid, toewijding en vreugde. Er was geen verwarring onder hen. Er heerste een perfecte orde en volledige harmonie. Toen zag ik mensen. Er waren ontelbare mensen en elk gezicht straalde vreugde uit. Ze zagen er gezond uit, sterk en vol leven. Niemand leek ziek. Niemand leek zwak. Niemand leek bezorgd. Het geluk dat ik zag was oprecht en diep. Toen werd mijn aandacht getrokken door een grote groep kinderen. En wat ik zag raakte me diep in mijn hart.

De kinderen lachten, liepen rond, speelden en genoten van elkaars gezelschap. Ze speelden met wilde dieren, maar deze dieren waren niet wild of agressief. Ik zag leeuwen, tijgers, slangen, beren en nog veel meer. Sommige kinderen zongen, terwijl anderen praatten en lachten. Hun vreugde was puur en onschuldig. Terwijl ik naar hen keek, vulden de tranen mijn ogen, omdat ik kon voelen hoe diep ze geliefd waren. Er was geen angst onder hen, geen verdriet, geen pijn, geen eenzaamheid en geen lijden. Er was alleen vreugde, vrede en liefde. Hen gadeslaan vulde mijn hart met emotie. Terwijl ik alles om me heen bleef observeren, bleef één gedachte steeds terugkeren in mijn gedachten. Ik wilde deze plaats niet verlaten. Niets op aarde kon zich meten met wat ik ervoer.

De vrede, liefde, vreugde en troost overtroffen alles wat ik ooit in dit leven had gekend. Toen zag ik in de verte een glorierijke stad. Ze straalde van schoonheid en majesteit. Alles weerspiegelde Gods heiligheid en volmaaktheid. Toen ik ernaar keek, werd ik me plotseling bewust van een aanwezigheid die naast me stond. Toen ik me omdraaide, zag ik Jezus. Op het moment dat ik hem zag, viel ik onmiddellijk op mijn knieën. Zijn aanwezigheid was anders dan alles wat ik ooit had ervaren. Er stroomde liefde van Hem uit op een manier die onmogelijk volledig te beschrijven is. Op dat moment begreep ik dieper dan ooit daarvoor dat Jezus Zijn volk werkelijk liefheeft. Ik begon te huilen, niet omdat ik verdrietig was, maar omdat Zijn aanwezigheid overweldigend was. Jezus keek me aan met vriendelijkheid, mededogen en begrip.

Toen sprak Hij. Zijn stem was zacht, maar had toch gezag. Hij zei: "Mijn volk is er nog niet klaar voor. Ik heb een grote plaats gereserveerd voor Mijn kinderen, maar ze zijn er nog niet klaar voor om te komen." Op het moment dat ik die woorden hoorde, werd mijn hart zwaar. Ik keek hem aan en vroeg: "Heer, wat bedoelt U?" In plaats van onmiddellijk te antwoorden, strekte Hij Zijn hand uit en plotseling veranderde de scène. Ik keek neer op de aarde. Ik zag overal mensen. Het leven ging gewoon door. Mensen werkten, reisden, winkelden, bouwden bedrijven op, streefden naar een carrière, maakten plannen en concentreerden zich op hun dagelijkse verantwoordelijkheden. Toen viel me iets verontrustends op. Veel mensen leefden alsof God niet bestond, alsof er geen Hemel was. Velen hadden geen interesse in bekering.

Velen hadden geen oog voor de eeuwigheid. Toen richtte mijn aandacht zich op mensen die zichzelf als Christenen beschouwden. Sommigen waren trouw en oprecht, maar veel anderen leken geestelijk dood. Sommigen gingen regelmatig naar de kerk, terwijl hun hart ver van God verwijderd bleef. Sommigen leefden in verborgen zonde. Sommigen waren meer toegewijd aan de wereld dan aan Christus. Sommigen waren gestopt met bidden. Sommigen waren gestopt met het lezen van Gods woord. Sommigen dachten dat er altijd meer tijd zou zijn. Toen sprak Jezus opnieuw en zei: "Velen waken niet." Terwijl Hij die woorden sprak, voelde ik verdriet in Zijn stem. Toen veranderde de scène opnieuw. Deze keer stond ik voor een zeer grote zandloper. Hij stond rechtop voor me, en ik voelde meteen dat hij een grote betekenis had.

Toen ik goed keek, was er geen zand meer over in het bovenste deel. Helemaal niets. De zandloper was leeg. Elk korreltje was al gevallen. Ik stond daar geschokt te staren. Voordat ik iets kon zeggen, keek Jezus me aan en zei: "De tijd is bijna voorbij." Die woorden raakten me diep in mijn hart. Terwijl ik daar stond en naar de lege zandloper keek, begon het tot me door te dringen. De zandloper stond voor tijd. Het zand stond voor de periode van genade en kansen die God de mensheid heeft gegeven. Het lege bovenste deel liet zien dat mensen er nooit vanuit moeten gaan dat er nog onbeperkte tijd is. Ik voelde de urgentie van de boodschap. De waarschuwing ging niet over het vaststellen van datums. De waarschuwing ging niet over paniek zaaien.

De waarschuwing ging over paraatheid. Het ging over bekering. Het ging erom onze relatie met God ernstig te nemen. Toen liet Jezus me een andere scène zien waarin ik gelovigen zag die aan het bidden waren, God zochten, de Schrift lazen, zich bekeerden wanneer ze faalden en vol verwachting uitkeken naar Zijn wederkomst. Het waren geen perfecte mensen, maar ze hielden van Hem. Hun harten waren op Hem gericht. Toen zag ik een andere groep. Zij waren afgeleid door de zorgen van deze wereld. Geestelijke zaken waren op de achtergrond geraakt in hun leven. Velen waren van plan om later ernstig met God aan de slag te gaan. Velen dachten dat er altijd wel een andere kans zou komen.

Toen zei Jezus tegen me: "Zeg hun dat ze klaar moeten staan." Die woorden zijn me tot op de dag van vandaag bijgebleven. Hij zei opnieuw: "Zeg hun dat ze klaar moeten staan." Op dat moment voelde ik diepe bezorgdheid voor degenen die hun bekering blijven uitstellen en hun wandel met God blijven uitstellen. Toen begon alles langzaam te vervagen. Het prachtige licht begon te verdwijnen. De geluiden van de aanbidding klonken steeds verder weg. De glorierijke taferelen van de Hemel verdwenen langzaam uit mijn zicht. Ik wilde niet weggaan, want ik wilde daar voor altijd blijven. Maar de droom kwam ten einde. Toen ik wakker werd, stroomden de tranen over mijn wangen. Lange tijd zat ik stil na te denken over alles wat ik had gezien. De droom bleef levendig in mijn gedachten, en het beeld van de lege zandloper bleef me bij.

