zonsondergang

Na 14 dagen Turkse zonneschijn kwamen we gisteren terug in een regenachtig Nederland. Maar nu ik dit schrijf – ik heb zojuist mijn koffer geopend – is de zon uit mijn koffer ontsnapt en zit ik in het zonnetje. De temperatuur ligt wel heel wat graden lager dan wij de afgelopen weken gewend waren. Aanpassen dus eventjes. Een dikke trui aan; de verwarming een aantal graden omhoog; het zal wel weer lukken. We hebben een fijne vakantie gehad en weer veel Belgische vrienden ontmoet. Ik ga nu verder met het uitpakken en opruimen.

Even nog een zonnige foto van de vakantie.

Het afgelopen weekend was de Japanse tuin geopend.In die tuin werden arrangementen van het Japans bloemschikken(Ikebana) getoond. Ikebana betekent letterlijk: tot (nieuw) leven van bloemen. Ikebana begon vele eeuwen geleden als middel van religieuze verering. Eén van de richtingen(scholen) is de Sogetsuschool. Sofu Teshigahara stichtte deze school in 1926 en introduceerde moderne en abstracte elementen in Ikebana. De maan, die in de vlakte opkomt, is nu symbool voor deze school. Foto: de "grasmaan".

De lucht is nog een beetje grijs, maar de zon doet al pogingen om er doorheen te komen. Het kan best nog een aardige dag worden. Op de boulevard is er vandaag een standwerkerconcours. Daar zal het dan wel levendig worden, vooral als de zon even goed doorkomt. Nog een nacht thuis slapen en dan gaan we op vakantie. In de nacht van maandag op dinsdag zal er wel niet veel van slapen komen: we moeten om 03.00 uur ons op de luchthaven Schiphol melden en vliegen dan om 05.00 uur naar zonniger oorden. Als we daar gebruik van een computer kunnen maken zullen we af en toe een berichtje achterlaten; en anders tot over veertien dagen. Foto: gisteren fietste ik even door Den Haag en schoot dit plaatje op het Plein.

De dag begon met pech. Niet pech voor mij, maar voor Marlies, mijn dochter. Ik zou haar om 07.15 uur komen ophalen om haar ergens naar toe te brengen. Even over zevenen ging ik naar de garage, startte mijn auto, maar de motor vertikte het: de accu was leeg. Nu kon ik wel de ANWB bellen, maar die kon niet meer op tijd komen; daarom mijn dochter maar gebeld zodat ze een taxi kon nemen. Tegen acht uur was de wegenwacht present; mijn auto kon weer gestart worden. Eerst even een half uurtje rondrijden, zodat ik niet weer voor hetzelfde probleem zou komen te staan. Foto: geen badgasten meer in het water, maar wel duiven.

Een grote zandloper gaf aan dat de tijd vergaat. 25 jaar historie van Den Haag/Scheveningen. Vandaag werd er een tentoonstelling geopend, die liet zien wat  er door de grond in de afgelopen 25 jaar werd vrijgegeven. De voorzitter en de wethouder lieten op een humoristische wijze zien, wat het verleden betekent voor het heden.Het geheel werd na afloop gevierd met een passend drankje en een hapje. Een leerzame en een aangename bijeenkomst in Muzee Scheveningen. Foto: omdat er morgen weer een nieuwe dag is.

Het strandseizoen is nu voorbij. Nu is het strand weer voor de kustbewoner en mogen ook de honden zich weer uitleven op het strand. Veel hondenliefhebbers zullen nu de komende maanden met hun viervoeters bezit van het strand nemen. Foto: hedenavond; de containers worden de komende dagen afgevoerd.

De buienradar geeft voor een brede kuststrook van België en Nederland geen regenbuien aan. Dat is in ieder geval al een goed begin van de nieuwe dag. Er hangen nog wel wolken, maar in de loop van de ochtend zal de zon zich ook laten zien. Toch een prettig vooruitzicht tijdens de zwarte beursdagen. Geen paniek, maar rust op de plaats. Maak er maar een mooie dag van.

