Probleem opgelost.

Ons appartementencomplex ligt ingesloten tussen twee belangrijke doorgangsroutes van brandweer, politie en ambulances. Dit heeft tot gevolg dat loeiende sirenes vrij vaak voor komen. Met openstaande ramen is dit wel eens hinderlijk; maar je went er snel aan. Alleen niet als er veel sirens achter elkaar aankomen. En dat gebeurde gisteren. Links van ons zagen we rookkolommen. Waarschijnlijk weer een duinbrandje. Er hing echter een rubberlucht. En dat zou wel eens een autobrand kunnen zijn. We gingen even een ommetje maken en zagen toen veel mensen een bepaalde richting lopen. Even kijken en het routeplan wijzigen. Rookwolken kwamen uit de ventilatiekokers van een grote parkeergarage. Dus dat was het. De brandweer en de hulpdiensten waren aanwezig; we zijn daarom maar doorgewandeld naar de boulevard en toen we terug thuis kwamen en op ons balkon richting brand keken, was de rook verdwenen en de brand onder controle.

Foto: brand in de parkeergarage van de Zwolsestraat

Democratie: de meerderheid beslist. Één man, die bijna 50 machtigingen heeft verzameld, heeft gisteren, zonder overleg met zijn medebewoners, in de algemene ledenvergadering voor ongeveer € 800.000 de reserveringspot grootonderhoud misbruikt. Ik was echt niet tegen alle besluiten, maar het ging om de wijze waarop. Of je nu vóór of tegen stemde maakte niets uit. Hij had de volmachten en alleen hij bepaalde vóór of tegen. Om 01.00 uur heb ik gedesillusioneerd de vergadering verlaten, heb thuis een borreltje genomen, ben gaan slapen en heb vanmorgen om 06.00 uur al mijn paperassen, die betrekking hebben op onze vereniging, aan de vuilnisbak toevertrouwd. Als eigenaar van een appartement ben je verplicht lid van de Vereniging van Eigenaren; tot vannacht 01.00 uur was ik actief lid van deze VvE; vanaf nu ben ik passief lid. Lid zijn heeft geen betekenis meer, als één man de macht naar zich toe getrokken heeft. Foto: vrijheid, blijheid. Maar niet van harte.

Nu is de zon nog niet zichtbaar, nog verscholen achter de wolken. Maar gisteren was hij er wel om deze tijd en stond al hoog aan een strakblauwe hemel te gloren. Vandaag zal het weer wat minder zijn, hopelijk misschien met een buitje: wellekom. Voor morgen worden tropische temperaturen verwacht. Stel dus niet uit tot morgen, wat u vandaag kunt doen. Houd morgen rustdag. Gisteren beloofde ik u een foto van de zonsopgang, maar dan een kwartiertje later dan de foto die ik u gisteren toonde. Let op het verschil in kleuren. Ik wens u een fijne dag met aangename temperaturen.

Na een onrustige nacht ben ik vroeg opgestaan. Het was niet de spanning van de voetbalwedstrijd Nederland – Slowakije, die mij wakker hield, niet de komende algemene ledenvergadering, ook niet de samenstelling van een nieuw kabinet; het was gewoon de warmte. Zelfs nu, zo vroeg in de morgen is het nog warm. Ik ben opgestaan omdat het buiten zo stil was. Een enkele meeuw meldde zich. De zon maakte de dag langzaam lichter. Ik heb mijn camera gepakt en ben nauwelijks gekleed naar buiten gegaan om vanaf mijn balkon de duinen bij zonsopkomst te fotograferen. De zon kleurt de duinen rood alsof die in brand staan en in de duinpannen ligt de ochtendmist nog te slapen. Nu, het is bijna zes uur, is zon al te fel om hem te fotograferen. Toch loop ik nog even naar buiten en maak ik een opname. Misschien kan ik u die zon straks nog laten zien of morgenochtend. We gaan opnieuw een warme dag tegemoet. Maar gelukkig brengt de zee hier wat verkoeling. Geniet van de zonnige dag, maar blijf zoveel mogelijk in de schaduw en drink veel water. Foto: vandaag  05.40 uur.

