kaarsjes

Ik las deze morgen in de gazet.
Verkeerde geschenken werden neergezet.
Dan rijst spontaan de vraag in mij,
hoe maak je vandaag nog iemand blij?

Ik las  deze morgen in de krant
Dat heel veel mensen in dit land
Gebukt gaan onder bergen schulden
Die eens hun dromen moesten vervullen .

Ik las deze morgen in 't dagblad.
Van landen waar menigeen niets had.
Waar ze enkel  op betere tijden kunnen hopen.
Daar wil ik dan ook heel graag in geloven.

Ik zou zo graag op het nieuws eens horen
Dat iedereen van een mooi leven mag dromen.
Maar ik weet het ,ik ben wel heel naief
Toch hou ik van mensen ,ik heb ze lief.

Roze wolkjes, lieve vrienden ,ze bestaan.
Ik zag ze met velen aan de hemel staan.
Terwijl ik mijn traditioneel ritje was aan rijden
Kon ik van dat mooie schouwspel niet genoeg krijgen.

Kleuren van allerlei slag stonden ten toon.
Hemelsblauw ,donkergrijs, alles zo wonderschoon.
Stralend geel en de zon zo heel bloedrood
Net als men hierboven verfpotten uitspoot.

Hoe ouder ik word ,hoe mooier ik hem vind.
De prachtige natuur die ons omringt.
Laat hem met ons allen toch een beetje sparen.
Dat velen na ons hem nog mogen ervaren.

 

Italie ,land van mijn dromen
Steeds weer wil ik je richting uitkomen
Je Alpen en meren, je hele pracht ,
Krijgen me steeds meer in hun macht.

Het maakt me als wezen zo klein
Je grootsheid kan zo overweldigend zijn.
De oneindigheid lijkt dan heel reél
Het is allemaal zo ontzettend veel.

De zee omarmt je met zoveel mijlen
Je mooie kusten,  kan er uren langs rijden
Steeds weer vind ik een andere reden
Om te vertoeven in  je prachtige streken.  

Denk je ook met heimwee terug
aan die allereerste vlucht?
Beetje bang en wat onwennig
maar toch het gevoel,  van is het veilig?

Heel die grote ijzeren vogel
Krijgen ze die wel  naar boven?
Eindelijk is het dan zo ver
Wanneer vliegt hij nu weg?

Iedereen zit ,er klinkt een stem
De stewardess legt uit met klem.
Wat de regels van het vliegen zijn.
In mijn hart voel 'k me een beetje klein.

De riemen aan en wat gespannen
Hoor ik dat de motoren hun werk aanvangen
We vertrekken zachtjes van de plek 
Ja hoor de reuzevogel vertrekt.

Veel geluid en enorme krachten
 die ons in een wip naar boven brachten 
De adrenaline giert door mijn lijf
zie dat we boven de wolken zijn.

De witte watten onder mij lijken 
Smetteloos schoon als wiite zijde
Lucht zo blauw als je maar kan denken
Ik verwacht dat engeltjes naar mij wenken.

Hier kan je gedachten laten gaan
Over de zin van ons bestaan
Ook de  drukte in ons leven 
Kan je hier wel even vergeten.
 

Om 12 uur bracht ik m'n ventje zoals gewoonlijk weg
naar de voor hem levensnoodzakelijke plek.
Stilletjes zaten we zij aan zij.
reden Diepenbeek en Godsheide voorbij.

Eens op Hasselse grond
je raad nooit wie daar stond.
Hoog aan de hemel kwam de zon te voorschijn
voelde opeens wat kan de dag mooi zijn.

Zo half December bijna Kerstmis
het is net alsof het weer zich vergist.
Heel zacht buiten en niet te geloven
dat het jaareind zit aan te komen

Maar niet getreurd ,'tis mooi meegenomen
van zo'n temperatuurtje kan je alleen maar dromen
Goed voor de beugel ,zo sparen we centen
daarvan koop ik straks ,koekskes met krenten.

Dan nodig ik al wie me lief is ,heel graag uit
schenk warme koffie uit een pot met een tuit.
Maak het gezellig verwacht veel pret
een beetje genieten ,dat klinkt toch niet gek.

Ben ik apart soms een beetje raar
Dat ik de dood al eens als een bevrijding ervaar
Dat ze een eind maakt aan zoveel lijden
en rust brengt in plaats van vele pijnen.

Ben ik apart soms een beetje raar
Dat ik oorlogen als een misdaad ervaar
Dat ze alleen verdriet en gemis schenken
Aan zoveel onschuldige mensen.

Ben ik apart soms een beetje raar
Dat ik onbegrip als een tekort ervaar
Dat zoveel mensen kwetst in hun zijn
Waarom moet dat toch al die pijn

Ben ik apart soms een beetje raar
Dat ik mezelf als een beetje wereldvreemd ervaar
Dat ik me afvraag waar om toch zovelen
Mensen willen veranderen om mee samen te leven
 
Ben ik apart soms een beetje raar
Dat ik houden van als iets gemakkelijk ervaar
Dat liefde geven niet moeilijk moet zijn
Je hart even opendoen en dan word het fijn

 

Praag mocht dan zeker niet voorbijgaan .We gingen er op bezoek.
Heel mooi en in een kapel hing zelfs nog een vlaamse vlag.Onze gids was een meisje dat in Nederland verbleven had..We liepen langs het alchymisten straatje stonden op de Charlesburg,dachten even terug aan de Praagse lente 8 mei 1968 aan het Wenselplein bezochten het Praags kasteel Hradcany zie de foto's en nog andere mooie dingen.
Het gekke was dat westerse dingen als cola bounty enz zo duur waren als hier.Het cristal dat machinaal gemaakt werd beterkoop was dan handenarbeid..

We konden voor een zacht prijsje naar Tsjechie met de bus.Harrachof werd onze bestemmig.Gelegen in een mooi gebied in de nabijheid van het Reuzegebergte.foto 1 en 2 Een skioord.Het was er zeer goeiekoop.De enigste reis waarbij we met nog geld in de portemonee terugkwamen.Zelfs nog een valies moeten bij kopen.De laatste kronen werden op de afscheidavond bijeen gesprokkeld en uitgegeven aan een flesje van de plaatselijke champagne,heel lekker..Het meisje bracht ze trok ze open en de grote helft kwam behalve in het glas overal terecht.foto 3