BENEJUZAR

Beneixama

 Benejama was vroeger een moslimwijk die tot Biar behoorde, tot in 1795 de onafhankelijkheid verwierf.
 Dankzij het water van de Vinalopó is Benejama erin geslaagd de irrigatielandbouw uit te bouwen, met fruitbomen en wijngaarden die kwatiteitswijnen voortbrengen.
 Dit neemt echter niet weg dat het merendeel van de grond voor teelten op regen afhankelijke wordt gebruikt, zoals bijvaarbeeld voor amandel- en olijfbomen.
 De economie spitst zich meer en meer toe op de industrie en met name op de textielnijverheid.
 Het dorp ligt in het hartje van de Vinalopó vallei, tussen de Sierra de Solana en de Sierra de Biar

 Eenmaal voorbij de kronkelige en enge Puerto de Confrides komen we terecht in het dal gevormd door de bergketens Sierra Aitana, Sierra Serrella en Sierra Plans , waar de rivieren Seta en Frainos doorheen stromen.
 Het eerste dorpje dat we aantreffen is Benasau, ongetwijfeld een naam van Arabische oorsprong.
 Dit landbouwdorp behoorde tot de Signora van de Baronnen van Finestrat , woens paleis nog steeds terug kan gevonden worden naast de kerk.
 Dit klein dorpje strekt zich uit langs de weg die van Alcoy naar Callosa D'EN Sarriá voert.
 Waar ooit het koren gedorst werd , bevinden zich nu de sportinstallaties van het dorp.
 Op een steenworp van Benasau ligt Ares del Bosque, een zo goed als verlaten dorpje van moorse oorsprong dat niets met god van de Oorlog te maken heeft.
 Het liep leeg toen de tot christen bekerde moslims in 1609 werden verdreven.

Balones

Balones ligt aan de zuidkant van het geberchte Sierra de Almudaina , tegenover de rotsformatie ' Els Frores de Serrella'

 Hoewel men er Iberische overblijfselen heeft aangetroffen , is Balones van moorse oorsprong.
 Dit valt op te maken uit het kasteel van het dorp dat ooit zelfs een moskee heeft bevat.
 Balones dat slechts 176 inwoners telt , is vrij moeilijk te bereiken.
 De belangrijkste bron van bestaan is er de landbouw.
 Dit alles heeft ervoor gezorgd dat het een vrijwel onbekend en dus weinig bezocht dorp is dat zijn natuurlijke rijkdom goed heeft weten te bewaren.

Banyreres de Mariola

Grenzend aan het gebergte Sierra Mariola ligt Banyeres de Mariola , het hoogstgelegen dorp van de provincie Alicante.

 Dit geografisch gegeven drukt zijn stempel op het aanzien van dit dorp met zijn steil oplopende straten die samenkomen aan de slanke witte kapel Ermita del Santo Cristo.
 Hoewel de dorpskern veel architectonische ingrepen heeft ondergaan , zijn er nu nog steeds enkele prachtige Middeleeuwse bouwwerken te bewonderen.
 Een voorbeeld daarvan is de burcht uit de tijd van de Almohadanen waar nu het Feestmuseum is in ondergebracht.
 Een natuurgebied dat erg in trek is bij de inwoners van Banyeres is La Font del Cavaller.
 Mooi is ook het park Villa Rosario met het Natuurinfocentrum.

 Alqueria d' Asnar

 Alqueria is een moorse plaatsnaam en betekent ' een door een famillieclan bewoonde dorpskern '.
 Asnar is de naam van de leenheer, oorspronkelijk Rafal Blanc genaamd , door wie in 1626 de akte met de grondverdeling en de voorrechten van de bewoners werd uitgevaardigd , na het uitdrijven van de tot christen bekeerde moslims.
 Dit dorpje combineert landbouw en industrie dankzij de papierfabriek "Papeleras Reunidas " waar vroeger het populaire sigarettenpapier BAMBU werd gemaakt.

