Berichten van 1 januari 2008 tot 31 december 2008

Ik ga weer over het weer praten, als er weer weer is. Gisteren zijn wij weer even de polder in gegaan. We wilden er gewoon eventjes tussenuit en dan is het gebied rond de Weipoort in Zoeterwoude ons favoriete plekkie. De route daarheen gaat via lokale wegen, waarop weinig verkeer is. Lekker rustig rijden: alleen even uitwijken als er auto langs moet, die wat haast heeft. Maar vaak lijk je helemaal alleen op zo’n weg te rijden. Je stopt wanneer je wilt om even van de natuur te genieten of een foto te maken. Gewoon lekker genieten van de weidsheid van de natuur.

We praten niet meer over het weer: over en sluiten maar. In Scheveningen richten we ons op vlaggetjesdag. Een groot jaarlijks feest, dat herinnert aan het jaarlijkse vertrek van de vissersvloot ter haringvangst. En dit jaar wordt dat gevierd op zaterdag 7 juni: een grote dagmarkt op het haventerrein, sport, spel, amusement, oude ambachten, een vlootschouw, muziekoptredens en bovenal haring eten en gezelligheid. Lekker slenterend tussen al dat gedoe en voor je het weet is de dag voorbij. Lekker genieten samen met al die tienduizenden bezoekers, die dit echt Scheveningse feest willen meemaken.

Het zonnetje heeft gisteren vrijwel niet geschenen; eventjes maar. We zijn bijna geneigd om de verwarming weer hoger te zetten, maar voorlopig houden we het nog op een warme trui. Misschien sturen onze zuiderburen vandaag de zon wat door naar het noorden. De weerprofeten voorspellen wel hogere temperaturen, maar zijn wat de zon betreft een beetje terughoudend. Wie weet gaan we vandaag toch van een mooie zomerse dag genieten. Na een warme vakantie is zo’n terugval in temperatuur niet aangenaam. We blijven optimistisch en zien de eerste zomermaand met vertrouwen tegemoet. Op de foto: een zonnig landschap in Turkije.

Nee, vandaag nog geen foto van het zonnige weer in Scheveningen, om de dood eenvoudige reden, omdat de zon er nog niet is. Het is nog koud en ik heb maar een wollen vest aangetrokken. Ik zal maar een foto uitzoeken van het zonnige en warme vakantieland Turkije. Misschien wordt dan de Scheveningse zon jaloers en gaat dan alsnog zijn beste beentje voor zetten.

Deze bijzonder mooie bloem fotografeerde ik midden in een woonwijk, gelegen tegenover ons hotel in Kusadasi. De plant waaraan deze bloem groeide was geen struik, maar ook weer geen boom. De plant had wel een stevige onderstam. In dat hele wijkje stond deze boom in zijn eentje. Een tweede heb ik niet gevonden. Vooral de kleur van de bloem vond ik erg mooi; de vorm van de bloem deed enigszins denken aan een aronskelk, maar dan heel veel op een rijtje. Misschien weet iemand wat voor een plant dit is.

Na een zeer zonnige vakantie in een land, waar wij veel Belgische vrienden ontmoet en gemaakt hebben, zijn we weer terug op ons honk. En waar ontmoet je in het buitenland veel Belgen: in Turkije. Zij waren in hotel Fantasia heel duidelijk aanwezig. Gezellig keuvelen, af en toe een spelletje biljart, waarbij ik altijd het onderspit moest delven,  of samen een pintje nemen en nababbelen aan de bar. Op de foto de buitenbar.

Vanmorgen even aan de wandel door duin en over strand. In de duinen staat overal de witte meidoorn in volle bloei en met het gezang van de nachtegaal op de achtergrond waan ik me al helemaal in vakantiestemming. Vroeger zongen we een liedje en ik weet niet of de tekst het refrein was of zo maar een korte tekst: ’t is mei-ei-ei ei-ei-je, ’t is mei-ei-ei-je(herhaal)” Het ziet ernaar uit dat wij geen hinder zullen ondervinden van de staking op Schiphol. Maar ja, je weet maar nooit. Afwachten maar. Het is nog geen 21.30 uur; dat is het tijdstip dat ons vliegtuig vertrekt. En als het allemaal niet doorgaat, dan ziet u dat morgen wel bij mij op het blog.

