Zo, eerst even de binnengekomen post gelezen. Die zal ik later op de dag gaan beantwoorden. In onze ondergrondse garage is weer eens iemand bezig geweest. Van twee oudere auto’s is een ruit ingeslagen en een motor omver gelopen. En zo is er altijd wat te doen in ons appartement. Vaak ook leuke en gezellige dingen. Tegen insluipers is toch weinig te doen. Nog maar tien dagen en maart begint. De lentemaand. Ik kan me nog een aardige anekdote uit vroeger jaren herinneren. Ik zat toen in het derde jaar gymnasium. Het was in de maand maart en ik was niet met mijn aandacht bij de les. Plotseling stond de leraar voor mijn bureautje en vroeg “festina lente” en ik antwoordde prompt “de naderende lente”, maar dat was niet de juiste vertaling: festina lente betekent: haast je langzaam. Hilariteit alom. Ik ben de betekenis van deze latijnse spreuk nooit meer vergeten. Foto: regendruppels sieren mijn uitzicht.

Een mistimpressie van de boulevard met het Kurhaus op de achtergrond.

Eventjes dacht ik vanmorgen: ik moet de luxaflex omlaag doen, om de zon te weren. Maar dat wil ik niet: ik ben veel te blij dat de zon eventjes mijn kamertje binnenvalt. Gisteren was het een grijze dag, maar toen ik uiteindelijk besloot om toch maar even een wandeling te maken, had ik er geen spijt van: het was niet koud, het was mistig en er stond weinig wind. Daar door bleef ook de mist langer hangen. Toch heeft de mist ook zijn charmes. Er waren tamelijk veel boulevardbezoekers, die genoten van het bijna onwaarschijnlijke licht dat door de mist wordt veroorzaakt. Ik zuig dit niet uit mijn duim, maar een aantal mensen vertelde dat mij. En ook ik genoot van de mist. Misschien laat de bijgevoegde foto dat ook zien en voelen.

Het weer zal in Vlaanderen wat beter zijn dan in Holland. Hier is het grijs en somber. De stad ligt versluierd in een wolkendek en de zee en de lucht smelten samen in één grijs vlak. Als ik nu naar de boulevard zou lopen om een foto van de zee te maken en deze daarna op het blog zou zetten dan zou u slechts één grijs vlak zien. Maar wie weet klaart het vandaag toch nog even op het voorjaar en de zomer de kikkers lustig kwaken.

Ik ben toch maar naar buiten gegaan om foto's van de zee te maken. Het is niet koud; het is mistig. Zo mistig zelfs dat mijn camera geen afstand kon bepalen. Ik moest mijn camera eerst richten op een zichtbaar project, vervolgens camera naar de mist richten en dan pas de knop indrukken. Een bijna grijs vlak is het resultaat.

De carnavalsweek is begonnen. In Italië zijn de optochten al begonnen. Hier in Nederland is men nog druk doende met de opbouw van de praalwagens. Crisis of niet. Misschien wat minder dan andere jaren, maar carnaval is geen carnaval zonder feest. En op carnaval volgt de vasten. Aswoensdag op 25 februari. Aswoensdag is de voorbereiding op het paasfeest: 12 en 13 april. De tijd gaat snel.

Het Valentijnzonnetje heeft de week fraai afgesloten. In een groot deel van Nederland is de voorjaarsvakantie zonnig begonnen. Jammer genoeg laat de zon vandaag voorlopig nog verstek gaan. Maar voor een fikse wandeling is er wel ruimte. Even een koele wind door je haren en je voelt je weer helemaal fit. Zo vroeg in het voorjaar zijn er in Scheveningen niet veel evenementen. Natuurlijk hebben we wel de zee, het strand, duinen en de parken. Wandelruimte genoeg. Maar ook in de rest van het land, en dat geldt natuurlijk ook voor Vlaanderen is er buiten volop vertier. Foto: de foto werd gister gemaakt in het Groene Hart van Zuid-Holland: de Reewijkse plassen.

Vanmorgen om zeven uur kleurde de hemel al aan de horizon.

Vanmorgen om zeven uur ontwaakte ik naast mijn Valentijn.

Vanmorgen om zeven uur dacht ik aan al mijn Valentijnen in bloggenland.

Vanmorgen om zeven uur dacht ik wat moet ik al die Valentijnen toewensen.
Vanmorgen op Valentijn dacht ik: ik geef ze samen een heel groot veld vol bloemen en een dag vol zon. Geniet vandaag van een zonnige Valentijn.

De zon liet zich vanavond van de goede kant zien. Hij zette de stad in een sprankelend avondlicht. Een mooi begin voor Valentijnsdag.

Ik weet niet of Geert Wilders godsdienstig is. In ieder geval is hij niet iemand, die zich sociaalbetrokken opstelt. Hij stelt zich op als een eenling en lijkt alles waar hij het niet mee eens is over één kam te scheren. Is hij het überhaupt wel eens met iemand eens? Is hij het met mij eens als ik in één God geloof? Is hij het met mij eens als ik in Allah geloof? Is hij het met mij eens als ik in Jahweh geloof? Natuurlijk zal hij zeggen: “daar heb ik geen enkel probleem mee”. Hij heeft alleen problemen met de bijbel, de talmud, de koran: dat vindt hij ophitsende boeken. Hij heeft ze misschien – ik weet wel bijna zeker – nog nooit gelezen of… hij heeft ze misschien toch wel gelezen, maar niet begrepen. Of hij heeft bepaalde passages uit hun context gelicht en velt een oordeel over het hele geschrift. Of heeft hij alleen maar een hekel aan fundamentalisten? Ik heb het ook niet op fundamentalisten begrepen, maar daarmee mag ik toch niet hele bevolkingsgroepen veroordelen. Ik vind Wilders zelf een fundamentalist van zijn eigen gedachten en daarom heb ik medelijden met hem. Ik vind hem een beetje zielig. Maar dat mag ik natuurlijk niet vinden, want hij heeft een diplomatiek paspoort – ik niet - en dat is zo iets als een vrijgeleide. Foto: grijze zee, grijze luchten, grijze gedachten.