Broeders en zusters, ik deel deze getuigenis in alle nederigheid. Stel je vertrouwen in Jezus Christus en in het woord van God. Bid over wat ik heb gedeeld. Toets het aan de Schrift. Vraag de Heilige Geest om onderscheidingsvermogen en wijsheid. Maar als er één boodschap is die na deze ervaring in mijn hart is blijven hangen, dan is het deze: Stel bekering niet uit. Ga er niet van uit dat morgen gegarandeerd is. Wacht niet tot een andere dag om de Heer te zoeken en wen niet aan zonde. Als er zonde in je leven is, breng die dan voor God. Als je bent afgedwaald van Jezus, keer dan naar Hem terug.

Als je gebedsleven is bekoeld, zoek Hem dan opnieuw. Als je hart gehecht is geraakt aan wereldse dingen, vraag God dan om je dichter tot Hem te trekken. Bereid je hart voor. Zoek de Heer zolang Hij nog te vinden is. Neem je wandel met Christus ernstig. Leef een heilig leven. Blijf dicht bij Jezus. Blijf waakzaam en trouw.

26/5 St Catharina openbaart het moment vlak voordat een zondaar in de Hel terechtkomt. - Uniquely Mystic

Jij en ik, mijn vrienden, zullen, als God het wil en Hij wil het, niet naar de Hel gaan omdat we berouwvolle zondaars zijn. Nu hebben wij, als berouwvolle zondaars, de verantwoordelijkheid om te bidden voor en Gods instrument te zijn voor bekering van onberouwvolle zondaars. Om dit te doen, is Gods genade en kennis de kracht. St Catharina van Siena, de kerklerares, openbaart ons het moment waarop zondaars sterven en alle verleidingen die de duivel hen voorschotelt, zodat we precies weten hoe we voor hen moeten bidden en hun zielen kunnen redden. Niet zo voortreffelijk, liefste dochter, is het einde van deze andere arme ellendigen die in grote ellende verkeren. Hoe verschrikkelijk en duister is hun dood.

Want op het moment van hun dood beschuldigt de duivel hen met grote angst en duisternis, en toont hij zijn gelaat, waarvan je weet dat het zo afschuwelijk is dat het schepsel liever elke pijn zou verkiezen die in deze wereld te lijden valt dan het te zien. En de duivel versterkt de pijn van het geweten zo hevig dat het de ziel vreselijk kwelt. De buitensporige genoegens en zinnelijkheid die de overhand over zijn verstand heeft gekregen, beschuldigen de ziel vreselijk, want dan kent hij de waarheid van wat hij eerst niet wist, en zijn dwalingen brengen hem in grote verwarring. In zijn leven is de ziel Mij ontrouw geweest, omdat zelfliefde de ogen van het geloof heeft verduisterd.

Daarom kwelt de duivel de ziel met ontrouw om hem tot wanhoop te drijven. O, hoe zwaar is deze strijd voor hen, omdat ze ontwapend zijn, zonder het pantser van genegenheid en naastenliefde, omdat ze als leden van de duivel van dit alles beroofd zijn. Daarom hebben ze niet het bovennatuurlijke licht, noch het licht van het weten, omdat ze het niet begrepen hebben. De hoorns van hun trots laten hen de zoetheid ervan niet begrijpen. Daarom weten ze nu in hun grote strijd niet wat ze moeten doen. Zij worden niet gevoed door hoop, omdat zijniet op Mij noch op het Kostbaar Bloed hebben gehoopt waarmee Ik hen tot dienaren heb gemaakt.

Nu spreekt God de Vader in dit specifieke geval met haar over een Priester die naar de Hel gaat. Ze hebben alleen zichzelf en de ijdelheden en geneugten van de wereld. En de ellendige zag niet in dat alles hem met rente werd toegerekend en dat hij als schuldenaar rekenschap aan Mij zou moeten afleggen. Nu bevindt hij zich beroofd van enige deugd. En waar hij zich ook heen wendt, hij hoort niets dan verwijten met grote verwarring. Zijn onrechtvaardigheid die hij in zijn leven heeft begaan, beschuldigt hem door zijn geweten. Daarom durft hij niets anders te vragen dan gerechtigheid. En Ik zeg je dat die schande en verwarring zo groot zijn dat, tenzij zij in hun leven de gewoonte hebben aangenomen te hopen op Mijn Barmhartigheid, dat wil zeggen, de melk van Mijn Barmhartigheid hebben ontvangen (hoewel dit vanwege hun zonden grote overmoed is) ze niets te hopen hebben.

Want je kunt niet echt zeggen dat hij die Mij met de arm van Mijn Barmhartigheid slaat, hoop heeft op Mijn Barmhartigheid, maar eerder overmoed. Er is niemand die niet zou wanhopen, en met wanhoop komen zij met de duivel in de eeuwige verdoemenis terecht. Laten laten we hier stoppen en commentaar geven. Dus allereerst, vanwege de zonde van deze persoon, kijken ze alleen naar Gods gerechtigheid en kunnen ze niet naar Gods barmhartigheid kijken, omdat ze tijdens hun leven geen gebruik hebben gemaakt van Gods barmhartigheid. Daarom moeten we oefenen in het sterk worden in hoop en helderheid van geest, en die helderheid van geest houdt specifiek in dat we Gods barmhartigheid zien. Wat is Gods barmhartigheid? Dat Hij alles kan vergeven, die simpele informatie moeten we altijd in ons geloof toepassen.

En niet voor onszelf, maar ook om te bidden voor mensen die dit doormaken. Want als we voor iemand anders bidden, nemen we in zekere zin hun last op ons. Dus als we bidden voor degenen die sterven, vooral arme zondaars, kunnen we aangevallen worden met een deel van die hopeloosheid en verwarring. Dat is natuurlijk logisch. Maar we zijn dappere, berouwvolle zondaars, en dit is onze plicht. We kunnen het niet nalaten, omdat we dan aangevallen zullen worden. Dit is een verkeerde gedachte. We moeten deze mensen helpen. Jezus wil dat we dat doen. Daarom moeten we een beroep doen op Gods barmhartigheid.