Een plekkie op het strand? Gisteren eventjes niet. Vandaag zal er plaats genoeg zijn. De meeste mensen moeten weer naar hun werk of blijven thuis in afwachting van een spannende voetbalwedstrijd. Zullen wij het halen. Zullen wij winnen. Veel mensen vragen zich niet af 'hoe zal het Nederlands elftal presteren ‘ maar hoe zullen wij het doen, lui achterover zittend met een toeter in de ene hand en een flesje pils in de andere. Kritische oh’s en ah’s slakend en achteraf de scheidsrechters de schuld geven als we niet gewonnen hebben. Ik hoop dat het Nederlandse elftal goed presteert en wint de tegenstander, dan jammer. Maar stil voor de buis zitten staren naar dat balletje, dat van de een naar de ander wordt geschoten, dat is niets voor mij. Het is al vaker voor gekomen, dat ik achteraf moest vroegen ‘wat is het geworden?’ Om vier uur op een zonnige dag dan willen de luikjes voor mijn ogen wel eens dicht gaan. In ieder geval voor iedereen een prettige dag; met temperaturen van dertig graden moeten we ons maar heel rustig houden. Foto: een plekkie op het strand? Gisteren eventjes niet.

Wat ik gisteren vertelde, overkwam me vandaag. En ik wist het, maar heb het gisteren niet gedaan. Ik merkte het vanmorgen vroeg. Even na zes uur stapte ik de deur uit om een wandeling- door- duin- en- over- strand- terug te maken. Mijn camera uiteraard bij me. Een prachtige bos blauw/paars slangekruid wilde ik even vastleggen op mijn cd-kaart. Maar mijn toestel vertikte het. ‘Batterij vervangen’ was het enige, dat op het scherm verscheen. Dat betekent straks terug om alsnog een foto te maken. De koningskaars, teunisbloem en slangekruid staan weer in volle bloei. Gisteren was het volle maan. Ik wist het niet zeker; wilde het aan Saagje vragen; zij moet het weten; heksen vliegen bij volle maan. Van de volle maan heb ik bijgevoegde foto gemaakt.

Negentien schrijfstiften tel ik  en toch grijp ik vaak mis. Soms zijn ze toegedekt met beschreven of onbeschreven paperassen en dan zoek ik er één en die kan ik niet vinden. En dan roep ik: Annemiek, weet je waar mijn ballpoint ligt. Ik heb er zoveel en toch grijp ik mis. Net zo met mijn kleine fotocamera, die ik bijna altijd bij me heb, als ik de deur uitga. Annemiek, roep ik dan, heb jij mijn fototoestel ergens zien liggen? Wat ben ik toch een oen.  Gelukkig ben ik nooit mijn foto’s kwijt, want als ik thuis kom, neem ik de cf-kaart uit mijn camera en zet de foto’s direct op mijn computer. Soms wel twee of drie keer op een dag. En als ik de deur uitga controleer ik altijd of de kaart wel in de camera zit, maar dan oh wee, dan ben ik weer onderweg en plotseling geeft het schermpje aan: batterij vernieuwen. En dan kan ik me wel voor mijn kop slaan. Vandaag ga ik kijken hoe de nieuwe dijk gemaakt wordt. Alleen vandaag en morgen is er die gelegenheid. Gevaarlijk werkterrein, verboden voor onbevoegden. Maar vandaag opengesteld. Verder is er vandaag Scheveningse dag in het museum. Veel vrienden en kennissen ontmoeten. En vanmiddag? De planten in mijn tuintje zijn erg dorstig. Die moet ik even gaan verzorgen. En dan is de week voorbij. En morgen weer zondag. Vergeet niet er een mooie dag van te maken, mompel ik in mijzelf. Ik zal er aan denken. Foto: Wat een mooie zonsopgang. Nep. Het is de zon niet, maar het dak van een technisch laboratorium in de duinen. Niet gemanipuleerd, gewoon echt.

