Archief

31/3 Ik zag een verschrikkelijke lockdown komen - Great Miracles Avenue
Wat ik ga delen is iets dat waarschijnlijk heel snel zal gebeuren. Toen ik sliep, bevond ik me in een droom die niet aanvoelde als een gewone droom. Omdat alles zo echt en zo dichtbij aanvoelde, alsof ik er echt in leefde en er niet alleen maar naar keek. In de droom was het vroeg in de ochtend en was ik in mijn huis bezig me klaar te maken voor mijn werk en mijn drie kinderen waren ook zich aan het klaarmaken voor school en alles leek eerst normaal, want ik kon hun stemmen horen en ze zien bewegen.

Maar iets in mij was niet rustig, ook al kon ik het op dat moment niet uitleggen. We hadden lang op de schoolbus gewacht en ik bleef maar door het raam naar buiten kijken en ik voelde dat er iets niet klopte, want de bus kwam maar niet en de tijd leek maar niet te gaan. Ik begon me zorgen te maken, ook al probeerde ik kalm te blijven voor mijn kinderen.

Ik besloot de school te bellen om te vragen wat er aan de hand was. Maar toen ik mijn telefoon pakte en probeerde te bellen, realiseerde ik me dat mijn netwerk helemaal niet werkte. En hoe vaak ik het ook probeerde, de telefoon bleef zonder signaal. En op dat moment begon de angst in mijn hart te groeien, want ik wist dat er iets mis was. Ik keek naar mijn kinderen en zag dat ze op me wachtten en me vertrouwden. En ik wist dat ik daar niet zomaar kon blijven staan ​​en niets doen. Dus nam ik snel het besluit dat ik ze zelf naar school zou brengen voordat ik naar mijn werk ging. Ik pakte mijn sleutels en zei dat we weggingen.

Zodra ik de deur opendeed en met mijn kinderen naar buiten stapte, veranderde alles op een manier die ik nooit zal vergeten. De straat die rustig en normaal had moeten zijn, was gevuld met soldaten die overal stonden met geweren in hun handen. Hun gezichten waren ernstig en er hing geen greintje vrede in de lucht. Een van de soldaten schreeuwde luid, en zei tegen iedereen dat ze niet naar buiten moesten komen en dat er een noodtoestand was afgekondigd en dat iedereen onmiddellijk terug naar huis moest gaan en binnen moest blijven tot nader order. En de manier waarop hij sprak maakte duidelijk dat dit niet iets kleins was.

De mensen in de buurt waren verward en sommigen stelden vragen, terwijl anderen probeerden zich te verplaatsen, maar de soldaten lieten dat niet toe. En toen zag ik iets waardoor ik doodsbang werd, want sommige mensen weigerden naar binnen te gaan en de soldaten begonnen hen genadeloos hard te slaan. Toen hoorde ik geweerschoten en zag ik dat ze op mensen schoten en op dat moment werd ik heel bang en greep ik snel mijn kinderen vast en trok ze terug het huis in en mijn handen trilden en mijn hart klopte heel snel omdat ik wist dat er iets heel ernstigs aan de hand was.

Daarna veranderde de situatie en het leek alsof de tijd voorbij was gegaan en de lockdown al was begonnen en niemand mocht nog naar buiten omdat de soldaten nog steeds overal de straten in de gaten hielden en het leven in huis erg moeilijk werd. Het eten raakte langzaam op en het water werd schaars en ik kon duidelijk zien dat we niet voorbereid waren op wat er gebeurde. En het was niet alleen bij mij thuis, maar ik zag op televisie dat veel mensen overal leden omdat alles zo plotseling was gekomen en niemand tijd had gehad om zich voor te bereiden. In mijn huis hadden we bijna niets meer over, behalve een klein beetje brood.

En ik keek naar mijn kinderen en zag dat ze hongerig en zwak waren. En dat brak mijn hart. Dus ik nam het beetje brood dat we hadden en gaf het aan hen terwijl ik zelf niets at. En ik keek hen alleen maar aan met pijn in mijn hart. Naarmate de tijd verstreek, wist ik dat het eten helemaal op was en ik kon niet langer blijven zitten en mijn kinderen zien lijden. Dus, hoewel ik erg bang was, nam ik in mijn hart het besluit om stilletjes naar buiten te gaan en te proberen iets te eten voor hen te vinden. Ik wachtte even en luisterde aandachtig. En toen ik voelde dat het stil genoeg was, opende ik langzaam de deur en stapte naar buiten.

En mijn hart klopte heel snel omdat ik wist dat het gevaar nog steeds dreigde. Maar ik begon voorzichtig te bewegen, in de hoop een nabijgelegen supermarkt te bereiken. Voordat ik ver kon komen, zag een van de soldaten me en schreeuwde luid. En werd ik meteen bang en rende weg, want ik wist wat er kon gebeuren als ze me te pakken kregen. En terwijl ik rende, hoorde ik zijn voetstappen achter me aankomen. En ik voelde dat mijn leven op dat moment voorbij was, want hij begon op me te schieten. Toen werd ik plotseling wakker.

Maar hoewel ik wakker was, liet de angst me niet los, omdat alles wat ik zag zo echt aanvoelde. Ik ging op mijn bed zitten en begon te huilen, omdat ik niet begreep wat dit betekende. En ik vroeg God met heel mijn hart wat er in deze wereld zou komen en ik kon niet zwijgen. Dus ging ik op mijn knieën en begon te bidden, Hem vragend tot mij te spreken en mij de betekenis te tonen van wat ik had gezien. Terwijl ik bleef bidden, voelde ik een sterk begrip in mijn geest opkomen. En ik wist dat wat ik had gezien niet zomaar een droom was, maar een waarschuwing.

En begreep ik dat er een lockdown zou komen die niet beperkt zou blijven tot één plaats, maar op veel plaatsen over de hele wereld zou plaatsvinden en die plotseling zou komen, zonder dat mensen het verwachtten. Ik begreep ook dat er een ernstige energiecrisis zal komen en dat er een tekort aan gas en olie zal zijn, waardoor het leven voor veel mensen erg moeilijk zal worden. Er zal hongersnood zijn en een gebrek aan voedsel, wat ertoe zal leiden dat mensen gedwongen zullen worden binnen te blijven, omdat de dingen niet meer normaal zullen zijn.

Ik voelde sterk dat God de mensen nu waarschuwt zich voor te bereiden door voedsel en water in te slaan voordat dit gebeurt, want veel mensen zullen er niet klaar voor zijn als het begint en het zal grote ontberingen met zich meebrengen. Maar meer dan fysieke voorbereiding voelde ik iets nog belangrijkers in mijn hart, namelijk dat mensen zich geestelijk moeten voorbereiden, omdat de tijd zeer ernstig is en veel mensen niet klaar zijn om God te ontmoeten. De hemel is ook echt en God roept zijn volk op om tot Hem terug te keren.

Ik heb ook sterk het gevoel dat de wederkomst van Jezus nabij is en dat de opname zeer binnenkort kan plaatsvinden. Veel mensen zijn er niet klaar voor en daarom is deze boodschap belangrijk. Bereid je leven voor, bereid je hart voor en zorg ervoor dat je in het reine bent met God, want wat er op deze wereld afkomt is zeer ernstig en we mogen deze waarschuwing niet negeren.

 

30/3 Jezus: Kinderen van Mijn Heilig Hart: 

Gedenk op dit moment Mijn heilig lijden. 

Zij die zich bewust zijn van de wereldwijde situatie, staan ​​niet onverschillig tegenover wat er gebeurt met hun broeders en zusters die op dit moment in groot gevaar verkeren. Zij staan ​​er niet onverschillig tegenover omdat deze situatie wereldwijd is en de hele mensheid zal treffen. 

Weinig van Mijn kinderen zetten zich in om te leven volgens Mijn wil, te werken en te handelen zoals Mijn wil voorschrijft... 

De mensheid verkeert in gevaar, in groot gevaar. Het ontbreekt haar aan de essentiële levensbehoeften. De gevolgen zullen catastrofaal zijn als de leiders van grote naties onverminderd doorgaan. Deze fatale situatie neemt toe totdat ze onbeheersbaar wordt. De dood loert. 

Valse vredesakkoorden nemen aan beide zijden toe, maar deze maken zichzelf ongeldig totdat de situatie onbeheersbaar wordt. Overal vloeit bloed. 

Tijdens deze heilige dagen vraag Ik Mijn volk om te blijven bidden vanuit het hart. Wanneer er bewust gebeden wordt, verspreidt het zich over de hele schepping en bereikt het mijn kinderen die Mij niet kennen of van Mij zijn afgedwaald en Mijn Moeder verachten en haar verwerpen. 

Ieder van jullie heeft de verantwoordelijkheid om mijn Koninkrijk uit te breiden. Dit moment is cruciaal. Bedenk dat gebed wonderbaarlijk is, meer nog dan je denkt. 

Wanneer de mensheid Mijn verzoeken negeert, grijp Ik in en daalt Mijn hand neer. 