Je weet gewoon niet hoe je het hebt. Vorig jaar was april een zomermaand en dit jaar lijkt de maand mei wel hoogzomer. Vorig jaar volgde op de maand april een grillige zomer; misschien wordt mei wel een hele lange stralende zomer. Wij nemen morgen het zekere voor het onzekere en gaan lekker op vakantie naar Turkije, daar is de maand mei altijd een mooie maand. Tenminste dat was tot nu toe onze ervaring. Maar ja, je weet toch niet hoe je het hebt. Mysterieuze nachten.

In België heeft Leterme problemen, op Schiphol worden de vakantiegangers geplaagd door stakende werknemers en dat allemaal terwijl een zomerse lentezon de mensen naar het strand lokt. Pinksteren staat voor de deur met een fantastisch weekend. Laten we de problemen maar even buiten beschouwing en laten we maar genieten van het mooie weekend.

Het is wel een mooi gezicht: dat groene algenschuim, dat gisteren op het Scheveningse Noorderstrand te zien was. Alleen de geur was niet zo aangenaam. Waar deze algen vandaan komen weet ik niet, maar ik heb een vermoeden, dat het te maken heeft met koud water, aflandige wind en de zomerse temperaturen. Het zeewater is nog te koud om te gaan zwemmen, de meeste strandgasten zullen er dan ook niet al te veel last van hebben: zij komen in het voorjaar op de eerste plaats voor de zon.

Op vakantie gaan is altijd hartstikke leuk, maar toch kleeft er voor mij altijd een klein vervelend kantje aan: ik moet er namelijk altijd voor zorgen, dat ik geen rommel achterlaat en aan opruimen heb ik een hekel. Bij mij in mijn werkkamer is het altijd een chaos, waaraan ik mezelf soms erger, omdat ik sommige dingen niet kan vinden. Maar ja, zo ben ik nu eenmaal. Annemiek loopt vaak op me te foeteren: bij haar moet alles er piekfijn uitzien. Maar ja, zo is zij nu eenmaal. Maar nu heb ik alles redelijk op orde. Mijn administratie is bijgewerkt, de rekeningen zijn betaald en van het restje, dat nog over blijft, kan ik nog net op vakantie gaan. Geen zorgen aan mijn kop en lekker ontspannen gaan luieren. Nog een paar dagen en dan genieten we van een zonnige vakantie in ons favoriete vakantieland Turkije.

Annemiek gaat vandaag met haar vriendin een dag naar Noordwijk en ze hebben nog geluk ook, want de bus is vandaag gratis. De buschauffeurs zijn in staking voor een hoger loon en willen van de reizigers geen reisgeld aannemen. Gratis vervoer dus vandaag met het streekvervoer. En als ze dadelijk de deur uitstapt zegt ze ongetwijfeld: “nu tot vanavond,  je vermaakt je wel”. Met dit mooie weer zal ik ook niet de hele dag thuis zitten. 
Foto: drukte op Scheveningen  

Wij zitten ontspannen van bovenaf de wereld beneden ons te bekijken. Het is druk op Scheveningen op deze eerste zomerse dag. De enige plaats waar het nog niet druk is, is in de zee: daar is het water nog ijzig koud. Nee, dan liever een ijsje met slagroom. Dat valt nog te overzien. Als het in de zomer druk is op Scheveningen, dat is het stil op het plein en druk in de zee. Maar nu is het druk op het plein en rustig in zee. Er zullen wel veel mensen lekker op het strand zitten, maar verkoeling zoeken in de zee, is er vandaag nog niet bij.

