Dinsdag 20 september 2005

fotogedicht 1

Van ganser harte

verwacht niet je te kunnen tooien met
de slagpennen van een grauwe gans
zij laat zich niet zomaar kortwieken

maar plaats haar op een ganzenbord
ze omzeilt de put, trotseert het lot,
de doolhof, en zegeviert altijd

laat haar maar gaan
laat haar maar grazen
de brandgans maakt geen vuur
ze waarschuwt slechts

witte ganzen kan je wel benaderen
die vliegen niet over de hagen
ze zijn al jaren vleugellam

Naar aanleiding van dit gedicht, maakte ik een bijbehorend fotogedicht.

Geschreven door lin om 22:52 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Donderdag 15 september 2005

Zo werkt hij

De poëet schrijft onderweg
op bierkarton of kassabon
of vloeipapier men zegge
dat het snel verwatert elke
flard of dinggedachte,
elk verzonnen luisterwoord
zo voedt hij het geheugen
met wat hij ziet en hoort.

En komt hij thuis dan slaat hij
op knoppen en op letters
of ook wel moedwillig in de wind
als hij geen voeding of ‘t onleesbaar vindt
of het geheugen het denken weigert

Druk in de weer met een balans
wikt en weegt hij nogmaals elke kans
tot iedere metafoor tevreden is
hij schippert in een veilige haven
laat reacties zijn vermoeden staven
of niet

Geschreven door lin om 19:20 Reageer op dit bericht

Donderdag 15 september 2005

Afhechten

de wol was op
terwijl ze nog een mouw
eraan vast wilde knopen
met een lijn
die ononderbroken
hoorde te zijn

steeds golfde en draaide
het breiwerk met
de rug naar haar toe
soms kreeg zij weer zicht maar
ze werd het zo moe om
telkens die eindjes te zoeken

totdat zij bedacht
dat een mouwloze trui
apart was en haar rust zou geven
waarom die stukjes nog binden
zij wilde het restant
nooit meer vinden

Geschreven door lin om 19:18 Reageer op dit bericht

Donderdag 15 september 2005

Elk zwart wordt langzaam grijs

een deel van mij rust zacht
daar onder de berk, zie je
al dat werk voor haar gevleugelde vrienden?

de wind slaat mijn lange haren
tegen de onderste takken
ik kies alvast: deze?
nee die daar! tussen de
verre bomen waarvan ik
alle namen ken
maar nu niet
nog niet

zoef, een limousine zwaait
zwart voorbij
langs mij

Geschreven door lin om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 31 augustus 2005

bladerbed

De uilen gluren door het bos
eerst één oog en dan twee
gewekt door zacht geluid
van het groene bed met mos
waar een koppeltje neervleit

Het bladerdek schudt vastberaden
alle druppels van zich af
als kreten door de kronen gaan
en het stel zich onbespied blijft wanen
terwijl bosbewoners zich gaan vragen
en vanuit hun schuilen blijven waken

Het bosbed trilt heel ritmisch waar
Het diep verscholen in de glooiing
alles verhullend maar ook niets
aan de verbeelding overlaat

En zie: de specht een boompje verder
roffelt in hetzefde tempo mee
zijn holte in een oogwenk klaar

Geschreven door lin om 21:16 Reageer op dit bericht

Woensdag 31 augustus 2005

Curacao

Curaçaos suikerdiefje

In ruil voor haar prachtige kleuren en muziek

plaatste ik een schoteltje suiker

op ons terras

en ze wist direct

waar dit voor was.

Vloog af en aan

en twinkelde: “ik geniet.”

Was het wellicht daarom

dat zij op onze laatste vakantiedag

naast het restje suiker

een donsveertje

achterliet?

Geschreven door lin om 21:09 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van Rustplekje van Lin