Berichten van 1 januari 2007 tot 31 december 2007

Ook de burgemeester van Den Haag, Willem Deetman, was omhangen met ambtsketen, van de partij. Op olijke wijze, zoals we van hem gewend zijn, sprak hij de minister-president en alle andere toehoorders toe.

Nog een algemeen overzicht. Straks volgen er nog een aantal.

De zon zon heeft niet geschenen aan de Scheveningse hemel, maar was er wel in de harten van de vele tienduizenden harten. Er was van alles te doen in de omgeving van de haven. Niet alleen veel drukte, maar ook veel plezier en informatie. En bovenal: de haring is heel erg goed dit jaar. De bezoekers kwamen overal vandaan. En...het feest was weer goed georganiseerd; een pluim voor de organisatie en de medewerkers. Foto: zo gezellig was het vandaag.

Ook minister-president Peter Jan Balkenende met vrouw en dochter waren van de partij. P.J. opende vlaggetjesdag feestelijk op een humorvolle wijze. Als dank ontving hij een stropdas.

En hier dan de Jan van Engelenburg.

We hebben vanmiddag genoten van het weer en het varen op zee. In het binnenland schijnt het weer wat onrustig te zijn geweest. Hier begon het omstreeks 18.00 uur wat somber te worden en een korte periode van donder en bliksem is aan ons voorbij getrokken. Morgen zal het weer wel weer beter zijn en gaan we genieten van een prachtige vlaggetjesdag. Op zee kwam de reddingsboot Koningin Juliana wat stunten en even later de reddingsboot Jan van Engelenburg;
dat is altijd wel spectaculair. Hiervan twee foto's. Op bijgaande foto stunt de Koningin Juliana.

 Er staat bij ons geen paard in de gang, zoals bij een Duitse dame in haar woning in de vogelwijk. Maar bij ons in de serre staan wel vier komkommerplanten uit te groeien tot een groentenwinkel. Mijn zwager bracht op 23 mei vier komkommerplantjes mee in twee emmers. Ze waren toen ongeveer 30 centimeter hoog. Ze zijn stevig gegroeid en meten nu 1,5 meter. ‘Regelmatig mesten en veel water geven’ heeft hij ons gezegd. De planten zijn ons daar dankbaar voor. Ze geven rijkelijk gele bloemen en inmiddels tel ik per plant zes komkommers. Hij heeft me gezegd ‘regelmatig de dieven te verwijderen’ en dat heb ik ijverig gedaan. De grootste komkommers zijn nu ongeveer 10 centimeter lang. En binnenkort, over een dag of tien, kunnen we gaan oogsten.

Het leek wel of de wereld even stilstond.

Een beetje verwonderd, omdat op mijn blog en op dat van Annemiek bijna geen bezoekers geregistreerd staan, vroegen wij ons vanmorgen af  ‘waarom?’. En ineens kwam Annemiek op het idee ‘misschien is er een algemene feestdag in België’. En ja hoor, in België wordt waarschijnlijk Sacramentsdag gevierd. Ik ken dat feest van vroeger. Toen maakten we met gekleurd zand of krijt fraaie versieringen op de grond omdat op die dag de sacramentsprocessie werd gehouden. Alleen de priester met de monstrans mocht over deze versieringen lopen. Hier in Nederland wordt dit feest niet meer op deze donderdag gevierd, maar op de zondag daarna. In ieder geval wensen we alle Belgen een bijzondere mooie dag toe.

Op de achtergrond de ingang van de haven van Scheveningen. In het midden Museum Beelden aan Zee, dat gevestigd is in het paleisje. In het oude paleisje van Koningin Wilhelmina, de echtgenote van Koning Willem I. De bouw van dit prachtige lustpaleis werd voltooid in 1827.

Eerst even een pluim voor de Belgische superster Justine Henin die Serena Williams van de baan veegde(6-4 6-3).
’s Morgens kijk ik bijna altijd even op het blog in de lijst van nieuwe bloggers en wat dan nieuw is klik ik even aan om te kijken waarover de nieuwe blogger gaat schrijven. Vanmorgen kwam ik terecht bij Cestune, die start met het  blog “een merkwaardig verhaal”. Ze spreekt over de krant “La Question de la semaine”. Is dat een Belgische krant? En waar ligt de plaats Notre-Bonneville? Misschien kan iemand me wat meer informatie verstrekken.

