Ku Klux Klan

Dat Jong Oranje Europees kampioen onder 21 geworden is, vind ik hartstikke leuk voor die jongens. Maar ik vraag me wel af wat betekent Jong Oranje. In de krant staat dat het voetballers betreft van jonger dan 21 jaar. Maar de volgende spelers zijn allemaal 21 jaar of ouder: Babel(19-12-1986), Maduro(13-02-1985), Rigters(22-01-1984), Boy Waterman(24-01-1984), Ryan Donk(30-03-1986). Wie kan mij vertellen wat de regels zijn. Misschien waren de spelers van Jong België wel allemaal jonger dan 21 jaar. Dan zouden die ten onrechte uitgeschakeld zijn. Wie het weet mag het zeggen. Maar zeker is dat een behoorlijk aantal van Jong Oranje niet aan de leeftijdnorm beantwoordt.
Voor het goede humeur op deze bijna winterse zomerdag een fraaie duinfoto, gisteren gemaakt.

Vrijdag ben ik zonder jas op pad gegaan – ik werd ’s middags wel overvallen door een heel kort regenbuitje – en ook op zaterdag hebben we hier kunnen genieten van een bewolkte en soms dreigende hemel, maar de zon heeft vrijwel de hele dag tussen de wolken door geschenen. En ook nu ziet de hemel er weer dreigend uit. Zullen we het weer droog houden vandaag? Elders in het land heeft het erg geregend en tijdens de voetbalwedstrijd viel het met bakken uit de lucht. Vannacht heeft het hier een klein beetje geregend. Goed voor de natuur. Gistermiddag moest ik ergens naar toe; ik pakte  de fiets en omdat ik er toch niet erg zeker van was, trok ik maar een regenjack aan. Ik heb het geweten: ik kwam nat terug, maar niet van de regen, maar van het zweten. Wij waren de geluksvogels, want welders in het land kwam het met bakken uit de lucht.

Ergens op een industrieterrein in Delft is een keer lading afval gestort; door wie of waarom? Ik weet het niet. Maar onkruidplanten hebben dankbaar van deze hoop in gebruik genomen en hebben van deze berg een fraai natuurtuintje gemaakt. Wat voor de een afval is, kan een ander soms goed gebruiken en zo werkt hier de natuur zelf mee aan recycling. Op een gegeven moment zal er wel weer een bedrijf komen, dat in opdracht van hogerhand deze berg moet egaliseren. Niet iedereen kan genieten van deze kleine geschenkjes van moeder natuur. In ieder geval heb ik het bergje kunnen tonen aan veel mensen, die wel van de natuur kunnen genieten.

Het gebeurt niet vaak, maar vandaag heb ik gewoon geen inspiratie om te schrijven. Meestal ga ik achter mijn computer zitten en begin ik aan mijn dagelijks praatje. Maar vandaag weet ik niets. Mijn hoofd lijkt wel leeggezogen. Praten over het weer, het plein, de polder of de zee; het zijn onderwerpen, die niet mij, maar misschien wel de lezers van dit blog vervelen. Misschien iets schrijven over de plannen van onze bouwwethouder Marnix Norder, die drie kolossale woontorens wil plaatsen aan de ingang van de havenmond: Scheveningen moet internationale allure krijgen. Is het deze man in zijn bol geslagen of heeft hij echt een toekomstvisie? Ik moet er echt nog maar eens goed over nadenken. Après moi le déluge.
Alle eendjes zwemmen in het water.

Zo begint de zomer bij ons vandaag in Scheveningen. Foto gemaakt om 20.06 uur.

De eerste dag van de zomer was toch niet helemaal, wat je er van verwacht had. De temperatuur was normaal, het buitje soms abnormaal. Maar gelukkig begint het hier nu wat op te klaren. En na regen komt altijd zonneschijn. We waren vandaag richting Rotterdam. Over een smal weggetje met uitvoeghavens reden we door een stukje natuur, tussen Delft en Kethel. Onderweg maakte ik deze stemmige foto.

 Vandaag, donderdag 21 juni, begint om 20.06 uur volgens de sterrenkundige indeling de zomer. De zomer zal dit jaar duren tot zondag 23 september, 11.51uur. De 21e juni is de langste dag van het jaar, duurt 16 uur en 45 minuten uur, is begonnen om 5:19 uur en eindigt vanavond 22:04 uur. Volgens mijn berekening duurt de zomer 92 dagen, 15 uur en 45 minuten. De eerste zomerse dag begint vanmorgen al goed. Het is droog, lichtbewolkt, de temperatuur op mijn kwikthermometer is 17,5 graden en als ik dit schrijf is het 6.35 uur. De vlag op het Kurhaus heeft geen puf en hangt futloos naar beneden. Maak er een mooie dag van. Maar met de zon in ons hart is het altijd zomer.
Het begin van een zonnige dag.