Wist u dat er op dit blog al meer dan 3.300 foto’s staan? Ik zelf weet het pas net. Toen ik naar mijn statistieken keek. Maar wist u ook, dat al deze foto’s uniek zijn? Dat laatste wist ik wel, want al de foto’s op mijn blog heb ik zelf gemaakt. En dat vind ik nu het leuke aan bloggen; je kunt gewoon jezelf zijn. Je kunt doen, wat jezelf leuk vindt. En als je dan merkt dat de bezoekers het ook leuk vinden, om bij je langs te komen, dan is dat dubbel leuk. Soms zijn het herinneringen uit lang vervlogen tijden, soms mijmeringen en een andere keer weer de gewone dagelijkse beslommeringen of ervaringen. Maar soms ook gewoon geleuter: dat moeten mijn bezoekers dan maar voor lief nemen. Ik vind het fijn, dat u bij mij langs komt, maar ik vind het ook fijn bij andere bloggers langs te gaan. Delen is langer genieten. Ik wens u een heel fijne dag. En de foto? Overal is er wat te vinden, dat boeit.

Daarom de foto nogmaals toegestuurd.

De dag is al weer bijna twee uur jong. Vanmorgen in de duinpannen weer van die prachtige wolken. Door de zon kan je ze in deze tijd van het jaar bijna niet fotograferen. Jammer want het altijd een fascinerend gezicht. Inmiddels zijn die wolken al weer opgelost.
Gisteravond gezellig en heel smakelijk uitgeweest. Lekkere hapjes en een heel lekker diner. Het was lopend buffet; met zoveel bezoekers tegelijk wel de beste oplossing. Part 1 van de musical vond ik slaapverwekkend. De vaart zat er niet in. Die kwam eigenlijk pas bij het optreden van de tweede nanny. Na een drankje in de pauze, het tweede deel; het begon allemaal wat sprankelender en met de dans van de schoorsteenvegers… toen brak het enthousiasme pas echt door. Zelf vond ik de titelrolspeelster, Noortje Herlaar, niet erg overtuigend. De wisseling van de coulissen was erg goed. Al met al een gezellige avond. Met dank aan de Sligro, die op deze manier samen met zijn klanten zijn 75 jarig jubileum viert. Foto: in de foyer van het Fortis Circustheater

Van lange dagen zo lang mogelijk genieten. Vroeg uit de veren. De lucht is wolkeloos boven de stad maar boven zee drijven nog wat ochtendwolken. Prima fietsweer, maar niet voor mij: mijn fietsbenen zijn nog wat vermoeid van gisteren. Die moeten nog even wennen. Vandaag ga ik kijken naar de ontwikkelingen bij de nieuwe zeewering en de vernieuwing van de boulevard. Altijd interessant om te zien hoe machines en mensen samenwerken. Zaterdag mogen we één dag dichterbij komen. Ga ik dan ook zeker doen. Een korte rondleiding langs de nieuwe dijk. Vrijdag ga ik met een aantal mensen door Scheveningen rondwandelen en daarna mag ik aanwezig zijn bij de opening van een nieuwe tentoonstelling in het museum Beelden aan Zee. Maar vanavond feest in het Circustheater. Foto:  Ik dacht een vuurpijl te zien; gisteravond kwam er een vliegtuig recht uit zee. Ik heb dit verschijnsel nog nooit eerder gezien, ten minste nooit bewust: een loodlijn recht op de horizon.

Vandaag gaan we genieten van de eerste volle zomerdag. De wind is gaan liggen. De vlag op het Kurhaus hangt bewegingloos langs de stok. De zon staat al een uur aan een wolkeloze hemel te stralen. Die heeft er zin in vandaag. Ik ook. Na de koffie zal ik op mijn fiets springen en naar mijn tuin gaan. Het tegelpad is nog niet helemaal af. Dat is blijven steken door de koude en winderige dagen. Morgen gaan we naar de musical Mary Poppins: vooraf allerlei lekkere hapjes en drankjes en achteraf nakletsen met leden van de cast. Alles wordt ons aangeboden door een grootgrutter. Er komen mensen uit het hele land en het is leuk om weer nieuwe kontakten op te doen. Het theater ligt bij ons vlak om de hoek. Zeg 200 meter. Het vroegere Circustheater heet tegenwoordig Fortis Circustheater. Klinkt ook nog een beetje Belgisch. Foto: een karretje op een zandweg reed; maar hier in Scheveningen. Hollandse nieuwe, smakelijk eten.