Foto: stukje Schevenings strand van bovenaf.

Vandaag was er weer wat bedrijvigheid in de haven. De Sch 118 en  de Eendracht lagen binnen en dat gebeurt niet zo vaak.

Om de kust te versterken, liggen, variërend in afstand, de Delflandse hoofden. Deze golfbrekers hadden als functie de duinen en de boulevard tegen de zee te beschermen, zodat het op het daarachter liggende land veilig wonen en werken is. Tegenwoordig wordt aan het nut van deze golfbrekers getwijfeld. De golfbrekers maken de zee echter gevaarlijk voor baders en zwemmers. Dit wordt veroorzaakt door de getijstromingen. Als u naar Scheveningen komt is het dus uitkijken geblazen. U kunt wel wandelen op deze hoofden, maar wel uitkijken: ze kunnen glad zijn. De witte vlekjes op de foto zijn meeuwen.

Ik ben op de toren geweest en stond op het dak van de 27ste etage. Hoewel het weer niet helemaal was, wat ik wenste heb ik toch een 50-tal foto’s gemaakt. Bij heel helder en zonnig weer krijg je op je foto’s vaak een harde slagschaduw. Sommige mensen vinden dat mooi: ik niet. Een schaduw verbergt te veel. Ik houd meer van het open licht, maar dat licht heeft het nadeel, dat het allemaal een beetje te soft wordt. Het is dus vaak zoeken naar een compromis. Bijgaand een foto van vandaag, waar naar mijn mening een goed compromis gevonden is.

Ik zit te wachten tot de hemel helemaal helder is. Er hangt nog wat nevel boven zee en de stad. De wind waait zwak uit het noorden. Normaal gesproken betekent dit, dat de lucht spoedig zal opklaren. Ik wil de toren op om opnieuw foto’s te maken van Scheveningen, maar zolang ik de Maasvlakte niet kan zien is te lucht niet helder genoeg en zal ik weer moeten wachten op een nieuwe gelegenheid. Ik moet in de ochtend fotograferen: ’s middags kan ik de toren niet op. Alles heeft zo zijn beperkingen. Ik wacht nog een kwartiertje en ga het dan toch maar proberen. Later op de dag vertel ik u wel of het gelukt is.

Op Pinksterzaterdag lagen van oudsher de met vlaggen uitgedoste vissersschepen klaar om op de dinsdag na Pinksteren uit te varen voor de vangst op de nieuwe haring. Het schip dat het eerst de nieuwe haring aan wal bracht was winnaar van de “haringrace”. De haringrace bestaat niet meer, maar ter herinnering aan die oude traditie wordt sinds 1947 in Scheveningen “Vlaggetjesdag” gevierd. Dit jaar op zaterdag 9 juli voor de 60 ste keer. Ook voor niet-visliefhebbers is in de haven van Scheveningen van alles te beleven. Er is nieuwe haring, muziek, een presentatie van de vele vissoorten, die tegenwoordig op de visafslag, worden afgeslagen, te veel om op te noemen. En het feest is voor iedereen vrij toegankelijk. Kom en geniet van dit traditionele feest. Voor meer informatie: http://www.vlaggetjesdag.com

Een lichte nevel hangt boven de stad. Ook aan de zeekant is de horizon nog niet goed zichtbaar. Toch zal het een stralende dag worden. De zon zal de nevel snel doen oplossen. De vlag op het Kurhaus wappert lui. De marktkramen staan keurig netjes in de rij. De marktkooplui moeten nog komen. Gisteren kwam de uitnodiging voor een tochtje op zee op 8 juni, samen met de oud-vissers. Ik mag dan een fotografisch verslag maken van deze gezellige bijeenkomst op het schip de Fortuna. Wat vlaggetjesdag betekent, zal ik u in de komende week vertellen. Voor Scheveningen en de Scheveningers is het altijd een echte happening.