Vanavond, het is vandaag 20 juni, zaten Annemiek en ik tijdens het avondeten te praten over het blog. En ik weet niet of jullie dat doen, maar wij verdelen de bloggers in twee groepen: de sympathieke en de niet-sympathieke bloggers. Maar we kennen alleen elkaar en de andere bloggers alleen via de correspondentie en de gedragingen in bloggenland. Maar doen we dat niet iedere dag: de mensen, die voordringen in de winkel, vinden we onsympathiek en de andere niet-voordringers vinden we wel aardig. Vreemd: wij hebben zo onze vooroordelen: misschien heeft die man of vrouw, die voordringt, ontzettend veel haast en zou die normaal heel rustig wachten op haar of zijn beurt, als zij/hij geen haast zou hebben. Maar troost u: we hebben meer sympathieke dan niet-sympathieke bloggers: trouwens niet-sympathieke bloggers bezoeken we gewoon niet. Dus eigenlijk hebben we alleen maar sympathieke vrienden in bloggenland.

Foto: een bloemetje voor al onze blogvrienden. Dit bloemetje heb ik zelf voor u geknipt(met de camera) in het Westbroekpark in Scheveningen.

In de duinen, vooral op de zanderige open plekken en langs de paden tieren de koningskroon en het slangenkruid weelderig. Ook de teunisbloem, het duinroosje, de klaproos, de duindistel en zelfs een olijvenboom staan in bloei. Wat doet die olijvenboom daar nu ineens in ons duingebied. Waarschijnlijk is die er jaren geleden spontaan ontstaan uit weggegooide olijfpitten. In een aantal tuintjes in onze buurt staan ook vijgenbomen en de vijg is nu nog groen, maar duidelijke zichtbaar aanwezig. Vorig jaar heb ik er eens een geplukt, maar de smaak was afschuwelijk. Waarom smaken die ‘Scheveningse’ vijgen niet. Ligt dat aan het klimaat of aan de soort vijg. Is ons klimaat wat milder geworden, zodat ook mediterrane planten het hier meer naar hun zin krijgen?
foto: teunisbloem en slangenkruid

In de duinen, vooral op de zanderige open plekken en langs de paden tieren de koningskroon(geel) en het slangenkruid(paars) weelderig.

Rechts boven op dit blog staat een foto van de Gelaarsde Kat.  De Gelaarsde Kat is één van de sprookjes, die staan opgetekend in het boek: “Histoires ou contes de temps passé, avec de moralités: Contes de ma mère l’Oye.” Geschreven door Charles Perrault en verschenen in 1683. Andere bekende sprookjes uit dit boek zijn: Assepoester, Blauwbaard, de Schone Slaapster in het bos, Kleinduimpje en Roodkapje. Dit boek staat vooral bekende onder de naam: ”De sprookjes van Moeder de Gans”. U kent deze verhalen ongetwijfeld. Als u klikt op die kat, dan vindt u daarachter een grote hoeveelheid door mij gemaakte foto’s. Bijgevoegd een foto van de Gelaarsde Kat, midden in het Westbroekpark, waar niet alleen veel rozen staan, maar ook een aantal bijzonder fraaie beelden van hedendaagse kunstenaars.

Gisteravond, 17 juni, ging de zon om 22.03 onder. Een niet spectaculaire zonsondergang. Maar om 22.33 uur riep Annemiek mij en zei “kijk eens naar buiten” en toen zag ik de horizon met een bijzonder fraai gekleurde hemel in het noordwesten. Het leek wel of de zon even was teruggekeerd om ons met een fantastisch schouwspel te verrassen. Ik heb dit nooit eerder zo mooi gezien.

Toen ik onlangs in het Westbroekpark vertoefde, meende ik alleen te zijn met de rozen, de bomen en de vogels, maar opeens werd ik aangesproken door een man, die zijn trimochtendwandeling liep. Hij stopte even om een praatje te maken en had het over de rust, die er altijd in dit park heerst. Hij vond twee dingen jammer. Ten eerste dat er te weinig mensen van dit mooie park genieten. Alleen in het weekend en dan nog bij mooi weer hebben de mensen tijd. Anders altijd druk, druk, druk. En vervolgens vond hij het jammer, dat de wilde ganzen de boel verrinneweren(dit is streektaal/Haags voor ruïneren). Overal van die grote ganzendrollen en kapotgetrapte slootkanten.Daar heeft hij wel gelijk in; maar ja het zijn mooie vogels, die eigenlijk niet in ons land thuishoren, maar om er gelijk ganzenlever van te maken, dat is toch ook een beetje te cru.

Op de foto een paar jonge ganzen en die hadden ze misschien wel kunnen voorkomen.

