de een er in, de ander er uit.

De natuur laat zich niet tegenhouden.

Eindelijk is de regeringscoalitie er in geslaagd een crisisakkoord te realiseren. Nog voor het in de Tweede Kamer besproken is wordt het akkoord door de oppositie weggehoond. In plaats van met zijn allen dit akkoord te omarmen schreeuwt de oppositie moord en brand. Drie weken lang is er gezwoegd voor een akkoord: eindelijk is het er. En nu: met zijn allen de schouders er onder. Foto: donkere wolken boven Nederland.

Vandaag was het een afwisselende dag. Dan even buiten, dan even binnen. Dan even regen, dan even zon. En nu? Nu schijnt de zon en drijven er wat wolken als scheepjes op de oceaan. Maar over een paar minuten kan het weer helemaal anders zijn. Toch een paar mooie foto’s gemaakt, en wat kan het anders zijn natuurlijk van de zee. En morgen? We zien het wel, we zullen het wel beleven.

Het ziet er niet al te fraai uit vandaag. Bewolkt aan alle kanten. Hier en daar een enkele lichtstreep. De ochtendwandeling zal wel een rondje om de tafel worden. Maar er is hoop, dat het weer vanmiddag toch iets opklaart. Kan ik me mooi voorbereiden op de “Netwerkbijeenkomst Kunst en Cultuur in Scheveningen”. Met mijn website www.schoenendoos.eu doe ik mee. Regelmatig krijg ik foto’s en/of oude ansichtkaarten aangeboden. De website groeit nog steeds. Foto: deze bijeenkomst vindt plaats in Muzee Scheveningen, waarvan bijgaand de nieuwste foto.

Je staat heel wat vrolijker op als de zon je wekt. Ik zeg dan ook maar: een zon in de morgen verdrijft heel wat zorgen. En vanmorgen stond ik op met de zon. En hoewel het weer er een beetje dreigend uit ziet, kijkt de zon toch iedere keer weer even om het hoekje. Ik wens iedereen een vrolijke dag. Foto: zo ging de zon gisteravond onder.

Mijn pc is weer de oude, hij is veel sneller dan voorheen. Met 100,0 Mbps mag hij er best zijn. Vanmorgen werd mijn ochtendwandeling verstoord door een regenbui en toen ik om 16.00 uur van de fitness naar huis fietste was het droog. Even leek het vanavond een fraaie lenteavond te worden, maar toen ik naar buiten stapte had ik spijt dat ik mijn pet en mijn handschoenen thuis gelaten had. Toch maakte ik nog een foto van het late avondlicht.

Het kan niet alle dagen zo mooi weer zijn. De afgelopen week zijn we echt verwend met fraai vroeg-lente weer. Vandaag zal het wat minder zijn: wat meer wolken, een straffe wind, die de temperatuur wat kouder doet lijken. De ochtendwandeling stel ik nog even uit; ik wacht maar tot de zon doorkomt. Ik heb hem wel al even gezien, maar hij zit nu verborgen achter een wolkendek, maar probeert er weer door heen te komen.

Vandaag zijn we een paar uur Scheveningen ontvlucht om te genieten aan de Vogelplas Starrevaart, onder de rook van Den Haag.

Terwijl de zon de witberijpte daken bescheen deed ik de voordeur van mijn appartement open om de ochtendkrant op te halen. Het was 07.12 uur, de eerste volle dag van de lente. En zoals altijd keek ik uit over de stad en de duinen. De duinen waren bedekt met een bijna witte nevel. De zon gaf die nevel een rose gloed. Ik vergat even het ochtendblad en liep terug om mijn camera te halen. En zie hier het resultaat.

Lente in het groene hart van Zuid-Holland.

Het eerste weekend van de nieuwe lente staat voor de deur, die hier in Scheveningen fraai door zon beschenen wordt. Overal om me heen lacht een blauwe hemel mij toe. Ik heb geen zin in werken vandaag: ik wil naar buiten om van de lente te genieten. Gisteren heeft de koningin de Keukenhof in Lisse geopend. Duizenden bloemen met fraaie kleuren, buiten en in de kassen lachen de mensen vriendelijk toe. De bollenvelden staan nog niet in volle bloei, behalve op bijgevoegde foto, die ik vorig jaar maakte. Geniet van het licht, geniet van de lente.

Morgen om 12.44 uur begint de astronomische lente.
De lucht is er al vol van.
Herman Gorter begint zijn gedicht Mei met:

Een nieuwe lente en een nieuw geluid:
Ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit,
Dat ik vaak hoorde voor een zomernacht,
In een oud stadje, langs de watergracht.
Er zijn maar weinig mensen, die weten om welk  stadje het hier gaat.
Het betreft het oude stadje Balk, dat in Gaasterland ligt.

Ik zie de zon, al schijnt hij niet. Er hangt een zware grondmist. Maar als je naar de hemel kijkt dan lijkt het grijs een blauwe gloed te krijgen. En zo waar: af en toe zie ik een fletse bol achter die mist verschijnen. De zon is bezig zich door de mist te wurmen. Dus kop op: want het wordt weer een fraaie dag. Foto: een maand geleden zaten we ook in de mist, maar die trok niet op; maar die van vandaag zal spoedig verdwijnen.

Na een mooie dag zag ik gisteravond zo de zon in de zee zakken.

Groot nieuws valt er de laatste dagen niet te vermelden.Wilders wil minister-president worden; oké maar dan op een onbewoond eiland ergens in de stille oceaan. Misschien ontmoet hij daar nog Robinson Crusoe. De ijsvogel, de mooiste vogel in Nederland heeft veel te lijden gehad van de afgelopen winter. Het bestand schijnt gehalveerd te zijn. Jammer, je zag hem toch al niet zo vaak. Erger is natuurlijk de situatie in Argentinië, waar de ergste droogte is sinds 70 jaar. Kleine berichtjes tussen de regels door.

Terwijl de stad nog potdicht zit van de mist, staat hier de zon te glunderen. Van de stad is nog niets te zien; de vlag op het Kurhaus hangt zo slap als een vaatdoek. En maar hopen dat de zon het kan volhouden en de mist niet alsnog de overhand krijgt. Foto: zo zag de zee er gistermorgen uit.

Nog zo'n stilteplaatje.

Zo tegen half negen heb ik mijn stappers aan gedaan en met camerabegeleiding mijn ochtendwandeling begonnen. Door de duinen, langs de watertoren en bij de eerste afslag via een haveloze trap naar boven en vervolgens afdalen naar het strand en de zee. Vóór ik de trap opging zag ik bij een duinmeer een man, die op een bankje in de zon een boek zat te lezen. Een mooi plaatje om de serene stilte van de duinen weer te geven.