Je moet begrijpen dat het lijden van Mijn Passie de aarde kan bereiken als de mensheid door goddeloosheid overtreedt. 

Het is de verantwoordelijkheid van ieder van Mijn kinderen om te voldoen aan wat Ik hieronder aan jullie vraag:

Ik roep jullie op om voor de hele mensheid te bidden.

Ik roep jullie op om gevoelige mensen te zijn.

Ik roep jullie op om actief te blijven in gebed.

Ik roep jullie op om te mediteren en te vasten, zij die daartoe in staat zijn gezien hun gezondheid. 

Het is tijd voor Mijn volk om te bidden en boete te doen voor hen die Mij niet liefhebben, respecteren of in Mij geloven (1). 

Ze wagen zich in gevaar, en zelfs als ze vredesverdragen sluiten, zijn die niet van blijvende aard. Deze situatie begint met olie en gaat verder met water. 

Wees je ervan bewust dat wat er gebeurt niet Mijn wil is, maar de belangen van hen die chaos beramen om zich aan de mensheid voor te doen als een redder (2). 

Wees standvastig in dit moment, bekeer je, bekeer je, voed jezelf geestelijk (3). 

Mijn Huis blijft open en verwelkomt Mijn kinderen, die Mij met berouw aanschouwen en ernaar verlangen terug te keren. Moeders, bid voor jullie kinderen, voor hen die Mij niet aanvaarden. Ik hoor jullie, en Mijn Engelen staan ​​jullie op aarde bij om jullie te beschermen. 

Ik wil niet dat angst jullie tot wanhoop drijft. Jullie weten dat Mijn liefde voor elk van Mijn kinderen oneindig is, en Ik bescherm jullie samen met Mijn Moeder. 

Bid, offer en vertrouw zonder vrees, maar vol vertrouwen op Mijn Wil. 

Ik houd van jullie, Mijn kinderen, Ik houd van jullie. 

Jullie Jezus

3 X WEES GEGROET ONBEVLEKTE MARIA, ZONDER ZONDE ONTVANGEN

Luz de Maria:

Broeders en zusters in Christus:

Laten we in deze Heilige Week de eenheid bewaren en, zoals onze Koning en Heer Jezus Christus ons opdraagt, bidden voor één gemeenschappelijke zaak: vrede in de wereld.

Wanneer iets gebeurt waarvoor gebed nodig is, laten we bidden…

Wanneer iets wordt aangekondigd als een goddelijk decreet, laten we bidden dat de goddelijke barmhartigheid oneindig en onuitputtelijk is.

Laten we vertrouwen hebben in de bescherming van de Hemel in het licht van de huidige gebeurtenissen en natuurrampen, laten we uitroepen: “Abba, Vader”; laten we tot onze Heilige Moeder roepen: “Wees gegroet Maria, vol van genade.”

Laten we bidden tot de Heilige Aartsengelen en tot onze Beschermengelen. Laten we bidden, broeders en zusters, laten we bidden.

Laten we niet vergeten dat de Heer ons van tevoren heeft gewaarschuwd voor alles wat er zal gebeuren:

20/8/2010 Jezus: Mijn schepping is verminkt door de mensheid. Ze worstelt om te overleven te midden van haar doodsstrijd. Mijn volk zal fel strijden: eerst voor olie, dan voor waterbronnen.

26/5/2018 Jezus: Bid, kinderen, de Verenigde Staten zal er alleen voor staan. Haar bondgenoten zullen haar in de steek laten.

Amen.

25/3 Boodschap van OLVrouw, Koningin van de Vrede aan Marija in Medjugorje

Lieve kinderen! Het gif van zelfzucht en haat beheerst de harten van mensen, en daarom kennen jullie geen vrede.

Ik roep jullie op, Mijn lieve kinderen: Wees liefde en Mijn uitgestrekte handen voor iedereen die jullie ontmoeten.

Bid nederig voor vrede en werk aan verzoening tussen mensen, zodat ieder mens op aarde voorspoedig mag zijn.

Dank jullie wel dat jullie gehoor geven aan Mijn oproep.

29/3 VERENIG JE IN AFWACHTING VAN VREUGDE! - Angelica

Maria: Kinderen, volkeren der aarde, verenig je in afwachting van vreugde! Kinderen, deze tijd is genade op genade voor de hele aarde; wacht met je hart in je handen, verenig je en, ik herhaal, verdrijf alle wrok, wis die uit, kijk elkaar met liefde en genegenheid in de ogen. Vorm een ​​grote kring, neem elkaar bij de hand en vouw je handen samen, voel de warmte van je handen.

Bid en blijf dicht bij deze Moeder! Jullie zullen zien, kinderen, de hele aarde zal verlicht worden door een hemels Licht; het is het Licht van genade, het is het Licht van verlossing.

Kom op, Mijn kinderen, heb elkaar lief zoals God jullie liefheeft; wees niet oppervlakkig, en als jullie iets tegen elkaar willen zeggen, zeg het dan, maar zonder wrok – alles moet wegglijden en verdwijnen. Bedenk dat jullie in deze tijd allen dicht bij het Allerheiligste Hart van Jezus zullen zijn, en jullie zullen voelen hoe jullie harten van liefde zijn ontvlamd. Houd altijd je ogen open voor je broeders en zusters die minder hebben dan jullie, en bedenk dat naastenliefde in deze tijd nog belangrijker is; het is vernieuwend voor jullie allen.

Doe dit in de Naam van jullie Heer Jezus Christus, die Zijn leven voor jullie zal geven, zodat jullie ziel voor eeuwig mag leven. Richt je op alles wat Jezus zal lijden zonder ooit te klagen; kijk naar het kruis – het is jullie voorbeeld. Aan dat kruis is liefde, vreugde, vrede, naastenliefde en verlossing.

PRIJS DE VADER, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST

Ik geef jullie Mijn Heilige Zegen en dank jullie dat jullie naar Mij luisteren.

BID, BID, BID!

Jezus: IK ZEGEN JULLIE IN MIJN DRIE-EENHEID, DIE BESTAAT UIT DE VADER, IK, DE ZOON EN DE HEILIGE GEEST! AMEN.

Moge Mijn zegen overvloedig, stralend en heiligend neerdalen op alle volken der aarde, zodat zij mogen begrijpen hoeveel genade deze tijd met zich meebrengt, zodat zij mogen begrijpen dat dit de tijd is om een ​​einde te maken aan de conflicten op aarde.

Zie, er is niet veel tijd meer over tot Mijn komst, en voorwaar, Ik zeg je dat er geen conflicten meer zullen zijn, want Ik zal het niet toestaan. Ik zal hier nu niet verder op ingaan; Ik vraag alle volken om dicht bij Mij en Mijn Moeder te blijven door vurig gebed, en te wachten – te wachten op Mijn terugkeer naar het Huis van de Vader, en je zult leven voor eeuwig.

Ik zegen je in Mijn Drie-eenheid, die bestaat uit de Vader, Mij de Zoon en de Heilige Geest! Amen.

31/3 OLVrouw, Koningin van de Vrede: Mijn lieve kinderen, wees bemoedigd en getuig van de liefde van Mijn Jezus met je eigen leven. Hij heeft Zich voor jullie en voor jullie redding geofferd. Leef niet los van Hem, maar geef het beste van jezelf in de missie die je is toevertrouwd. De mensheid heeft zich afgewend van de Schepper en bewandelt de paden van zelfvernietiging die mensen met hun eigen handen hebben bewerkt. Bekeer je, zodat je groot kunt zijn in het geloof. Vergeet niet: bekering is de eerste stap die je moet zetten op weg naar heiligheid.

Luister naar Mijn oproepen en leef gericht op Hemelse dingen. Er zullen dagen komen dat mensen de schatten van God zullen zoeken en ze niet zullen vinden. Er zal grote vervolging zijn tegen geloofsmensen. Het zaad van het kwaad zal zich over de hele aarde verspreiden en Mijn arme kinderen zullen de bittere beker van het lijden drinken. Bid. Zoek kracht in de woorden van Mijn Jezus en in de Eucharistie. Jullie overwinning is in de Heer. Ga heen zonder vrees!

Jezus wordt in het graf gelegd

De mannen plaatsten nu het heilig lichaam op de draagbaar. Zij bedekten het lichaam met een bruin kleed enschoven door de baar aan weerskanten een lange draagboom. Dit herinnerde mij levendig aan de Ark van het Verbond. Nikodemus en Jozef gingen als dragers voorop; zij hadden de voorste uiteinden van de stangen op hun schouders. Als achterste dragers volgden Abenadar en Joannes. Daarna kwam de H. Maagd, Maria Heli haar oudste zuster, Maria Magdalena en Maria van Kleofas, gevolgd door de groep overige vrouwen die op enige afstand waren blijven zitten, nl. Veronika, Joanna Chusa, Maria Markus, Salome Zebedei, Maria Salome en Salome van Jeruzalem; Suzanna en een te Jeruzalem opgevoede dochter van een broer van de H. Jozef met name Anna.

