Mag het of mag het niet.

De lucht is grijs en de temperatuur aangenaam. Het wordt weer een aangename dag. Vandaag gaat er weer een deel van de nieuwe pier open: het benedendek. Het grote restaurant moet nog even wachten, maar zal dra volgen. En dan is het wachten op het reuzenrad en het verwijderen van de roestbak, die al jaren de Pier ontsiert. Gisteren hebben Annemiek en ik weer voor het eerst na lange tijd een rondje polder gedaan en een bezoek gebracht aan ons geliefde plekje bij de Wilck. Daat was het broeierig warm. We zijn er dan ook niet lang gebleven. Terug naar de kust waar het een stuk aangenamer was. Ik wens iedereen een heel fijne woensdag.

Het is oppassen geblazen op de boulevard. Niet alleen voor zakkenrollers, maar ook van de mee-eters: de meeuwen bedoel ik. Heb je een patatje, een ijsco, een Hollandse nieuwe of een lekkerbekkie in je hand, dan zijn ze er als de kippen bij om hem u afhandig te maken. Ze zijn snel met hun scherpe snavels en hun roodgekleurde of blauwe poten. Ze zijn met velen. Maar in hun vlucht zijn ze een lust voor het oog. Geniet van ze, maar pas op.
Ik wens u een heel fijne en zonnige dag.

begint weer een beetje zijn gewone gang te krijgen. Annemiek ziet er weer wat beter uit: hier op de foto straalt ze weer temidden van de bloemen, die zij op haar 80ste verjaardag op acht augustus mocht ontvangen. Zij is iedereen dankbaar voor de lieve wensen bij haar verjaardag en tijdens de dagen in het ziekehuis/revalidatiecentrum van u  mocht ontvangen. Die waren voor haar een grote steun.

na vier lange weken weer licht aan de horizon: Annemiek mag woensdag, 29 juli, naar huis. Ze is genezen van een zware dubbele longontsteking. 18 juli werd ze van het ziekenhuis overgebracht naar een revalidatiehuis op Scheveningen. In huis heb ik het een en ander aangepast om het voor haar wat gemakkelijker te maken. Ze verlangt naar huis; het liefst vandaag nog. Ze wil de zeelucht weer opsnuiven en zitten op haar bloemetjesbalkon. Lekker een bakkie doen in het zonnetje. Nog een paar dagen geduld, dan is het eindelijk zo ver.
Na de zware storm van gisteren ziet het weer er voor vandaag heel wat beter uit.Zij en ik, wij danken u voor alle goede wensen en wensen u een heel fijne dag.

Eindelijk; na een paar sombere dagen is hij er dan toch: de zon. Geen mist meer en geen regen. Een blauwe hemel met hier en daar een luchtig wolkje.
Vandaag komt er een monteur om de scootmobiel van Annemiek in orde te maken. Daarna rij ik dat ding naar de revalidatie en kan Annemiek onder begeleiding gaan oefenen: ergotherapie. Nu volgt ze fysiotherapie en ook psychotherapie. Na zo'n zware ziekte moet er heel wat recht gezet worden. Maar ze doet haar best en de therapeuten zijn tevreden over de voortgang. Het zal nog ongeveer drie weken duren voor Annemiek weer naar huis mag komen.
Zij bedankt iedereen voor de lieve wensen en de steunknuffels.

De dag is nog grijs. Vandaag begint het revalidatieprojekt voor Annemiek ( en een beetje voor mij ook). De eerste besprekingen en oefeningen met de diverse specialisten. Ze ziet er wel tegen op, maar ze zal zich wel inzetten, om zo spoedig mogelijk weer naar huis te mogen. Het is nog niet te voorzien, hoe lang het genezingsproces zal duren. Haastige spoed is zelden goed. We hebben goed hoop dat alles weer op zijn pootjes terecht komt.
Wij danken iedereen voor de steunknuffels en lieve wensen.
Foto: Annemiek met dochter Marlies in de tuin van het revalidatiecentrum.