Foto. aan boord van de Maria, 2006

Eindelijk komen ze er aan: de nieuwe haringen. En als ze hem “Hollandse nieuwe” noemen, dan moet hij wel aan een aantal voorwaarden voldoen: 1. Het vetpercentage moet minimaal 16% zijn. 2. De temperatuur bij verkoop mag niet hoger zijn 7 graden Celsius. 3. Hij moet gevangen zijn tussen half mei en eind juni. En uiteraard moet hij gekaakt en op de goede manier gefileerd zijn. Het lekkerste is de haring met een vetpercentage van 25. De “Hollandse nieuwe” wordt ook wel maatjesharing genoemd. De naam maatjesharing is afgeleid van maagdekensharing omdat de jonge haring nog geen hom of kuit bevat. Vanaf 6 juni liggen ze weer in de winkel of op de haringkar. Smullen maar.

Ik ben de wederhelft van Annemiek(voor onbekenden zie: https://blog.seniorennet.be/annemiek ) en laat die Annemiek nu op het blog gezet hebben dat zij vandaag 45 jaar getrouwd is met mij. Juridisch gezien zijn wij getrouwd op 28 februari 1962, maar de kerkelijke inzegening vond plaats op vrijdag 1 juni 1962. Omdat vandaag de dochter van Annemieks zusje trouwt, hebben wij ons 45-jarig feest gevierd op 28 februari.

Morgen is Annemiek 45 jaar getrouwd en ik was en ben nog steeds haar bruidegom. Trouwen doe je één keer in je leven en al die tijd is zij mijn bruid gebleven. Een bruidsboeket is vandaag voor mijn nichtje, maar voor mijn bruid heb ik even het boeketje van mijn schoondochter geleend. Ik hoop dat Annemiek en ik nog lang van elkaar mogen blijven houden.

Het is bijna één jaar geleden, dat ik deze foto maakte. Het is in de haven van Scheveningen. De boten van Norfolkline hadden hier nog hun thuishaven. De Amsterdam lag afgemeerd aan de kade. Een dame maakte een foto. De Norfolkschepen hebben nu hun thuishaven in Vlaardingen. Zelden komt een groot schip op bezoek. En het fotograferen van een lege haven is niet meer zo spannend. Het lijkt allemaal al weer zo heel lang geleden. Nu wordt er gedacht aan een cruiseterminal, waar grote schepen vol passagiers zullen afmeren voor een bezoek aan Nederland. In het najaar gaat de boulevard op de schop. Versterking van de kust en vernieuwing van de boulevard. Het gaat wel een paar jaar duren. Misschien lopen we over een paar jaar met onze rollator door een vernieuwd Scheveningen.

Sommige gedeelten van de duinen zijn niet voor het publiek toegankelijk. Daarom is het extra leuk om daar een foto te maken.

We hebben nieuwe buren. Twee heren en twee hondjes. Ze kwamen direct kennismaken en zijn gisteren hier naar toe verhuisd. Dat verliep allemaal rustig; we hebben er geen hinder van ondervonden. De vorige buren waren buitenlanders, maar die zijn terug naar hun eigen land. Die merkte je haast niet. Ze waren er vaak niet. De nieuwe buren hebben hun stoeltjes al buiten gezet en ik denk dat die hier wel lang zullen blijven wonen. Gezellig toch. Van de vier woningen van ons blok zijn er nu drie permanent bewoond. De eigenaar van het vierde huis komt maar af en toe.

Scheveningen is een mooie plaats om te wonen, mede dank zij de gunstige ligging ten opzicht van Den Haag en het Hollands polderland.

Het regende gisteren tussen 13.00 en 16.00 uur. In die tijd was ik in de sportschool en had daar dus weinig last van. Toen ik terugwandelde over de boulevard was het ondanks de regen tamelijk druk. Daar de temperatuur redelijk was en de wind zwak tot matig lieten de mensen zich niet afschrikken.In de ochtend heb ik een fotowandeling gemaakt in onze directe omgeving. Toen was het nog droog. Fotograferen in de duinen is altijd een boeiende belevenis. En… het is er altijd anders dan de vorige keer. Ik heb dit keer wat foto’s van de bloemen en planten gemaakt. O ja, vorige week verraste mijn zwager mij met vier komkommerplanten. Ze staan nu in de serre en zijn al hard gegroeid. De hoogte van grond tot top is nu 100 cm. En binnenkort komkommers uit eigen serre.

Niet alleen konijntjes en nachtegalen bevolken onze achterduin, maar ook de vos en veel vogelsoorten als de veldleeuwerik, de gaai, tortel- en houtduiven, valken, buizerds, mezen, vinken enz. enz. Ook een grote verscheidenheid van planten waaronder de salomonszegel, waarvan ik u vandaag een foto laat zien.