 Almudaina

 Het stilhout van Almudiana , bekord met een heuvel die paalt aan de nabijgelegen Sierre de Almudiana en omringd door amandel-en kerssenbomen, is typisch voor de bergen van Alicante.
 De naam van dit dorpje komt van het moorse \'Almudin\' , wat graanshuur betekent.
 In het hartje van het dorp staat een Arabischr toren , die mogelijk dus als graanschuur dienst deed.
 Almudaina is een rustig dorpje dat voornamelijk van de landbouw leeft en wel in het bijzonder van de kerssenteelt.

Almoradi

De aardbeving in 1829 luide voor Almoradi een nieuw tijdperk in.
Er was behoefte aan veiligere gebouwen en een nieuwe stadsplanning om de gevolgen van dergelijke natuurverschijnselen in de toekomst tot een minimum te berperken.
Het dorp telt enkele interssante gebouwen, zoals het Casino, de Sint-Andrieskerk met een Christusbeeld dat lijkt op de Christus die boven de stad Rio de Janeiro- uittorent- en het stadshuis.

 het vermelden waard is het Cortès Theater, waar toneelstukken op nationaal niveau worden opgevoerd.
 Dit is één van de twee Theaters die de Vega Boja telt.
 Aangezien de rivier Segra niet ver af ligt, leent dit dorpje zich uitstekend voor de tuinbouw met zijn vermaarde specialiteit de artisjok , als topper.
 In de waterrechtbank worden geschillen over de waterverdelling beslecht en worden boetes in oude munten opgelegd.

Alguena

Alguena is een tamelijk recent dorp dat pas in 1934 de onafhankelijkheid verwierf.
Het grenst aan de Provincie Murcia en ligt in een laagvlakte in de omgeving van de Sierra del Reclot en de Sierra de Acayot.

 Het is een typisch landdorp dat zich toelegt op het verbouwen van wijndruiven, olie en amandels.
 Het behoort tot de wijnstreek met de Gecrontroleerde Herkomstbenoeming van de Provincie Alicante.
 In dit dorp wordt er tevens likeur gebrouwen, en wordt er marmer bewerkt.

Binidorm


De prachtige zandstranden en het meer dan ruime aanbod aan ontspanningsmogelijkheden verklaren ongetwijfeld waaraan Binidorm het toeristisch centrum bij uitstek is van de Costa Blanca.
Binidorm heeft één van de beste stranden ter wereld.
Het fijne zand dat dagelijks wordt schoongemaakt, het kristal helder zeewater en de voortrefelijke kwaliteit de aangeboden dienste zijn de hoofdredenen die de masale toeloop van de toeristen verklaart.

 De meeste badgasten zoeken het 2 km lange strand Playa de Levante op , dat zich uitstrekt van de oude stadskern tot aan het gebergte Sierra Gelada en de Rincón de Loix.
 De oude binnenstad  strekt zich uit rond één van de symbolen van Binidorm, het uitkijkpunt Punte Canfali, met zijn balustrade uit witte steen, te bereiken via een trap die naar beneden leidt.
 Een mooie wandelroute vertrekt aan het stadhuis en loopt evenwijdig aan het strand Playa de Levante via Avendia de Alcay of de Avenida de Madrid.
 Vooral s\'avonds is dat één van de geliefste trajecten voor wie van het bruisend nachtleven van Binidorm houdt.

Algorfa

Algorfa is een typisch landbouwdorp dat zich vooral toelegt op de citrusteelt en in het bijzonder op het verbouwen van citroenen en sinaasappelsop de vruchtbare akkers aan de delta van de Segura, op wiens rechteroever het ligt.
Degrenslijnen van het gemeentegebied brengen vreemd genoeg met zich mee dat de stadskern in twee wordt gedeeld.

 Het gedeelte links van de weg behoort immers tot Almoradi en het rechtergedeelte tot Algorfa.
 Richting Beneyuzas verrijst een uiterst merkwaardige en fraaie kerk die begin 20e eeuw in de neogotische stijl werd gebouwd , volledig naar de smaak van wat toen gaanbaar was.
 Deze kerk is slechts te bereiken na een ontspannen uitstapje doorheen het groene landschap.