Ik stel een kroontje van Goddelijke Barmhartigheid voor. Smeek om Gods hoop voor hen en ontwikkel vertrouwen in deze dingen, zodat we zo vastberaden kunnen doen om de aanval van de duivel af te weren. En verder: wanneer hij op het punt staat te sterven en zijn zonde erkent, zijn geweten bevrijd door de heilige biecht en zijn hoogmoed is weggenomen, zodat hij niet meer zondigt, blijft er barmhartigheid over. En met deze barmhartigheid kan hij, als hij wil, hoop grijpen. Dit is het effect van Barmhartigheid: hen hoop erin geven in hun hele leven. Hoewel Ik hen deze gaven niet schenk ze Mij zouden beledigen door middel van Mijn Barmhartigheid, maar veeleer opdat ze zich zouden uitleven in naastenliefde en in de overweging van Mijn goedheid.

Maar ze handelen juist andersom, omdat ze Mij beledigen in de hoop die ze hebben op Mijn Barmhartigheid. Hij zegt dus dat het mensen zijn die zeggen: "Nee, ik zal me later bekeren. Ik zal me later bekeren." Ze doen dus nooit een beroep op Gods barmhartigheid tot het allerlaatste moment, en dan is het te laat. Dat is wat hoogmoed wordt genoemd. We moeten altijd nu een beroep doen op Gods genade, niet wachten tot later, want dat is ervan uitgaan dat die er wel zal zijn, en dan komen we daar aan en is die er niet. Dat is dwaasheid en overmoed en het is een zonde. Het is echt een zonde. En verder: En toch houd Ik hen in deze hoop, zodat ze op het laatste moment iets hebben waaraan ze zich kunnen vastklampen, en daardoor niet bezwijken onder de veroordeling die ze ontvangen, en zo in wanhoop vervallen.

Want deze laatste zonde van wanhoop is Mij veel onwelgevalliger en doet hun veel meer kwaad dan alle andere zonden die ze hebben begaan. Dat is een belangrijk punt dat we onszelf moeten blijven voorhouden: wanhopen aan Gods barmhartigheid is de grootste zonde die we kunnen begaan, meer dan alle andere. Als je ooit ernstige zonden hebt begaan, kan het moeilijk zijn om ze los te laten in je gedachten. De duivel blijft ze steeds weer naar ons terugbrengen. Het is moeilijk om nadat ze vergeven zijn, ze los te laten in de biecht. Maar dat is wat we moeten doen. En als we dit moeten oefenen, oefenen we dit om te bidden voor degenen die dat nooit hebben gedaan. Iemand die zich niet heeft bekeerd, en wacht tot het laatste moment, is de enige zonde die je werkelijk tot verdoemenis en een lang, langdurig vagevuur kan leiden.

En dit is een reden waarom deze zonde gevaarlijker voor hen is en God onwelgevallig, omdat ze andere zonden begaan uit een of ander genot van hun eigen zinnelijkheid en daar soms om treuren. En als ze op de juiste manier treuren, zal hun verdriet hen genade schenken. Maar het is geen zwakte van je natuur die je tot wanhoop drijft. Want er is geen plezier in, alleen maar ondraaglijk lijden. Deze zonde is dus zo schadelijk en God is zo bedroefd over deze zonde. Wanneer we de zonde van wanhoop begaan, is het pure kwelling. Het leidt je naar de Hel. En dus, wanneer we bidden voor deze mensen die sterven, moeten we voor hen bidden dat bevrijd worden van alle wanhoop en alle geesten van wanhoop die proberen hen de hoop te ontnemen.

En verder: Iemand die wanhoopt veracht Mijn Barmhartigheid, waardoor zijn zonde groter wordt dan barmhartigheid en goedheid. Daarom, als een mens in deze zonde valt, bekeert hij zich niet en treurt hij niet werkelijk om zijn overtreding tegen Mij, zoals het hoort, maar treurt hij wel om zijn eigen verlies. Zo treurt hij om zichzelf, maar niet om de overtreding die hij tegen Mij heeft begaan. En daarom ontvangt hij eeuwige verdoemenis. Zie daarom dat deze zonde alleen, hem naar de Hel leidt, waar hij gestraft wordt voor deze en alle andere zonden die hij heeft begaan. Terwijl als hij bedroefd en berouwvol was geweest over de aanstoot die Mij was aangedaan en op Mijn Barmhartigheid had gehoopt hij gered kon worden.

Deze mensen hebben zo veel gezondigd dat ze God niet eens durven aan te kijken. Ze schamen zich en vinden het gênant om naar God te kijken. Daarom vragen ze alleen om Gods gerechtigheid. In die wanhoop over de zonde denken ze: "Heer, straf me gewoon. Ik verdien het niet om om genade te vragen." Het is gênant en vernederend voor hen en ze hebben geen nederigheid beoefend, daarom is het moeilijk voor hen om dat te doen. En verder: Als hij berouw had gehad over de overtreding aan Mij gedaan en had gehoopt op Mijn Barmhartigheid, zou Hij genade gevonden hebben. Want Mijn Barmhartigheid is onvergelijkbaar groter dan alle zonden die een schepsel kan begaan.

Daarom mishaagt het Mij ten zeerste dat zij hun zonden groter achten. Wanhoop is de zonde die noch hier noch in het hiernamaals vergeven wordt. En omdat wanhoop Mij zozeer mishaagt, wil Ik dat zij op Mijn Barmhartigheid hopen op het moment van sterven. Zelfs als hun leven wanordelijk en goddeloos is geweest. Als wij dus goddeloos zijn geweest, God geeft er niet om. Ik bedoel, Hij wil niet dat we naar de Hel gaan. We moeten er dus altijd aan denken dat hoe erg de zonden van anderen ook zijn, je niemand mag oordelen of veroordelen. Je wil niemand naar de Hel sturen. Draag die veroordelende gevoelens dus niet met je mee.

En verder: Daarom gebruik Ik tijdens hun leven deze zachte truc met hen, waardoor ze grote hoop hebben op Mijn Barmhartigheid. Want wanneer zij zich met deze hoop hebben gevoed, komen zij bij de dood aan, en zijn zij niet zo geneigd die hoop op te geven vanwege de zware veroordeling die zij ontvangen, dan dat zij zich er niet mee hadden gevoed. Zie daar eens naar: God is zelfs bereid ons te misleiden met Zijn Barmhartigheid, alleen maar om ons te redden en te voorkomen dat we naar de Hel gaan. Dus, mijn vrienden, we moeten ons bewust zijn van hoe vreselijk en afschuwelijk de strijd en de aanval is in het uur van de dood.