Het weerbericht geeft voor de kust weinig hoop. Toch zie ik de zon opkomen. Er hangen wel een paar wolken in de buurt. De wolken boven de zee zijn roze gekleurd. De noordenwind doet de vlag op het Kurhaus strak staan. In ieder geval begint de dag van de zonnige kant. De zon wordt wel iedere dag sterker. De natuur is in ontwikkeling: hier en daar zijn er al sneeuwklokjes en narcissen en katjes aan de bomen. Morgen beginnen de voorjaarsvakanties en de komende week zal het carnaval losbarsten. Van een Belgische blogger kreeg ik een aantal oude foto’s over Scheveningen toegezonden. Zijn foto’s zijn opgenomen in de website www.schoenendoos.nu op pagina 106. Foto: nog geen voorjaar, maar een straffe 'herfst'wind teisterde de kust de afgelopen dagen.

Vandaag, 11 februari 2009, zal de zon boven Den Haag om 08.06 uur opkomen.at ik gisteren nog tot twaalf uur met het licht aan achter mijn computer, nu heb ik geen lamplicht nodig. Schuin achter mij komt de zon met een knipoog van herkenning door en boven een wolkendek aan de horizon mij begroeten. Foto: de zee van gisteren, windkracht 8, iedere dag opnieuw een wereldwonder.

En de regen hield om 15.00 uur op, nou ja, het druppelde nog wel wat, maar je kon zonder paraplu naar buiten. En dat heb ik dan ook gedaan. Even de pier op en uiteraard vergezeld door mijn camera. Bij Bft 8 is de zee altijd woelig en bij de noordwester van vandaag waren de golven best heftig. Zie foto.

Hier in Scheveningen is de wereld niet wit: hier is geen sneeuw gevallen en zijn ook de daken niet berijpt door nachtvorst: buiten is alles grijs en nat en binnen zitten we met het licht aan. Dat zal wel binnenzitten blijven vandaag: met dit weer stuur je de hond nog niet naar buiten. Wie weet knap het weer nog wat op: de weergoden zijn onvoorspelbaar. En bidden om weer, dat helpt niet. We gaan maar wat aan het werk in huis. Ik heb deze week nog twee vergaderingen; die kan ik nu rustig voorbereiden. Foto: misschien komt er vanavond nog een mooie zonsondergang. Ik zet hem er nu maar vast op. Dan hebben we iets om naar toe te leven.

Van middag fijn naar de fitness geweest. Mijn warming-up bestaat uit een kleine fietstocht. Sneeuw, wind of regen deren mij niet. Daar kan ik wel tegen. En als je dan na ongeveer twee uur weer thuis komt voel je je een ander mens. Ik kan het iedereen aanraden. Gisteren maakte ik deze foto. Op de achtergrond Europoort.

Waar zullen we het vandaag over hebben? Over de Belgische voetbalscheidsrechter, die de keeper van ADO Den Haag een rode kaart gaf en bovendien een penalty, waardoor mijn club met tien man moest verder spelen? Of over premier Balkenende, die de hypotheekrente nu niet ter discussie wil stellen? Of over Sven Kramer, die voor de derde keer op rij wereldkampioen all-round werd bij het schaatsen? Of over Maxima en Willem-Alexander op de Zuidpool? Of over de journaliste, die Paus Pius X Paus Pius iks noemde? Of over het weer, dat er vandaag weer grijs uit ziet? Nee hoor, we gaan gewoon verder met de nieuwe dag, die ons weer gegeven is. Foto: zo ging de zon gisteravond onder, maar hij is vandaag nog niet terug gekomen.

Dit was vandaag ons uitzicht. Een vals zonnetje, grijze wolken en regen en/of sneeuw was ons lot. Dit leidde echter wel tot deze bijzondere opname.

Dit is het einde van de Noord-Boulevard op Scheveningen. Na dit huis beginnen het Scheveningse noorderstrand en duinen, die zich uitstrekken tot de grens van Wassenaar. De foto werd deze morgen genomen onder minder gunstige weersomstandigheden.

8 februari, de eerste week van de maand is snel voorbijgegaan. Over drie weken schrijven we alweer 1 maart. Dan is de carnaval weer voorbij. En in die maand, in de nacht van 28 op 29 maart, gaat de zomertijd weer in. Vanmorgen, de zon scheen verleidelijk mijn kamer binnen, ben ik op pad gegaan om een duinwandeling te maken. Na een paar minuten had ik de duinen bereikt en striemde een ijskoude regenbui mijn gezicht. Diep weggedoken in mijn windjack ben ik bij de eerste afgang naar het strand gegaan en met de wind schuinachter ging het een stuk beter. Op het strand was het doodstil; alleen een sulky was te zien. Daar heb ik een foto van gemaakt, die ik hierbij meestuur.