Vlaggetjesdag

De zon is er nog niet. Vanmorgen vroeg leek hij even door te komen, tussen het grijs waren hier en daar wat blauwe plekjes te zien, maar de lucht trok weer dicht. Misschien komt hij straks toch nog wel door. Gisteravond. Toen eindelijk een vriendelijk zonnetje even doorbrak, ben ik op de fiets naar de haven gereden en heb wat foto’s gemaakt van de voorbereidingen van vlaggetjesdag. Er is veel te doen vandaag in Scheveningen, vooral in de omgeving van de haven en in het oude dorp. Om 11.00 uur begint het feest met een officiële opening. Foto: kan het duidelijker: vlaggetjesdag in de Keizerstraat, hartje Scheveningen.

In Scheveningen slaat de Oranjegekte toe. Sommige straten zijn geheel versierd met vlaggetjes. En of  Nederland nu kampioen wordt of niet, gefeest gaat er worden. Want, zoals u waarschijnlijk weet: niet het Nederlands elftal voetbalt, maar Nederland. En daarom viert bijna heel Nederland feest. De omslag komt pas als Nederland de volgende ronde niet haalt.

Foto: een Scheveningse straat in feeststemming.

Vandaag gaan de oud-vissers weer gezamenlijk een dagje varen. Meestal ga ik dan als fotograaf mee, maar dit jaar wordt er gefilmd. Morgen op vlaggetjesdag heb ik een permissie om overal te mogen fotograferen. De weersverwachting is voor morgen gunstiger dan voor vandaag. Met een beetje zon erbij kunnen dat mooie foto’s worden: er is veel te doen aan de haven, maar ook in de Badhuisstraat, de Keizerstraat, op de boulevard en op zee. Vandaag ga ik wat proefopnames maken.

Terracotta wordt Blaze red. En dat gebeurde deze morgen. We hadden een uitnodiging van onze autodealer en daar stond die dan de nieuwe Opel Agila 1.2, 5-deurs Enjoy. Annemiek was er direct verliefd op. In werkelijkheid was hij mooier dan op een plaatje. En wat doe je als je vrouw ergens verliefd op is? Twee uur later verlieten wij de dealer, die op papier een nieuwe auto rijker was: de ingeruilde Opel Agila 1.2 vijf-deurs Essentia kleur terracotta. En wij waren op papier de nieuwe eigenaar van de  Opel Agila 1.2 etc in blaze red, kentekennummer 29-GDR-7. Op 26 juni wordt de auto afgeleverd, maar onze vrienden in België mogen op 21 juni nog even onze  twee jaar oude Opel uitzwaaien. Het kan verkeren. 
Foto: de SCH123 verlaat de haven, terwijl de zon langzaam ondergaat. Foto gemaakt op 4 juni: soms gaat de zon wel onder, maar of hij de volgende dag weer opkomt? Wij hebben het vandaag niet gemerkt.

Vanmorgen moest ik even naar het ziekenhuis voor bloedafname; een keer per jaar kom ik bij de huisarts (maar dit keer was mijn laatste bezoek aan hem geweest in augustus 2006) voor een controle en het eerste wat hij dan doet is mij een formulier geven voor bloedonderzoek; en daarom ging ik vandaag naar ziekenhuis Bronovo. Over twee weken een herhalingsbezoek bij de huisarts, die dan de uitslag bespreekt. Het is altijd goed, vooral als je wat ouder bent, even een jaarlijks onderzoek te laten uitvoeren: voorkomen is beter dan genezen. Annemiek schrijft op haar blog, dat het weer hier niks is. Ik zeg maar: als het weer niks is, probeer dan zelf het zonnetje in huis te zijn. En daarom wens ik u allen een zonnige dag toe.