 Alfas del Pi

 L\' Alfas del Pi was oorspronkelijk een versterkte dorpskern in het binnen land om de aanvallen van de Berberse zeerovers af te weren.
 De naam Alfas komt van het Arabischen betekent ( vruchtbaar land ).
 De economie is van oudsheer gestoeld op de productie van fruit- en amandelbomen en de ijzer- of gipsvorming.

Alfafara

Een dorpje dat hoofdzakelijk van de landbouw leeft en dat wijn, olie ( ajuintjes, augurken, enz..in azijn) en appels voortbrengt.
Het is een ruim dorp met oneffen en kronkelige straatjes en twee ovallende charmante pleintjes.

 Dankzij de nabijheid van de Sierra Mariola gaat er een speciale aantrekkingskracht vanuit , met o.a. de mogelijkheid avontuursport te beoefenen, of wandeltochten te maken.

ALCOY

Het stadsbeeld van Alcoy wordt bepaald door zijn vele bruggen en door het feit dat het één van de eerste industriesteden was in de Valenciaanse Gemeenschap.
In het Archologisch Museum wordt zelfs een beeldje van een spinster (Hilandera) bewaard uit de Iberische tijd.
Het is nochtans pas vanaf de tweede helft van de 18e eeuw dat de Industeriële Revolutie echt op gang komt.

 Deze Industriële Revolutie bezielt Alcoy in de 19e en 20e eeuw , want Alcoy , net als Barcelona maar dan in het klein , neemt deel aan de belangrijkste emancipatiebewegingen van de arbeidsklasse zoals het luddisme of de anarchistische oproer.
 Met de uitbreiding van de Middeleeuxse stadskern , dankzij de bloei van de industrie , worden bruggen aangelegd over de talloze rivieren die in Alcoy samenvloeien , waardoor zo nieuwe stadswijken ontstaan.
 Eén van die bruggen neemt ons o.a. mee naar de Middeleeuwse stadswijk , waar we het voormalig Stadhuis , waarin nu het Stedelijk Archelogisch Museum is ondergebracht , kunnen bezoeken.

ALICANTE

In de baai gevormd door de kapen Cabo de las Huertes en Cabo de Santa Palo en aan de uitlopers van de berg Monte Benacantil verees het huidige Alicante , een stad met uitzicht op zee en omgeven door vruchtbaar akkerland.
De 19e eeuw was doorsaggevend voor Alicante.
In1821 werden de middeleeuwse stadswallen gesloopt , wat leide tot de uitbreiding van de stad in oostelijk en in noordelijke richting.
In 1833 werd Alicante prvincie hoofdstad , en in 1851 was het de eerste kuststad met een spoorlijnverbinding naar Madrid , waardoor het voor de Spaanse hoofdstad meteen ook de belangrijkste havenstad werd.

 Eén van de voornaamste symbolen van Alicante sinds 1957 is ongetwijfeld de Escplanada , die bestaat uit maar liefst 6,5 miljoen rode , zwarte en beige mozaïksteentjes.
 Deze boulevard , die evenwijdig loopt aan de zeedijk en waar ijssalon bijna het hele jaar rond open zijn en het Gemeentelijk Fanfarekorps hun repertoire ten beste geeft , is het drukst bezochte deel van de stad.
 Voor wie een wandeling en van kunst houdt , raad ik een wandeling aan tot aan het Kasteel van Sant-Barbara een magnifieke uitkijktoren met een prachtig uitzicht over de hele stad- of door de straten van de oude binnenstad en over de pleintjes Plaza del Carmen of Plaza de Quyano.