We moeten er klaar voor zijn door ons regelmatig te bekeren, regelmatig te belijden en Gods Barmhartigheid af te smeken. We moeten deze spier van vertrouwen in Gods barmhartigheid oefenen en opbouwen. Daarom denk ik dat de devotie tot de Goddelijke Barmhartigheid ongelooflijk belangrijk is, vooral in deze tijd waarin mensen God het grootste deel van hun leven negeren. En we moeten bidden voor de stervenden. Al die zielen zullen dan gered worden en in ieder geval naar het Vagevuur gaan, en dan kun je voor hen bidden dat ze uit het Vagevuur komen en in de Hemel komen, en je geeft ze als een geschenk aan Jezus Christus. En we zijn allen zondaars.

 

26/5 Zalige Anna Maria Taigi onthult haar favoriete gebed voor het vagevuur - Uniquely Mary

Zalige Anna Maria Taigi kon het verleden, het heden en de toekomst zien door een gloeiende bol die ze nooit uit het zicht verloor — en met diezelfde gave zag ze zielen het vagevuur binnengaan en wist ze precies waarom ze leden en hoe lang het zou duren. Ze was getuige van graven, priesters en zelfs een Russische tsaar die tot het vagevuur werden veroordeeld voor zonden waar de wereld nooit iets van wist — en ze legde het allemaal vast voordat het nieuws ooit naar buiten kwam.

haar onvergankelijke lichaam

Uit Heiligennet: Zij werd op 29 mei 1769 te Siena, Italië, geboren als dochter van Maria Masi en de drogist Luigi Gianetti. Toen Anna Maria nog een kind was, verhuisde het gezin naar Rome, omdat vader in de financiële moeilijkheden geraakt was. Uiteindelijk ging vader toch failliet; daardoor was Anna Maria genoodzaakt van school af te gaan en bij een Romeinse familie in dienst te treden als hulp in de huishouding.

In 1790 trouwde zij met de huisknecht Domenico Taigi. Binnen tien jaar kregen ze zeven kinderen, waarvan er drie alweer heel jong stierven, zodat er twee jongens en twee meisjes overbleven. Op 26 december 1808 trad ze toe tot de derde orde van de Trinitariërs. Sint Vincentius Maria Strambi († 1824; feest 1 januari) was enige tijd haar geestelijk leidsman.

Hoewel haar man een ruw en lastig karakter had, zag hun leven er aan de buitenkant hetzelfde uit als dat van alle mensen van hun stand; behalve dan dat Anna-Maria haar hele leven in het teken van gebed plaatste en stilaan een heilige werd. Tenslotte straalde de liefde ervan af. Zij kende de verborgen gedachten van mensen en wist van gebeurtenissen die zich op grote afstand afspeelden. Haar eenvoudige huisje werd geregeld bezocht door kerkelijke hoogwaardigheidsbekleders die haar om raad kwamen vragen.

Ze werd begraven in de basiliek van S. Crisogono te Rome. Op 30 mei 1920 verklaarde paus Benedictus XV († 1922) haar zalig bij gelegenheid van de instelling van het vrouwenkiesrecht in Italië. Haar feestdag is 9 juni.

Anna Maria Taigi was een echtgenote, een moeder en een mystica. Ze had visioenen uit het verleden, het heden en de toekomst, inclusief de drie dagen van duisternis. Ze zag wat er met mensen zou gebeuren als ze stierven. Ze zag zielen in het vagevuur. Ze had altijd een gloeiende bol voor zich die haar al deze dingen openbaarde, iets ongehoord in de Katholieke mystiek. En gezien al de dingen die ze zag, raadde ze de mensen om haar heen aan om dagelijks dit ene gebed te bidden

voor de zielen in het vagevuur. Nu was de zalige Anna Maria een ongelooflijke boetelinge. Ze ondernam vaak buitengewone vasten van 40 dagen of langer, soms om een genade te verkrijgen die het algemeen belang diende, of voor de bekering van een bepaalde persoon, of voor de verlichting van de lijdende zielen in het Vagevuur. Het enige wat ze op zulke momenten nuttigde, was een beetje soep rond het middaguur.

Haar gebruikelijke gewoonte, wanneer ze niet vastte, was om na terugkomst van de kerk 's ochtends een klein kopje koffie te drinken, waaraan ze een beetje brood toevoegde, hoewel dat laatste vaak werd nagelaten. 's Avonds volstonden een paar lepels soep en een schamele kruimel bouillon tegen het einde van haar leven, na een goddelijke ingeving waarna ze zich volledig van vlees onthield.

Ze deed ook verschillende boetedoeningen, zoals zelfkastijding, het dragen van kettingen en haren hemden, slechts twee uur per dag slapen en meer. Een van de meest opmerkelijke devoties van Anna Maria was haar tedere liefde en zorg voor het welzijn van de lijdende zielen in het Vagevuur. Ze deed deze devotie omdat het helpen van de zielen in het vagevuur tot de hoogste daden behoort, zo niet, zoals sommigen beweren, de allerhoogste daad van barmhartigheid, wat volgens mij een van de redenen hiervoor is dat zij een trinitariër was, een orde die in de middeleeuwen ontstond en waarbij zij zichzelf als offergaven aanboden om gevangenen van de moslims te bevrijden.

Vanwege dit spirituele erfgoed hadden zij ook een ongelooflijke toewijding aan de zielen in het vagevuur en werden bepaalde dagelijkse gebeden aanbevolen aan de leden van de orde. Zij veroordeelde zichzelf tot een voortdurend Vagevuur op aarde. Zij liep vaak de kruisweg voor hen in de kerk van Santa Spirito in Sassia en die in Sint-Jan van Lateranen, wetende dat deze oefening bijzonder welgevallig was aan onze Heer. Om deze reden greep zij er voortdurend naar terug, zowel in al haar eigen grootste noden, zowel geestelijk als wereldlijk, als ten behoeve van zijn lijdende bruiden.

En onze Heer stond vaak toe dat de zielen die door haar hulp bevrijd waren, haar kwamen bedanken voordat ze naar de Hemel gingen. Een specifiek voorbeeld hiervan is opgetekend toen ze van plan was om in de kerk van Sint-Jan van Lateranen de communie te ontvangen voor een overleden ziel, tijdens de eerste mis die door haar eigen biechtvader werd opgedragen. Ze leed veel, zowel lichamelijk als geestelijk.