Nu is Scheveningen wel geen wereldstad, maar vooral in de zomerperiode voor veel mensen en veel bezochte badplaats. Daarom probeer ik juist voor die mensen een zo goed mogelijke informatie over Scheveningen te geven. Scheveningen is echte de moeite waard om eens te bezoeken en ik denk dar het daarna wel niet tot dat ene bezoekje zal blijven. Maar Scheveningen is ook interessant om het van bovenaf te bekijken: niet zittend op een wolkje, maar vanaf een hoogstandpunt. Vanaf de vuurtoren of een andere toren. Bekijk Scheveningen maar eens in vogelvlucht en bezoek maar eens de website www.allesoverscheveningen.nl/rubriek-07.htm  

De zomerzon laat zich nog niet al te welwillend zien, maar de galerij onder ons appartement wordt er wel fleuriger op. Vlaggen hangen uit en palmen zijn geplaatst. De galerij begint nu echt uitstraling te krijgen. Bijgevoegde foto heb ik zojuist gemaakt.

Een enkele bliksemschicht, een enkele donderslag, af en toe wat licht regen. Op Scheveningen hebben we gisteren en vannacht weinig last gehad van de onweerswolken, die vanuit het zuiden over ons land trokken. Maar de temperatuur is wel teruggevallen en de zon ook. Lag ik gisteren nog even lekker lui in het zonnetje, vandaag zal ik een warm vest nodig hebben. “Zomer verdwenen” staat in de krant boven het weerbericht, maar dat is wel een erg pessimistische kijk. Nee hoor, de zomer moet nog komen. De nieuwe haring is binnen en dat is een zomers begin. En daar houden we het maar op.

Over de stad hangt een laag wolkendek. Dat belooft niet veel goeds. Na een redelijk zonnige middag met aangename temperaturen, daalt het kwik nu snel. Onze Belgisch blogvrienden geven ons al door dat het in België al boos weer is. Onweer en regen. Mijn fotocamera ligt klaar: misschien zijn er wat mooie plaatjes te schieten. Morgen meer.

De wereld is heel klein vandaag. En dat komt niet alleen door de zware mist die het land in nevelen hult. Neen. Een andere oorzaak is de staking van het streekvervoer, waardoor een groot aantal mensen aan hun plaats gebonden zijn. De buschauffeurs eisen hoge loonsverhogingen, die uiteindelijk door de gebruikers van het streekvervoer zullen moeten worden opgehoest. De mist zal wel optrekken, maar de staking zal nog wel even kunnen duren. Samen met de mist zal het hier en daar wel tot grote verkeersopstoppingen kunnen komen. Als straks het zonnetje komt zal de wereld er wel weer een stuk vrolijker uitzien.

1 juni 1962. Ik reed in een witte koets vanaf het ouderlijk huis ca. 10 kilometer naar Scheveningen, waar mijn bruid op me zat te wachten. We waren op 28 februari van dat  zelfde jaar voor de wet getrouwd en van vandaag zou dan de kerkelijke inzegening plaatsvinden. Diezelfde morgen stond thuis de radio aan en zong Joseph Schmidt het beroemde lied: “Heut’ ist der schönste Tag in meinem Leben”. En ik heb er nog steeds geen spijt van dat ik die dag naar Scheveningen ben gegaan. Vroeger werd er veel waarde meer gehecht aan een kerkelijk huwelijk. Tegenwoordig geldt de dag van het wettelijke huwelijk. Toch was het een mooie traditie.
Foto: een bosje rode rozen geplukt tijdens onze vakantie in Kusadasi

Zo zag gisteravond ons plein er uit. Fraai lijnenspel van wit en rood. En zo ziet vanavond ons plein er weer uit. Enkele tenten waren overdag bezet. Het matige weer was de grote spelbreker. Maar morgen wordt het iets warmer en morgenavond ziet ons plein er weer uit als vanouds. Wel te rusten en tot morgen.