Vanaf gistermiddag tot 01.00 uur vanmorgen heerste er grote bedrijvigheid op het plein voor ons gebouw. Er was een grote verkeerscontrole georganiseerd. Politie, douane en belastingdienst waren aanwezig. Ook een wegsleepauto en een boevenwagen. Bij de belastingdienst stonden geregeld auto’s, die waarschijnlijk nog een schuld te vereffenen hadden bij de dienst. De wegsleepauto werd af en toe gebruikt om niet goedgekeurde wagens naar een andere plaats te vervoeren en ook de boevenwagen werd af en toe gebruikt. Bij elkaar een levendig schouwspel.

Een vroege start van een nieuwe dag. De zon laat zich in al zijn glorie zien. Een lichtblauwe hemel, een zwakke wind en voor heel veel Nederlanders een extra vrije dag. Dat zal wel drukte geven op het strand. Annemiek zal haar stalen ros beklimmen om weer wat fietservaring op te doen. En ik: ik ga naar de sport: wat conditietraining, zwemmen en daarna lekker liggen luieren in de zon.

De Japanse Tuin, gelegen in het landgoed Clingendaal, is in het begin van de 20ste eeuw aangelegd door Marguerite M. Baronesse van Brienen (1871-1939. In 2001 is de tuin op de lijst van rijksmonumenten geplaatst. De tuin is in de bloeiperiode voor vijf tot zes weken per jaar opengesteld voor het publiek. Op 28 april is hij dit jaar geopend door de ambassadeur van Japan, Minoru Shibuya, en de wethouder Leefbaarheid, Rabin Baldewsingh. Dit jaar blijft hij open tot en met zondag 8 juni.

Deze morgen ben ik er even wezen kijken en heb een aantal foto’s gemaakt.

Koninginnedag. In België moet er gewoon gewerkt worden, maar in Nederland is iedereen vrij. Oranjegebak en Oranjebitter. Vrijmarkten overal in het land. En velen lopen fraai uitgedost in oranje lappen feestvierend over de straat. Zelfs de gebouwen bij mij aan de overkant staan omhuld in oranje werkschorten. Toevallig, want soms gebruiken ze groene werkzeilen. Maar toch is het een leuk gezicht.

Wat wil je met dit mooie weer: dan ga je toch niet achter of voor sommigen voor je computer zitten. Maar zit je liever in de tuin of maak je een wandeling door bos, duin of langs het strand. Ik ben vanmorgen al om 7.45 op pad gegaan; lekker even door de duinen en vervolgens langs het strand terug. Door de duinen wandelend zag ik de konijntjes en hoorde ik de nachtegalen. Een concert van vogelgeluiden, met op de achtergrond de bas met zijn koekoekgeluid en boven alles uit de nachtegaal, waarvan Guido Gezelle al vertelde: “dat hij vóór de zonne zingt, en, na de zonne, zoetjes avondklinkt”. Ik heb een foto gemaakt, ik had geen telelens bij me, maar hoog in de middelste boom op de foto zit een nachtegaal; ik weet het is een zoekplaatje; als u dit leest, maar het vogeltje niet ziet, misschien hoort u hem dan wel slaan.

Nederland is op vakantie en dat zullen we in Scheveningen best merken. Maar de zon schijnt ook op vakantie te zijn gegaan: op dit moment, zaterdag 8.43 uur, laat de zon nog verstek gaan. Misschien is die nog bezig aan zijn ochtendwandeling. De wind komt vanuit het zuiden en de buitentemperatuur is 13,6 graden Celsius. Gisteravond is door de burgemeester van Den Haag officieel het strandseizoen geopend.
Op de foto: burgemeester Jozias van Aartsen opent het strandseizoen 2008

Dat niet alleen Belgen Frieteters zijn maar ook Nederlanders mag wel blijken uit de bordjes, die op veel plaatsen in Nederland bij de ingang van winkels, trams, winkels, musea etc. hangen. Een bordje met een zak frites of ijsje erop met daarover heen een dikke rode streep of het woordje “verboden”. Het kan zijn dat u dit bordje nog nooit eerder hebt opgemerkt, maar in een bos van Nederlandse verboden valt een verbodsbordje al lang niet meer op. Misschien zal zo’s bordje ook wel in het toekomstige Belgische Frietmuseum komen te hangen: niet bij de ingang natuurlijk, maar in de collectie als een door een Nederlandse frieteter geschonken curiositeit. Gisteren heb ik in een restaurant wat foto’s gemaakt en natuurlijk met frites op tafel.

