eindelijk

Het zit hier potdicht van de mist. Van noord naar zuid en van west naar oost ligt er een dikke grijze deken over stad, land en zee gespreid. De kans dat we, net als gisteren, de zon zien, is maar klein. Maar ‘na mist komt zonneschijn’ zullen we maar denken. Mijn barometer kent het begrip ‘mist’ nog niet; daarop staat een zonnetje en een binnentemperatuur van 25,5 graden. Hoe de wind staat en hoe sterk die is, kan ik niet zien: de vlag van het Kurhaus wappert of hangt slap langs de mast in de dichte mist. Foto: ook gisteren liet de zon verstek gaan.

Het slangekruid in de Scheveningse duinen heeft bijna altijd een blauwe to paarsblauwe kleur. De bloem in deze kleur komt veel voor op kalkrijke gronden. Deze foto maakte ik ook vanmorgen.

Het slangekruid(echium vulgare) is een hier in de duinen veel voorkomen plant. Maar dan wel in de blauwpaarse kleur. Het is een plant die houdt van een kalkrijke bodem en is tevreden met een warm plekje en weinig water. Slangekruid in de witte vorm komt in Nederland niet zo veel voor, wel in Zuid-Frankrijk. Toch zie je hem soms ook in de Scheveningse duinen. Gisteren wandelde ik even in mijn ‘achterduin’- u weet dat ik zo het duingebied noem, dat ik als mijn achtertuin beschouw – en daar zie ik hem ineens staan: één plant met vier stengels. Hij ging dus op de foto. En natuurlijk wil ik u van deze plant mee laten genieten.

Droog was het wel op Scheveningen vandaag. Maar strandweer: neen. Bijna de hele dag hing er een mist, die maar niet op wilde lossen. Foto: zo zag het strand van Scheveningen er uit vandaag. Normaal zou u de Pier moeten kunnen zien, maar deze was helaas in een deken van mist gehuld.

De telegraaf zat deze morgen weer eens niet in de bus. Nabezorging heeft geen zin: dat heb ik al een aantal keren gedaan; soms duurt het drie dagen voordat de krant nabezorgd wordt; dan is het nieuws wel echt oud nieuws geworden. Ik denk dat ik binnenkort mijn abonnement maar beëindig. Foto: het visseizoen is weer begonnen.

De zon heeft me weer vroeg gewekt. Het eerste dat ik dan doe is het helemaal open zetten van het slaapkamerraam. Wij houden van frisse lucht en zodra het kan gaan de ramen open. Dat doen we niet alleen in de zomer, maar ook in de winter. Even een frisse wind door het huis. Voor vandaag ziet het weer er goed uit in het noorden en noordoosten van het land is er kans op een enkele (onweers)bui. Morgen wordt het weer wat onrustiger, maar dat zien we dan wel weer. Foto: de meerkoet heeft even de zeven eitjes toevertrouwd aan de zon, maar blijft wel in de buurt.

Ik kom iedereen nog een prettige zomeravond wensen.

Grote letters in de krant: Oorlog België – Nederland beraamd. Als kroonprins zou de latere koning van België Leopold II plannen beraamd hebben om bij verrassing Nederland aan te vallen. Dit blijkt uit documenten die de Vlaamse journalist Kris Clerckx vond in het archief van het Belgische koninklijk huis. Zijn doel was om alle katholieke gebieden onder de grote rivieren ‘onder één kroon te verenigen’. In 1865 besteeg kroonprins Leopold als Leopold II de troon. Zijn plannen liggen nog steeds begraven onder het stof van het koninklijk archief. Alleen historici hebben hiervoor nog enige belangstelling. De grote letters zijn nu weer kleine lettertjes geworden. Foto: alle eendjes zwemmen in het water.

Het is dus Nieuwkoop geworden, maar niet alleen Nieuwkoop: wij hebben de hele omgeving bezocht; de Woerdense Verlaat, Noorden, Meije en Nieuwkoop en niet te vergeten het informatiecentrum van de provincie. Daarna via Bodegraven weer terug naar huis. Een warme dag in de auto, maar buiten, vooral in de ochtend, nog fris. Een echte aanrader om het Groene Hart te beleven. De foto, u raadt het al: de Nieuwkoopse plassen. U kunt aan het water zien, dat er een stevige bries woei.

Wat te doen vandaag. Ik heb geen zin om me druk te maken. Lekker ergens naar toe gaan. Zitten aan het water. Luisteren naar de wind en lekker kuieren door de polders. Het moet ook een plekje zijn waar Annemiek rustig een boekje kan zitten lezen, terwijl ik in de omgeving rondstruin. Ik heb Annemiek gevraagd of ze een leuke locatie weet, maar ik heb nog geen antwoord gekregen. Misschien het Westland, de Hoeksche Waard of  Nieuwkoop. Ik denk dat het Nieuwkoop wordt: daar is onze dochter Marlies laatst geweest en die was er erg enthousiast over. Op naar het groene hart van Zuid Holland. Foto: dit is nog Scheveningen, maar vandaag zal er zeker een andere foto volgen en dan van Nieuwkoop of de Nieuwkoopse plassen.