De dagen gaan snel. De zon gaat al weer eerder onder en komt weer later op. Vandaag begint het met grijs, maar dat deert mij niet. Ik ben blij, dat het goed gaat met Annemiek. Gisteren is zij overgebracht naar een speciaal ziekenhuis dat extra nazorg geeft. Voor hoelang? daar is nog geen antwoord op te geven. Het kan één, twee of misschien wel drie weken duren. Maar dan komt ze ook weer naar huis. Ik kijk er al verlangend naar uit. Maar haar gezondheid komt op de eerste plaats. Annemiek en ik, wij bedanken iedereen voor de lieve wensen van de afgelopen twee weken en al vooraf voor alle lieve wensen die zullen volgen. Ik heb de laatste twee weken niet veel gefotografeerd: ik herhaal dan ook het bloemetje van de laaste keer.

Annemiek wordt vandaag overgeplaatst naar een revalidatiehuis. Daar moet ze weer op krachten komen. We zien de toekomst weer wat rooskleuriger in. Hopelijk komt ze weer spoedig thuis. Zij bedankt iedereen voor de vele goede wensen en wenst iedereen een heel fijn weekend.

wat beter met Annemiek. Zij bedankt iedereen voor de vele lieve wensen en verlangt er naar weer spoedig naar huis te mogen. Maar eerst volgt er nog  een periode in een hersteloord, zodat ze het thuis weer helemaal naar de zin zal hebben. Als het weer vandaag wat beter wordt mag ze in de loop van de dag of anders morgen  weer even naar buiten om van de natuur en de frisse lucht te kunnen genieten.

schiet er niet veel tijd over voor andere zaken. De zieke gaat voor alles; de andere dingen moeten maar even wachten. Toch is er soms even tijd voor het blog en daar maak ik nu gebruik van. Dadelijk komt de dokter en de zorgdienst  voor Annemiek. Buiten schijnt de zon en lijkt het al behoorlijk zomer. Morgen wordt het een zware dag met de voorspelde hitte. Toch hopen wij hier aan de kust toch op wat verkoeling van de zee.
Ik wens iedereen ook namens Annemiek een heel fijne dag.

Annemiek is ziek en die heeft wat extra aandacht nodig. En ik... ik was over mijn toeren van de spanningen van de afgelopen tijd. Vanmorgen kwam die spanning er even uit, maar nu ben ik weer rustig, maar moet mezelf wel ontzien. Als tachtigjarige mantelzorger is het niet altijd even makkelijk, maar ik doe het met liefde. Vandaag zijn er hulpdiensten gekomen. Dat was echt wel even nodig. Voor Annemiek, maar ook voor mij.
De zon is verdwenen, regen wordt verwacht. Maar zie hoe de dag verder verloopt.
Ik wens iedereen toch nog een prettig verloop van de zondag.

Gisteren ben ik er niet aan toegekomen, maar vandaag wil ik er weer vroeg bij zijn. zodat ik ook nog even van de zondag kan genieten.
Ze stonden ergens onderweg in de polder naar mij te staren, toen ik er met de auto langs reed. Vaak ga je er achteloos aan voorbij, maar gisteren stopte ik toch even om ze op de foto te zetten. Ze spraken niet tegen, maar bleven rustig staan en lieten zich strelen. Het was warm in de auto, te warm voor Annemiek en we besloten dan ook maar om weer spoedig naar huis te gaan. Er moest nog wat huishoudelijk werk worden gedaan en dat heb ik toen maar voor mijn rekening genomen. Annemiek was duf van de warmte.
Ik wens iedereen een mooie en gezellige zondag en hoop dat ook in de rest van de week de zon zich vaak mag laten zien.