De stoet werd gesloten door Kassius en de bekeerde soldaten. De andere vrouwen, zoals Maroni van Naïm, Dina de Samaritaanse en Maria de Sufanitische bevonden zich op dit ogenblik te Betanië bij Marta en Lazarus. Twee soldaten gingen voorop met vlammende toortsen, want in de grafspelonk hadden zij licht van doen. Terwijl zij met gedempte stem op een weemoedige toon psalmen zongen, trokken zij door het kleine dal naar de graftuin en op dit ogenblik zag ik op de hoogte aan gene zijde van het dal Jakobus de Meerdere, broer van Joannes. Hij sloeg de lijkstoet gade en trok zich dan terug om het te gaan vertellen aan de andere leerlingen die zich in de spelonken verborgen hielden. Toen de stoet bij de ingang van de tuin gekomen was, zag ik hem een ogenblik stilstaan. Men opende de tuin door enige dwarsstaken uit hun pin te heffen en men bediende zich van dezelfde staken om de steen, die voor de afsluiting van de deur der grafcel bestemd was in de grot (voorkamer) te wentelen.

De bedienden van Nikodemus hadden de rotsspelonk die nieuw en nog maar pas uitgehouwen was, gereinigd. Van binnen was ze zeer sierlijk en rondom hadden de wanden bovenaan een mooi gebeitelde sierband of fries. De lijkbank was aan het hoofdeinde iets breder dan aan het voeteinde en het bovenvlak was uitgediept in de vorm van een in doeken gewikkeld lichaam. De H. Vrouwen hadden zich intussen op een bank tegenover de ingang van de grafspelonk neergezet. Vervolgens daalden de 4 mannen met het lichaam van de Heer in de grafspelonk af, zetten het daarin neer, vulden nog wat meer de uitdieping van de lijkbank met welriekende kruiden op, spreidden er daarna een breed laken over uit en legden er het heilig lichaam op.

Het onder gelegd laken hing over de lijkbank neer. Nu bewezen zij nog hun eerbied aan het heilig lichaam; zij betuigden hun liefde met tranen en omarmingen en zij traden uit de grot. Maar nu kwam Maria er binnen en ging aan het hoofdeinde op de grafbank zitten. Zij boog zich wenend over het lichaam van haar goddelijke Zoon heen, en toen zij weggegaan was, trad Maria Magdalena de grafspelonk binnen. Zij had in de tuin twijgjes en bloemen afgebroken, die zij nu over Jezus’ lichaam uitstrooide; zij wrong zich de handen en onder het storten van overvloedige tranen omhelsde zij jammerend de voeten van Jezus; maar toen de mannen haar van buiten zeiden dat zij het graf wilden sluiten, keerde zij naar de vrouwen op de zitbank terug. De mannen sloten de dubbele graf deur. Deze was van een bruinachtig metaal, waarschijnlijk van koper of brons en er kwam een horizontale en een loodrechte staaf ervoor, zodat beide samen de vorm van een kruis vertoonden.

De grote steen bestemd om het graf te sluiten lag nog vóór de ingang van de grot en had ongeveer de vorm van een sarcofaag. Die steen was zo groot dat een volwassen man erop uitgestrekt kon neerliggen; hij was zeer zwaar en werd nu met behulp van de hefbomen, die men bij de ingang van de tuin uit de palen had geheven, in de voorkamer tegen de dichtgemaakte deur van de grafcel gewenteld. Alle werkzaamheden in de grot had men verricht bij toortslicht, aangezien het binnen donker was. Gedurende de graflegging zag ik in de nabijheid van de tuin en van de Kalvarieberg meerdere mannen die angstig en treurig heen en weer dwaalden. Ik vermoed dat het leerlingen waren, die op het bericht van Abenadar uit de bergspelonken door het dal naar hier gekomen waren om zich van de feiten te overtuigen, waarna zij zich weer terugtrokken.

Repost 28-05-2017 – Voor zielen die zich ontmoedigd voelen in hun poging Gods wil te doen

God de Vader . Voor zielen die ontmoedigd raken in hun pogingen Gods wil te doen.

Mijn Florecita,

Laten we schrijven voor Mijn arme kleine kinderen die lijden onder de kwelling dat ze Mijn wil willen doen, maar zichzelf zo arm en onbekwaam voelen om dat te doen, en die het gevoel hebben dat ze Mij teleurstellen.

Mijn lieve kinderen, neem deze woorden ter harte die uit Mijn vaderhart komen. Ja, Ik ben het, jullie Vader. Jullie Abba, die jullie liefheeft en blij is met jullie verlangen om Mij lief te hebben.

Kom en leg je hoofdje op Mijn Hart, en rust daar uit; en laat met elke hartslag van Mijn Hart Mijn Vrede en de zekerheid dat Ik je begrijp in je komen.

Ik zie jullie als kleine kinderen en ontvang jullie als zodanig, blij dat Mijn kinderen Mij willen liefhebben, Mij willen kennen en Mij willen gehoorzamen.

Ik ben de geduldige Vader die niet van je verwacht dat je Mij alles meteen geeft.

Zie hoe ik alles in de natuur heb gedaan, zelfs jouw eigen vorming in de baarmoeder van je moeder – elk deel van jou wordt beetje bij beetje gevormd – in het begin had je niet buiten de baarmoeder van je moeder kunnen overleven, omdat je longen nog niet gevormd waren.

Zie hoe een boom niet meteen vruchten draagt, maar dat er verschillende seizoenen en cycli voorbijgaan voordat de bloemen en vruchten verschijnen.

Ik doe hetzelfde in jullie geest, lieve kinderen. Beetje bij beetje. [glimlach] Geduld. [glimlach]

Laat Mijn woorden en Mijn glimlach als een verfrissende douche in jullie gedachten en harten neerdalen. Drink van Mijn liefde, lieve kinderen.

Onthoud en houd altijd voor ogen dat voor Mij het simpele verlangen om Mij lief te hebben, Mij te gehoorzamen en naar Mij te luisteren, al een begin is. Ik zeg je dit om je aan te moedigen. [glimlach]

Ten tweede, onthoud dat ik het begrijp . Ik weet het, ik zie je inspanningen en die zijn genoeg voor mij, ze troosten mij.

Ten derde, bedenk dat je zonder Mij niets kunt doen – Ik ben het Die je in staat stelt lief te hebben en te gehoorzamen. Heiligheid – de vervulling van Mijn wil – is niets anders dan Mij in je laten werken. Het gaat er niet om wat je voor Mij kunt doen, of om Mij te behagen, maar veeleer om jezelf aan Mij over te geven en Mij in je te laten werken.

Het is Mij te ontvangen en in Mij te geloven.

Ik zie jullie worstelingen, jullie kwellingen. Ik negeer ze niet, lieve kinderen. En ik wil jullie helpen, jullie troosten. Offer Mij jullie pijn voor al diegenen die Mij niet willen kennen, Mij niet willen liefhebben of Mij niet willen gehoorzamen.

Ik neem dit lijden en gebruik het, kinderen, ook om jullie te zuiveren van elk spoor van trots dat in jullie verborgen zou kunnen zitten – zonder dat jullie het beseffen – en dat jullie die gevoelens van verdriet, nutteloosheid en "ik kan niets" bezorgt, die voortkomen uit een verlangen om alles zelf te doen.

Jullie kunnen niet op jezelf vertrouwen en niets zelfstandig doen, kinderen, [glimlach] probeer het niet. [glimlach] Het zal jullie alleen maar verdriet en teleurstelling brengen, en uiteindelijk zullen jullie Mij verlaten en zeggen dat Ik een strenge God ben, die te veel van Zijn kinderen eist. Een God die niet begrijpt.

Nee, kinderen, kijk niet langer naar jezelf, maar naar Mij. Kijk naar Mijn gezicht vol vreugde wanneer Ik jullie zie komen om even bij Mij door te brengen; of wanneer Ik zie dat jullie je best doen om Mij te behagen; wanneer Ik jullie naar Mij zie glimlachen.

Lach naar Mij, kinderen. [glimlach] Ik hou van jullie, Ik ben jullie Vader en jullie zijn Mijn kleine kinderen .

Je vraagt ​​je dan af: waarom vraagt ​​Hij zoveel van ons – dat we dit en dat en dat moeten doen; dat we zus en zo moeten zijn; dat we volmaakt moeten zijn zoals Hij – als dit alles voor ons onmogelijk is?

Ja, mijn Jezus heeft gezegd: “Wees volmaakt zoals uw Vader in de hemel volmaakt is.” (1)

Wat betekent het om 'volmaakt' te zijn? Het betekent de volheid van iets bezitten, de heelheid van iets. En in Mijn geval, kinderen, waaruit bestaat deze volmaaktheid, wat is dit 'iets' waarin Ik volmaakt ben en waarin Ik jullie vraag Mij na te volgen?

[glimlach] Mijn volmaaktheid, kinderen, is de volmaaktheid van de Liefde, de volheid van de Liefde.