Vandaag, maar het is pas acht uur in de morgen, hangt er mist boven land en boven zee. De wind komt nog van uit het oosten. Maar zodra de wind gaat waaien vanuit het zuidwesten zal die mist wel weer spoedig verdwijnen. Het zonnetje probeert hier en daar al door de mist heen te prikken. Het zal dan wel geen echt zonnige dag worden, maar toch wel een lentedag met aangename temperaturen en bij een lentedag hoort nu eenmaal ook wat wisselende bewolking en af en toe een licht regenbuitje. Het is in ieder geval een stuk aangenamer dan een dag of tien geleden. En bij dit weer past best wel een bloemetje.

En dan doel ik niet op mij zelf, maar op Scheveningen. Onze wethouder Norder wil van Scheveningen een wereldmonument maken, maar het ministerie van Defensie schiet de Haagse hoogbouwplannen in de Scheveningse haven af inclusief de plannen voor een cruiseterminal in zee. Dat zal wel onrust zaaien in Den Haag, maar rust aan de kust in Scheveningen. Hierbij een foto van rust op het Scheveningse strand. Spoedig zal de drukte komen. Maar dat geeft wat onrust in Scheveningen, maar een verdiende rust voor de bezoeker.

Zoals u op de foto ziet, hebben we gisteren eerst de bollenvelden met een bezoek vereerd. Het was weer de moeite waard. In de auto was het echt aangenaam met een nevelig zonnetje, maar buiten de auto was het minder aangenaam. We hadden gedacht onderweg nog even wat boodschappen te doen In Lisse en Sassenheim, maar Annemiek had geen zin om in de kou te lopen. Dus maar weer snel naar huis en zowaar in Scheveningen kwam de zon even echt door. Annemiek dan ook op de fiets naar de Keizerstraat om daar nog wat boodschappen te doen. De foto’s zijn allemaal gisteren genomen en door mij tot een vierkant boeketje verwerkt.

De laatste dagen, zeg maar twee weken, ben ik niet erg actief geweest op het blog, en toch hebben mijn blogvrienden mij niet in de steek gelaten. Bedankt. Drukte met andere belangrijke zaken, die echt voorrang hadden, lieten mij weinig tijd om ook nog eens actief op het blog aanwezig te zijn. De druk is nu een beetje van de ketel. De weersverwachtingen voor het weekend wat gunstiger, hoewel nog niet gesproken kan worden van echt lenteweer, maar wat niet is kan nog komen. Vandaag en morgen is er een Iers weekend op de boulevard; Ierse muziek, Ierse dansen en Ierse smakelijke hapjes. We gaan er in ieder geval van genieten. Maar misschien maken we eerst nog een bollentocht. Een jaar terugkomend ritje naar de bollenvelden. Ik wens iedereen een genoeglijke dag.
Foto: de ingang van een gezellige winkelpromenade in Scheveningen

Vandaag komt de zon op in volle luister. Een strakblauwe hemel in het zuidoosten. Maar aan de zeekant(het noordwesten) drijven wolkenvelden bij een zwakke oostenwind voorbij. Eergisteren was het net andersom. Een heldere ochtend aan de noordwestkant en zware wolkenpartijen aan de oostkant. Maar ondanks die dreiging mochten we genieten van zonnige, enigszins frisse dagen. We gaan de goede kant op voor het weekend. Bijgeplaatste foto werd genomen eergisteren omstreeks 8.00 uur.

