Als lachen gezond is, waarom lachen we dan niet wat vaker? De zon had al een uur wakker moeten zijn, maar verschuilt zich nog steeds achter wat laaghangende bewolking. Gisteren viel het weer best mee. Het was behoorlijk druk op de paasmarkt voor ons appartement en ook op de boulevard en de Pier was het behoorlijk druk. Heel wat mensen hebben toch lekker even in het zand gezeten en van de zon genoten. Vandaag gaan ze dat weer doen: de Duitse toeristen komen nu eenmaal naar de kust om frisse lucht te happen. Hier gaat het leven zijn gewone gang. De ouders naar het werk en de kinderen weer naar school: wij kennen in Nederland geen paasvakantie, maar tussen 30 april en 10 mei is er hier mei vakantie: Koninginnedag, Bevrijdingsdag zijn daarin de grote feest/herdenkingsdagen. Terwijl ik dit schrijf – 08.17 uur – breekt de zon door. We gaan genieten van een fraaie lentedag. Foto; die genoot gisteren ook van de bloemen en het zonnetje.

Misschien is dit wel de kip, die vorig jaar de dans ontsprongen is en niet als gekookt of gebakken ei is verorbert. Trots staat zij nu te pronken tussen de bloemen in versteende pracht.

Toen ik gisteren op de buienradar keek, was ik wel een beetje jaloers op de Belgen en de inwoners van Zeeuws-Vlaanderen. Daar was de zon, die wij hier moesten missen. Gelukkig kwam hij in de loop van de middag toch deze kant uit en begon het een beetje Pasen te lijken. Nu schijnt hij opgewekt mijn kamer binnen. Met een jas aan en mijn kraag op ben ik wel een paar keer naar buiten geweest en tegen de avond heb ik zelfs een wandeling rond de haven gemaakt. Mijn dochter Marlies woont daar vlakbij en we waren uitgenodigd voor het diner. Maar ik kan niet uren stil zitten en naar het gesprek tussen moeder en dochter zitten luisteren; ik ben opgestapt en heb een frisse neus gehaald.
Foto: ‘een scheepje in de haven lag’.

Bijgevoegde foto van het Kurhaus in Scheveningen maakte ik op vrijdag 2 april. Het Kurhaus, door de zon belicht, met een donkere regenwolk als achtergrond. Niets gemanipuleerd, maar gewoon echt, zoals het was..

Het weer is nog niet op zijn paasbest. Zal aan het jaargetijde liggen of de zon zal nog een beetje lui zijn.

Paaschen, Paaschen,
luide klinke
nu de slag van
lerke en vinke,
nu de stem van
    mensche en dier!
Paaschen, Paaschen,
    wijdt het vier,
wijdt het licht en
pint de lampen
laat den verschen
wierook dampen:
Hallelujah,
    't jok is af
van den dood en
    van het graf!
(Guido Gezelle)

Voor iedereen een Zalig Pasen.

Het is me het dagje wel. Op het plein is er vandaag, morgen en overmorgen paasmarkt. Het is nu bijna 17.30 uur. De meeste marktlui hebben hun spulletjes al weer ingepakt. Vrijwel alles weer mee terug naar huis en morgen misschien elders meer succes. Nee, vandaag was het geen dag voor markten. Af en toe even droog, maar het bleef wel koud. De paastoeristen zijn er wel maar zijn  misschien naar de Keukenhof gegaan of naar de stad. Daar kan je tenminste schuilen als het regent. En nu, nu de marktkooplui zijn vertrokken,  schijnt de zon boven de verlaten kramen. Straks zal er misschien een mooie zonsondergang zijn.  Hopelijk wordt het morgen wat beter. Met het weer van vandaag, kan je beter thuis zijn: dan heb je tenminste je eigen spulletjes om je heen zodat je je niet behoeft te vervelen. Ik ben even naar buiten geweest, heb een foto gemaakt van de bloeiende forsythia en een camelia. Daarna weer snel naar huis vanwege de regen. Misschien ga ik, nu de zon schijnt, misschien na het eten toch nog maar even een ommetje doen.