Een blauwe hemel met witte wolken. Nog een beetje fris, maar daar zal de zon wel spoedig verbetering in brengen. En nu maar hopen, dat de zomer echt gaat doorzetten. Het is donderdag: marktdag. Maar ook de dag van de gezellige gemeenschappelijke maaltijd in onze wijkwinkel. Vooral voor Annemiek: daar ontmoet ze veel oude bekenden van vroeger. Annemiek is één van de eerste bewoners van deze wijk van na de oorlog. Haar vader werd kort na de oorlog overgeplaatst naar Scheveningen: dat was op 8 mei 1945. Zij kwamen terecht in een straat, waar bij de meeste huizen nog geen glas in de sponningen zat. Sinds die tijd is er hier in de buurt wel heel veel veranderd.
De opening van de vernieuwde Pier komt nu snel dichterbij. Een gedeelte wordt binnenkort toegankelijk voor het publiek.
Nog even wachten en we kunnen weer pierewaaien en bootjes kijken.Ik wens iedereen een heel fijne nieuwe dag.

Vandaag is de dag weer met de zon begonnen. De temperatuur wordt weer wat aangenamer. Straks kunnen we weer op het balkon ons bakje koffie drinken. Gisteravond was het wel een lange zit: vergaderen over de vernieuwing van Scheveningen Bad. Dat is een projekt waar de gemeente zich voor inzet en gedurende een periode van tenminste tien jaar de volle aandacht krijgt. Scheveningen krijgt jaarlijks miljoenen bezoekers en wil je dat zo houden dan moet je er ook wat aan doen, om het voor de bezoekers en bewoners zo aangenaam mogelijk te maken. Er is dan ook veel werk aan de winkel. Speerpunt op het ogenblik is het Palaceplein: dat is het plein aan de voet van ons appartementencomplex. We gaan er voor en hopelijk met alle neuzen dezelfde kant op.
De zon schijnt en we gaan er weer een mooie dag van maken.

Lekker onderuit gezakt in een luie stoel - was ik nu lui of de stoel - zag ik dit bijzondere schouwspel. Door een speling van de natuur leek de zee uit drie lagen te bestaan met daar bovenop twee schepen op de rede. Dit moest ik wel vastleggen en misschien wordt dit wel weer een foto van de tentoonstelling, die ik aan het voorbereiden ben. Deze foto maakte ik op 22.06.2015 om tien uur in de ochtend, gisteren dus.
Vandaag hangt er weer een fantastisch wolkenspel boven de horizon. Aan landzijde en aan zeezijde. Fantastisch om te zie. Maar er zit nu ook veel blauw in de lucht en tussen de wolken door de zon. Hollands weertje. Daar hou ik wel van.
Ik wens iedereen een mooie dag met fraaie Hollandse luchten.

De zomer schijnt te zijn begonnen, maar tot nu toe is het "schijn bedriegt".maar wat niet is dat kan nog altijd komen. Vandaag moet mijn auto naar de garage. Jaarlijks onderhoud. Dat kost me weer een lieve cent. Maar ja: voor veiligheid moet je wel wat over hebben. Hij moet er om acht uur zijn. Gelukkig staat er een vervoermiddel voor me klaar om me weer naar huis te spoeden. Ja... spoed: de regen dreigt. Vanmorgen vroeg leek het er even op dat de zon op bezoek zou komen, maar ik denk dat we vandaag Fluvius op bezoek zullen krijgen. Afwachten maar. We zien wel wat het wordt.  Ik wens u in ieder geval een fijne dag. 

Grijs aan de landkant, grijs aan de zeekant en grijs is de hemel. Maar de straten zijn droog. Het is vandaag vaderdag in Nederland. Vandaag worden de vaders in het zonnetje gezet. Misschien komt straks toch nog het zonnetje om de hoek kijken. Vandaag is het ook de eerste dag van de zomer. En ook de langste dag van het jaar. Het is buiten nog stil. De tram rijdt geruisloos onder ons woning langs. Die heeft nog geen haast. Misschien, als straks het zonnetje komt, wordt het wat drukker buiten.
Voor vandaag breng ik weer een bloemetje. Recht vanuit de duinen, die snakken naar water.
Ik wens iedereen een heel fijne en gezellige dag.