Ik ben de bron en de wortel van de liefde. In Mij is alle liefde aanwezig. En wanneer Ik je vraag om volmaakt te zijn zoals Ik ben, is dat een uitnodiging om deze liefde te ontvangen en om deze liefde volledig in je te laten groeien. Zodat ook jij – ieder van Mijn kinderen – deze volheid van liefde in je hebt.

En wat is deze volheid van liefde?

Ik ben het in jou. (2)

30-05-2017 Mijn lieve Florecita, mijn kleine dochter, laten we verdergaan.

Je schrijft hier het vers uit de psalm op dat ik je een paar avonden geleden liet lezen, toen je willekeurig de psalmenbundel opensloeg.

(Voordat Hij ging slapen, had Hij me gevraagd om de Psalmenbundel willekeurig open te slaan en het derde vers op de linkerpagina te lezen.)

Psalm 118(119):32 “Ik loop op de weg van Uw geboden, omdat U mijn hart verruimt!”

Mijn kinderen, in dit eenvoudige vers schuilt een groot geheim; een geheim dat op zoveel plaatsen in Mijn Heilige Schrift wordt herhaald, Mijn Wil in woorden is gegeven zodat jullie het kunnen begrijpen.

Dit geheim, lieve kinderen, is het geheim van volmaaktheid, het geheim van het doen van Mijn Wil: het kunnen ‘rennen’ langs de weg van Mijn Geboden. Met andere woorden, het vervullen ervan, het snel voortschrijden op de Weg van Mijn Wil, wordt bereikt – hoe? [glimlach] Door Mij je hart te laten ‘verruimen’.

Hoe verruimt het hart zich, wat betekent dit?

Het betekent dat je Mij je wil geeft en Mij toestaat Mijn werk in jou te volbrengen.

Het betekent dat je Mij je hart geeft, zodat Ik er alles in kan leggen wat nodig is om vooruit te komen op Mijn wegen – het betekent dat je de deur voor Mij opent, zodat de stroom van Liefde uit Mijn Hart het jouwe binnenstroomt en je meevoert op Mijn wegen, steeds sneller, naarmate je je meer en meer onderdompelt in Mijn Liefde en je je overgeeft aan Mijn Werking in jou.

Ik ben het Die jullie in staat stelt Mij te volgen. Ik ben het Die jullie hart steeds groter maakt, zodat jullie kunnen doen wat Ik van jullie vraag; Ik ben het Die – door Mijn Liefde in jullie te plaatsen, en door jullie medewerking door haar te ontvangen – jullie werkelijk tot Mijn kinderen maak – MIJN KINDEREN, door Mijn Wil, door het Bloed van Mijn Jezus, de tranen van Mijn Maria en jullie eigen wil.

Als je Mijn wegen wilt bewandelen, wat niets anders inhoudt dan steeds dichter tot Ons te komen en onze verbondenheid steeds hechter te maken, dan moet je Mij in je laten werken – je eigen criteria en gedachten opzij zetten en Mij Mijn wil aan je laten zien.

Ik herinner u aan de woorden van mijn Jezus:

“Als u niet wordt zoals kleine kinderen,
kunt u het Koninkrijk der Hemelen niet binnengaan.“ (3)

“Blijf in Mij. Wie in Mij blijft en Ik in hem,
die zal veel vrucht dragen.“ (4)

Kinderen, het leven van de geest is eenvoudig, maar het is door duizenden en duizenden menselijke criteria, die niet van Mij zijn, op menselijke wijze gecompliceerd gemaakt.

Wat is het leven van de geest?

Mij ​​te ontvangen. In Mij te geloven. Mij lief te hebben.

Om Mijn kinderen te zijn . Om Mij jullie Vader, jullie Abba te laten zijn.

Mijn kinderen, dit is wat Ik in wezen vraag, dit is het verlangen van Mijn Hart dat Ik jullie seconde na seconde, eeuw na eeuw, op alle mogelijke manieren heb proberen duidelijk te maken: “Ik ben jullie Vader en jullie zijn Mijn kinderen. Ik houd zoveel van jullie dat Ik ALLES geef om jullie voor altijd bij Mij te hebben. Geloof Mij. Houd van Mij. Laat Mij jullie in Mijn armen nemen langs de wegen van Mijn Liefde en Mijn Wil. Wees Mijn kleintjes, en jullie zullen de diepte van Mijn tederheid en Mijn Liefde kennen.”

Dit, kinderen, is wat onophoudelijk uit Mijn Vaderlijk Hart voortkomt. Dit is de voortdurende roep die Ik tot jullie harten richt. Alles wat Ik vraag, alles wat Ik toesta, alles wat Ik doe en zeg, draagt ​​dit zegel van Liefde. ALLES.

Het is genoeg om dit verlangen uit Mijn Hart te ontvangen als een kostbaar juweel in u, en Ik zal de rest doen – Wij zullen komen, kleintjes, om in u te wonen – De hele God, uw Vader, Die uit liefde komt om te ‘wonen’, dat wil zeggen, om volledig met u te leven.

Kinderen, jullie kunnen in werkelijkheid niet begrijpen wat dit betekent, maar jullie kunnen het wel in geloof ontvangen.

En het is Mijn aanwezigheid in jullie die jullie alles geeft wat nodig is om Mij te laten handelen.

Geef Mij uw wil, uw geloof, uw vertrouwen en uw overgave. Heb Mij lief als kinderen, en Ik zal de rest doen, en u zult zien en u zult de vrijheid ervaren van de kleine vogels die vliegen en zich laten meevoeren door de luchtstromen in de oneindigheid van de hemel.

Ik wil hetzelfde met jullie doen: jullie vleugels geven van geloof en vertrouwen in Mijn Vaderlijke Liefde, zodat jullie kunnen vliegen en Mij jullie kunnen laten dragen in de oneindigheid van Mijn Liefde en Mijn Plannen.

Kinderen, laat Mij jullie hart vergroten.

Jullie vragen je misschien af, lieve kinderen, waarom vraag ik dan om zoveel dingen: gebeden, novenen, offers, onthoudingen, enzovoort, enzovoort, enzovoort.

Kinderen, er zijn er maar weinigen die het geloof en vertrouwen hebben om zich als kinderen aan Mij over te geven en Mij te laten zorgen voor hun 'heiliging', voor hun verbondenheid met Mij.

Er bestaat de misvatting dat heiligheid afhangt van je daden, van je wil. (5) Kinderen, het hangt vooral af van Mijn Wil en van Mijn handelen in jullie.

Jullie denken dat jullie Mij behagen door je ‘spiritueel te voelen’, door aan verschillende eisen te voldoen, en jullie vergeten dat wat een Vader bovenal van Zijn kinderen verlangt, hun liefde en vertrouwen is.

Kinderen, in Mijn verschillende verschijningen en boodschappen door de tijd heen heb Ik gebeden, novenen, beloften, enz. gegeven om jullie een leidraad te geven, een idee van Mijn liefde – als jullie Mij als kinderen niet kunnen geloven, zouden jullie in ieder geval deze gebeden kunnen zeggen, en Ik zou jullie gehoorzaamheid voor jullie eigen bestwil op prijs stellen. (6)

Bekijk, overdenk en mediteer over deze gebeden – wat schuilt er achter al deze gebeden? MIJN LIEFDE.

Gelukkig is de ziel die mijn liefde, zo eenvoudig en vol, in mijn werken en woorden kan herkennen en ze zo met de eenvoud van een kind kan ontvangen.

Deze zielen kan Ik in Mijn armen sluiten en tegen Mijn Hart drukken, en hen naar de vereniging met Mij leiden.

Kom tot Mij in eenvoud, met kinderlijke liefde, wetende dat Ik je zwakheden begrijp, hoe nutteloos je je ook voelt.

Ik zie jullie liefde – de rest is bijzaak, kinderen. Ik heb jullie liefde en jullie wil nodig. De rest doe ik in jullie. De rest komt voort uit onze aanwezigheid in jullie.

Kinderen, alles draait om de verbondenheid met Mij in alles en voor altijd.

Dit is het doel van alles: de vereniging van Liefde met Mij voor eeuwig. (7)

Laat Mij je naar deze vereniging leiden. Alleen Ik kan dit in jou bewerkstelligen. Alleen Ik. Geef Mij je wil en heb Mij lief.

Dit is wat ik vraag . Nu en altijd.

Ik zegen jullie, kinderen van Mijn Liefde.

Kom naar je Abba die zoveel van je houdt en op je wacht.

Voetnoten

(1) Ref. Mt 5:48.

(2) Ref. Jn 17.

(3) Ref. Mt 18:3.

(4) Ref. Mt. 15:4-5.

(5) Ik begrijp dit niet zo dat onze wil overbodig is, maar dat de beste manier waarop onze wil kan samenwerken met de Wil van de Vader, met Zijn Genade, juist is door onze wil aan Hem over te geven. Net zoals onze Heilige Moeder zei: “ Laat het Mij geschieden naar uw woord.” (Lk. 1:38) De grootst mogelijke “Vrucht” van de Wil van de Vader – Jezus in menselijke gedaante – is niet ontstaan ​​doordat onze Heilige Moeder iets menselijks heeft gedaan om dit te bewerkstelligen, maar juist door zich volledig over te geven aan de Wil van de Vader. Dit is de betekenis waarin de Vader zegt: “…het hangt vooral af van Mijn Wil, van Mijn Handeling.”