Desondanks bleef ze bidden en offerde ze wat ze verdroeg op aan de goddelijke gerechtigheid. Bij een tweede mis opgedragen door Msgr Pedicini en hij het Gloria begon, werd Anna Maria overspoeld door een golf van vreugde. En de ziel die net op dat moment uit het Vagevuur was bevrijd, kwam dichterbij en zei: "Ik dank u, mijn goede zuster, voor uw barmhartigheid. Ik zal u gedenken voor de troon van God in de Hemel, waar ik dankzij uw gebeden voor eeuwig gelukkig zal zijn." Een van haar dochters vergezelde Anna Maria vaak wanneer ze vol overgave naar de begraafplaats Campo Verano ging om voor de overledenen te bidden.

Ze verklaart in haar getuigenis dat deze bezoeken veertig dagen achter elkaar plaatsvonden, in alle weersomstandigheden, maar altijd op blote voeten, ondanks regen of modder. Ze sprak drie requiems en een gebed uit bij elk van de 300 graven. Wanneer ze voor een overledene bad, zag ze onmiddellijk zijn eeuwige bestemming in de mysterieuze lichtbol. Als de ziel zich in het Vagevuur bevond, verscheen ze onder de stralen, symbolisch voorgesteld door een bezoedeld hart of een diamant die zijn glans had verloren. En ze zag met de grootste helderheid zijn lijden, de reden waarom het leed, en wat de duur daarvan zou zijn.

Haar naastenliefde richtte zich vervolgens op het overbruggen van de tijd door gebed en boetedoening. Het beeld bleef lang genoeg bestaan ​​om haar in staat te stellen de precieze toestand van de ziel te begrijpen, en verdween toen. Maar als de ziel reeds in het bezit was van glorie, verscheen ze in de vorm van een stralend hart of een fonkelende diamant. Ze zag voortdurend talloze zielen, zegt een biechtvader, die in het Vagevuur waren beland, van alle standen, kerkelijke hoogwaardigen van de hoogste rang, religieuze nonnen, van wie men, volgens de schijn, mocht men geloven dat ze in een staat van verlossing verkeerden.

Maar de dienstmaagd van God was zeer terughoudend op dit punt en noemde nooit iemand bij naam. Anna Maria werd op de hoogte gebracht van de redding van een zekere graaf, een man die in zijn tijd bekend was. Zijn leven was er een van veel zelfverwennerij geweest, en hij had zijn geest verkwist door een rusteloze liefde voor reizen. Kortom, er was uiterlijk weinig dat erop wees dat hij een Christen was. Niettemin werd hij gered, en zij zag dat de reden was dat hij niet alleen een vijand had vergeven, maar hem ook enig voordeel had geboden. Hij zou echter in het Vagevuur blijven voor evenveel jaren van lijden als hij nutteloze jaren op aarde had doorgebracht. Een Priester die ze kende, was overleden. Ze zag dat hij zijn redding te danken had aan het feit dat hij zichzelf eens tekort had gedaan en een grote som aan een bedelaar had gegeven.

Deze deugdzame daad was voor hem het beginsel geweest van vele andere genaden, die hem aanspoorden tot het verrichten van verdienstelijke werken. Ze zag zijn lijden en wist hoe lang het zou duren. De volgende zijn voorbeelden van andere zonden die ze zag en die in het Vagevuur werden bestraft. Ze zag een geestelijke die een hoge reputatie had genoten tijdens zijn leven, gedreven door zijn activiteiten, zijn ijver en zijn welsprekende preken, maar die nu gekweld werd in het Vagevuur omdat hij, in plaats van zuiver de glorie van God te zoeken, ambitieus was geweest om als een groot redenaar beschouwd te worden en zich niet van zelfliefde had ontdaan.

Ze zag de toestand na de dood van verschillende bekende personen die in haar tijd een opvallende rol op het wereldtoneel hadden gespeeld. Onder andere de Tsaar van Rusland, Alexander I. Hij was geen Katholiek en ten tijde van zijn dood, zei ze, was hij gestorven en naar het Vagevuur gegaan omdat hij onder andere eerbied had voor de Paus en in wezen Katholiek was geworden bij zijn dood. Dit was het gebed dat ze aanbeveelde om dagelijks te bidden. Anna Maria spoorde anderen er sterk toe aan om de zielen in het Vagevuur te helpen, in het bijzonder de zielen van Priesters, en om missen voor hen te laten opdragen.

Wen jezelf eraan, zei ze tegen haar geestelijke kinderen, om dagelijks honderd requiem’s voor hen te reciteren en deze tijdens de heilige mis in hun naam op te dragen. Deze devotie zal jou en je familie behoeden voor veel tegenspoed. Ze was zelf gewend om bij het opzeggen van haar honderd requiem’s twee gebeden toe te voegen. Na de eerste 50 zei ze:

O heilige wonden van mijn Heer, die uit liefde zoveel bloed hebben vergoten, heb medelijden met de zielen in het Vagevuur en met mij, een arme zondaar.

Na de tweede 50 zei ze: Heilige zielen die uit deze wereld zijn overgegaan naar het Vagevuur en die de gezegenden in het Paradijs verwachten, jullie zullen voor mij om genaden vragen wanneer jullie voor God verschijnen.

Dit is een oud gebed, het requiem en het gaat als volgt.

Heer, geef hun de eeuwige rust, en dat het eeuwige licht over hen schijnen. Mogen de zielen van alle overleden gelovigen door de genade van God in vrede rusten. Amen. (Réquiem aetérnam dona eis, Dómine, et lux perpétua lucéat eis. Requiéscant in pace. Amen.)

Mogen de zielen van alle overleden gelovigen door de genade van God in vrede rusten. Amen.

Wat nu verrassend is hieraan is niet het gebed zelf, maar dat ze, ondanks het feit dat ze het verleden, het heden, de toekomst en alles kon zien, en dat ze ervoor koos om dit eenvoudige gebed te bidden.

Hoe te bidden:

Nu zou ik je aanraden om dit te bidden met een eenvoudige rozenkrans. Bid de tien kleine kralen. Sla nu het Onze Vader over, zodat je 50 kralen hebt om te tellen. En dan bid je 50 keer het requiem: Heer, geef hun de eeuwige rust, en dat het eeuwige licht over hen schijnen. Mogen de zielen van alle overleden gelovigen door de genade van God in vrede rusten. Amen.

En na de eerste 50 kralen bid je: O heilige wonden van mijn Heer, die uit liefde zoveel bloed hebben vergoten, heb medelijden met de zielen in het Vagevuur en met mij, een arme zondaar.

En na de volgende 50 kralen: Heilige zielen die uit deze wereld zijn overgegaan naar het Vagevuur en die de gezegenden in het Paradijs verwachten, jullie zullen voor mij om genaden vragen wanneer jullie voor God verschijnen.