Zondag was het nog boos weer, maar maandag, eerst nog een beetje benepen, werd een stralende dag. Ik zeg niet dat de zon de hele dag scheen, maar het leek wel, toen wij in de omgeving van Warmond reden, leek het wel of wij zo in een schilderij van de 17e eeuwse Nederlandse schilder Jan van Gojen terecht kwamen. Prachtige wolkenluchten in een stralend licht en een wijds landschap. Holland op zijn mooist. We hebben genoten van onder andere de plaatsjes Langeraar, Ter Aar, Jacobswoude, Nieuwkoop, Woubrugge. We hadden het wel verdiend na al die dagen van thuis zitten. Foto: de Langeraarse plassen.

Wat gisteren nog Belgische frankskens waren zijn nu Franse euro’s geworden. Niet getreurd, want nu is er in ieder geval duidelijkheid en zekerheid voor de gespaarde euro’s van veel Belgen. De waarde blijft gelijk, maar de zekerheid is terug. En zo kan binnen een paar dagen een in een betrekkelijk korte tijd groot gegroeide kleine bank weer klein worden. Maar vooral de zekerheid en de rust zullen nu weer terug kunnen keren. De meeste mensen zullen er niet veel van merken, alleen de banknaam FortIS zal misschien veranderen in FortWAS of misschien in Paribas. In ieder geval voor België één probleem minder. Foto: zo was het gisteren in Scheveningen.

De zon schijnt achter de wolken. De wind giert om het huis met hoge fluittonen. Volgens de buienradar zitten we even in een rustig stukje, maar straks gaat de regen weer komen. Zondag, maar geen ZONdag. We moeten er toch nog wel even uit: Annemiek naar Albert Heijn en ik om een frisse neus op de boulevard te halen en even het maandprogramma van het woonzorgcentrum, waar we lid van zijn. Ik wens iedereen een prettige zondag. Foto: we maken er gewoon een vliegerfeest van.

Het is de hele week al wat ruig weer hier in Scheveningen. Een woelige zee, donkere wolken, af en toe gerommel in de lucht. En toch ben ik niet veel buiten geweest. Het strand ziet er op het ogenblik rommelig uit. Sommige strandtentexploitanten zijn al bezig met het verwijderen van hun tenten. Nog even wachten en dan is het strand en de zee weer van ons.  Foto: dit keer toch maar weer een ruige zee.

Goede morgen op de derde herfstdag van oktober. Oktober, de achtste maand van het jaar, althans als je de letterlijke vertaling van het woord neemt. Volgens onze huidige kalender echter de tiende maand. Zijn ze een beetje de kluts kwijt. Neen, de Romeinse kalender begon met de maand maart en in die kalender is oktober dan inderdaad de achtste maand. De naamgeving van de maanden is gehandhaafd, maar de eerste maand is nu januari en dan is oktober dus de tiende maand. En zo is het ook met september(de zevende), november(de negende) en december(de tiende maand). Als het beestje maar een naam heeft. Foto: ik houd het nog even op de achtste maand van onze eigen kalender en denk terug aan de wat zonniger dagen.

Een krachtige tot stormachtige wind leidt de oktobermaand in. De strandtenten worden afgebroken en weer opgeslagen voor een winterslaap van 5 maanden. De herfst is nu echt in het land. Op het strand nog maar een enkele wandelaar, die de wind trotseert. In huis staat de thermostaat op 21 graden en in namiddag nog één of twee streepjes hoger. Bij sommige winkels is men al druk doende met de kerstversiering. Maar eerst krijgen we nog het Sinterklaasfeest voor de kinderen en vier verjaardagen in huiselijke kring. Foto: toch nog even een afscheid van de zomer.

U hebt het ongetwijfeld al gemerkt: Annemiek is weer actief op het blog, weliswaar nog even rustig aan, maar binnenkort weer volledig aanwezig. Gelukkig gaat het weer goed en is ze ook al weer een beetje actief in het huishouden: ze zit me weer achter mijn vodden. Zojuist heb ik het concept voor mijn nieuwe kalender voltooid; nog even een paar sponsors en Scheveningen heeft er voor het nieuwe jaar weer een kalender bij. De nieuwe kalender straalt rust uit, iets dat wij natuurlijk iedereen wensen. De foto: een late zomerdag op het Scheveningse strand.