(6) Dit betekent niet dat zulke gebeden, devoties of praktijken onnodig of irrelevant zijn. Nee. Als de Vader ze ons geeft, als Hij ze in Zijn Wijsheid en Liefde naar ons zendt, erom vraagt, is dat omdat Hij weet dat we ze nodig hebben, dat het goede dingen zijn, nuttig voor onze ziel, en dat we ze daarom met dankbaarheid en liefde moeten ontvangen. Hij probeert ons te laten zien dat Zijn Liefde zo eenvoudig is, en dat ons vertrouwen en kinderlijk geloof voldoende zijn om Zijn Liefde ten volle te ontvangen. Alle gebeden, devoties en praktijken zijn hulpmiddelen; hun doel is ons tot eenwording met God te leiden, daarom zijn er zoveel en zo'n grote verscheidenheid. Maar de Heer kan ons tot deze eenwording met Hem leiden door middel van overgave, kinderlijk geloof en vertrouwen, zoals Hij deed met de heilige Theresia van Lisieux.

(7) „Wees niet bevreesd, kleine kudde, want het heeft uw Vader behaagd u het koninkrijk te geven.” (Lk 12:32)

28/3 Boodschap van Jezus aan Gisella Cardia

Broeders, wees niet zoals de schriftgeleerden en Farizeeën, die verdeeld waren, ook al beweerden ze verenigd te zijn. Jullie, discipelen van Christus, wees werkelijk verenigd, één voor elkaar, verenigd in liefde, en laat het doel van jullie eenheid de verovering van Mijn Koninkrijk zijn.

Bedenk dat een verdeeld koninkrijk geen koninkrijk meer is en niet kan bestaan. Wees daarom verenigd in liefde voor Mij en voor Mijn leer. Allen voor één, één voor allen.

Wie heeft, geef nederig. Wie niet heeft, aanvaard nederig zijn behoeften en leg ze nederig voor aan zijn broeders, wetende dat ze er zijn. En laten de broeders liefdevol luisteren naar de behoeften van hun broeders, terwijl ze zich werkelijk zo voelen.

Bedenk dat er een beloning is voor wie barmhartigheid toont, zelfs met maar een slokje water. Als hij het koud heeft, kleed hem dan; als hij honger heeft, geef hem dan te eten; Geef hem te drinken als hij dorst heeft.

Bedenk dat geven beter is dan ontvangen. De Mensenzoon werd de plaats en het voedsel ontzegd die aan waakhonden werden gegeven. Moge de rijke man de vrijgevigheid vinden om van zijn rijkdom te geven.

Het gehate geld, dat door Satan wordt ingegeven, de oorzaak van de ondergang van de wereld, verandert, indien uit liefde gegeven, in een onsterfelijke en hemelse edelsteen.

Bekleed je met je deugden. Mogen ze groot zijn, maar alleen God kent ze.

Wees niet zoals de Farizeeën, die graag bewonderd worden om hun elegante kleding, die regels opleggen die ze zelf niet naleven. Er is maar één Meester: Christus.

Overweging:

In deze betoverende boodschap keert Jezus terug om ons te onderwijzen over de thema's van de Veertigdagentijd. Vandaag herinnert hij ons aan het belang van naastenliefde: geven is belangrijker dan ontvangen; het brengt grotere vreugde. Maar omgekeerd moeten mensen in nood zich niet schamen om hulp te vragen.

Jezus wil dat we ons gedragen zoals de eerste christenen (beschreven in de Handelingen der Apostelen): één van hart en ziel zijn, onze bezittingen delen en voorzien in de behoeften van de minderbedeelden.

Laten we daarom niet vergeten barmhartigheid te tonen aan degenen die in nood verkeren, maar zonder er openlijk over te praten. In het geheim zal God het zien en ons belonen. 

30/3 Boodschap van Maria, Koningin van de Rozenkrans aan Gisella Cardia

O Mijn dochter, al het verdriet van de gelovige en al het verdriet van de Moeder zijn samengesmolten tot één enkel verdriet.

Ik heb gezien: niet Jezus dood in jullie harten – Hij sterft niet – maar jullie harten dood voor Hem. De mens die niet wil leven, die niet wil opstaan.

Mijn dochter, het is de zonde die met de grootste onverschilligheid wordt begaan, en niet alleen door grote zondaars, maar ook door velen die zich voordoen en geloven dat ze trouw zijn aan Mijn Zoon. Hij heeft hen ‘de Farizeeën van nu’ genoemd; je kunt hen herkennen aan hun werken. Contact met Mijn Zoon maakt hen niet beter; integendeel, hun leven is de ontkenning van de Liefde en dus van God. Zij zijn dood – zo niet voor de Genade, dan wel voor de vruchten ervan; zij hebben geen levenskracht. Jezus kan niet in hen werken, omdat er geen respons van hun kant is. Zij dragen slechts de naam christen.

Ontheiligde tempels, geprofeteerd door de verrotting van alle ondeugden, waarin de Naam – alleen de Naam – van Christus blijft zoals die eens in het graf lag.

De Eucharistie ontheiligd! Weinigen nemen het moment van de Eucharistie ernstig, en zij die geloven en zich ervoor neerbuigen, worden bespot. Het houdt niet op, nee. De zwaarden zijn altijd in Mijn Hart, omdat de mens het steeds weer zijn zeven smarten schenkt. Wanneer je tot Mij bidt, de Moeder van Smarten, overdenk dan deze woorden van Mij. Ik ben de nieuwe Eva. U – offer je lijden voor al je broeders en zusters; breng ze tot God en tot Mij.

Nu zegen Ik jullie in de Naam van de Vader, en van de Zoon, en van de Heilige Geest.

Overweging:

OLVrouw lijdt hevig, zoals Jezus lijdt, en samen met Hem.

Zij lijdt onder de pijnen die haar nog steeds worden toegebracht door allen die zichzelf christenen noemen, maar in werkelijkheid innerlijk dood zijn; door hen die de zin van het leven verloren hebben, die zich hebben overgegeven aan ondeugd, wanhoop, depressie en onverschilligheid. Daarom kan Jezus geen wonderen in hen verrichten, omdat hun harten gesloten zijn.

Onze Lieve Vrouw, die hulpeloos getuige was van de kwellingen van Haar Zoon, de aangrijpende momenten van Zijn kruisiging en dood, herbeleeft die lijden telkens wanneer iemand van ons de Eucharistie nadert zonder de gepaste eerbied.

Door de ongehoorzaamheid van Eva is de zonde in de mens en in de wereld gekomen; Maria noemt Zichzelf echter de nieuwe Eva, omdat wij door haar gehoorzaamheid aan God de verlossing hebben ontvangen – dat wil zeggen, de gave van haar Zoon Jezus.

Laten we over haar smarten nadenken.

Aardbeving – Doden verschijnen in Jeruzalem

Toen Jezus met een luide kreet zijn geest aan zijn hemelse Vader teruggaf, zag ik zijn ziel als een lichtgestalte bij het kruis in de grond neervaren en met haar ook een schitterende groep engelen afdalen en onder hen bemerkte ik de aartsengel Gabriël. Ik zag door deze engelen een grote menigte boze geesten van de aarde naar de afgrond neergedreven worden. Jezus zond uit het voorgeborchte vele zielen in hun lichamen op aarde terug om de onboetvaardigen schrik in te boezemen, te vermanen en voor Hem te getuigen. De aardschok bij Jezus’ dood, die de Kalvarierots deed barsten, veroorzaakte in de wereld veel instortingen en verzakkingen, vooral echter in Palestina en in Jeruzalem. Nauwelijks was met het ophouden van de duisternis de rust en de orde in de stad en de tempel teruggekeerd en waren de Joden weer op adem gekomen, of de aardbeving, het gekraak en gedruis van instortingen op vele plaatsen verwekte overal een nog groter en algemener ontsteltenis.

Maar de schrik steeg ten top, toen de mensen, die in wanorde en jammerend wegvluchtend op hun weg hier en daar doden ontmoetten, die uit hun graf opgestaan door de straten zweefden en hen met een schorre, holle stem vermaanden. Nauwelijks hadden de hogepriesters in de tempel de slachting van het paaslam, die wegens de schrik voor de duisternis even stopgezet was, weer doen hervatten en waanden zij zich reeds met de terugkeer van het licht overwinnaars, of opeens beefde de aarde en hoorde men een zwaar dof gedruis; het kraken van vallende muren met daartussen het scheuren van het voorhangsel van de tempel wekte een ogenblik een stomme, doodstille angst onder de enorme volksmenigte. Weldra werd hier en daar de stilte door angstgeroep en weegeschrei verbroken.

