foutje, sorry

Vandaag ging de Japanse tuin in park Clingendael weer open voor het publiek. Gisteravond heeft de burgemeester van Den Haag het park weer officieel geopend. Dit jaar als gevolg van te weinig regen zijn de mossen niet zo mooi als andere jaren. Het water in de vijvers staat ongeveer 20 centimeter lager dan normaal. Toch is het ieder jaar opnieuw een genoegen om deze fraaie tuin te bezoeken. Vandaag was het gelukkig nog stil, maar morgen zal het wel schuifelen worden: honderden mensen op een toch betrekkelijk klein oppervlak. Maar als er teveel mensen in de tuin zijn wordt de tuin tijdelijk gesloten, totdat er weer ruimte voor nieuwe bezoekers is. En wat voor foto kan er anders bij zijn dan een vandaag genomen beeldimpressie.

Met regionaal nieuws heb ik geen contact. Reacties uit die hoek blijven uit. Zijn die Belgen dan zo chauvinistisch, dat ze niet eens even met Scheveningen contact willen hebben. Misschien komen die lui niet omdat ik te weinig over het verleden vertel, maar ik leef nu eenmaal in het heden. En ik weet wel “geen heden zonder verleden”, maar ik denk ook “niet alleen het verleden telt”. Soms zijn mijn vertellingen herinneringen, soms ervaringen van nu, soms waarnemingen; ik ben nu dan geswitcht naar “herinneringen/ervaringen”.
En de foto is van vandaag, genomen in de Japanse tuin van park Clingendael

Triest maar dit is de andere boom, die aangetast is door de ziekte. De boerderij is ongeveer 150 jaar oud en staat onder monumentenzorg.

In Den Haag staan veel honderd jaar oude kastanjebomen en vooral in deze tijd van het jaar als de kaarsjes bloeien is het een lieve lust om dan rond te wandelen en te genieten van de wonderpracht. Maar hoe lang zal dit nog duren: een groot deel van de bomen is aangetast door een ziekte, die ze maar niet onder controle kunnen krijgen en bijna dagelijks zijn de houthakkers bezig om deze mooie bomen te verwijderen. De mooie oude lanen met kastanjes zijn nu bijna lege straten geworden. En ook in Scheveningen stonden deze bomen, maar nu moet je ze echt zoeken. Gisteren waren we even in de polder: kastanjebomen is de favoriete boom voor Annemiek en ze wilde graag die boom fotograferen. Bij de boerderijen staan ze vaak. Maar ook daar hoorde ik op een boerderij, dat twee van de drie kastanjes waren aangetast en verwijderd moesten worden. Twee van die bomen heb ik gefotografeerd om ze nog een langer leven te geven.

Vandaag ging de Japanse tuin in park Clingendael weer open voor het publiek. Gisteravond heeft de burgemeester van Den Haag het park weer officieel geopend. Dit jaar als gevolg van te weinig regen zijn de mossen niet zo mooi als andere jaren. Het water in de vijvers staat ongeveer 20 centimeter lager dan normaal. Toch is het ieder jaar opnieuw een genoegen om deze fraaie tuin te bezoeken. Vandaag was het gelukkig nog stil, maar morgen zal het wel schuifelen worden: honderden mensen op een toch betrekkelijk klein oppervlak. Maar als er teveel mensen in de tuin zijn wordt de tuin tijdelijk gesloten, totdat er weer ruimte voor nieuwe bezoekers is. En wat voor foto kan er anders bij zijn dan een vandaag genomen beeldimpressie.

Gisteren vertelde ik u van de zandsculpturen die hier het komende weekend gebouwd gaan worden. De voorbereidende werkzaamheden zijn al begonnen en morgen zullen de kunstenaars al beginnen met de vormgeving. Maar er gebeurt meer in Scheveningen. Op de bijgeplaatste foto kunt u dat zien. Er wordt op het strand namelijk een trouwlocatie gebouwd. Uw huwelijk kan daar gesloten worden; in Nederland moet eerst voor de ambtenaar van de burgerlijke stand het huwelijk gesloten worden voordat er een huwelijk in een kerk gesloten kan worden. En zo ziet u op de foto twee werken in voorbereiding.