Na vier dagen binnenzitten ben ik gisteren toch weer een wandeling buitenshuis kunnen maken. Fijn even door de duinen en via het strand weer terug. En gisteravond kon ik ook nog even een mooie zonsondergang pakken(zie bijgaande foto). Annemiek is weer aardig aan het opknappen, maar ik houd nog wel even stevig toezicht. Rustig aan en nu niet overhaast de verloren schade gaan inhalen: ze wil al weer direct achter de computer, om iedereen te schrijven en te bedanken; maar ik heb tegen haar gezegd: noteer alle namen maar en over een paar dagen kan je dank iedereen een briefje schrijven.Wel mag ze van mij iedere dag een stukje op haar blog zetten en de berichten lezen. Misschien kan ze dan woensdag wat meer aandacht aan de blogvrienden besteden. Of ze zich daar aan houdt weet ik niet.

Het zonnetje schijnt; het is prachtig herfstweer. Maar ik zit thuis achter mijn computer en houd Annemiek, die met een longontsteking(gelukkig geen zware) in bed ligt, gezelschap. Meestal ligt ze wat te suffen of te slapen; rust is het belangrijkste. Maar ook veel drinken. Maar als ze overdag te veel slaapt, dan slaapt ze ’s nachts niet zo goed. Nu ligt ze te luisteren naar haar favoriete muziek uit de jaren 1950-1960. Daar wordt ze rustig van. De muziek staat maar heel zachtjes. Ze is niet lastig; af en toe een glaasje water of thee; dadelijk een boterham en dan gaat ze weer rusten. Gisteren heeft zij even in de kamer gezeten, maar dat was wel erg vermoeiend.

In het noorden van ons land af en toe zon en later op de dag ook in het midden en zuiden af en toe wat zon. Mis. Hier staat aan een bijna wolkenloze hemel de zon de wereld toe te lachen. Boven zee, maar dat is aan de andere kant van ons appartement, hangen er nog wat boze wolken, maar daar de wind vanuit het noordoosten komt zullen we daar niet veel last van hebben. Ik hoop ook voor de andere bloggers op mooie komende dagen.

Vandaag, 22 september, begint om 17.44 uur de herfst. We zitten weer thuis achter onze computer. Zondagmorgen, gisteren dus, zijn we tijdig opgestaan: we moesten nog naar huis. Het kon niet eerder: op het traject Antwerpen – Roosendaal v.v. was grote vertraging vanwege werkzaamheden aan het spoor. We stonden al vroeg op het Antwerpse station Luchtbal om zo spoedig mogelijk te geraken op het station Antwerpen Noorderdokken: daar staan de snelbussen, die ons naar Roosendaal moeten brengen. Maar de trein, die ons naar Noorderdokken moest brengen liet bijna twee uur op zich wachten. Eindelijk kwam de trein en toen was het nog maar 3 minuten naar Noorderdokken. En daar stonden de snelbussen. Instappen en een kwartiertje later kon de bus vertrekken. Maar al spoedig was het stoppen geblazen – de bus maakte onaanvaardbare schommelbewegingen - en moesten we in een andere bus overstappen. Daarna gin het vrij snel naar Roosendaal, waar we in de gereedstaande trein stapten die om 12.30 uur vertrok en ons in ongeveer één uur naar Den Haag bracht. Omstreeks 14.00 uur waren we dan eindelijk thuis. Foto: Nog even naar het strand geweest: daar was een internationaal vliegerfeest.

In Scheveningen is er dit weekend een internationaal vliegerfeest, het grootste van Europa: een behoorlijke wind is daar zeer welkom. Wij verlaten dadelijk Scheveningen om een aantal blogvrienden in Antwerpen te ontmoeten. Daar hebben we geen wind bij nodig, alleen een amicale en gezellige sfeer en die zal er zeker niet ontbreken.