De 2 grote zuilen van de ingang van het Heilige van de tempel, waartussen een prachtig voorhangsel hing, weken uit elkaar; het gordijn scheurde in zijn lengte van boven naar beneden zodat het, zich openend, naar beide zijden neerviel. Dit voorhangsel was rood, blauw, wit en geel. Er waren vele hemelsferen op afgebeeld en ook figuren, zoals de koperen slang. Men kon nu in het Heilige zien. Bij het altaar verscheen onder meer Jeremias en hij sprak dreigende woorden; hij verklaarde dat het tijdperk van het oude offer afgesloten en dat van het nieuwe offer ingeluid was. Er ontstond ook nog een ander groot gedruis: de deuren van de tempel sprongen open en er weerklonk een stem die riep: “Laten wij uit deze plaats weggaan!”.

Hierop zag ik engelen uit de tempel wegzweven. Nikodemus, Jozef van Arimatea en vele anderen namen nu ook afscheid van de tempel en verlieten hem (zoals vroeger reeds het Sanhedrin). Annas, was nu als waanzinnig van angst en vluchtte in de tempel. Kaïfas, hoewel in de grond niet minder beangstigd, had zulk een hoogmoedige, hardnekkige, onverzettelijke duivel in zich, dat hij zijn ontsteltenis niet liet merken. Bij het paleis van Pilatus brak de steen en zakte de plaats waarop Jezus stond, toen Hij door de landvoogd met de woorden ‘Ecce Homo’ aan het volk voorgesteld werd. De verwarde Pilatus was radeloos van schrik en zonder kracht om de toestand te beheersen en een bestuursdaad te stellen. Bij de aardbeving schudde zijn paleis, de grond scheen onder zijn voeten weg te schuiven en te zinken.

De doden die tot op de voorplaats van zijn paleis kwamen, slingerden hem verwijten naar het hoofd wegens zijn onrechtvaardig vonnis dat hij velde in strijd met zijn eigen overtuiging. Ook Herodes was in zijn paleis onzinnig van schrik en hield alle toegangen zorgvuldig gesloten. Niet minder dan 100 doden en wel uit alle tijdperken waren te Jeruzalem en in de omstreken uit hun ingestorte graven met hun lichamen opgestaan. Op de hoeken waar zijwegen begonnen en waar men met bazuingeschal Jezus’ doodvonnis had afgekondigd, hielden zij een ogenblik stil, verheerlijkten zij Jezus om zijn dood en riepen zij: “Wee over zijn moordenaars!” Het volk luisterde van ver toe naar hun boodschap, sidderde van angst en sloeg op de vlucht. Ongeveer om 4 uur keerden de lijken naar hun graven terug.

Pilatus vertrouwt Jezus’ lichaam aan Jozef van Arimatea toe

Nauwelijks was de rust na zovele vreeswekkende voorvallen in de heilige stad enigszins teruggekeerd, of men bestormde de ontstelde Pilatus van alle zijden met berichten over het gebeurde. Ook de Hogeraad zond, ten gevolge van een besluit dat al vroeg in de morgen genomen was, een gezantschap naar Pilatus met het verzoek de beenderen van de 3 gekruisigden te laten verbrijzelen en hen aanstonds na hun dood te laten afnemen van het kruis opdat ze niet tot op de sabbat aan het kruis zouden blijven hangen. Ingevolge dit verzoek zond Pilatus enige beulen met deze opdracht naar de strafplaats. Hierop zag ik Jozef van Arimatea, de raadsheer, het paleis van Pilatus binnengaan. Hij had de dood van Jezus reeds vernomen en was met Nikodemus overeengekomen om het lichaam van Jezus in zijn eigen nieuw rotsgraf in de tuin niet ver van de Kalvarieberg ter aarde te bestellen.

Nikodemus van zijn kant was reeds in enige winkels lijkwaden en specerijen voor de bereiding en de balseming van het lijk gaan kopen. Jozef trof Pilatus aan in de grootste verwarring en angst. Zonder vrees, op de man af vroeg Jozef hem verlof om het lichaam van Jezus, de koning van de Joden, van het kruis af te mogen nemen om Hem in zijn eigen graf een waardige laatste rustplaats te bezorgen. Pilatus, die reeds zo ontsteld was, schrok nu nog meer, daar zo’n aanzienlijk man als Jozef van Arimatea hem met zulk een aandrang verzocht de laatste eer te mogen bewijzen aan Jezus, die hij zo schandelijk aan het kruis had laten doden. Dit deed de onschuld van Jezus, die zijn geweten zo pijnigde, nog sterker uitkomen en zijn wroeging nog aangroeien, maar hij vermande zich en zei schijnbaar onverschillig: “Is Hij dan al dood?”

Hij toonde zich over die spoedige dood verwonderd, want pas een paar minuten geleden had hij gerechtsdienaren uitgezonden om de dood van de gekruisigden door het breken van hun beenderen te verhaasten. Hij liet daarom de hoofdman Abenadar bij zich toe, die ondertussen van de spelonken was teruggekeerd en vroeg hem of de koning van de Joden reeds gestorven was. Abenadar vertelde hem nu de dood van de Heer, die om 3 uur had plaatsgehad, zijn laatste woorden aan het kruis, zijn laatste luide uitroep. Hij wilde zijn wreedheid en het gepleegde onrecht wellicht enigermate goedmaken door aan Jozef van Arimatea onmiddellijk een stuk te laten overhandigen, waarbij hij hem recht gaf op het lichaam van de koning der Joden en hem bemachtigde om het van het kruis af te nemen en het te begraven. Hij zond onmiddellijk Abenadar naar de strafplaats, die zou waken over de uitvoering van deze bepaling.

Jozef van Arimatea ging daarna inkoop doen van een fijne, kostbare, katoenen lijkdoek van 6 el lang en verscheidene ellen breed. Nikodemus had kruiden en specerijen voor de lijkbalseming gekocht. Dienaren van Nikodemus haalden uit een loods nog andere benodigdheden, zoals ladders, staken, hamers, lederen waterzakken, bekkens, sponsen en verder alles wat nodig kon zijn voor hun opzet.

De beenderen van de moordenaars worden gebroken

Diepe stilte en rouw heersten intussen buiten de stad op Golgota. Het volk had zich uit schrik en angst teruggetrokken en verborgen. De Moeder van Jezus, Joannes, Magdalena, Maria van Kleofas en Salome stonden of zaten met gesluierd hoofd tegenover het kruis, weenden en treurden. Enige soldaten zaten op de aarden ringwal en hadden hun lansen naast zich in de grond geplant. Spoedig kwamen er 6 beulen opdagen, die ladders, spaden, koorden en zware, driehoekige ijzeren knuppels of baren bij zich hadden om de beenderen van de gekruisigden te breken.

De H. Maagd werd overvallen door de geheel nieuwe, hartverscheurende vrees dat de beulen nu ook nog het lijk van haar Zoon smadelijk zouden verminken, want zij klommen reeds op hun ladder die zij tegen het kruis van Jezus geplaatst hadden, stootten tegen zijn heilig lichaam aan en beweerden dat Hij zich voor dood hield. Nochtans, daar zij tastten en voelden dat Hij geheel koud en verstijfd was en daar Joannes bovendien, op het verlangen der H. Vrouwen, de tussenkomst der soldaten ter bescherming van het heilig lichaam inriep, zagen de beulen voorlopig van de beenderenbreuk bij Jezus af. Zij gingen nu de ladders op, die zij tegen de kruisen van de moordenaars geplaatst hadden. Bij ieder moordenaar verbrijzelden 2 beulen met hun knotsen de pijpen van hun beenderen onder en boven de ellebogen, terwijl een derde hetzelfde deed boven de knieën en op de scheenbeenderen.

Gesmas slaakte daarbij een vervaarlijk en woest gebrul; de beulen sloegen hem daarop nog met 3 geweldige deuken de borstkas in. Dismas zuchtte gelaten en bestierf deze marteling; hij was de eerste sterveling die zijn Verlosser in de andere wereld terugzag.

Opening van Jezus’ zijde

De vrienden van Jezus waren door het gruwzaam optreden van de beulen bij het breken van de beenderen der moordenaars, nog angstiger geworden. Maar Kassius, later Longinus genaamd, de onderofficier die het opperbevel van Abenadar had overgenomen, gaf door zijn ingrijpen een ander verloop aan het gebeuren. Het zien van de woedende, brutale handelwijze van de beulen, van de angst en bezorgdheid der H. Vrouwen vervulde hem opeens onder aandrijving van Gods genade met grote vurigheid en maakten hem tot de vervuller van een profetie. Zijn lans, waarvan de delen verkort in elkander staken, schoof hij verlengend uiteen, bevestigde de punt of het blad op het boveneinde, wendde zijn paard en richtte het ijlings opwaarts naar de Kalvarieheuvel.