Dit is wat ze te zeggen had over de drie dagen van duisternis. Ze was op dat moment vurig aan het bidden en huilde overvloedig, en offerde haar pijn en lijden op voor de bekering van zondaars opdat de zonde uit de wereld zou worden verbannen en God bekend en geliefd zou worden.

De Heer openbaarde haar de vreselijke zonden van mensen van alle klassen en hoe Hij daardoor beledigd was. Bij deze aanblik voelde ze een diep verdriet en zei zuchtend: "O mijn Geliefde, hoe kan zo'n grote ramp hersteld worden?" Toen werd haar als antwoord gezegd: "Mijn dochter, mijn Bruid, mijn Vader en Ik zullen alles herstellen. Na de kastijding zullen de overlevenden zich zo gedragen." Deze weglating wordt natuurlijk aangevuld door wat elders beweerd wordt dat ze menigten ketters zag terugkeren naar de schoot van de Kerk en hun stichtelijk gedrag aanschouwde, evenals dat van alle gelovigen.

De plaag zou een bovennatuurlijke duisternis zijn die drie dagen zou heersen, gedurende welke alleen gezegende kaarsen licht zouden geven. En Anna Maria zag gedurende meerdere opeenvolgende dagen de wereld gehuld in een dichte en vreselijke duisternis, vergezeld van het instorten van muren en hout, alsof een groot bouwwerk in stukken uiteenviel. Hoewel sommigen zouden denken dat dit symbolisch is, is het, gezien de manier waarop ze het beschreef, maar het is duidelijk letterlijk bedoeld.

Het Requiem (uit wiki)

Requiem aeternam

Geef hun eeuwige rust, O Heer

En laat het eeuwig licht op hen schijnen

U komt een lofzang toe, O God op de Zion,

Een gelofte zal U betaald worden in Jeruzalem

Verhoor mijn gebed

Alle vlees zal voor U komen.

Kyrie eleison

Heer, wees ons genadig.

Christus, wees ons genadig.

Heer, wees ons genadig.

Requiem aeternam

Geef hun eeuwige rust, O Heer

En laat het eeuwig licht op hen schijnen

De rechtvaardige zal in herinnering blijven voor eeuwig;

voor een boos gerucht zal hij niet vrezen

Absolve

Bevrijd, Heer, de zielen

van alle overleden gelovigen

van alle banden van zonden.

En mogen zij, met de hulp van uw genade,

verdienen aan het oordeel der wraak te ontkomen

en te genieten van de zaligheid van het eeuwige licht.

Dies Irae

Deze dag, deze dag van toorn,

zal de wereld wegteren tot as,

zoals voorspeld door David en de Sibille.

Wat een siddering zal er zijn

wanneer de rechter zal komen

om alles nauwgezet te onderzoeken!

De trompet, zijn wonderbaarlijke klank verspreidend

over de graven van de landen,

roept allen bijeen voor de troon.

Dood en natuur zullen verstomd staan

wanneer het schepsel zal verrijzen

om voor de rechter rekenschap af te leggen.

Het geschreven boek zal gebracht worden

waarin alles staat

waardoor de wereld veroordeeld zal worden

Wanneer de rechter zijn plaats inneemt

zal alles dat verborgen is verschijnen:

niets zal ongewroken blijven

Wat zal ik beklagenswaardige dan zeggen?

Op welke beschermer zal ik een beroep doen

wanneer zelfs de rechtvaardige mens ternauwernood veilig is?

Koning van ontzagwekkende grootsheid,

die om niet redt wie te redden zijn,

red mij, bron van goedheid

Gedenk, goede Jezus

dat ik de reden ben voor uw [kruis]weg,

stort mij niet in het verderf op die dag

Trachtend mij te bereiken, liet Gij U vernederen,

Gij redde mij door het kruis te verdragen.

Laat zulk zwoegen niet vergeefs zijn.

Rechtschapen rechter van wraak,

geef de gave van vergeving

voor de dag van vergelding.

Ik kerm als een schuldige,

van schuld kleurt mijn gezicht rood;

spaar de smekeling, O God.

Gij die Maria hebt vergeven

en het gebed van de schurk hebt verhoord,

Gij hebt mij ook hoop gegeven.

Mijn gebeden zijn niet waardig,

maar Gij, O Goede, heb genade,

opdat ik niet zal branden in eeuwig vuur,

Geef mij een plaats tussen de schapen,

en zonder mij af van de bokken,

door mij aan de rechterzijde te plaatsen.

Wanneer de beschaamde verdoemden

aan intense vlammen worden overgeleverd,

roep mij dan bij de gezegenden.

Ik bid, smekend en knielend,

mijn hart vermorzeld als as:

wil toch voor mijn einde zorgen.

O tranenrijke dag,

waarop uit de as zal herrijzen

de schuldige mens, om berecht te worden.

Spaar deze dan, O God,

Goede Heer Jezus:

Geef hun rust. Amen.

Domine, Jesu Christe

Heer Jezus Christus, Koning der heerlijkheid,

bevrijd de zielen van alle gestorven gelovigen

van de straffen der hel en de diepe [vuur]zee.

Bevrijd ze uit de mond van de leeuw,

dat de afgrond hen niet moge verslinden,

dat zij niet in de duisternis mogen vallen.

Maar de heilige Michael, de vandeldrager

moge hen geleiden naar het heilige licht

dat gij ooit aan Abraham hebt beloofd

en aan zijn zaad.

Offers en gebeden, Heer, brengen wij u.

Neem ze aan voor die zielen

die wij vandaag gedenken.

Laat hen, Heer, overgaan van de dood naar het leven

dat gij ooit aan Abraham hebt beloofd

en aan zijn zaad.

Sanctus

Heilig, heilig, heilig

Heer God der Heerscharen!

Hemel en aarde zijn vol van uw heerlijkheid.

Hosanna in den hoge!

Gezegend is hij die komt in de naam van de Heer.

Hosanna in den hoge!

Lux aeterna

Laat het eeuwig licht op hen schijnen, O Heer

voor eeuwig bij uw heiligen, omdat Gij liefdevol zijt.

Schenk hun eeuwige rust, O Heer;

en laat het eeuwig licht op hen schijnen.

In Paradisum

Mogen de engelen u geleiden naar het paradijs;

dat de martelaren bij uw komst u zullen ontvangen

en u binnenleiden in de heilige stad Jeruzalem.

Moge het koor van de engelen u ontvangen

en moge u met Lazarus, eens een arme,

de eeuwige rust ontvangen.

Libera me

Heer, bevrijd mij van de eeuwige dood

op die verschrikkelijke dag,

wanneer hemel en aarde geschokt zullen worden,

wanneer Gij met vuur de wereld komt oordelen.