En ineens lag die daar in de bus: een uitnodiging om te komen eten in het nieuwste restaurant van Scheveningen. Geen Franse keuken, geen wokrestaurant, geen Grieks, Turks of chinees restaurant, maar en restaurant met een Nederlandse keuken. En uiteraard hebben wij die uitdaging aangenomen. Op de uitgebreide menukaart konden we kiezen uit een grote variëteit. Ik koos voor: een gedroogde ham van het Limburgse Livar kloostervarken met frisse aspergesalade en oerbrood besmeerd met appelstroop als voorgerecht; als tussengerecht: voor een lichte erwtensoep met allemaal verrassende smaken en als hoofdgerecht: een Schevenings visserspotje met kreeftensaus. En daarbij genoot ik van een heerlijk glas Limburgse wijn. Het was werkelijk verrassend en heerlijk van smaak. Met recht: een uitblinker. Een must. Foto: Annemiek zit nog na te genieten van het door haar gekozen hoofdmenu mixed grill van het Livar kloostervarken met luchtige stamppot van notensla en appelflap.

Je woont in een badplaats, waar jaarlijks miljoenen bezoekers komen en waar geen informatiewinkel (zeg: VVV) te vinden is. Per 1 januari 2010 stond ineens op de deur van het VVV-kantoor  in Scheveningen een briefje, waarin laconiek werd medegedeeld, dat deze vestiging per direct was opgeheven. Scheveningen, een stadsdeel van Den Haag, met een inwoneraantal van ca 55-duizend personen zonder toeristeninformatie. Gelukkig werd er een oplossing gevonden: een bakfiets met informatie en in de zomer een kiosk bij de Pier. Nu kan je de vraagbaak tegenkomen op de boulevard met enige informatie, maar voor uitgebreide informatie moet je nog altijd naar Den Haag, waar voor een stad van bijna 500.000 inwoners en een toeristentoestroom van vele miljoenen één informatiepunt is. In ieder geval hebben we op Scheveningen nu rijdende informatie met heel vriendelijke en geduldige informatieverstrekkers. Dus als u komt naar Scheveningen kijk dan uit naar de VVV-bakfiets. Zie foto.

Tijdens mijn laatste vakantie (Gent-Sluis) kwam ik op een vroege ochtendwandeling langs de kerk van Sluis en, u mag het geloven of niet, de kerkdeur stond open; het was even na 07.00 uur. De kerkbeheerder stond te wachten op een hoogwerker: er moesten werkzaamheden worden uitgevoerd om de duivenoverlast te beperken. En als er een kerk openstaat dat ga ik altijd even binnen kijken: kerken vertellen zoveel over de cultuur van een plaats. In de kerk waren drie voorwerpen, die mijn aandacht trokken: twee heel oude Mariabeelden en het kruis boven het middenschip. Een kruis in de neogotische stijl, zoals je die vroeger wel vaker zag in de kerken van na 1875. Het ochtendlicht scheen net op dat kruis en ik maakte er een foto van. Foto: ik vind het vandaag een mooie dag om deze foto te tonen.

Bij onze rondreis door Zeeuws-Vlaanderen kwamen we in Oostburg terecht. Naast de fraaie kerk staat een boom, waar mensen een vredeswens kunnen achter laten. Daar vlakbij hangt een scherm met de volgende tekst:
When we dream alone, it is only a dream,
But when we dream together, it is the beginning of reality.
Savitri MacCuish.

Een spreuk, die tot denken aanzet.
Foto: kerk van Oostburg.

Goede morgen. Als je zo een berichtje begint kan dat voor langslapers een vervelende bijwerking hebben. Je zou bij voorbeeld langslaper zijn en gewoonlijk pas om drie uur uit bed komen; je springt op de voor jou gebruikelijk tijd uit je bed en leest dan op je computer ‘goede morgen’; goh is het nog zo vroeg? Dan kan ik nog wel even onder de wol kruipen. En als je dan uiteindelijk opstaat, is de dag al bijna voorbij. Dus mensen, als dit je vandaag overkomt, bedenkt dan dat het vandaag 1 april is. Goede morgen. Foto: hé, denkt de ooievaar van gisteren ben ik dat of is het mijn tweelingbroer.

Er staat een stevige wind Bft 7 uit het zzw en dat betekent dat, als je een strandwandeling tegen de wind in maakt – en dat heb ik gedaan –,  zandhappen, zout snuiven en regelmatig de glazen van je bril schoonmaken. Maar gelukkig schijnt ook af en toe de zon. Met zo veel wind zit hij liever op de grond dan in de lucht.