Met de lente is het vandaag gedaan. Ze mag nu gaan, de zomer komt er aan. Vertrektijd 13.26 van perron 1, tegelijk met de aankomst van de zomerexpres op perron 2. Eindelijk komt hij dan: de zomer, waarnaar wij allemaal zolang hebben uitgekeken. Zomer, zon, warme dagen, vakantieperiode voor veel mensen. En vandaag komt er ook een omslag van het weer. De koudeperiode lijkt voorbij te zijn. De thermometer van de verwarming kan weer omlaag. We gaan 94 dagen zomeren en daarna nazomeren tot zondag 31 oktober, want dan gaan we weer terug naar de Midden-Europese tijd.

Zwaar hangen de luchten boven Scheveningen. Een straffe wind waait uit het noordwesten. Toch ziet de lucht er niet dreigend uit. Misschien een bijna droge, maar koele dag. De laatste dag van de lente. Gisteren nog een pot met tomatenplanten gekocht en in mijn tuintje gezet. Daar er al bloemen in de planten zaten, heb ik ze maar in de pot laten zitten. Ik wilde ze toch wel in de volle grond hebben: dat is beter voor de groei. Uit de pot en daarna planten in de volle grond leek mij niet verstandig. Maar waar een wil is, is een weg. Ik heb gewoon de bodem uit de pot gesneden, een kuil gegraven en daar de bodemloze pot in geplaatst. Nu kunnen de wortels zich toch nog goed verder ontwikkelen. Wie niet sterk is, moet slim zijn. Geen tuinweer, wel tuinweer? We wensen in ieder geval iedereen een fijne dag: in Nederland is het vandaag Vaderdag. Foto: een bloemetje voor de vaders, al heeft die misschien liever een cognacje.

Vandaag 19 juni begint met wisselende bewolking, een harde koude wind en voor de tuinen met een goed bericht van hier en daar een bui. Laat die bui maar even boven mijn tuintje gaan hangen. De zomer is er nog niet maar komt maandag 21 juni om 13.28 MEZT(Midden-Europese-Zomertijd). Zal het dan ook echt zomer worden? Vandaag een binnenzitdag met de televisie aan: voetbal Nederland – Japan en bijna aansluitend, maar dan op een andere zender, huwelijk kroonprinses Victoria Ingrid Alice Désiré van Zweden met haar droomprins Daniel Westling, onder toeziend oog van bruidsmeisje prinses Amalia. Voor de mannen sport, voor de vrouwen romantiek. Foto: onze deurwachters.

Een paar weken geleden bracht mijn zwager een emmertje knolbegonia’s i.p.v. een bosje bloemen mee. Een bosje bloemen is vaak na een week verhuisd naar de afvalcontainer, maar een plantje voor in huis of in de tuin geeft veel langer plezier. Nu staat die begonia al meer dan een week in bloei en komen er nieuwe knoppen te voorschijn. Als het weer een beetje beter wordt, dan wordt dat echt een bloemenbol. Foto: de bloem van onze knolbegonia.

Op de wekelijks markt van Scheveningen kan je terecht voor bijna al je inkopen. Aardappelen, groenten, fruit, brood, gebak , kaas, eieren, kleding etc. Vandaag had ik wat meer aandacht voor de bloemenkraam, waar ze altijd een grote sortering hebben tegen een aantrekkelijke prijs. Kwaliteit altijd prima. Niet goed, geld terug. Maar ik heb nog nooit iemand geld zien terugvragen. Foto: hoe kan het anders, de bloemenkraam.

Het kan raar lopen in de voetbalwereld. Voetbaldag woensdag 16 juni. Daar ga je eens even lekker voor zitten. Veel doelpunten, maar het kleine voetballand Zwitserland verslaat superfavoriet Spanje met 1 -0 en organiserend Zuid-Afrika krijgt een afstraffing van Uruguay 0 – 3. De doelpunten zijn gevallen, maar anders dan verwacht werd. Er moet nog heel wat gebeuren voor de favorieten echt de kwartfinales halen. Maar vandaag schijnt de zon en daar gaan we van genieten. De laatste dagen heb ik niet veel tijd gehad om te fotograferen. Maar op vrijdag j.l. schoot ik dit leuke plaatje.