Gisteren, 16 juni, ben ik naar een bazaar van een kerk geweest. Ik ga graag snuffelen op een bazaar. Meestal zoek ik naar boeken of geschriften, die iets met Scheveningen te maken hebben. Ik wordt in Scheveningen dan wel beschouwd als iemand, die alles over Scheveningen weet, maar zelf twijfel ik daar sterk aan. Als je iets meer weet dan de ander, wil dat nog niet zeggen dat je alles weet. Ik vond niets op die bazaar dat mij interesseerde. Ik was er snel weg en ging daarna even naar het Westbroekpark. Ik weet dat daar kikkers zitten en wilde die eventjes fotograferen. Dat eventjes viel wel tegen. Zodra de kikkers een beweging zien duiken ze onder water. Pas als je stil blijft staan en ze aan je gewend zijn, komen ze weer naar de oppervlakte. Op een gegeven moment zien ze je als een deel van hun omgeving en als je je dan heel rustig verplaatst, dan kan je pas foto’s nemen. Het duurde bijna een uur stilstaan voor dat ik geaccepteerd was. Zie hier de uitsnede van een van de foto’s. Zelf heb ik deze foto als bureaubladachtergrond gezet, maar schrik iedere keer als ik terug ga naar mijn bureaublad.

Ik lees vandaag in de krant: ‘Brulkikker houdt huis in België’. De brulkikker is een 20 centimeter lange Noord-Amerikaanse veelvraat, die niet als toerist is binnengekomen. Hij is gek op wippen en vermenigvuldigt zich snel. Hij maakt veel herrie en de inheemse kikkers zijn een belangrijke voedselbron voor hem en haar. Hoe kunnen we hun opmars tegenhouden. Eigenlijk heel eenvoudig: Belgen zijn smulpapen en houden dan ook van kikkerbilletjes; wat zou je denken van brulkikkerbilletjes; misschien wordt dat wel een rage en binnen de kortste keren, moet de Belgen zelfs, maar dan in Amerika geslachte brulkikker(billetje)s, importeren.
De kikker op de foto poseerde voor mij vanmorgen in het Westbroekpark.

Soms heb ik gewoon zin om in de auto te stappen en zonder een vaste bestemming te gaan rijden; natuurlijk is dat milieuvervuiling; ik weet dat. Maar ik wil juist meestal naar die plekken, waar de natuur het duidelijkst aanwezig is: de zee of de polder. En daar kan ik alleen maar met de auto komen. Soms, maar dan ga ik alleen en met de fototas op de bagagedrager op de fiets, er op uit. Op die momenten is Annemiek meestal met haar vriendin op stap. Op de fiets voel je je meer één met de natuur. Er is niet het geluid van de ronkende motor of van het verkeer om je heen. Je kunt door stiltegebieden rijden zoals de duinen en het poldergebied. En het vreemde is: je bent er nooit alleen. Want met mij zijn er velen, die van de natuur genieten. Even ‘onthaasten’ noemen ze dat tegenwoordig in Holland. Geniet van een fijne dag.

Het is geen foto van een schilderijtje, het is een foto van een stukje Hollands polderland, dat er uit ziet als een schilderijtje.

Als de zon schijnt is het in Scheveningen dubbel feest. Ik hoop voor iedereen een zonnig weekend: dan hebben wij het ook.

Zo doe je iets en dan is het weer niet goed. De kabinetsleden moeten zich wel gefrustreerd voelen. Als er geluisterd wordt naar de burgers is het niet goed, en als er niet geluisterd wordt naar de burgers, dan is er gekrakeel en wordt er door de oppositie geroepen “er moet meer naar de burgers geluisterd worden.” Ik vind, maar dat zegt niet veel, want ik ben slechts een burger in de ogen van de oppositie, dat het huidige kabinet er goed aan heeft gedaan om naar de burger te gaan en te luisteren naar wat de burger wil. Natuurlijk kunnen niet alle wensen worden vervuld. Dit kabinet moet een keuze maken en dat hebben ze gedaan en aan de realisering daarvan dáár gaan ze voor. Laat de oppositie zich eens een keertje loyaal opstellen en niet zitten hakketakken op allemaal onbenullige eigen ideetjes. De schouders er onder en samen naar een betere maatschappij.

De bomen hebben vandaag een goede douche gekregen. Daar ligt in ieder geval geen stofje meer op. En eindelijk zien we dat de bladeren niet grijs, maar groen zijn. Zo heeft ieder type weer  zijn voordelen. De mensen blijven binnen bij dit weer. Als het wat minder regent komen ze wel weer te voorschijn en dan ziet ons plein er fleurig uit met allerlei verschillende kleuren paraplu's. Nee, het is niet het regentje van: zachtjes tikt de regen tegen het zolderraam, maar meer het type van: onweer, wind en regen deren ons niet, wij kunnen er wel tegen. Wat vandaag valt krijgen we in ieder geval morgen niet meer. Voor iedereen die dit leest nog een prettige avond.