De grondverlichting van het plein voor ons appartement is eindelijk weer eens gemaakt. De meeste lampen zijn vervangen en het geheel heeft weer een verzorgder aanblik. De boompjes op het plein beginnen blaadjes te krijgen; ik weet niet wat voor soort boompjes het zijn, maar ze zijn altijd erg laat. Met de zandsculpturen wordt nu haast gemaakt. Er komen er twee op de boulevard en vijf op het strand. Zodra ik kan fotograferen, zal ik er foto’s van op het blog zetten.
foto: strandaanblik vorig jaar

Bij dit praatje prijkt een sering, die ik een paar dagen geleden gefotografeerd heb in het groene hart van Holland. Hier in Scheveningen groeien ook seringen, maar deze sering stond aangeleund tegen een koeienstal en zag er als boompje heel armtierig uit, maar de bloem was schitterend. De sering op zich is geen schoonheid maar als ze bloeit, dan kan de hele buurt ervan meegenieten. Hier hebben ze het wel eens over een seringenboom; de sering is echter geen boom, maar een sierheester. Twee jaar geleden waren we voor vakantie in Canada. Daar tiert de sering op sommige plaatsen zo welig, dat ze als onkruid beschouwd wordt. Toen wij er waren, stonden de seringen in volle bloei. De foto heb ik op mijn computer als achtergrond geïnstalleerd. Dat gaat heel eenvoudig.

Klik op de kleine foto voor vergroting. Ga op de foto staan met de muis en klik op rechtermuisknop; u ziet de tekst “als achtergrond gebruiken”; ga daar op staan en klik dan met de linkermuisknop. En klaar is Kees.

Twee dagen geleden belde mijn buurvrouw mij en vroeg:”doet jullie tv het ook niet?” Als zij problemen heeft met tv of computer komt ze altijd eerst bij mij langs. Wij hebben digitale tv en zij ook en nog wel van dezelfde leverancier; het is dan ook niet zo vreemd, dat ze even bij mij kwam met haar vraag. Daar zij grage tv-kijkers zijn, waren ze erg onthand, toen hun tv met geen mogelijkheid aan de praat was te brengen. De leverancier dus maar gebeld. Die is op zondag en maandag gesloten en ook de 24-uur servicedienst geeft op die dagen geen gehoor. En daar zit je dan als fervente tv-kijker. Sommige programma’s willen ze echt niet missen; bij mij mogen ze altijd komen kijken; dat is in ieder geval een tijdelijke oplossing. Nu maar voor hen hopen, dat hun tv vandaag gerepareerd wordt of er ten minste een vervangend toestel komt. Service… dat kan tegenwoordig soms wel een paar dagen duren.
foto: gelukkig is het tv-scherm van de natuur nooit defect.

Gisteren waren we dan dus op het kaasfeest te Zoeterwoude. Het was een kaasfeest georganiseerd door de plaatselijk kaasboerderijen. Er was muziek, informatie over de omgeving, proeverij en uiteraard verkoop van kaas en kaasproducten. Er was ook een wedstrijd aan verbonden, maar daar ik meer van haring dan van kaas weet, was het voor mij een hele puzzel om alle stukjes op de goede plaats te krijgen. En als er vragen waren over kaasbereiding dan kreeg je vakkundig uitleg in een duidelijke taal. Na het bezoek aan de feesttent hebben we nog een paar uur genoten van het heerlijke weer in het prachtige polderlandschap met de vele koeien.
Deze prachtige foto maakte ik gisteren in de omgeving van de drie molens bij Leidschendam

Op de wekelijkse markt hier in Scheveningen, maar dat zal elders ook wel het geval zijn, wordt weer volop zomergoed voor de tuin aangeboden en gekocht. Toch is het beter te wachten tot na de IJsheiligen op 11, 12, 13, en 14 mei, maar wie denkt er tegenwoordig nog aan die IJsheiligen. Vorig jaar hebben we ook al geen last van ze gehad: we hadden toen ook een goed voorjaar en een mooie start van de zomer?  Maar toch; nachtvorst blijft mogelijk tot ongeveer 15 mei. Maar zelf geloof ik er dit jaar toch niet meer in. De zee en de grond zijn al aardig opgewarmd en zelfs het leggen van prinsessenboontjes nu zou voor mij, als ik nog een tuintje zou hebben gehad, geen probleem zijn geweest. Weet u nog wie de IJsheiligen zijn? Mamertus, Pancratius, Servatius en Bonifatius.

We zijn er de afgelopen week weer goed door heen gerold. Veel zon en een aangename gemiddelde temperatuur. En ook voor het weekend zijn er goede verwachtingen. Het is nog vroeg, maar in mijn werkkamertje heb ik geen verlichting aan. Nog even en de zon verschijnt weer. Morgen gaan we met zijn vieren – Annemiek, dochter, schoondochter en ik - naar het kaasfeest in Zoeterwoude. In Zoeterwoude doen wij tegenwoordig op een kaasboerderij onze kaasinkopen. Via de polder rijden we en genieten dan van de weidsheid van het Hollands polderlandschap.