Het is tweede Pinksterdag en hier op Scheveningen prachtig wandel- en fietsweer: weinig wind en een versluierde zon. Ik heb even wat rondgewandeld in mijn achterduin. Ja, het is geen typefout: achterduin, zo noem ik het duingebied waarop we vanaf ons appartement uitzicht hebben. Op de foto staat een toren met een gouden bol en vrijwel direct links daarvan, waar u een kleine witte liftkoker ziet, daar wonen wij. In die (duin)tuin ben ik even wezen wandelen. Overal om me heen een symfonie van vogelgeluiden, waarin de nachtegaal zijn partij wel heel erg duidelijk meezingt. Als toehoorders de duinkonijntjes en ik, die heel stil meegenieten van deze mooie Pinkster-2-ochtend.

Doet u ook mee aan die poll? Ik kijk er iedere dag naar en doe ook meestal mee. Ik schrijf “meestal”:soms staan er vragen in, waarop ik geen antwoord kan geven; bij voorbeeld als er zou staan: “welke Vlaamse krant leest u?”. Ik lees helemaal geen Belgische kranten. Moet ik dan als Hollander invullen: de Scheveningsche Courant of iets dergelijks. Dan breng ik die redactie ook in de war; want welke Vlaamse plaats geeft nou de Scheveningsche Courant uit? Of een vraag als: wat vindt u van de Vlaamse Minister-president? Ik ken die goeie man niet eens; wat moet ik er dan van vinden. Als ik antwoord: ”die vind ik maar niks”, dan krijg ik half België over me heen. Nee, hoor op dat soort vragen geef ik geen antwoord. Maar verder doe ik bijna altijd mee. Best leuk om mee te doen.

Vandaag even naar de North Sea Regatta 2007 gekeken die gezeild wordt voor de kust van Scheveningen. Morgen nog zo’n dag. Het weer werk mee. Geen regen, maar wel een stevige bries. Ideaal weer voor zeezeilers.

Foto van vandaag

Heb je vroeger op school wel eens gespijbeld? Het is de vraag van de poll op 26 mei; het resultaat bijna 73 procent heeft nog nooit op school gespijbeld. Ik hoor ook bij die 73 procent. Waren wij dan vroeger van die lieverdjes? Ik zeker niet. Ik heb heel wat keren strafregels moeten schrijven en deed dat dan met dubbele pen. Ik heb heel wat keren in de hoek van het klaslokaal of in de gang moeten staan. Ik heb heel wat kattenkwaad uitgehaald, maar gespijbeld…dat is nooit bij me opgekomen. En trouwens wat had spijbelen voor zin? Bioscoopje pikken was er niet bij, daarvoor was het zakgeld onvoldoende: een stuiver per week, als mijn moeder dat tenminste nog overhad van haar huishoudgeld. En als je op straat slenterde, dan werd je wel opgepakt door de politie. Nee hoor, ik was geen lieverdje, maar ook geen spijbelaar.
Een mooi plaatje gefotografeerd op Pinksterzaterdag(dus toch een beetje Pinksteren) in Weipoort

Het was wel een vreemde verschijning in het Hollands polderlandschap. Was dat nou een pas getrimde poedel? Bij navraag bleek het een pas geschoren alpaca te zijn. Een schapensoort uit Peru. Ik heb er dan ook een foto van gemaakt.

Bijgaand foto 2 van de Landscheidingsweg in de richting  noord Den Haag

Verkeerstechnisch is Den Haag een moeilijke stad. Vanuit het noorden, het oosten en zuiden goed bereikbaar. Maar dan in de stad loopt het verkeer in een fuik. Den Haag heeft geen goede doorgaande wegen: in het westen ligt de zee en daar kan je geen verkeer in laten verdwijnen. Er wordt dat ook hard gewerkt om Den Haag beter te ontsluiten. Een van die ontsluitingswegen wordt de Noordelijke randweg, de Landscheidingsweg. Aan het eind van deze weg wordt nu een 1500 meter lange tunnel geboord, die nu op 18 meter na klaar is. Nog even de afwerking en in juni 2008 heeft Den Haag er een fraaie ontsluitingsweg bij. En dan is ook de Landscheidingsweg helemaal gereed. Gisteren om 16.00 uur is er weer een nieuw stuk van deze weg in gebruik genomen. En daar van twee foto’s. De foto hierbij afgedrukt is de weg in de richting Scheveningen en de tweede los bijgevoegde foto is de weg in de richting noord Den Haag.

