Insallah!

Terwijl ik al vanaf 06.00 uur bezig ben met allerlei kleine dingen, ben ik nu eindelijk toe aan het schrijven van een berichtje voor mijn blog. Hemelvaartsdag: ook in Nederland een algemene vrije dag, hoewel de meeste mensen niet eens weten, wat de betekenis is van deze katholieke feestdag. Op deze dag worden traditiegetrouw veel wandeltochten georganiseerd.Vroeger waren dat in Scheveningen militaire wandelmarsen door de duinen. Nu is dat niet meer. Dat was altijd een hele belevenis. Vanmorgen heb ik nog niet veel drukte op ons plein gezien; de meeste mensen slapen waarschijnlijk nog. Het is hier licht bewolkt; misschien komt straks de zon nog om de hoek kijken. Als foto doe ik hierbij een zonsopkomst in Kusadasi, Turkije.

Het is wel weer even wennen als je weer thuis komt na een zonovergoten vakantie. We zijn amper binnen of de telefoon gaat over. Dat ding heb ik twee weken niet gehoord en dan is die er weer ineens. Gelukkig had ik net op tijd mijn koffer gesloten, zodat de zon wel mee moest naar Nederland. Vandaag even in mijn ritme komen. De buurt weer verkennen om te zien wat er allemaal veranderd is: de bomen op ons plein staan er groen bij. Die waren nog bijna bladerloos toen we vertrokken. De planten op het terras staan er goed en gezond bij, dank zij de goede zorgen van onze buren.

en hebben het zonnetje voor u in de koffer meegenomen. Hopen maar dat het hier ook zo zonnig wordt als in ons vakantieland. Daar hebben we misschien wel een beetje te veel zon gehad. De temperatuur liep op een gegeven moment op tot 36 graden. Maar gemiddeld over de hele vakantie lag die temperatuur rond de 28-30 graden. Geen regen, geen onweer, alleen maar zon. Het wordt even aanpassen.

Als u dit leest, zitten wij misschien al in de taxi op weg naar het vliegveld, of zitten al op Schiphol of in het vliegtuig op weg naar Izmir; misschien zijn we al geland in Izmir of liggen we al languit te zonnen op het strand van ons vijfsterren de luxe hotel in Kusadasi. U begrijpt het al; onze vakantie is begonnen en we gaan er van genieten, samen met onze Belgische vrienden, die we in het hotel zullen ontmoeten.

Wat Annemiek vanavond van plan is, weet ik niet. Ik denk dat zij gaat slapen, tot dat ik haar om ongeveer 01.00 uur morgenochtend wek. De taxi komt voor om 01.45 uur. Ik ga niet naar bed. Ik doe misschien een middagslaapje en verder slaap ik wel in het vliegtuig. Ons vliegtuig vertrekt om 05.00 uur en we zullen om ongeveer 09.15 plaatselijke tijd landen op het vliegveld van Izmir.Op ons vakantieadres staan computers. Misschien kan ik van daar af en toe een berichtje sturen. Overlaad mij a.u.b. niet met berichten in mijn gastenboek. Foto: vakantie-impressie.

De nachtegaal.
In de stilte van de morgen
In de bloesem van de meidoorn verborgen
Zingt hij zijn hoogste lied
Ik hoor hem wel, maar zie hem niet.

Ik heb wel wat moeten soebatten, maar uiteindelijk is Annemiek toch op de fiets met mij een tochtje door de duinen gaan maken. Niet al te ver en onderweg hebben we lekker in de zon op een bank gezeten en zitten luisteren naar de nachtegalen, die ons een prachtig concert aanboden. Ongelooflijk, dat zo dicht bij huis nog zoveel nachtegalen hier in de duinen nestelen en het lijken er ieder jaar weer meer te zijn.

Het is nog vroeg. De meeste mensen lijken nog te slapen. Het is nu acht uur ik heb me al gewassen, geschoren, gegeten en mijn krantje gelezen. De Buienradar bekeken en gezien, dat het weer voor Holland en België best aangenaam zal worden. Ik heb nog geen plannetje getrokken voor vandaag, maar het zal wel huishoudelijk werk worden. Puin ruimen: we gaan binnenkort met vakantie en dan moet het huis er piekfijn uitzien: verbeeld je dat er inbrekers komen en er overal kranten, stof en dergelijke ontsierende dingen rondslingeren. Misschien vanmiddag tijd om een rondje te fietsen. In ieder geval wens ik iedereen een prettig weekend. Foto: de meidoorn staat weer in bloei, maar op de foto staan die kleine witte bloemetjes, waarvan ik de naam niet ken.