Ik beef, en ik ben bang,

voor het oordeel dat zal komen, en voor de naderende toorn,

wanneer hemel en aarde geschokt zullen worden.

 

26/5 De Stille Voedselcrisis van 2026 - Niburu

Terwijl de geopolitieke spanningen in het Midden-Oosten het nieuws domineren, voltrekt zich achter de schermen een economische schokgolf die de wereldwijde voedselvoorziening in de kern raakt.

Hoewel de crisis zich ogenschijnlijk ver van ons bed afspeelt, zijn de gevolgen voor de Nederlandse boer én de consument pijnlijk voelbaar.

 De feitelijke sluiting van de Straat van Hormuz voor niet-Iraanse scheepvaart heeft de mondiale kunstmestmarkt ontwricht. Hoewel de crisis zich ogenschijnlijk ver van ons bed afspeelt, zijn de gevolgen voor de Nederlandse boer én de consument pijnlijk voelbaar. 

De Straat van Hormuz staat bekend als een vitale ader voor de wereldwijde energievoorziening, maar de cruciale rol in de agrarische sector wordt vaak overschaduwd door oliecijfers. Normaal gesproken stroomt maar liefst 30 procent van de wereldwijde maritieme handel in kunstmest door deze smalle zeestraat.

Sinds de escalatie en de daaropvolgende militaire acties in de regio eind februari, is deze route nagenoeg onbegaanbaar geworden voor internationale vrachtschepen.

Het directe resultaat is een acute verlamming van de productie. Stikstoffabrieken in de Golfregio zijn stilgevallen.

Grote agrarische economieën zoals India, Bangladesh, Pakistan en Egypte hebben noodgedwongen productielijnen moeten sluiten vanwege een acuut tekort aan aardgas – de primaire grondstof voor stikstofhoudende kunstmest. Nu China daar bovenop stringente exportrestricties op fosfaten heeft ingesteld, is er sprake van een perfecte storm.

De prijs van ureum, de meest verhandelde kunstmestvariant ter wereld, schoot in een maand tijd met 30 procent omhoog, met uitschieters tot 70 procent in specifieke markten.

"Dit is geen herhaling van de crisis uit 2022. Dit is complexer. Destijds was het een prijsschok gedreven door dure energie; nu kampen we met een fysieke blokkade van distributiekanalen, midden in het cruciale voorjaarsseizoen."

Waar Amerikaanse boeren in de zogenaamde Corn Belt vooral strijden tegen exploderende inkoopkosten, bevindt de Nederlandse agrarische sector zich in een unieke, bijna surrealistische wurggreep. Nederlandse boeren worden namelijk gelijktijdig geconfronteerd met een tekort aan de inkoopzijde én een overschot aan de afvoerzijde.

Door het wegvallen van de Europese derogatie (de uitzonderingspositie waardoor Nederlandse veehouders historisch gezien meer dierlijke mest op hun land mochten uitrijden dan hun Europese collega's) zitten veehouders met een gigantisch mestoverschot. De kosten om deze dierlijke mest te laten afvoeren zijn geëscaleerd tot astronomische bedragen van 30 tot 40 euro per kubieke meter.

De wetgeving verbiedt akkerbouwers om het gat dat de dure kunstmest achterlaat zomaar op te vullen met de overtollige dierlijke mest van hun buren. Het resultaat is een bedrijfseconomische patstelling: boeren moeten kapitalen betalen om dierlijke mest af te voeren, om vervolgens peperdure, schaarse kunstmest te moeten bijkopen om aan de specifieke voedingsbehoeften van hun gewassen te voldoen.

Voor de Nederlandse consument lijkt de crisis aanvankelijk abstract. De schappen in de supermarkten zullen niet direct leegraken; Nederland is als welvarend distributieland kapitaalkrachtig genoeg om voedselstromen veilig te stellen. De impact zal zich echter onherroepelijk vertalen in de portemonnee.

De agrarische sector werkt met vertraagde cycli. De kunstmest die momenteel over de akkers wordt verspreid, is vaak maanden geleden al ingekocht.

De huidige prijsexplosie slaat daardoor pas hard toe bij de volgende oogstcycli. Economen waarschuwen dat de voedselinflatie, die na de schokken van 2022 net enigszins was gaan liggen, hierdoor opnieuw zal aanwakkeren.

Basisproducten zoals brood, zuivel, vlees en groenten zullen richting het einde van het jaar en in 2027 merkbaar duurder worden. Dit gebeurt bovendien in een macro-economisch klimaat waarin de consument al te maken heeft met hardnekkige kerninflatie en energieprijzen die flirten met de grens van 100 dollar per vat olie.

De huidige schaarste leidt wereldwijd tot lagere gewasopbrengsten in de loop van 2026. Deze verminderde volumes zorgen voor structureel krappere voorraden in 2027. De optelsom hiervan is een gegarandeerde opwaartse druk op de mondiale voedselprijzen, waardoor de consument ook op de middellange termijn rekening moet houden met een hogere kassabon.

De crisis in de Straat van Hormuz bewijst hoe hypergeconnecteerd de moderne wereld is. Een geopolitiek conflict in het Midden-Oosten dicteert de vloeibaarheid van de Nederlandse mestmarkt en bepaalt uiteindelijk de prijs van een brood in de lokale supermarkt.

Nu de kunstmestcrisis verschuift van een waarschuwing naar de realiteit, staat de keten voor een grote uitdaging. De agrarische sector incasseert momenteel de eerste klappen; de consument volgt onvermijdelijk aan de kassa.

26/5 Het gevaarlijkste geheim ter wereld: Hoe Phil Schneider het zwijgen werd opgelegd - Niburu

Als je eenmaal door de sluier van de mainstream media heen kijkt, zie je dat de geschiedenis niet wordt geschreven door presidenten, maar door een schaduwregering die in de diepste krochten van de aarde opereert.
Er is geen beter — en tragischer — bewijs voor deze angstaanjagende realiteit dan het verhaal van Phil Schneider.
Terwijl de overheid en de 'officiële instanties' hem probeerden weg te zetten als een fantast, vertelde Phil een verhaal dat zo dicht bij de nucleaire waarheid kwam, dat de elite maar één uitweg zag: hem definitief elimineren.

1. Het Greada-verdrag: Het Ultieme Verraad

Het verraad van de mensheid begon niet gisteren, maar in februari 1954. President Dwight D. Eisenhower sloot toen op Edwards Air Force Base in het diepste geheim het Greada-verdrag met een buitenaards ras, de Greys.