Kassius nu, staande tussen de kruisen van Jezus en van de goede moordenaar aan de rechterkant van het lichaam van Onze Heer, nam zijn lans met beide handen vast en dreef ze met zo’n geweld opwaarts in de hol gespannen rechterzijde van de Verlosser, dwars door heel het binnenste en het Hart, dat haar punt aan de andere kant uitkwam en links op de borst een kleine wonde opende. Daar hij de heilige lans even onstuimig uittrok, liep er uit de wijde wonde aan de rechterzijde een rijke stroom van bloed en water, die als een stroom van heil en genade zijn omhoog gericht gezicht besproeide. Hij sprong van zijn paard, viel op zijn knieën, sloeg zich rouwmoedig op de borst, en beleed Jezus voor alle aanwezigen.

De H. Maagd en haar vriendinnen, die hun blikken onafgewend op Jezus gevestigd hadden, aanzagen met angst de onverwachte handeling van die man. Als hij nu Jezus’ zijde doorboorde, ontrukte hun de stoot van zijn lans een smartelijke angstkreet, terwijl zij naar het kruis toesnelden. Hier voelde Maria, als had de lans van Kassius haar eigen hart doorboord, het snijdende ijzer dwars door haar hart gaan en zij zonk bewusteloos neer in de armen van haar vriendinnen. Doch Kassius sprong, na de lanssteek, van zijn paard en beleed de Heer; zijn ziel was vol jubel. Op de knieën loofde en verheerlijkte hij God, want hij geloofde en was inwendig verlicht.

Op hetzelfde ogenblik waren allen van eerbied doordrongen bij het zien van het bloed van de Verlosser, dat schuimend en met water vermengd in een holte op de rotsbodem aan de voet van het kruis samengevloeid was. Kassius, Maria en de H. Vrouwen en Joannes verzamelden zo zorgvuldig mogelijk dit bloed en water in drinkschalen en flessen, en droogden daarna de kuil en de bodem met linnen doeken. Kassius was een ander mens geworden. Ook de aanwezige soldaten waren diep onder de indruk van het wonder dat aan hun hoofdman geschied was en zij volgden hem na in zijn geloof. Zij vielen eveneens op hun knieën, sloegen zich op de borst en beleden hun geloof in Jezus.

De beulen die kennis gekregen hadden van Pilatus’ verbod om de beenderen van Jezus’ lichaam te breken, keerden niet meer op Golgota terug. Joannes ging met de H. Vrouwen daarna in de stad, om aan de H. Maagd de allernodigste rust en verkwikking te bezorgen. De H. Maagd had trouwens een klein verblijf in de bijgebouwen van het Cenakel.

Jezus wordt van het kruis afgenomen.

Het kruis stond daar eenzaam, slechts door enkele wachten omgeven. Twee mannen, Jozef van Arimatea en Nikodemus kwamen van het graf en gingen tot het kruis. Alle benodigdheden voor de balseming van het lijk werden samengebracht. Hun bedienden namen naast de gereedschappen om het heilig lichaam van het kruis af te nemen, ook nog 2 ladders mee. Er was ook reukwerk voor de lijkbereiding. Jozef droeg ook een doos met balsem. Ook namen zij licht in een gesloten lantaarn met zich mee. Deze dienaren vertrokken vóór hun meester en kwamen bij het huis, waarheen de H. Maagd, de andere vrouwen en Joannes zich begeven hadden. Joannes en de H. Vrouwen volgden de bedienden op een korte afstand.

De vrouwen waren met vijf. Enkele van hen droegen grote stukken linnen opgerold onder hun wijde mantels. De straten waren stil en verlaten. Iedereen bleef van schrik en angst binnenshuis; velen ook verrichtten werken van boetvaardigheid en slechts zeer weinigen vierden het paasfeest volgens de wettelijke voorschriften. Kassius en enkele soldaten die zich bekeerd hadden, stonden daar als geheel andere mensen vol schroom en ontzag op een eerbiedige afstand van Jozef van Arimatea, Nikodmus en hun bedienden, Johannes en de H. Vrouwen. Zodra nu de hoofdman Abenadar aangekomen was, begonnen zij, de ziel vol droefheid, eerbied en piëteit, het zeer heilig liefdewerk van de afneming en bereiding ter begrafenis van het heilig lichaam van hun Heer en Meester en Verlosser.

De H. Maagd en Magdalena waren boven op de heuvel gezeten, tussen het kruis van Jezus en dat van de goede moordenaar. De andere vrouwen waren nu in de weer met de specerijen, doeken, water, sponsen, vaten en al het overige in orde en gereedheid te brengen. Allen waren zeer onder de indruk en vol statige ernst, vol droefheid en liefde en meer geneigd tot zwijgen dan tot spreken. Nikodemus en Jozef plaatsten nu de ladders tegen de achterkant van het kruis, klommen erop met een lijnwaad die ze aan de dwarsbalken vastmaakten. Ze dreven de nagels uit hun gaten en maakten Jezus los en lieten hem in het lijnwaad zakken. Eerst maakte hij de koorden los en verwijderde hij de nagel uit de linkerhand dan deze uit de rechterhand. Intussen had Abenadar, de gewezen bevelhebber met veel moeite de grote nagel uit de voeten geslagen. Kassius nam de nagelen eerbiedig van de grond op en legde ze alle bij de heilige Maagd neer.

Nu plaatsten zij de ladders tegen de voorkant van het kruis en ze lieten het heilig lichaam neerzakken tot het terechtkwam bij de hoofdman Abenadar. Deze stond beneden op een trapbank, nam het lichaam onder de knieën en de armen en daalde ermee de treden van de bank af. Terwijl ook Nikodemus en Jozef, die tussen zich Jezus bij het bovenlijf in hun armen hielden, gelijkmatig de ladder afdaalden. Hierbij gingen zij zacht, zwijgend en met alle omzichtigheid te werk, als droegen zij een geliefde, dodelijk gewonde vriend. Zo geraakte het heilige en verminkte lichaam van onze Verlosser van het kruis op de grond. Toen nu het heilig lichaam eindelijk van het kruis afgenomen was, wikkelde men het van de heupen tot de knieën in lijnwaad en legde het eerbiedig op de doek neer in de armen van zijn Moeder, die deze met smart en verlangen naar Hem uitgestrekt hield.

Jezus’ lichaam wordt ter begrafenis bereid.

De H. Maagd zat op een opengespreide doek op de grond; haar rechterknie was een weinig opgeheven en zij leunde met haar rug tegen een kussen, wellicht van samengerolde mantels. Men wilde zo het liefdewerk vergemakkelijken, dat de smartvolle, door zorgen uitgeputte Moeder aan het lijk van haar vermoorde Zoon verlangde te bewijzen. De mannen legden het lichaam op een doek tegen haar schoot aan. Jezus’ hoofd rustte op haar opgeheven knie en het lichaam lag op de uitgespreide doek uitgestrekt. Even groot waren de smart en de liefde, welke die heilige Moeder op dit ogenblik ondervond; zij hield nu weer het lichaam van haar innig geliefde Zoon in haar armen, aan wie zij gedurende de lange uren van vreselijke foltering geen enkel bewijs van liefde en tederheid, niet de minste verzachting van pijn had kunnen geven.

Nu beschouwde zij met eigen ogen de verschrikkelijke martelingen die dat heilig, dierbaar lichaam had ondergaan, want vlak onder haar ogen vertoonden zich de gapende wonden en striemen waarmee het overdekt was. Vol liefde kuste zij zijn bloedige wangen, terwijl Magdalena met het gezicht op zijn doorboorde voeten lag. De mannen trokken zich nu een weinig terug waar zij alles in gereedheid brachten voor de balseming van Jezus’ lichaam. De soldaten die zich hier nog bevonden, vormden een schutswacht rondom de laatste eerbewijzen aan het lichaam van Jezus, opdat geen vijand of rustverstoorder het werk zou verhinderen. Ook staken zij af en toe ontroerd en dienstvaardig een helpende hand toe, waar men dit van hen vroeg.

Ook alle H. Vrouwen hielden zich gereed: zij reikten de vaten met water, de sponsen, het lijnwaad, de balsem en de specerijen aan, waar dit nodig was, en gingen dan verderaf staan, oplettend toeziend of zij helpen konden. Onder die vrouwen bevonden zich ook Maria van Kleofas, Salome en Veronika. Telkens boden zij Maria en Magdalena bekkens met vers zuiver water en andere sponsen aan. Niettegenstaande haar onbeschrijfelijke zielesmart was de H. Maagd met grote moed bezield. Haar liefde kon op het heilig lichaam van haar Zoon al die tekenen en sporen van verguizing en foltering niet laten bestaan en zo begon zij het onvermoeid en rusteloos te reinigen en te verzorgen. Met de hulp van anderen nam zij de doornenkroon behoedzaam van het hoofd.

Na de doornenkroon naast de nagels te hebben neergelegd, begon Maria met een soort van ronde, gele, buigbare veertang de afgesneden doornen en splinters, die nog in het hoofd staken, uit te trekken en vol droefheid toonde zij die aan haar vriendinnen die haar medelijdend omringden. De meeste doornen legde men naast de kroon neer. Het gezicht van de Verlosser was bijna onherkenbaar geworden: zozeer was het door wonden misvormd en met bloed bedekt. Toen nu het hoofd, de romp en heel het lichaam tot de voeten van alle bloed en vuil gereinigd waren, glansde het heilig lichaam blauwachtig-wit als uitgebloed vlees en het vertoonde hier en daar bruine vlekken van gedroogde wonden en plekken van rauw vlees zonder huid. Zo lag het neer in de schoot van de rouwvolle Moeder, die de gereinigde ledematen begon te zalven.