Een stukje ongerepte natuur vlak bij huis. Zo verrassend is Scheveningen.

Het was gisteren een drukke dag. Al vroeg moesten we op pad om op tijd voor de bruiloft te zijn. Want als je zoon gaat trouwen wil je toch zeker niet te laat op het stadhuis zijn, waar je als getuige van het huwelijk aanwezig moet zijn. En dan... je wilt natuurlijk ook de bruid niet missen; vooral de vrouwen zijn ontzettend benieuwd hoe de bruid er uit zal zien: de bruid had aan niemand verteld wat voor een kleedje ze aan zou trekken. Ze zag er werkelijk sprookjesachtig uit. Niemand had haar in deze bruidstooi verwacht. Na de huwelijksplechtigheid hebben we samen met de wederzijdse familie in een zeer exclusief restaurant de dag gezellig en in een heel ontspannen sfeer doorgebracht. Niet alleen een stralend bruidspaar, maar ook een stralende zon, niet alleen aan de hemel, maar op ieders gezicht. Omstreeks 16.00 uur vertrok het bruidspaar, ons alleen achterlatend. Vandaag vliegen zij naar Rome om daar van een paar ontspannen dagen na te genieten.
Foto: het belangrijke moment

De zon is stralend opgekomen, de clematis toont haar eerste bloem en vandaag is zij de bruid. De dag kan al niet meer stuk. Eigenlijk een beetje vreemde uitdrukking: de dag kan niet meer stuk. Goed, de ervaringen van de ene en de andere dag zijn verschillend, maar stuk gaan… Dat kan er bij mij niet in. We kunnen best wel eens een off-day hebben, een dag dat het ons een beetje tegenzit. Maar denk dan: de dag van vandaag is morgen geschiedenis en geschiedenis is onomkeerbaar. Van de geschiedenis kan je leren, maar veranderen kan je haar niet. Geniet dan ook van iedere dag, die je gegeven wordt. Ik mag op deze dag geen tafelspeech houden, maar ik wil ons bruidspaar van vandaag twee dingen mee geven: het eerste wat ik mee wil geven staat boven deze tekst en het tweede één regel hiervoor.
foto: de clematis toont haar eerste bloem.

We hebben twee kinderen, een tweeling, een meisje en een jongen; en die jongen heeft een vriendin en die vriendin is morgen de bruid en mijn zoon de bruidegom. Het zijn geen vluggertjes, want samen zijn ze tweeëntachtig. We hebben er lang op moeten wachten, maar eindelijk is het dan zo ver. Morgen trouwen ze en dan krijgen Annemiek en ik er een dochter bij. Want een schoondochter is toch ook een dochter.

Het zwanenvrouwtje op haar nest en drie keer het mannetje, dat het nest verdedigde.

Gisteren was het weer een levendig Scheveningen: voor ons appartement een plein vol springkussens voor de jeugd en op en om de boulevard dweilorkesten voor de ouderen. Er waren veel mensen op de been: de ouders met de kinderen en veel bezoekers voor de boulevard en/of wandelaars op het strand. En natuurlijk nog veel bezoekers om de zandkastelen te bewonderen. Wat later op de middag werd het was frisser en op een gegeven moment kwam er wat regen om ook de bloemen en planten een pleziertje te doen en zo was iedereen tevreden.

Foto: een van de dweilorkesten.

De afgelopen weken kruisten drie dieren mijn pad. Een schildpad, een klein katje en een zwaan.Een schildpad: ik ken hem/haar al jaren; zij/hij leeft in de tuin van hotel Fantasia in Kusadasi. Een klein katertje, pas binnengelopen bij mijn vriend Mustafa in Kusadasi, alwaar hij de harten van velen gewonnen heeft. En tenslotte een zwaan, die de wacht hield bij zijn vrouwtje, dat verwachtingsvol op het uitkomen van de eieren zat. Voor mijn vakantie was ik al bij haar langs geweest en mocht ik haar ongestoord fotograferen. Nu het mannetje in de buurt was, ging dat niet zo goed; misschien was hij wel jaloers, maar toen ik al wandelend op zeker tien meter van het nest wilde passeren, viel hij me aan. Verdedigingsdrang? Door een zwaai van mijn arm trok hij zich toch aarzelend terug.
Op de foto ziet u de nog vechtlustige minnaar.