Vorig jaar om deze tijd was de temperatuur heel wat hoger dan vandaag. Toen hadden we een periode van veertien dagen met een temperatuur boven de twintig graden. Nu komen we niet veel hoger dan een schamele 11 – 13 graden. Het komende weekend gaat de temperatuur een beetje omhoog, maar dat zal ons de temperatuur van vorig jaar april niet doen vergeten. Maar er is hoop: de zomermaanden van vorig jaar vielen weer tegen en dat zou dit jaar misschien weer eens de klapper kunnen worden. Hoop doet leven. Ik wens u allen een fijne dag. Een eenzame fietser probeerde nog even een zonnetje te pakken.

De zon schijnt in Scheveningen. Er staat een zuidwestelijke wind en regenwolken schuiven op een aanvaardbare afstand aan ons voorbij. Boven Den Haag ziet het er wat somber uit, maar boven de zee is de hemel strakblauw. Het is druk op de boulevard: er is daar markt en veel stedelingen komen daar op af. Over Scheveningen zeggen ze wel eens: hoe dichter aan zee, hoe gezelliger het wordt.

Ik houd niet zo van zoekplaatjes of het exact lokaliseren van plaatsen op de landkaart. Per slot van rekening heb ik daarvoor een atlas en/of het Internet; bij Goochel kan je bijna alles vinden. Maar bijgevoegde foto vind ik toch wel leuk: op de eerste plaats omdat het een leuke lentegroet is en op de tweede plaats, omdat deze viooltjes hangen op mijn balkon. En nu maar uitzoeken waar dat balkon is. De achtergrond verraadt het, maar die is expres onduidelijk om het zoeken moeilijker te maken. Maar ik heb al een hint gegeven: inderdaad het is Scheveningen en de foto heb ik vanmorgen gemaakt. Prettige dag.

Deze morgen stapte ik mijn deur uit om de krant te halen. Links van mij zie ik dan de duinen en recht voor mij uit licht dan de stad Den Haag, vanmorgen gevangen in ragfijne mistflarden. Ik vergat even de krant, liep naar binnen en haalde mijn camera om een foto van de mistige stilte van de duinen te maken. De zon was nog verborgen achter de mist, maar een rozige gloed speelde al over de duinen. Ik vond het een fantastisch gezicht en wil u hier deelgenoot van maken op deze dag, die een mooie lentedag zal worden.

Het sennet is stil en traag. Net een oud mannetje, dat achter zijn rollator loopt te duwen, omdat de banden leeg zijn. Een reparateur is niet in de buurt; het is dus echt behelpen en maar weer iedere keer hopen dat er geen obstakels in de weg liggen. En het ergste zijn nog die dagboeken, daar is bijna geen doorkomen aan. Maar ja we blijven doorgaan. Op een van de daken achter ons zijn ze het dak aan het vernieuwen. Geen lekker werkje onder deze weersomstandigheden: guur en koud. Maar van achter mijn bureau heb ik er geen probleem mee.

Niet vergeten. Vandaag moet ik een e-mail sturen naar mijn oudste broer Jan in Nieuw Zeeland. Hij wordt morgen 75 jaar. Daar in Nieuw Zeeland is al weer de herfst begonnen. Hier moet de lente nog beginnen: ja officieel is die al begonnen, maar we merken er nog niet veel van. Maar wie weet komt er na een late lente wel een heel mooie zomer; en als dat waar is, dan hebben we weer een nieuw boerengezegde: “een late lente geeft een zoele zomer”. Het levende standbeeld heeft op de koude boulevard nog niet veel bekijks.