Magdalena bleef meest bij de voeten van Jezus, nu om ze af te drogen en te zalven, en ze dan weer met haar onstelpbare tranen te besproeien en om er dan weer een hele tijd met haar gezicht op te blijven rusten. Na al de wonden gezalfd te hebben, omwond Maria Jezus’ hoofd met windsels, maar de gelaatsdoek, waarvan deze omhulling voorzien was, trok zij nog niet neer; zij drukte de half geopende ogen van Jezus toe en liet haar hand er enige ogenblikken op rusten. Zij sloot Hem ook de mond, omarmde het heilig lichaam van haar Zoon en liet onder het storten van tranen haar gezicht op het Zijne zinken. Een laatste maal omhelsde Maria nog inniger het lichaam van haar goddelijke Zoon en nam er met zielroerende woorden afscheid van. Nu tilden de mannen het heilig lichaam op de doek waarop het lag, van de grond en droegen het naar de plaats der lijkbereiding.

Maria die in de liefdevolle reiniging van het lichaam van haar Zoon enige verlichting en troost gevonden had, maar zich er nu weer van beroofd zag, gaf zich opnieuw geheel aan haar smart over en liet haar gesluierd hoofd in de armen der H. Vrouwen rusten. Eerst zag ik een doorzichtig doek als van kantwerk met mazen als een net. Ik zag daar echter ook nog een ander grote doek uitgespreid. Zij legden het lichaam van de Heer op de opengewerkte doek en enigen hielden de andere doek of het laken erover heen. Nikodemus en Jozef knielden neer en maakten onder deze laatste doek, die het lichaam voor hun ogen verborg, de lendendoek los die zij bij de afneming om Jezus’ onderlijf van de knieën tot de heupen gewonden hadden. Vervolgens ontdeden zij het lichaam ook van de lendendoek die Jonadab vóór de kruisiging, aan Jezus aangeboden had.

Schroomvol en zedig wasten zij met sponsen het onderlijf van de Heer, dat onder het bovengehouden laken verborgen bleef. Hierna wasten zij ook de rugzijde van het lichaam en voor deze laatste wassing werd het lichaam niet omgedraaid, terwijl het onder de bovenste doek nog steeds verborgen bleef. Zij wasten het heilig lichaam zolang tot er uit de uitgewrongen sponsen helder water kwam. Ik zag hoe zij dan Jezus’ heilig lichaam neerlieten en het met hun handen plat uitstrekten. Zij legden vervolgens een doek van ongeveer 3 el lang en één el breed onder de lenden van de Heer, vulden zijn schoot met specerijen. Hierna wikkelden zij het onderlijf in met de lange baan doek die zij er eerst onder gelegd hadden.

Nu ging Joannes de H. Maagd en de andere vrouwen halen en bracht ze bij het heilig lichaam. Maria knielde neer bij het hoofd en legde een doek van fijn lijnwaad, die zij van Klaudia Prokla, de vrouw van Pilatus had gekregen en tot nog toe onder haar mantel om de hals had gedragen, onder Jezus’ hoofd. Maria en de H. Vrouwen en mannen zorgden nog voor specerijen en kruiden voor de wonden en het lichaam te bedekken. Dan sloegen de mannen de grote witte doek vast rondom het lichaam en rondom de kruiden tot aan de borst, en ze wonden de zwachtel om het hoofd en verder rondom het gehele lichaam, zodat het er uit ging zien als een ingebakerde pop.

Nu legden zij het lichaam van de Heer op de grote doek van 6 el, die Jozef van Arimatea had gekocht en sloegen deze om Hem. Toen zij nu allen geknield rondom het lichaam geschaard waren om het een laatst vaarwel te zeggen, deed zich onder hun ogen een aangrijpend wonder voor. Het heilig lichaam van Jezus vertoonde zich met al zijn wonden in zijn ganse gestalte bruinrood afgebeeld op de oppervlakte van de doek die het bedekte. Het scheen dat Jezus hun hiermee hun liefdevolle zorg, hun toewijding, hun medelijden en tranen wilde belonen en hun zijn beeltenis door alle zwachtels en kruiden heen, uit dank wilde nalaten, geprent in die doek. Wenend en weeklagend omarmden zij het heilig lichaam en kusten zij die wonderbare afbeelding. Hun verbazing was zo groot, dat zij de doek weer openvouwden, maar ze werd nog groter, toen zij tot de bevinding kwamen dat de andere windsels om het lichaam onveranderd wit gebleven waren en de gestalte des Heren slechts op de bovenste doek afgetekend was.

‐ Het gedeelte van de doek waarop het lijk neerlag, droeg de afbeelding van geheel Jezus rugzijde;

‐ het gedeelte dat over het lijk heengeslagen was, vertoonde de voorzijde van zijn lichaam en om deze voorzijde te zien, moest men de 4 hoeken van de doek bij elkaar brengen, zoals men ze over Hem had geslagen na de lijkbereiding. Dit beeld was geen afdruk ontstaan uit bloedende wonden; het hele lichaam immers was met kruiden en specerijen aangevuld en in meerdere windsels gehuld; het was een mirakel, het teken en bewijs der aanwezigheid van de scheppende Godheid in Jezus’ gestorven lichaam.

1/4 Trump begint steeds wanhopiger te worden - Niburu

Als het aan Donald Trump ligt, zou de oorlog in Iran morgen of liever vandaag nog zijn afgelopen.
Maar, het is niet aan Donald Trump en daarom begint hij met de dag meer wanhopig te worden.

Terwijl de rook boven Teheran nog niet is opgetrokken en de olieprijs naar recordhoogte schiet, ontvouwt zich een bizar schouwspel in Washington.

President Trump claimt op Truth Social dat er "zeer productieve gesprekken" plaatsvinden met Iran, terwijl de Iraanse regering deze beweringen afdoet als "fictie voor de financiële markten". Ondertussen wijzen alle tekenen op de grond in de richting van een escalatie die door Israël is ingezet en waaruit voor de VS geen weg terug lijkt.

Het scenario is inmiddels bekend: wanneer de markten in paniek raken door de blokkade van de Straat van Hormoez, grijpt Trump naar zijn favoriete wapen: de suggestie van een nakende deal. Echter, bronnen binnen de Iraanse Majlis (het parlement) zijn duidelijk. De "gesprekken" waar Trump naar verwijst, zouden enkel in zijn eigen hoofd bestaan.

Analisten stellen dat deze retoriek puur bedoeld is om de Brent Crude olieprijs, die momenteel rond de $113 per vat schommelt, kunstmatig te drukken. Het is een wanhopige poging om een wereldwijde recessie af te wenden, terwijl de militaire realiteit een heel ander verhaal vertelt.

De kritiek op de koers van de regering-Trump zwelt aan, en de luidste stem komt van senator Chris Coons. In een vlijmscherp betoog deze week bevestigde Coons wat velen al vreesden: de gezamenlijke actie van de VS en Israël op 28 februari 2026 — waarbij de Iraanse leider Ali Khamenei werd gedood — was geen "beperkte defensieve actie".

Volgens Coons is de VS door Israël in een "war of choice" gelokt. De timing van de moord was cruciaal: het gebeurde precies op een moment dat er via informele kanalen juist een opening voor de-escalatie leek te zijn.

Door de kop van de slang af te slaan, heeft Israël elke vorm van diplomatieke uitweg geblokkeerd. Voor de regering-Netanyahu is er geen weg terug; gezichtsverlies zou politieke zelfmoord betekenen.

Hierdoor wordt Washington gedwongen om mee te gaan in een strategie die Israël dient, maar die Amerikaanse soldaten in een potentieel eindeloze grondoorlog kan storten.

De economische gevolgen zijn inmiddels overal voelbaar. Met de Straat van Hormoez die nagenoeg gesloten is, is de wereldwijde energiezekerheid in het geding.

De inflatie in de VS en Europa stijgt exponentieel door de exploderende kosten voor kerosine en diesel.

Nu de VS meer troepen naar de regio stuurt, waarschuwt Coons voor "boots on the ground". Hij stelt dat Trump "aan een touwtje" van regionale belangen loopt, in plaats van de regie in eigen hand te houden.

Het lijkt erop dat we kijken naar een president die probeert te regeren via tweets en marktmanipulatie, terwijl zijn belangrijkste bondgenoot op de grond de feiten creëert.

Als de "gesprekken" van Trump inderdaad slechts een rookgordijn zijn, dan is de kans op een totale regionale oorlog groter dan ooit. De vraag is niet langer of de VS verder meegezogen wordt, maar hoe groot de prijs zal zijn die het Amerikaanse volk — en de wereld — hiervoor gaat betalen.