Het is nog vroeg: nog geen half acht. Buiten een strakblauwe hemel, een kalme zee en een vlag op het Kurhaus, die te lui is om te wapperen. Zo te zien wordt het vandaag een echte zomerdag. De krant brengt ook al niet veel nieuws: het is komkommertijd en dat zal nog wel even duren. De televisieprogramma’s zwakken nog verder af en beginnen al weer met herhalingen van programma’s, waar de kijkers niet om gevraagd hebben. De programmamakers hebben ook recht op vakantie en in september beginnen ze weer met een nieuw draaiboek, dat vermoedelijk wel een kopie van het afgelopen jaar zal worden. Foto: het duinkonijn trekt zich nergens iets van aan.

Het is weer tijd om iedereen een heel prettige avond te wensen. De zon heeft ons vandaag niet in de steek gelaten. Straks kunnen we weer van een mooie zonsondergang genieten. En morgen... worden we door het zonnetje gewekt. Ook de dieren genieten van het mooie weer: zo fotografeerde ik gisterochtend een ree, dat rustig liep te grazen. Toen ze mij zag ging ze er van door.

De zomer is voor ons goed begonnen. We mochten genieten van een mooie zondag. De temperatuur was nog wel niet echt zomers, maar toch wel aangenaam, ondanks de straffe wind. Vandaag lijkt het ook weer zo’n dag te worden, maar nu hangt de vlag boven het Kurhaus slap langs de mast. Er is wel aardig wat bewolking; die zal echter niet tot wateroverlast leiden. Foto: in de duinen keek een vos begerig naar een konijntje, dat zich echter niet liet vangen.

Ik kom u even een prettige zondagavond wensen.

Als alle lieden,

     die gaan en staan,

“goendag!” mij bieden

     en spreken aan,

dan snoere en binde ik

     mijn’ kommernis:

dan ondervinde ik

     dat ’t zommer is!

(Guido Gezelle)

Zaterdag. Morgen begint om 07.45 uur de zomer. Misschien wat meer zon dan vandaag, maar voor het herfst wordt hebben we nog heel wat zonnige dagen te verwachten. Vannacht lagen we vroeg in bed: 03.00 uur en om 06.00 uur was ik weer wakker. Ja. Bruiloft vieren duurt soms wel wat langer dan klokslag 24.00 uur. De bruiloftsdag afgelopen vrijdag was een dag met een echt Hollands-weer-sfeertje. Één fikse bui, maar toen zaten we lekker droog in de kerk. En verder een stevige bries en prachtige Hollandse luchten. Het feest ging officieel door tot 01.15 uur. Maar liep toch nog enigszins uit. Foto: het bruidspaar.

De zon is al aan zijn opmars begonnen. Zullen we het droog houden vandaag? Er staat een stevige wind vanuit het westen (windkracht 5), maar aan de zeekant is de lucht helder. Vandaag trouwt mijn neef; neefje mag is niet zeggen: hij is een kop groter dan ik en achter zijn brede rug kan ik mij wel twee keer verschuilen. Gelukkig kent hij zijn eigen kracht: anders zou ik hem geen hand durven geven.

Mag dan het binnenland van Normandië, met uitzondering van een aantal zeer fraaie steden en dorpen, wat eentonig zijn, de kust geeft daarentegen door de wolkenluchten, de wind, de getijdenstromingen, de fauna en flora een zeer gevarieerd beeld. Uitgestrekte stranden bij eb, die bij vloed bijna geheel verdwijnen; de stranden bij Dives-sur-Mer en Cayeux-sur-Mer zijn ook bij eb nou niet echt geschikt voor strandrecreatie. Het zand blijft nat en dan ga je niet zomaar op het strand zitten of liggen; bovendien zijn er kiezeldijken aangelegd om het achterland voor overstromingen te vrijwaren. Strandleven, zoals wij dat kennen in België en Nederland, is niet mogelijk. Maar de zee is een trekpleister, waaraan je bijna geen weerstand kunt bieden. In de weekenden gaan veel kustbewoners met grote netten naar zee om garnalen of schelpen te vangen. De rivieren zijn smal bij eb, maar breed bij hoog water; daardoor krijg je een steeds wisselend landschap.

Normandië is best wel mooi: eindeloze met klaprozen versierde en door de EU gesubsidieerde korenvelden; wuivend graan in een eindeloze beweging en aan de einder een boerderij, waar de boer zit te wachten tot het graan geoogst kan worden. Het zijn niet de korenvelden zoals van Gogh die schildert: daar zit beweging in, noeste vlijt en armoede. Zonder de EU zou Normandië nu misschien een bloemrijk natuurgebied zijn geworden. Grond, teruggegeven aan de natuur. Er heerst nu stilte, die nauwelijks door geluid wordt verstoord. Op de goed onderhouden binnenwegen is het veilig rijden: bijna geen verkeer, geen voetgangers, geen fietsers en passeer je een dorpje, dan heerst ook daar de stilte, soms even onderbroken door een torenklok, die het uur slaat.