We waren gisteren even in de polder om de lente te zoeken. Maar de temperatuur van de laatste dagen houdt de lente nog even ver van ons. De bomen en struiken hier aan de kust kleuren al aardig groen, maar in de polder wil dat nog niet erg lukken. Het is ook nog maar pas begin april en “april doet wat die wil” en “aprilletje zoet geeft ook nog wel eens een witte hoed”. Nog maar even geduld oefenen. De lente komt heus nog wel. Toch even een voorjaarsachtig plaatje. Op de voorgrond zit een meerkoet op haar nest. De wilg begint iets te kleuren. De lente is in aantocht.

Dat is de grote kop in  “De Telegraaf”. Rita Verdonk, een afvallig lid van de VVD (en dat is niet mijn partij), heeft haar nieuwe partij gepresenteerd. En als de krant dan begint met ”Buitenlanders moeten een contract ondertekenen met rechten en plichten, allochtone boefjes moeten worden heropgevoed en de Nederlandse cultuur moet weer zegevieren” dan is het voor mij echt genoeg. Wij brave Nederlanders: wij kennen onze rechten en plichten: nou vergeet dat maar. Autochtone boefjes bestaan zeker niet: laten we maar eens rondkijken in onze steden: nou vergeet dat dan maar. En de Nederlandse cultuur: weet Rita nou echt niet waarop onze cultuur gebaseerd is: kent zij onze eigen geschiedenis dan echt niet? Nee, voor mij is Nederland een vrij land, waar wij in respect voor elkaar met elkaar mogen samenleven. Nee Rita, op dat Nederland, dat jij presenteert, kan ik niet trots zijn.
Laat die zon van Rita maar snel ondergaan.

Vannacht was het nogal rumoerig bij ons in de buurt. Had vast en zeker wat te maken met de maandwisseling. Ik dacht eerst dat er een aantal bloggers aan het demonstreren waren tegen het helaas weer trage sennet. Maar toen dacht ik: “ ach Loek erger je daar toch niet aan, want als jeje ergens aan ergert, wordt het alleen maar erger.” Voor iedereen een heel fijne 1ste aprildag.
Dit was weer eens een fraaie zonsondergang, gisteravond.

De eerste dag van de zomertijd was op Scheveningen geen succes; dat kwam mede door het vrij sombere weer van die dag. Eindelijk zijn de temperaturen weer normaal, is de wind wat afgevallen, maar laat de zon verstek gaan. Hebben we eindelijk een lange avond en dan plenst het van de regen. Hopelijk vandaag wat beter. De weervoorspellers hebben in ieder geval wat meer zon in petto. Maar afwachten hoe het vandaag uitvalt. Ik ben nog niet helemaal van mijn verkoudheid af en zal het dan ook maar langzaampjes aan doen. Ik wens iedereen een prettige dag van weer een nieuwe week en de eerste hap van een nieuwe maand.
Zo zie ik graag de zon 's morgens opkomen, maar nu is de lucht nog grijs.

Allemaal zakdoeken om me heen. Het lijkt wel of ik af en toe leegloop. Niet ziek in bed, maar wel behoorlijk in de lappenmand. Toch af en toe even naar buiten om wat frisse zeelucht te happen en dan weer hoestend en proestend naar huis. Achter de computer, want het werk moet af. En dan heb je ook nog die vervelende fiscus met zijn blauwe enveloppen. Ook die moeten voor een bepaalde datum binnen zijn. Maar alles is toch nog gelukt, nog een paar dagen wat drukte en dan weer op mijn eigen ritme verder.

Het is een beetje mistig, maar ik verwacht, dat straks de zon wel door zal komen. Het slechte weer van de laatste tijd heeft wel wat gevolgen voor mijn gezondheid: ik zit met een wattenhoofd en moet regelmatig hoesten. Maar, dat zal wel weer gauw overgaan als het zonnetje komt. Alleen kan ik er vandaag niet erg van genieten, want ik moet werken in het museum aan de tentoonstelling. Het is kort dag, want op 3 april wordt de tentoonstelling geopend.
Foto gemaakt tijdens een hagel/sneeuwbui op 23 maart dit jaar

Volgens de weervoorspellers schijnt er nu dan toch een kentering in het weer te komen. De winter lijkt op zijn retour en de lente is in opmars. Dat ziet er in ieder geval allemaal positief uit. We kunnen na dat wisselvallige weer van de laatste weken echt wel wat stabieler weer gebruiken. En voor de natuur is het ook veel beter. Het voorjaar leek aanvankelijk goed te beginnen, maar als je buiten zo in de natuur om je heen kijkt zie je toch nog weinig kleur. Maar we houden de moed er in. Met de paasdagen probeerden de muzikanten de moed er in te blazen en speelden I'm dreaming of a white christmas.

