Zondag 25 juni 2006

mijn eerste jaren

Eerst maar eens
terugblikkend
op de kinderjaren
en wat dromen
over toen!
Grote trappenhuizen
stil zijn in dat
hele grote huis
de klant koning
zij waren ons brood!
Wij bleven dus als kinderen in onze eigen behuizing,
samen met het kindermeisje leefden we
daar best wel heel leuk.
Mijn vaders kantoor grenstte aan onze afdeling en achter zijn rug was een luik,
waardoor hij af en toe eens een grapje door bezigde en heel soms mocht ik bij hem zitten, het liefste deet ik dat dan aan zijn voeten en luisterde naar zijn gesprekken met de mensen die kwamen,zoals klant, vertegenwoordiger.
Wat was ik gek met hem, heel erg trots op deze fijne man en ik keek dan ook erg tegen hem op, want in die tijd hield je als kind je mond en mocht je je nergens mee bemoeien.
Zijn moeder, onze oma, woonde recht tegenover ons, vaak gingen we bij haar buurten en gezellig op afstand kijken, naar alles wat er zoals bij ons thuis binnekwam.

Reageer op dit bericht

Zondag 25 juni 2006

het kleine engeltje

Als klein meiske werd ik dus verzorgt door een kindermeisje, Thea, die ons zes kinderen steeds op een rijtje zette en als vogeltjes om beurten een hapje eten voerde.Nog hoor ik haar zeggen tegen mijn kleine broertje...en daar komt een vliegtuig aangevlogen en ga zo maar door.
Haar hele trucendoos werd leeggetrokken en wij vlogen er steeds weer in!
Met z'n allen in het grote bad, terwijl we speelden zagen we dan haar aan de gang met de grote wringer die daar ook in die grote badkamer stond, alles ging zo tussen neus en lippen door, gelijk wij door de ruwe handdoeken heen getrokken werden.
Mijn moeder werkte hard en daardoor was het voor haar nodig om tegen de middag een klein middagdutje te doen.
En omdat het natuurlijk in een groot gezin altijd wel wat roerig was, kreeg zij een heel leuk klein houten huisje in de tuin.
Het "Vossenhol"genoemd !
Een verboden stekje voor ons kinderen.
Het was dan altijd een heel groot feest
als we daar dan ens werden genodigt voor een klein kopje thee
of iets anders gezelligs.
Mijn moeder was al vanaf haar jeugd een astma patiente en kon beter in het bedrijf meewerken ,dan de zorg voor de kinderen.
Juist doordat zij zo snel benauwd werd
zijn mijn ouders in de bossen gaan wonen,
maar bleek het wonen in het bdrijf zelf
toch wat te ingewikkeld, naarmate er meer kinderen kwamen.
Toen ik dus zo'n 7-jaren jong was,
werd er daarom voor ons als gezin
een heel mooie houten bungalow gebouwd.
Voor onze moeder een ware uitkomst.
Haar gezondheid ging er op vooruit.
Ik zie het nog helemaal voor me
een zweedschâlet, waarvan wand na wand
achter elkaar en heel snel
in elkaar werd gezet.
Op de grote schommmel in onze ruime tuin
keek ik dan met heel veel nieuwsgierigheid uit, hoe dit allemaal verliep.
Momenteel heeft het huis
welke steeds iets groter werd, naarmate wijj kinderen ouder werden
zijn dienst gedaan
en zal het eerdags weer de tuin uit gaan.

1 reactie Reageer op dit bericht

Zondag 25 juni 2006

ram-slang

Mijn ouders hadden indertijd een groot bedrijf, waar wij aan huis woonden.
Beiden waren er werkzaam en kregen met heel veel mensen van doen, vandaar dat wij kinderen verzorgd werden door een kindermeisje en tevens de maaltijden kregen vanuit een grote keuken.
Ikzelf werd als rammetje geboren,in het jaar van de slang.
eerlijk gezegd een hele fijne combinatie; al zeg ik het zelf.
In iedere geval was en ben ik wel heel tevreden met mijn zijn,
toen en NU.
Doordat ik dus met de helm op geboren was,
heb ik altijd wel meer geweten
en was het leven ten dele
wel aangenaam
vanwege dit Weten.
In volgende berichtjes zal ik trachten een aantal anekdotes op te halen
voor mijn twee zonen
waarvoor ik dit schrijven ben begonnen.
Ons leven later heeft nl zoveel
veranderingen moeten ondergaan
verschrikkelijk veel
belevenissen en ervaringen rijker
daardoor, maar tevens ook onbegrijpelijk
zwaar zo af en toe
dat het voor hen wel fijn is
om de opbouw van hun moedertje
mee te kunnen gaan leven
en hun eige leventje op een rit
voor meer inzicht en wijsheid
en zomaar
omdat het leuk is
Het samen zijn met mijn zonen
"dijken van mensen"
is een rijkdom gebleken
waar je U tegen mag zeggen

Reageer op dit bericht

Zondag 25 juni 2006

Ja ...

Ja,dat ben ik !
Als een heel klein sterretje
kwam ik deze wondere wereld binnen.
Met als doel
een Lichtpuntje voor mijzelf
en velen te mogen zijn.
Mijn eigen ouders heb ik mogen uitkiezen en mijn 4 broers en zus.
even als alle levenslessen
die ik zou gaan tegenkomen
om te groeien
en sterker te worden dan ik kwam
om weer te mogen opgaan naar het Licht
als mijn taak hier zou zijn gedaan.
Als een speer werd ik geboren
gelijk een draaikolk met de helm nog om mijn bolletje.
Mijn oudste broer zei direct
het lijkt wel een gevilt konijn.
Heel teer van huid en doorschijnend.
Geen kind hadden ze aan mij.
Altijd lief, vrolijk en blij.
Mijn keus viel op een christelijk gezin welke elke zondag trouw naar de baptisten gemeente ging.
Mijn vader uit een heel andere hoek,
dan mijn moeder.
Hij was fijn-edelsmid en zij zong
en ging naar de kunstakademie.
Voorburg en Dordrecht.
Beide uit goed gesitueerden,
maar wel heel anders grootgebracht.
Mijn vader had nog een broer en een zus en mijn moeder was er ééntje uit dertien op een rij
en deze leefden wat meer vrij.
Haar vader-GroteVader-zat in het hout.
Zijn ouders hadden speelgoedwinkels.
en kwamen van een deftiger tak!
Al doende en dus..
het kleine meisje groeide op
beschermd,als een gouden vogeltje
in een kooitje

fetch.dll?action=MyPhotos_GetPubPhoto&PhotoID=nFgAAAMIFFDLCt0L3*GHf2ro*fRkSeuy*U3oWG0omfJ!P8ykenJjaaA
wel heel liefdevol en warm

Reageer op dit bericht

Zondag 25 juni 2006

Lichtpuntje in een wonder (lijk) e wereld

Lichtpuntje in een wonder(lijk)e wereld

Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Lichtpuntje