 ALCOLEJA

 Een typisch bergdorpje dat op een steenworp van het hoogste geberchte van Alicante ligt , de Sierre Actana.
 Van hieruit vertrekken trouwens ook tal van wandeltochten doorheen het geberchte .
 Het dorpje ligt in een woeste omgeving waar vooral jagers aan hun trekken komen en waar s\'winters gretig paddestoelen worden geplukt.
 Oorspronkelijk werdt het bevolkt door moren , die later door Koning Filip ll werden verdreven , en juridisch gezien behoort het tot het naburige Penaginla.
 Voordal het bezichtigen waard is hier de Middeleeuwse dorpskern en meer bepaald de riunes van het paleis van de Markies van Malferit.
 Vandaag de dag legt het zich hoofdzakelijk toe op de landbouw en produceert het olijfolie en fruit.

 ALCALALI

 Denaam van het dorp Alcalali komt hoe kan het ook anders in het Vall de Pop- uit het Arabisch.
 Zijn met amandel- en sinaasappelbomen begroeide terassen, zijn \"riusrous\" ( typische huizen waar de druiven te drogen te hangen) en zijn geschiedenis bevestigen de oorsprong van de Arabische wijk , die naar aanleiding van de verdrijving van de moren in 1609 volledig leegliep.
 De 842 inwoners van dit dorp, gelegen in het Vall del Pop halfweg tussen Jolon en Parcent, leggen zich vooral toe op het kweken van druiven en sinaasappelen op het vruchtbaar akkerland dat door de rivier Girona wordt bevloeid.
 Het gemeentelijk grondgebied van Alcalali omvat voorts ook het gehucht Llosa de Camacho, hey kleine geberchte Sierra Seguili en de bergpas Coll de Rates, die La Marina Alta met La Marina Baixa verbindt.

 ALBATERA

 Albatera is een middelgroot dorp dat zich vrijwel in dezelfde mate toelegd op de landbouw alss de industrie.
 Dankzij een gecompliceerd kanaal-en greppelsysteem, dat in sommige gevallen zelfs uit het Romeinse tijdperp dateert, bestaat maar liefts 60% van de bebouwde grond uit irrigatieland.
 Citrusvruchten, groenten, pepers, en dadels zijn de typische produkten die op de markten in heel de provincie aan de man gebracht worden.
 Naast de landbouw heeft de plaatselijke industrie zich gespecialiseerd in het vervaardigen van henneproducten, zoals bezems en borstels.
 Albatera is een dorpje met witgekalkte huizen en ruime straten vol palmbomen.
 De dorpskerk staat op een pleintje en valt op door zijn elegante barokgevel.

 Aigues

 Aigues, wat water betekendt in het valenciaans, is de naam van het dorpje dat zijn ontstaan te danken heeft aan zijn kuuroord met warmwaterbronnen en geneeskrachtige zoutbaden.
 Dit kuuroord werd in 1816 gebouwd in opdracht van de Markiezin van Torrellano en werdt bezocht door de plaatselijke adel.
 In 1936 ging het over in de handen van de staat, en werdt het gebruikt voor het behandelen van met tuberculose besmette kinderen.
 Na het verdwijnen van de ziekte raakte het kuuroord in onbruik.
 Twee grote dennenbossen, bij het binnen komen van het dorp en aan het kuuroord, en een moorse toren bepalen het beeld van het dorp op de flanken van de Cabeqo D\'or,waar, zo wordt gezegd, een moorse schat begraven ligt.
 De gemeente is van plan Aigues om te toveren tot een kuuroord met warmwaterbronnen aan huis.

 AGRES

 Een typisch dorpje dat prima toegang verleent tot de nabijgelegen Sierra de Mariola.
 Het is een dorpje met steile straatjes en een goed bewaard dorpskern met her en der fonteinen waaruit fris helder water stromt.
 Agres werdt in 1248 door Jacobus 1 veroverd en behoorde oorspronkelijk tot het Graafschap van Cocentaine, dat aan de andere kant van de Sierra Mariola ligt.
 De belangrijkste bron van bestaan is de landbouw en met name de amandel- en appelteelt.
 Op één van de hoogste punten van het dorp, op de flanken van de Sierra de Mariola, staat een vervallen burcht en het Franciskaans klooster, waar men , zo vertelt de legende, een Mariabeeld heeft teruggevonden dat ooit bij een brand in Alicante verloren was gegaan.