Ook de derde maand van 2010 loopt weer ten einde. Morgen begint de nieuwe maand met één april. En laat u morgen niet in de luren leggen, hoewel ik een leuke éénaprilmop wel kan waarderen. Kennen de Belgen ook éénaprilmoppen of is dat iets typisch voor die rare Hollanders. En waar komt die datum vandaan. Heeft het misschien iets te maken met het nieuwe seizoen, de grasmaand? Zijn de mensen blij en uitgelaten omdat de zomer in het verschiet ligt? Één ding is zeker: het is een oud gebruik, dat op veel plaatsen voor vrolijkheid zorgt. Foto: de Haagse ooievaar, die ik in België fotografeerde.

Tijdens onze vakantie kwamen wij ook in het stadje Aardenburg. Stil en verlaten; geen drankje te koop: alles leek gesloten. In dit stadje wordt een beeld bewaard: het beeld van O.L.V. met de inkpot, dat herinnert aan een beeld in de middeleeuwse Mariakerk. Dit beeld zou zijn gemaakt naar aanleiding van wonderbaarlijke gebeurtenissen die zich in 1273 in Aardenburg zouden hebben voorgedaan.

Sommige mensen hebben het nog niet in de gaten; zoals bij voorbeeld de krantenbezorger, die deze morgen de krant één uur te laat in de bus deed. Ik bedoel dus de zomertijd. Op zich is dat niet zo heel erg, maar mijn brievenbus zit wel een heel eind van mijn voordeur vandaan. Het zij zo. Misschien is die bezorger morgen wel op tijd opgestaan. Toen wij thuiskwamen van onze korte vakantie zat de brievenbus vol met kranten, hoewel wij de krant geïnformeerd hadden, dat wij op vakantie waren en de krant dan ook niet bezorgd moest worden. Maar dié krantenjongens hielden waarschijnlijk nog hun winterslaap. Het zij zo. Ik heb in ieder geval wel nu al mijn vakantie doorgegeven aan het AD. Ik wens iedereen een prettige dag. En u weet het: begin de dag met een lach, ook als het leven je even niet toelacht. Foto: kerk interieur te Gent

In het hotel, dat wij in Gent besproken hadden, keek ik even in de scheerspiegel – ja, een beetje ijdel ben ik wel – en toen las ik in de rand van de spiegel het volgende:  “ I see a lot of faces and I have never seen a smiling face, that was not beautiful.” Ik heb van de spiegel, die spreuk en mijn camera een foto gemaakt. Hier is het resultaat.
Een goede raad: “begin iedere dag met een lach, ook als het leven je even niet toelacht".

Is het nu laat of is het vroeg? Geen zon te zien. Grijze luchten en natte straten. Eerst Annemiek even geholpen met een klein tekstdocumentje, dat zij altijd plaatst als zij bij een blog van een ander reageert. Vandaag gaan we eindelijk na zoveel weken van verkoudheid en vakantie weer eens naar de fitness. Volgende week maandag(2e paasdag) zal het wel niet doorgaan. In Nederland wordt 2e paasdag als een zondag beschouwd. Dan is iedereen vrij. Dat geldt natuurlijk niet voor de strandexploitanten: die hopen juist op een drukke dag. Ik geniet nog iedere dag na van de korte vakantie.

Het is guur weer, zo vlak bij de kust. Een harde zuidwester. Maar wel droog. Op de boulevard en het strand zijn maar weinig mensen. Na een week van mooi lenteweer is het nu een tegenvaller. Maar wie weet wordt het spoedig toch weer lenteweer. Als de wind weer wat gaat liggen zal het al een heel stuk prettiger aanvoelen. Met zulk weer als dit verlang ik weer naar dat mooie weer, waarvan we de afgelopen voorjaarvakantie konden geniet. Als troost een mooi gezicht op een van de kades van Gent.

De bloem, die ik gisteren fotografeerde is de bloem van het groot hoefblad. Groot hoefblad (Petasites) is een geslacht van de familie Asteraceae. Deze bloem kunt u in deze tijd van het jaar zien staan langs waterkanten en dijken. Eerst komt de bloem en later ontwikkelt zich het blad. Het bij ons en in België inheemse groot hoefblad kan tot 1 meter groot worden: het is een plant met in onze landen  het grootste blad. In sommige Europese landen werd het wel als hoofdbedekking gebruikt.