Speciaal voor ons jarige Celientje. Van harte gefeliciteerd vanuit Scheveningen.

Gisteravond: algemene ledenvergadering van de wijk en bewonersvereniging; na een korte en rustig verlopen vergadering nemen we afscheid van onze voorzitter en verwelkomen de nieuwe voorzitter. In een ongedwongen sfeer wordt daarna de avond voortgezet met praten en lobbyen over het volgende jaar te vieren 125-jarig jubileum van onze wijk. Een aantal gemeenteraadsleden en een wethouder geven acte de présence bij de afscheidsborrel van de oud-voorzitter. Om 23.00 uur keren we na een geslaagde avond weer huiswaarts.

Ik heb, nu ruim twee jaar geleden, gekozen voor digitale televisie. We zouden gaan verhuizen en wisten nog niet hoe wij ons huis in zouden richten. De tv zou in ieder geval niet komen te staan op de plaats waar de kabelaansluiting zat en van draden door het huis houden we niet. Digitale tv stond toen nog in de kinderschoenen en het gaf ook wel wat problemen, maar langzamerhand zijn we dik tevreden. Zo niet mijn buurman. Gisteren was hij weer een beetje boos: hij wilde voetbal kijken, maar dat net stond toevallig niet op zijn digitale aansluiting: dat dacht hij. Enige tijd geleden hadden we van de KPN bericht gekregen dat omstreeks deze periode de software aangepast zou worden. Dat had mijn buurman wel gelezen, maar er niets van begrepen. Ik mocht voor hem de reddende engel zijn en hij was gisteravond dik tevreden.
Foto: de bouwput van het appartementengebouw, waarin we nu wonen 1996.
in die tijd hebben we nooit gedacht, ooit hier te kunnen en mogen wonen.

Vandaag zijn we er weer vroeg bij. Veel mensen draaien zich nog even om, maar op de wegen is de piek weer ingegaan. De zon schijnt en het belooft een mooie dag te worden. De temperatuur is aantrekkelijk voor de tijd van het jaar. Wat wil een mens nog meer. Ja. Natuurlijk het ochtendblad, maar daar zullen we nog even op moeten wachten: er schijnen geen bezorgers genoeg te zijn en dan moeten andere bezoekers dubbele wijken lopen en daar zijn wij de dupe van. Zo omstreeks 8.00 uur of 8.30 uur zal de krant wel in de bus liggen, maar hij moet er vóór 7.00 uur eigenlijk al zijn.

Ik was u niet vergeten, maar ik had het nogal druk vandaag. Overleg over een nieuwe website of liever een oude website moet vernieuwd worden. Hij moet een nieuw jasje krijgen en dat is maatwerk. En dan moet je aan heel veel details denken. Neen voor zoiets heb je geen standaard. Je moet zelf zoeken en overleggen, hoe en en ander het beste neergezet kan worden. Vooral de bezoeker moet het naar zijn zin hebben en kunnen vinden wat hij zoekt. En daarna moet alles nog eens nagemeten worden en gekeken worden hoe het staat. Want een website in een flodderpak wordt misschien wel één keer bekeken, maar de bezoeker houdt het daarna wel voor gezien. Zodra die website helemaal “af” is, zal ik er u wel attent op maken. Het is vandaag wel wat kouder dan gisteren, maar ik voel me er prima bij.

Het was me een drukte wel, het afgelopen weekend in Scheveningen. En dan niet alleen van auto’s en zonaanbidders. Nee, ik bedoel nu het bezoek van de brandweerauto’s. Eerst zaterdag bij de Pier: Annemiek en ik maken een wandeling over de boulevard richting huis; ineens tutu tutu en een motoragent baant zich een weg door de menigte, direct daarop gevolgd door een brandweerauto en een ambulance. Drukte bij de Pier; het is in ieder geval geen oefening. Dan zaterdagavond: van alle kanten tutu tutu: vijf brandweerwagens, twee politiewagens, motoragenten en een ambulance; de reden een brand in de keuken bij een fastfoodrestaurant. En gisteravond tutu tutu, een politie motor, drie bandweerwagens aan de voet van ons appartement; ik ben maar niet gaan kijken, In ieder geval vertrokken na twee uur de brandweerwagens.