Het “Congresgebouw” ligt in stadsdeel Scheveningen en daar zijn we trots op. Tegenwoordig heeft dat gebouw de deftige naam “World Forum Convention Center”. Maar wij in Den Haag en Scheveningen noemen het nog steeds het Congresgebouw. En in dit gebouw schuimt als weldadige champagne het nieuwe jazz-festival van den Haag. Na het vertrek in 2006 van het “North Sea Jazz” naar Rotterdam bleven we in Scheveningen met een enorme kater zitten. In dé jazzstad van Nederland leek de jazz te zijn uitgebannen. Maar gelukkig hebben we met “The Hague Jazz 2007” de jazz weer omarmd. Den Haag bruist weer en Scheveningen bruist weer verder met “The Hague Jazz”.
En bij zo'n evenement hoort een bloemetje.

Toch weer even naar de haven geslenterd. En daar lag hij dus, de SCH 23, waarmee ik in 2005 mee ter haringvangst ben geweest. Een dezer dagen varen zij uit voor de maatjes haring. Ik zou graag meegegaan zijn, maar andere verplichtingen houden me aan de wal. Misschien later in het jaar nog een keer.

En terug van vakantie word je weer geconfronteerd met de dagelijkse werkelijkheid. Mag ik nog verder dromen over mijn vakantiebelevenissen of moet ik me weer verdiepen in het dagelijkse krantennieuws. Net terug uit een land, waar je je veilig voelt, waar de mensen vriendelijk zijn, waar je van harte welkom bent, staat ene meneer Wilders uit te kramen, dat de westerse cultuur duizenden lichtjaren voorligt op de Islamitische cultuur. Deze man zit vastgebakken in zijn eigen cultuurkoekenpan. En even verderop in de krant drie rondborstige frisfruitige meiden, die Nederland willen vernieuwen met standpunten als geen dubbele nationaliteit, kleinschaliger scholen en gefaseerde afschaffing van de AOW. ….Nee, laat mij nog maar even nagenieten van mijn vakantie.

Foto: gewoon een passant die mij vriendelijk groet.

Tijdens een bezoek aan Turkije zul je niet regelmatig zulke fraaie personen in zulke fraaie kleuren tegenkomen, maar gelukkig bestaan er bijna lokaal mensen, die zich voor hun oude cultuur interesseren. In de steden zie je alleen maar modern geklede mensen. Alleen op marktdagen komen de plattelanders hun goederen aanbieden: aardappelen, groenten en fruit. Dan komen de boeren en boerinnen in hun traditionele dracht: wijde broeken met het kruis op de knieën en fladderende omslagdoeken: een fleurig gezicht en daarom is een bezoekje op een groenten- en fruitmarkt alleen al een bezoekje waard. Maar deze mooie dame met haar dansgroep komt misschien wel in uw hotel om u een beetje te laten genieten van de oude Turkse cultuur.

Ons hotel, per slot van rekening is dit hotel toch maar voor 14 dagen onze vaste woon- en verblijfplaats, herbergt naast een groot aantal Nederlander ook een forse kolonie Vlamingen. En zoals een aantal Nederlanders ook een aantal Vlamingen, die dit hotel tot hun jaarlijks vakantieverblijf hebben verkozen. Altijd gezellig om weer oude vrienden te ontmoeten. Wij hebben geen Vlaamse bloggers kunnen ontdekken. Tot onze vreugde waren ook onze drie stoffels (schildpadden) nog in leven. Vooraf hadden we het hotel ingeseind, dat wij er weer aankwamen en melden dat we graag onze kamer (nr 538) weer zouden willen betrekken. Dat lukte dit jaar niet, maar als verrassing kregen we een prachtige suite met een oppervlakte van ca 63 vierkante meter en een terras van nog eens ca 14 vierkante meter met uitzicht op zee.

De bijgeplaatste foto is het uitzicht vanaf ons terras.