De torens, die in Scheveningen niet gewenst zijn, lijken nu de skyline van Den Haag te moeten ontsieren. In de nieuwbouwplannen van Scheveningen wilde wethouder Norder drie grote torens opnemen tot grote ergernis van de Scheveningse bevolking. De laatste tijd horen wij daar niet zoveel van sinds het ministerie van defensie bezwaar heeft aangetekend. Sinds gister is de Haagse bevolking geïnformeerd, hoe de skyline van Den Haag er uit gaat zien, als de nieuwbouw van de ministeries van Justitie en Binnenlandse Zaken en een woontoren gerealiseerd gaan worden. De voltallige oppositie in de Haagse gemeenteraad is tegen deze plannen, maar de PvdA(Partij van de Arbeid) is overheersend: Marnix Norder c.s. lijken ons nationale stadsgezicht te willen verpesten. Fotomontage volgens Strijland in de echte Haagse krant "Den Haag Centraal".

Ik ga weer over het weer praten, als er weer weer is. Gisteren zijn wij weer even de polder in gegaan. We wilden er gewoon eventjes tussenuit en dan is het gebied rond de Weipoort in Zoeterwoude ons favoriete plekkie. De route daarheen gaat via lokale wegen, waarop weinig verkeer is. Lekker rustig rijden: alleen even uitwijken als er auto langs moet, die wat haast heeft. Maar vaak lijk je helemaal alleen op zo’n weg te rijden. Je stopt wanneer je wilt om even van de natuur te genieten of een foto te maken. Gewoon lekker genieten van de weidsheid van de natuur.

We praten niet meer over het weer: over en sluiten maar. In Scheveningen richten we ons op vlaggetjesdag. Een groot jaarlijks feest, dat herinnert aan het jaarlijkse vertrek van de vissersvloot ter haringvangst. En dit jaar wordt dat gevierd op zaterdag 7 juni: een grote dagmarkt op het haventerrein, sport, spel, amusement, oude ambachten, een vlootschouw, muziekoptredens en bovenal haring eten en gezelligheid. Lekker slenterend tussen al dat gedoe en voor je het weet is de dag voorbij. Lekker genieten samen met al die tienduizenden bezoekers, die dit echt Scheveningse feest willen meemaken.

Het zonnetje heeft gisteren vrijwel niet geschenen; eventjes maar. We zijn bijna geneigd om de verwarming weer hoger te zetten, maar voorlopig houden we het nog op een warme trui. Misschien sturen onze zuiderburen vandaag de zon wat door naar het noorden. De weerprofeten voorspellen wel hogere temperaturen, maar zijn wat de zon betreft een beetje terughoudend. Wie weet gaan we vandaag toch van een mooie zomerse dag genieten. Na een warme vakantie is zo’n terugval in temperatuur niet aangenaam. We blijven optimistisch en zien de eerste zomermaand met vertrouwen tegemoet. Op de foto: een zonnig landschap in Turkije.

Nee, vandaag nog geen foto van het zonnige weer in Scheveningen, om de dood eenvoudige reden, omdat de zon er nog niet is. Het is nog koud en ik heb maar een wollen vest aangetrokken. Ik zal maar een foto uitzoeken van het zonnige en warme vakantieland Turkije. Misschien wordt dan de Scheveningse zon jaloers en gaat dan alsnog zijn beste beentje voor zetten.

Deze bijzonder mooie bloem fotografeerde ik midden in een woonwijk, gelegen tegenover ons hotel in Kusadasi. De plant waaraan deze bloem groeide was geen struik, maar ook weer geen boom. De plant had wel een stevige onderstam. In dat hele wijkje stond deze boom in zijn eentje. Een tweede heb ik niet gevonden. Vooral de kleur van de bloem vond ik erg mooi; de vorm van de bloem deed enigszins denken aan een aronskelk, maar dan heel veel op een rijtje. Misschien weet iemand wat voor een plant dit is.

Na een zeer zonnige vakantie in een land, waar wij veel Belgische vrienden ontmoet en gemaakt hebben, zijn we weer terug op ons honk. En waar ontmoet je in het buitenland veel Belgen: in Turkije. Zij waren in hotel Fantasia heel duidelijk aanwezig. Gezellig keuvelen, af en toe een spelletje biljart, waarbij ik altijd het onderspit moest delven,  of samen een pintje nemen en nababbelen aan de bar. Op de foto de buitenbar.