Gisteren was er volgens de evenementenlijst een Dixieland Parade op Boulevard en Gevers Deynootplein. Twee orkestjes van ieder vier man heb ik gezien. Een orkestje, waarvan de muzikanten verkleed waren als paashazen, speelde ‘I’m dreaming of a White Christmas’. Pasen doet dit jaar meer aan kerstmis denken met die kou, hagelbuien en sneeuw. Nu schijnt de zon weer even en het ziet er best aardig uit voor een winterse dag. Vannacht om 4.00 uur maakte ik bijgevoegde foto van het plein voor ons huis, waar gisteren en vandaag kerst (oh nee) paasmarkt is.

De morgenstond heeft goud in de mond. Als dit spreekwoord bewaarheid wordt, dan belooft het in ieder geval in Scheveningen een stralende dag te worden. Maar als ik even naar de andere kant van ons appartement loop, dan zie ik vanuit het noordwesten toch wel bedreigende wolken naderen. Ik heb in ieder geval een positief begin van de dag en dat laat ik niet meer van me afnemen. Vanmiddag beieren de klokken en morgen vieren we Pasen. Voor iedereen een Zalig Paasfeest. Een door mijn gemaakte foto van een Schevenings diorama.

De wind loeit om het huis. De regen slaat met vlagen tegen de ramen. Een bliksemschicht klieft de hemel een zware donder rolt door de lucht. De vlag op het Kurhaus staat strak in de wind, die uit het noordwesten komt. Een man spoedt zich over het plein om de tram te halen. En mijn weerklok stuurt steeds pieptoontjes om te melden dat de atmosfeer heel onrustig is. Dit is voor vandaag zo’n maartse bui, die niets met de lente te maken geeft.
Een van de fraaie woningen in de wijk Belgisch Park.

De tentoonstelling is er door. Op 3 april zal de tentoonstelling “Verdwenen – Verschenen” geopend worden. Deze tentoonstelling is voor een belangrijk deel door mij samengesteld. Mijn foto’s zijn een belangrijk onderdeel in het geheel. Ik heb veel geleerd hoe je een en ander het best kunt presenteren. Maar daarvoor had ik ook vaklui om me heen. Belgisch Park heeft nu een ander gezicht gekregen. En ik hoop, dat ook de bezoeker van Muzee Scheveningen zal genieten van deze tentoonstelling. 3 April weten we het: dan is de opening van “125 jaar Belgisch Park”.
Foto: een van de fraaie villa's in onze wijk.

Na negen maanden is er eindelijk in België een nieuwe regering geboren. Yves Leterme wordt morgen door Koning Albert II ontvangen, die hem zal feliciteren met zijn jongste boreling. En zaterdag zal het Belgische parlement op kraamvisite komen om kritiek te uiten op het uiterlijk van de baby. Het mag dan een mooi kindje lijken met beloftes zoals: verhoging van minimumlonen, pensioenen en kinderbijslag, verbetering van de koopkracht, verscherpte regels voor asielaanvragen en migratie, maar van nieuwe staatshervormingen zal voorlopig geen sprake zijn en als ze er toch over beginnen dan zal dat zeker een voortijdige beëindiging worden van de levenskansen van deze nieuwe boreling.
foto: zullen de vogels wat rustbrengen in het Belgische land?