De deal was even simpel als ijzingwekkend: de Amerikanen kregen buitenaardse technologie waarmee ze hun militaire macht konden uitbouwen (denk aan de plotselinge explosie van microchips, glasvezel en stealth-vliegtuigen in de decennia daarna). In ruil daarvoor kreeg deze buitenaardse entiteit toestemming om een 'beperkt aantal' burgers te ontvoeren voor biologische experimenten.

De overheid dacht de touwtjes in handen te hebben, maar ze verkochten de ziel van de mensheid aan de duivel. De aliens hielden zich namelijk aan geen enkele afspraak. Ze ontvoerden miljoenen mensen en begonnen overal ter wereld ondergrondse bases te bouwen om hun sinistere genetische experimenten uit te voeren.

2. De Slag om Dulce Base (1979)

Hier komt Phil Schneider in het verhaal. Als topingenieur en explosievenexpert werkte hij aan de bouw van de zogeheten DUMB's (Deep Underground Military Bases). Dit zijn complete ondergrondse steden, kilometers diep, verbonden door magneetzweeftreinen die sneller gaan dan het geluid.

In 1979 was Phil aan het werk onder de Archuleta Mesa in Dulce, New Mexico. Tijdens het boren stuitten ze op iets wat ze nooit hadden mogen zien: een gigantische ondergrondse grot vol met Greys. Er brak een vuurgevecht uit tussen de buitenaardsen en de Amerikaanse elite-eenheden.

"Ik werd geraakt door een van hun plasma-wapens," vertelde Phil later tijdens zijn lezingen. Dit buitenaardse wapen brandde letterlijk de vingers van zijn hand en sloeg een krater in zijn borstkas.

Phil overleefde het bloedbad als een van de weinigen; meer dan 60 zwaarbewapende militairen en wetenschappers werden ter plekke gereduceerd tot as. Vanaf dat moment wist Phil: onze overheid is in oorlog met de wezens waarmee ze een verdrag hebben gesloten, en ze verzwijgen het voor de wereld.

3. Agenda 2029: De Grote Opschoning

In de jaren '90 kon Phil de leugens niet meer verdragen. Hij trad naar buiten met dia's, buitenaardse metalen en zijn eigen verminkte lichaam als bewijs. Zijn belangrijkste en meest dringende waarschuwing ging over het jaar 2029.

Phil onthulde dat de schaduwregering (de New World Order) en de buitenaardse entiteiten een gezamenlijke deadline hebben.

Tegen 2029 willen zij een totale wereldheerschappij hebben gevestigd. Maar om een wereldbevolking van miljarden mensen te controleren, is de massa te groot.

Hun plan? Een geplande ontvolking van 80% tot 85% van de wereldbevolking. Door middel van kunstmatig gecreëerde ziektes, biologische wapens en het manipuleren van het weer (zoals HAARP) moet de wereldpopulatie drastisch worden uitgedund, zodat de overgebleven 'slaven' makkelijk te besturen zijn onder één wereldregering.

4. De 'Zelfmoord' die geen zelfmoord was

Phil wist dat hij met vuur speelde. Tijdens elke lezing herhaalde hij: "Als ik ooit zogenaamd zelfmoord pleeg, weet dan dat ik ben vermoord." Hij wist dat de zwarte budgetten van de CIA en de schaduwregering werden gebruikt om whistleblowers het zwijgen op te leggen.

In januari 1996 voltrok het onvermijdelijke scenario zich. Phil werd dood aangetroffen in zijn appartement. De mainstream media en de corrupte lokale autoriteiten riepen direct: "Zelfmoord!"

Maar de feiten vertellen een heel ander, angstaanjagend verhaal:

Fysiek onmogelijk: Phil was gewurgd met een medische, rubberen infuusslang die strak om zijn nek was geknoopt. Hoe kan een man die meerdere vingers miste, wiens schouder was verbrijzeld en die leed aan slopende MS, in hemelsnaam met zo'n beperking een ingewikkelde, dodelijke knoop achter zijn eigen nek leggen?

De diefstal van bewijs: Direct na zijn dood werd zijn appartement volledig leeggehaald. Al zijn geheime documenten, de honderden dia's van ondergrondse bases en de monsters van buitenaardse metalen die hij als keihard bewijs gebruikte, waren spoorloos verdwenen. Gecensureerd en weggemoffeld in de diepste kluizen van de geheime dienst.

De elite dacht dat ze met de dood van Phil Schneider zijn boodschap hadden begraven. Maar ze hadden buiten de kracht van het internet en de ontwakende mensheid gerekend.

Vandaag de dag, nu we de magische grens van 2029 naderen en we overal om ons heen zien hoe de elite de controle probeert te grijpen via lockdowns, digitale ID's en angst, worden de woorden van Phil Schneider profetischer dan ooit.

Ze hebben zijn lichaam vernietigd, maar zijn waarschuwing leeft voort. Phil Schneider stierf als een absolute held aan het front van de waarheid.

 

25/5 OLVrouw, Koningin van de Vrede te Medjugorje: Lieve kinderen, moge deze tijd voor jullie een tijd van gebed en vasten zijn. Keer terug, lieve kinderen, in liefde tot God, die jullie vrede is. Ik ben met jullie, lieve kinderen, en ik houd van jullie met mijn moederlijke tederheid. Dank jullie dat jullie gehoor hebben gegeven aan mijn oproep.

 

24/5 Liefde brengt meer liefde, vrede schept meer vrede - Angelica

Maria: Kinderen, bid op deze Pinksterdag onophoudelijk tot de Heilige Geest, opdat Hij de harten van de oorlogsstokers mag verlichten, zodat zij een einde kunnen maken aan dit bloedbad!

Bid dat de Geest met al Zijn kracht hun harten mag binnengaan – de kracht van licht en liefde! Bid, kinderen; dit is een kwade tijd, en het is altijd de mens die het kwaad maakt, omdat hij zich van God afkeert en zich volledig aan Satan overgeeft, en zo doet Satan wat hij wil: de vernietiging van de aarde, en onder jullie, broeders en zusters, doet hij er alles aan om ervoor te zorgen dat er geen eenheid en geen liefde is.

Wees sterk, trap er niet in; liefde brengt meer liefde, vrede schept meer vrede; draag de naastenliefde in jullie harten die God in jullie heeft gelegd, en bid allen verenigd!

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST.

Kinderen, Moeder Maria heeft jullie allen gezien en heeft jullie allen lief vanuit de diepte van Haar Hart.

Ik zegen jullie.

BID, BID, BID!