Ik weet niet wat ik moet zeggen vandaag. Beelden dwarrelen door mijn hoofd. Een zwarte auto, mensen, die op straat liggen, dood of gewond. Afschuw. Hopeloosheid. Verdriet, bovenal verdriet. Hoe is het mogelijk dat zo iets kan gebeuren. Zo nabij. Vaak lezen of zien we de ellende in andere landen als gevolg van bomaanslagen en beseffen het leed niet, dat daar geschiedt. Nu ben je er bij betrokken. Je hebt het zien gebeuren, en iedere keer opnieuw zie je het als een film aan je voorbij gaan.

Het is vandaag koninginnedag in Nederland. Overal wordt feestgevierd en zijn er vrijmarkten. Vandaag is het de dag, dat bijna alles mag. Met het mooie weer was het vanmorgen om 07.00 uur al druk. Op straat waren de mensen bezig hun handelswaar uit te stallen: deze handel bestaat in hoofdzaak uit 2e handsspulletjes en/of zolderopruimingen. Natuurlijk staan er ook mensen tussen, die op deze markten beroepsmatig werken. Maar het leukste is toch de handel van de buurtbewoners. Straks ga ik ook weer rondsnuffelen: wie weet vind ik nog iets dat ik kan gebruiken. Foto: zelfs eenvoudig een hekje en wat onkruid onderstrepen de schoonheid van Holland.

Vanmiddag hebben we genoten van een tochtje in het Hart van Holland. Foto: hier klopt het groene hart van Holland.

Vanmorgen werd ik weer vroeg gewekt door de opkomende zon. Even wassen, aankleden en krantje halen. En als ik dan naar buiten ga kijk ik altijd even om mij heen om van mijn omgeving te genieten. En vanmorgen was het weer zo’n ochtend, waarop de zon zijn stralen uitzendt over de duinen en de stad, die dan nog gedeeltelijk verborgen liggen onder de nevel van de koude nacht. Foto; de stad nog gedeeltelijk verborgen in de nevel.

Dit is volgens zeggen de grootste camelia van Den Haag. Ter vergelijk ging Annemiek er even naast staan.

Ik kan me de tijd niet herinneren, dat ik een andere bank had dan de Rabobank. En wat blijkt uit een onderzoek: de Rabobank krijgt als enige bank in Nederland een ruime voldoende van de geënquêteerden. Heb ik destijds toch de goede keus gemaakt. En als ik nu zou moeten kiezen dan zou ik weer de Rabobank kiezen: ik ben echt tevreden over deze solide bank.

Tijdens mijn huwelijk hebben we wel al een aantal keren van bank gewisseld, maar dat was de zitbank in de woonkamer: die bleken op de duur niet zo solide te zijn. Foto: gisteravond reden we even door de polder en zagen een meerkoet met vier jonkies, op de foto drie. De vierde was even uit beeld.

Na regen komt zonneschijn en dat was vandaag weer waar. Natuurlijk is het een onzinnig spreekwoord: het kan net zo goed andersom zijn: na zonneschijn komt regen. Maar de optimist houdt het bij ‘na regen’ en de pessimist bij ‘na zonneschijn’ en ze hebben allebei gelijk. Hoe je het ook keert of went, ik houd van de zon. Foto: geef mij het zonnetje maar.

De buienradar geeft aan, dat de buien België al weer bijna verlaten hebben. En deze bewolking om ca 9.30 uur ook Scheveningen gepasseerd zijn. Het kan dus best wel weer een aardige dag worden. Overigens heeft de zware bewolking die ons zojuist gepasseerd is, weinig vocht achtergelaten. De bloemen en planten hadden echt wel op wat meer gehoopt. Foto: best wel een mooi hofje in Scheveningen.

Het is voorspeld. Vandaag zal het weer aangenaam, maar niet zonnig zijn. Dan ligt er weer een plicht op onze schouders: wees zelf het zonnetje voor je omgeving. Vanmorgen nog geen ommetje gemaakt. Onze zwager komt vandaag op visite en dan ga ik meestal met hem een behoorlijke wandeling maken. Maar vandaag gaan we, als hij tenminste tijdig komt, naar een kaasmarkt in Zoeterwoude. Het is daar altijd gezellig en interessant. Maar bijgevoegde foto maakte ik deze week op een dagelijkse wandeling door Scheveningen.