Mijn kamer ligt op het zuidoosten en daar komt in de winter en het vroege voorjaar de zon ’s morgens op. Maar langzamerhand verschuift de zon steeds meer naar het oosten. Na een paar dagen geen zonsopgang te hebben gezien viel het mij vanmorgen op dat de zon in de vroege uurtjes niet meer te zien zal zijn, want dan komt hij op net achter de flats die in het oosten van ons complex liggen. En daar zal de zon de hele zomer blijven opkomen. Maar we hebben nu wel het voordeel dat de zon steeds verder naar het westen ondergaat en dat betekent weer meer zon aan de voorkant. Laat de zon nu maar schijnen: na al die dagen van regen en wind zijn we weer toe aan een paar zonnige (paas)dagen.

Na een erg regenachtige zondag belooft het vandaag een dag met maartse buien te worden. Dat nemen we dan maar op de koop toe. In ieder geval kunnen we vandaag tussen de buien door toch weer even van de buitenlucht genieten. Door de drukte ben ik de afgelopen week niet in staat geweest om naar de fitness te gaan. Deze week wil ik me toch toe zetten om vandaag, woensdag en vrijdag te gaan fitnessen.

Gisteren werd de door de Belgische bank Fortis gesponsorde “City Pier City loop” gelopen. Het was voor de 34ste keer dat deze loop gehouden werd. Mijn buitentemperatuurmeter gaf 16,4 graden aan. Het leek wel een lentedag. Een fijne temperatuur voor de hardlopers. De eerste loper passeerde ons om 15.29 uur en de laatste om ca 18.00 uur. De winnaar van deze loop is geworden: de Keniaan Joseph Maregu. Op de foto de eerste 5 lopers die ons appartement passeerden.

Dat wij in onze wijk België hoog hebben zitten mag wel blijken uit de trots, die onze wijkbewoners hebben over hun eigen wijk “Belgisch Park”. Kom niet aan onze wijk: de mooiste wijk van Stadsdeel Scheveningen. Ingebed tussen de duinen, bos en park ligt de wijk wat verscholen en verstild achter de boulevard. De mensen die Scheveningen bezoeken hebben geen weet van de fraaie straten en huizen, die daar verborgen liggen. In deze wijk liggen de straten/lanen: Brusselselaan, Doorniksestraat, Brugsestraat, Antwerpsestraat en nog veel meer straten met Belgische namen. Kom maar eens kijken op de website www.scheveningsestrateninbeeld.nl en u zich zult verwonderen over het stukje België dat in onze wijk gecreëerd is.

Na veel geharrewar is er nu eindelijk duidelijkheid over de tekst “Scheveningse straten in beeld”. In 2004 startte ik een onderwerp op de computer met deze benaming. Dit onderwerp werd ondergebracht onder een website met de naam straatfotos. De bedoeling was te zijner tijd meerdere plaatsen met straatnamen te organiseren. Daar is echter tot nu toe niets van gekomen. Mijn collega op het blog heeft er in toegestemd, dat genoemde naam inderdaad van mij is en hij is zelf nu begonnen met een reeks onder de naam: Straten van Scheveningen. Het gaat weliswaar om de zelfde straten, maar zijn opzet is anders. De naam Scheveningse straten in beeld heb ik nu vastgelegd in een nieuwe domeinnaam: scheveningsestrateninbeeld.nl.

Als ik nu niet schrijf, dan komt er vandaag voorlopig niet veel meer van. Deze morgen heb ik overleg in Muzee Scheveningen over de komende tentoonstelling “VERDWENEN – VERSCHENEN”. Na dat overleg is de druk een beetje van de ketel. Maar tot en met 3 april moet er nog heel wat werk verzet worden. Na vandaag heb ik in ieder geval wat meer tijd voor mijzelf en voor het Internet en  Sennet beschikbaar. Daar ligt ook nog heel wat werk, maar dat is goed in de tijd te spreiden. Na een paar stormachtige dagen, zowel letterlijk als figuurlijk, komen wij nu in wat rustiger vaarwater terecht.